Marian Opania - zdjęcie

Marian Opania

9,0 / 10

478 oddanych głosów

Data urodzenia:
01-02-1943 (76 lat)

Marian Opania jest aktorem teatru Ateneum w Warszawie. Ukończył warszawską PWST w 1964 r. Po raz pierwszy wystąpił w filmie w 1962 r.

Będąc początkującym aktorem grywał role wrażliwych młodzieńców, zagubionych ludzi, którzy pragną uciec od schematów i kompromisów. Największą popularność przyniosły mu jednak role komediowe. Wszyscy widzowie pamiętają jego kreacje w "Rozmowach kontrolowanych", "Piłkarskim pokerze", czy "Pajęczarkach". Marian Opania jest również świetnym artystą kabaretowym. Jego wszechstronność i charakterystyczny wygląd sprawiają, że jego ról nigdy się nie zapomina.

Spektakle z udziałem tego aktora:

W progu czyli tajemnica zaniechanych spodni

Monodram

Pewnego dnia starszy pan, bibliotekarz z niewielkiego holenderskiego miasta Hoofddorp, znalazł pośród zwróconych książek stary przewodnik turystyczny. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że ów przewodnik ktoś wypożyczył… 113 lat wcześniej! Kto i dlaczego zwrócił go właśnie dziś? Na karcie bibliotecznej książki zapisany był jedynie dziwny adres – w Chinach…

Zaintrygowany bibliotekarz postanawia dociec, co się za tym wszystkim kryje. Wybiera się na wędrówkę po śladach pozostawionych przez ludzi wplątanych w historię rozwijającą się w najbardziej nieprzewidzianych kierunkach. Odwiedza Londyn, Pekin, Rzym, Bonn, jedzie do Australii, Grecji i Francji. Tropy wiodą też w różne czasy, w wiek XIX i wcześniej. Wraz z bibliotekarzem wpadamy na ślad mitycznego Latającego Holendra i równie mitycznego Żyda Wiecznego Tułacza. Pojawia się podejrzenie, że to właśnie on, bibliotekarz z Hoofddorp, jest tym Latającym Holendrem… Wszystko w tym szalonym monologu-monodramie staje się możliwe…

Sztuka Glena Bergera, napisana z niezwykłą wirtuozerią, została zaliczona do dziesiątki najlepszych sztuk 2001 roku w USA i do dziś jest grana na wielu scenach świata. W Ateneum ma swoją polską prapremierę.

Szczegóły

Moskwa-Pietuszki

Monodram

Czy wiecie, z czego składa się koktajl alkoholowy „Łzy komsomołki”? „Balsam kanaański”? A „Psia krew” albo „Duch Genewy”, najsłynniejsze koktajle w dziejach literatury? Jeśli w tym celu nie przeczytaliście jeszcze niewielkiej a genialnej powieści „Moskwa-Pietuszki” Wieniedikta Jerofiejewa , idźcie na spektakl Mariana Opani wykonującego w Ateneum piekielny i zabójczy monodram, po którym nikt już spokojnie nie wejdzie do sklepu monopolowego.

Utwór ten, napisany prawie pół wieku temu i do końca istnienia Związku Radzieckiego zakazany w tym kraju, to nie tylko opowieść o dogłębnym, nieokiełznanym i wyrafinowanym piciu wszystkiego, co nosi znamiona alkoholu. To także liryczna, przejmująca poetycka opowieść o miłości i zmarnowanym życiu.

O podróży pociągiem do granicy marzeń, której początkiem jest Moskwa, a końcem mała stacja Pietuszki. Zaś aktorska maestria Mariana Opani dorównuje cudownemu szaleństwu bohatera książki Jerofiejewa.

Spóźnieni widzowie, ze względu na specyfikę użytej w spektaklu scenografii, nie będą wpuszczani na widownię.

Szczegóły

Pan Jowialski

Komedia

PAN JOWIALSKI Aleksandra Fredry – jedna z najbardziej kochanych przez teatr i publiczność komedii. Obok ZEMSTY i ŚLUBÓW PANIEŃSKICH budząca też najżywsze dyskusje krytyki. Jednocześnie to utwór, stwarzający wyjątkowe szanse na wielkie kreacje aktorskie (wiele z ról w JOWIALSKIM przeszło do historii polskiego teatru) i zawsze żywą reakcję publiczności. Boy nazwał PANA JOWIALSKIEGO sfinksem naszej literatury. Dziś komedia Fredry pojawia się na scenie Teatru Polonia. Mamy szansę przejrzeć się w mądrości i humorze wielkiego komediopisarza. Skorzystajmy z niej.

Szczegóły

Ojciec

Tragikomedia

Osiemdziesięcioletni André (w tej roli Marian Opania), wydaje się być ciągle w niezłej formie. Jednak niepokój najbliższych budzą coraz częściej pojawiające się u niego kłopoty z pamięcią. Anna (Magdalena Schejbal) stara się zapewnić ojcu możliwie najlepszą opiekę, licząc, że to spowolni postęp choroby. Ale to nie utrata pamięci zdaje się być największym problemem starszego pana. Prawdziwym dramatem jest niepokojące rozpadanie się więzi rodzinnych, zanik wzajemnego zrozumienia, społecznej empatii, szczęścia oraz… zwykłego zdrowego rozsądku. Kto w tych okolicznościach zachowa się uczciwie, a kto będzie wykorzystywał nieszczęście? I czyj świat jest prawdziwszy – chorego ojca czy pozornie zdrowej rodziny?

„Ojciec” to przejmująca tragikomedia napisana przez Floriana Zellera, bodaj najczęściej granego dziś na świecie współczesnego dramatopisarza francuskiego. Spektakl reżyseruje Iwona Kempa, znana między innymi ze znakomitych realizacji sztuk i scenariuszy Ingmara Bergmana.

Szczegóły

Cesarz

Dramat

Teatralna adaptacja słynnej książki Ryszarda Kapuścińskiego. Cesarz to wielogłosowa opowieść o władcy Etiopii Hajle Sellasje I i jego dworskiej świcie. Pod koniec lat 70-tych Cesarz był w Polsce lekturą obowiązkową. Czytelnicy bez trudu odnaleźli na dworze etiopskiego monarchy totalitarny „czerwony dwór” KC PZPR. Ale Cesarz, poddając analizie mechanizmy dworskie, bo to one z etiopskiego dyktatora czynią wszechmocnego władcę, zawiera przesłanie uniwersalne.
Kapuściński mistrzowsko żongluje w Cesarzu różnymi stylistykami literackimi, od reportażu po barokową ornamentykę, czym jeszcze bardziej przybliża temat współczesności. Tak jak ponadczasowe są, sportretowane w Cesarzu, ludzkie ambicje, niemoc, strach, ale też niegodziwość, dwulicowość i podłość.

Szczegóły

Ojciec2

Tragikomedia

Osiemdziesięcioletni André (w tej roli Marian Opania), wydaje się być ciągle w niezłej formie. Jednak niepokój najbliższych budzą coraz częściej pojawiające się u niego kłopoty z pamięcią. Anna (Magdalena Schejbal) stara się zapewnić ojcu możliwie najlepszą opiekę, licząc, że to spowolni postęp choroby. Ale to nie utrata pamięci zdaje się być największym problemem starszego pana. Prawdziwym dramatem jest niepokojące rozpadanie się więzi rodzinnych, zanik wzajemnego zrozumienia, społecznej empatii, szczęścia oraz… zwykłego zdrowego rozsądku. Kto w tych okolicznościach zachowa się uczciwie, a kto będzie wykorzystywał nieszczęście? I czyj świat jest prawdziwszy – chorego ojca czy pozornie zdrowej rodziny?

„Ojciec” to przejmująca tragikomedia napisana przez Floriana Zellera, bodaj najczęściej granego dziś na świecie współczesnego dramatopisarza francuskiego. Spektakl reżyseruje Iwona Kempa, znana między innymi ze znakomitych realizacji sztuk i scenariuszy Ingmara Bergmana.

Szczegóły

Dziewice i mężatki

Tragikomedia

Kobiety w poszukiwaniu mężczyzn… cóż za odwieczny temat! I w sztuce Moliera, i w autorskim przedstawieniu Janusza Wiśniewskiego, wizjonera teatru, kilka bardzo różnych pań i panien zdradza się ze swoją niechcianą samotnością.

Co dotyczy nie tylko tytułowych dziewic, ale i szacownych mężatek, które znudziły się swoim mężom. Te molierowskie kobiety – ale czy tylko molierowskie? – zrobią wszystko, by pozyskać lub odzyskać miłość. Do tego stopnia, że wpuszczają do domu złe duchy, biesy w uwodzicielskim przebraniu. No i dopiero się zaczyna… Wszystko zaś podszyte jest słynnym molierowskim śmiechem, bo przecież śmiech rozbraja, koi i wyzwala od złego.

Szczegóły

Marian Opania - Cohen / Nohavica i inni

Muzyczny

Zapraszamy na recital Mariana Opani, który zaprezentuje utwory Jaquesa Brela ze znakomitymi przekładami Wojciecha Młynarskiego, kompozycje Jaromira Nohavicy, Leonarda Cohena i wielu innych.

W 1964 roku ukończył warszawską Państwową Wyższą Szkołę Teatralną. Po raz pierwszy pojawił się na ekranie w 1962 roku. Będąc początkującym aktorem, grywał role wrażliwych młodzieńców, zagubionych ludzi, którzy pragną uciec od schematów i kompromisów. Największą popularność przyniosły mu jednak kreacje komediowe. Widzowie pamiętają jego występy w "Rozmowach kontrolowanych", "Piłkarskim pokerze", czy "Pajęczarkach". Marian Opania jest również świetnym artystą kabaretowym. Wszechstronność oraz charakterystyczny wygląd aktora sprawiają, że jego ról nigdy się nie zapomina. Od 1993 roku jest aktorem teatru Ateneum w Warszawie. Choć wydaje się stworzony do komediowych ról - zabawny, spontaniczny, bezpośredni, to jednak, jak twierdzi, musi się solidnie napracować, żeby ów efekt komiczny osiągnąć. A w głębi duszy marzą mu się role mieniące - łączące w sobie przemyślaną improwizację, komedię i dramat.

Szczegóły

Chłopcy

Komedia

„Dramat z życia sfer starszych”. Zaglądamy do domu spokojnej starości, który prowadzą siostry zakonne w jakimś małym miasteczku. Jedna z sióstr próbuje wprowadzić rządy silnej ręki i dyscyplinę, czemu sprzeciwia się kilkoro pensjonariuszy. Do Kalmity, jednego z „buntowników”, przyjeżdża w odwiedziny żona, dużo od niego młodsza, znana niegdyś aktorka. To ona oddała starszego męża do ośrodka i odwiedza go raz w roku, w rocznicę ślubu. Tym razem postanawia jednak zabrać go do domu. Ale czy dom Kalmity jest na pewno poza ośrodkiem?
Sztuka Stanisława Grochowiaka to ciepła, pełna humoru opowieść o walce starszych z młodszymi o prawo do zachowania odrobiny szacunku i wolności. Była wielokrotnie przenoszona na deski teatralne, powstała też wybitna inscenizacja dla Teatru Telewizji z Kazimierzem Opalińskim w roli Kalmity, a także piękny film w reżyserii Ryszarda Bera, częściowo w tej samej obsadzie, z Mają Komorowską w roli siostry Marii. W Teatrze Polonia spektakl wyreżyserował Mirosław Gronowski, a grają Aleksandra Domańska na zmianę z Eweliną Szostkową, Justyna Ducka, Barbara Horawianka, Helena Norowicz, Maria Pakulnis, Stanisław Brudny na zmianę z Czesławem Bogdańskim, Krzysztof Gosztyła, Krzysztof Kiersznowski, Piotr Kozłowski i Marian Opania.

Szczegóły

6. Piętro Komediowo - The best of Bukartyk, Daukszewicz, Jachimek, Opania, Zborowski

Kabaret

Marian Opania, Wiktor Zborowski, Tomasz Jachimek, Piotr Bukartyk, Krzysztof Daukszewicz.

To będzie wieczór kipiący poczuciem humoru, skrzący się absurdem i klujący dowcipem.

Nasza rzeczywistość przefiltrowana przez Tych, którzy otaczający nas świat pokazują w krzywym zwierciadle.

Najlepsze skecze w wykonaniu mistrzów humoru, absurdu i ciętej riposty.

Wszyscy na jednej scenie.

Szczegóły

Cohen - Nohavica

Musical

Zderzenie dwóch gigantów piosenki – Leonarda Cohena i Jaromira Nohavica - w spektaklu Mariana Opani! W lipcu minęło dokładnie 50 lat od chwili kiedy jako 21-letni chłopak Marian Opania po raz pierwszy stanął na deskach teatru, by zagrać Edwarda III w sztuce Ch. Marlowe’a pt. „Edward II” w reżyserii Stanisława Bugajskiego. Od tego czasu poza rolami dramatycznymi, niezmiennie zachwyca interpretacją piosenek i udziałem w licznych projektach muzycznych.

Największe przeboje Leonarda Cohena – t.j. "Sisters of Mercy", "Tower of Song", "Hallelujah", czy "The Future" - spotkają się z balladami Jaromira Nohavici, m.in.: "Potulní kejklíŕi", "Až to se mnu sekne", "Když mě brali za vojáka", "Zítra ráno v pět". Warto również dodać, że wszystkie utwory zostały przetłumaczone na język polski.

Reżyser o spektaklu: (…) Od 7 lat noszę się z pomysłem przedstawienia, w którym chciałbym zderzyć dwóch gigantów piosenki, a mianowicie Leonarda Cohena i Jaromira Nohavicę. Obaj, kiedy ich pierwszy raz usłyszałem, Cohena w roku 1981 podczas kręcenia „Człowieka z żelaza”, a Nohavicę 7 lat temu w Komorowie, też podczas kręcenia tym razem dla teatru TV sztuki „Dobrze” Tomasza Mana, poczułem się w owych momentach powalony i ubezwłasnowolniony, niczym Cohen kiedy zobaczył kąpiącą się na dachu swoją Dalilę (…)

W obsadzie spektaklu zobaczymy zarówno wielkich artystów, jak i młodych, uzdolnionych aktorów. Oprawą muzyczną zajął się Janusz Stokłosa, a ruchem scenicznym - Janusz Józefowicz: (…) Wystarczy powiedzieć, że przed laty widzowie w teatrze Ateneum stali od 5 rano, zakładając komitety kolejkowe by dostać bilety na Brela, Hemara, Wysockiego w reżyserii Wojtka Młynarskiego, a pomagali mu w tym dwaj młodzi chłopcy – Janusz Józefowicz i Janusz Stokłosa. Wtedy po raz pierwszy się w nich zakochałem, a ja w miłości jestem wierny… – dodaje Marian Opania.

Spektakl przeznaczony dla widzów którzy ukończyli 16 lat.

Szczegóły