Marek Wolny - zdjęcie

Marek Wolny

8,5 / 10

671 oddanych głosów

Wiek: 50 lat

Urodzony 24 marca 1970 roku w Krakowie. Aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, członek Związku Artystów Scen Polskich. Ma na swoim koncie kilkadziesiąt ról teatralnych, a także kilka filmowych. Można go również zobaczyć na mniejszym ekranie w niektórych serialach telewizyjnych. Ostatnie z nich to "Lombard. Życie pod zastaw.", "Pierwsza Miłość", "Ślad". W stałej współpracy związany jest z teatrem Plejada, z Krakowskim Teatrem Komedia oraz Krakowską Scena Klasyczną wystawiającą na deskach Teatru Praska 52".
Spektakle z udziałem tego aktora:

Kosztowny Romans

Komedia

"Pąsowa suknia", "Kosztowny romans" i "Niedokończona symfonia" jednoaktówki dorosłego Jana Brzechwy i Mariana Hemara. "Powróćmy jak za dawnych lat, w zaczarowany bajek świat...." Lata trzydzieste XX wieku - szampan, muzyka, czarujące kobiety w oszałamiających toaletach i eleganccy dżentelmeni.... Szalone noce w Adrii i Małej Ziemiańskiej...Powroty nad ranem...Gorące uczucia, a jak kłótnie to na zabój. Komediowy wieczór dla dorosłych z niespodziankami godnymi przedwojennych czasów !!!

INFORMACJA DLA WIDZÓW DOTYCZĄCA ZASAD POSTĘPOWANIA
W CZASIE SPEKTAKLI W TEATRZE PRASKA 52 OD DNIA 25
CZERWCA 2020 r.:
W przypadku spektakli odbywających się w pomieszczeniach zamkniętych,
widownia będzie mogła zostać zapełniona jedynie w 50%, a
publiczność będzie musiała zasłaniać usta i nos. Osoby wchodzące na
teren budynku Teatru Praska 52 muszą zastosować się do kilku bardzo
ważnych zasad w zakresie bezpieczeństwa i higieny. Obowiązkowa jest
m.in. dezynfekcja rąk – stojaki z płynem dezynfekującym oraz

instrukcją są umieszczone przy wejściu do obiektu, w foyer oraz w
toaletach. Wymagane jest zakrywanie zgiętym łokciem lub chusteczką
ust i nosa podczas kichania i kaszlu. W spektaklach mogą brać udział
wyłącznie osoby zdrowe, bez objawów chorobowych takich jak katar,
kaszel, wysypka, gorączka, duszności, ból mięśni, brzucha, głowy,
biegunka.
Wejście na spektakl, możliwe jest po złożeniu przez każdego widza
pisemnego oświadczenia o tym, że ten według swojej najlepszej
wiedzy, nie jest osobą zakażoną oraz nie przebywa na kwarantannie
lub pod nadzorem epidemiologicznym. Pracownicy Teatru Praska 52
udostępnią każdej osobie uczestniczącej w spektaklu stosowny formularz,
którego wypełnienie jest obligatoryjne i służy jedynie uzyskaniu możliwości
skontaktowania się z osobą, która podała swoje dane, w przypadku
stwierdzenia zagrożenia zakażeniem wirusem SARS-CoV-2 w związku z
udziałem w spektaklu. W przypadku stwierdzenia zagrożenia zakażeniem
wirusem SARS-CoV-2 w związku z udziałem w spektaklu dane zawarte w
formularzu będą mogły zostać przekazane przez Teatr Praska 52
właściwym służbom sanitarnym. Formularz będzie przechowywany przez
Teatr Praska 52 przez 2 tygodnie od dnia spektaklu.
Przy wejściu do obiektu odbywa się bezdotykowa kontrola biletów oraz
obowiązkowa dezynfekcja dłoni. Po wejściu należy udać się w miejsce
wskazane przez osobę z obsługi, która wskazuje drogę do odpowiednich
wejść. Procedura wpuszczania uczestników spektaklu na teren Teatru
Praska 52 rozpocznie się na godzinę przed planowanym
rozpoczęciem spektaklu. W Teatrze Praska 52 należy pojawić się
najpóźniej na 15 minut przed rozpoczęciem wydarzenia. Na terenie
obiektu trzeba zachować dystans społeczny od innych osób
wynoszący nie mniej niż 2 m (nie można gromadzić się w grupach).
Podczas spektaklu należy bezwzględnie przestrzegać obowiązku
zakrywania ust i nosa za pomocą maseczki lub przyłbicy.
Po każdym wydarzeniu obiekt jest dezynfekowany (toalety, klamki,
poręcze). Wszystkie toalety są dostępne, znajdują się tam środki do
dezynfekcji dłoni i papierowe ręczniki. W toaletach znajdują się również
instrukcje prawidłowego mycia rąk, nakładania i zdejmowania maseczek
ochronnych oraz rękawiczek.

Szczegóły

Ostatnia wola Papy

Tragikomedia

Historyczne zaszłości między dwoma wielokrotnie zwaśnionymi narodami, trudne wzajemne relacje, dobrodziejstwo, jakie niesie ze sobą przebaczenie, trud codziennej egzystencji. Fred Apke stworzył bardzo wciągającą historię – naładowaną emocjami, humorem… i ciepłem.


INFORMACJA DLA WIDZÓW DOTYCZĄCA ZASAD POSTĘPOWANIA
W CZASIE SPEKTAKLI W TEATRZE PRASKA 52 OD DNIA 25
CZERWCA 2020 r.:
W przypadku spektakli odbywających się w pomieszczeniach zamkniętych,
widownia będzie mogła zostać zapełniona jedynie w 50%, a
publiczność będzie musiała zasłaniać usta i nos. Osoby wchodzące na
teren budynku Teatru Praska 52 muszą zastosować się do kilku bardzo
ważnych zasad w zakresie bezpieczeństwa i higieny. Obowiązkowa jest
m.in. dezynfekcja rąk – stojaki z płynem dezynfekującym oraz

instrukcją są umieszczone przy wejściu do obiektu, w foyer oraz w
toaletach. Wymagane jest zakrywanie zgiętym łokciem lub chusteczką
ust i nosa podczas kichania i kaszlu. W spektaklach mogą brać udział
wyłącznie osoby zdrowe, bez objawów chorobowych takich jak katar,
kaszel, wysypka, gorączka, duszności, ból mięśni, brzucha, głowy,
biegunka.
Wejście na spektakl, możliwe jest po złożeniu przez każdego widza
pisemnego oświadczenia o tym, że ten według swojej najlepszej
wiedzy, nie jest osobą zakażoną oraz nie przebywa na kwarantannie
lub pod nadzorem epidemiologicznym. Pracownicy Teatru Praska 52
udostępnią każdej osobie uczestniczącej w spektaklu stosowny formularz,
którego wypełnienie jest obligatoryjne i służy jedynie uzyskaniu możliwości
skontaktowania się z osobą, która podała swoje dane, w przypadku
stwierdzenia zagrożenia zakażeniem wirusem SARS-CoV-2 w związku z
udziałem w spektaklu. W przypadku stwierdzenia zagrożenia zakażeniem
wirusem SARS-CoV-2 w związku z udziałem w spektaklu dane zawarte w
formularzu będą mogły zostać przekazane przez Teatr Praska 52
właściwym służbom sanitarnym. Formularz będzie przechowywany przez
Teatr Praska 52 przez 2 tygodnie od dnia spektaklu.
Przy wejściu do obiektu odbywa się bezdotykowa kontrola biletów oraz
obowiązkowa dezynfekcja dłoni. Po wejściu należy udać się w miejsce
wskazane przez osobę z obsługi, która wskazuje drogę do odpowiednich
wejść. Procedura wpuszczania uczestników spektaklu na teren Teatru
Praska 52 rozpocznie się na godzinę przed planowanym
rozpoczęciem spektaklu. W Teatrze Praska 52 należy pojawić się
najpóźniej na 15 minut przed rozpoczęciem wydarzenia. Na terenie
obiektu trzeba zachować dystans społeczny od innych osób
wynoszący nie mniej niż 2 m (nie można gromadzić się w grupach).
Podczas spektaklu należy bezwzględnie przestrzegać obowiązku
zakrywania ust i nosa za pomocą maseczki lub przyłbicy.
Po każdym wydarzeniu obiekt jest dezynfekowany (toalety, klamki,
poręcze). Wszystkie toalety są dostępne, znajdują się tam środki do
dezynfekcji dłoni i papierowe ręczniki. W toaletach znajdują się również
instrukcje prawidłowego mycia rąk, nakładania i zdejmowania maseczek
ochronnych oraz rękawiczek.

Szczegóły

Biedermann i podpalacze

Komedia

Wyobraź sobie, że do Twojego domu przychodzą podpalacze i uczciwie zapewniają Cię, że są podpalaczami, ale Ty im nie wierzysz. Mało tego, zapraszasz ich nawet do swojego domu. Cały sekret tkwi bowiem w tym, że ludzie bardzo często nie chcą wierzyć w prawdę. Tak mniej więcej przedstawia się historia pana Biedermanna. Spektakl z zaskakującym, kryminalnym finałem, dawką czarnego humoru oraz ze świetnie napisanymi rolami. To także komentarz do obecnej epoki różnego rodzaju terrorystów, którzy przenikają społeczeństwo. Konfrontuje widza z tymi, którzy nie potrafią spojrzeć prawdzie w oczy. Mówi o świecie, w którym osiągnięcie stabilizacji wyklucza prawdę i moralność oraz gdzie zgoda na mniejsze lub większe zło, to jak podpisanie cyrografu z diabłem. Zgrabnie napisana sztuka, autorstwa Maksa Frischa z roku 1953, zdaje się nie tracić na aktualności. Bawi w równym stopniu, jak i każe zastanowić się nad tym, na ile jesteśmy w stanie oswoić i zrozumieć zło. Bardzo często bowiem, zamiast próbować go wytłumaczyć, należałoby po prostu powiedzieć dość.


INFORMACJA DLA WIDZÓW DOTYCZĄCA ZASAD POSTĘPOWANIA
W CZASIE SPEKTAKLI W TEATRZE PRASKA 52 OD DNIA 25
CZERWCA 2020 r.:
W przypadku spektakli odbywających się w pomieszczeniach zamkniętych,
widownia będzie mogła zostać zapełniona jedynie w 50%, a
publiczność będzie musiała zasłaniać usta i nos. Osoby wchodzące na
teren budynku Teatru Praska 52 muszą zastosować się do kilku bardzo
ważnych zasad w zakresie bezpieczeństwa i higieny. Obowiązkowa jest
m.in. dezynfekcja rąk – stojaki z płynem dezynfekującym oraz

instrukcją są umieszczone przy wejściu do obiektu, w foyer oraz w
toaletach. Wymagane jest zakrywanie zgiętym łokciem lub chusteczką
ust i nosa podczas kichania i kaszlu. W spektaklach mogą brać udział
wyłącznie osoby zdrowe, bez objawów chorobowych takich jak katar,
kaszel, wysypka, gorączka, duszności, ból mięśni, brzucha, głowy,
biegunka.
Wejście na spektakl, możliwe jest po złożeniu przez każdego widza
pisemnego oświadczenia o tym, że ten według swojej najlepszej
wiedzy, nie jest osobą zakażoną oraz nie przebywa na kwarantannie
lub pod nadzorem epidemiologicznym. Pracownicy Teatru Praska 52
udostępnią każdej osobie uczestniczącej w spektaklu stosowny formularz,
którego wypełnienie jest obligatoryjne i służy jedynie uzyskaniu możliwości
skontaktowania się z osobą, która podała swoje dane, w przypadku
stwierdzenia zagrożenia zakażeniem wirusem SARS-CoV-2 w związku z
udziałem w spektaklu. W przypadku stwierdzenia zagrożenia zakażeniem
wirusem SARS-CoV-2 w związku z udziałem w spektaklu dane zawarte w
formularzu będą mogły zostać przekazane przez Teatr Praska 52
właściwym służbom sanitarnym. Formularz będzie przechowywany przez
Teatr Praska 52 przez 2 tygodnie od dnia spektaklu.
Przy wejściu do obiektu odbywa się bezdotykowa kontrola biletów oraz
obowiązkowa dezynfekcja dłoni. Po wejściu należy udać się w miejsce
wskazane przez osobę z obsługi, która wskazuje drogę do odpowiednich
wejść. Procedura wpuszczania uczestników spektaklu na teren Teatru
Praska 52 rozpocznie się na godzinę przed planowanym
rozpoczęciem spektaklu. W Teatrze Praska 52 należy pojawić się
najpóźniej na 15 minut przed rozpoczęciem wydarzenia. Na terenie
obiektu trzeba zachować dystans społeczny od innych osób
wynoszący nie mniej niż 2 m (nie można gromadzić się w grupach).
Podczas spektaklu należy bezwzględnie przestrzegać obowiązku
zakrywania ust i nosa za pomocą maseczki lub przyłbicy.
Po każdym wydarzeniu obiekt jest dezynfekowany (toalety, klamki,
poręcze). Wszystkie toalety są dostępne, znajdują się tam środki do
dezynfekcji dłoni i papierowe ręczniki. W toaletach znajdują się również
instrukcje prawidłowego mycia rąk, nakładania i zdejmowania maseczek
ochronnych oraz rękawiczek.

Szczegóły

Kantor w Paryżu z Joanną Rawik

Komedia

Kantor pojechał do Paryża po miłość i znalazł… guzik. Ale to nie koniec, lecz początek przygody przedstawionej w muzycznej komedii inspirowanej życiem i twórczością znanego artysty.

Spektakl opowiada o czwórce aktorów, jadących z Krakowa do Paryża, by przedstawić widowisko o Kantorze. Sławny artysta spotyka w nim emigranta - pana Wojtka, statystę występującego w filmach kręconych w Paryżu przez polskich reżyserów: Polańskiego, Wajdę, Kieślowskiego i Żuławskiego. Podczas wieczerzy wigilijnej emigrant opowiada o „polskich drogach". Spektakl jest także okazją do przypomnienia rewii w paryskiej hali Olympii - Joanna Rawik, legenda polskiej estrady, od lat związana z Paryżem, śpiewa piosenki z lat 60. z „Grand Music Hall de Varsovie" w której brała udział w 1966 roku.

Napisałem „Kantora w Paryżu" aby móc się z nim znowu spotkać. Zaczęło się od tego, że znalazłem na paryskim bulwarze Raspail guzik. Mieszkałem na Montparnassie i lubiłem chodzić na spacery w kierunku Malakoff. Znaleziony guzik wyzwolił historię. W młodości Paryż był dla mnie nie do zdobycia, a spektakle Kantora jakie widziałem w Krakowie stały się drogowskazem. Najpierw byłem za mały, aby zaprzyjaźnić się z Mistrzem. Chodziłem na jego awanturnicze spotkania z publicznością, chłonąłem i przynosiłem w swetrze zapach pleśni z Cricoteki. Gdy dorosłem, nagle odszedł i było za późno. W jednej z pierwszych scen widzimy "ja", moje alter ego gdy miałem 10 lat, jak staje przed Kantorem gotowym do podróży i opowiada mu o swoich rodzicach. O mojej mamie z Izbicy Kujawskiej i tacie z Tarnopola - jak przyjechali i poznali się w Krakowie, zakochali. Kantor krzyczy: „Nie! Pawdziwa historia zaczyna się w Wielopolu!" Tak jak ojciec Kantora nie był zainteresowany malarstwem syna i śmiał się, by go poniżyć, że jego obraz zawiesi w wychodku, tak sceniczny Kantor nie jest zainteresowany moją Izbicą Kujawską, rajem dzieciństwa, gdzie u dziadków spędzałem lato. Od tej licytacji zaczyna się moja z Nim awantura... o prawo do Sztuki. Po guziku, marynarce, krześle, po znalezieniu Aktora Wojciecha Gałzińskiego do roli emigranta, odnalazłem w krakowskim salonie... Joannę Rawik. I ona jest moim Wielkim Niespodziewanym Gościem na Wigilii. Jakżeż wyraźnie widzę ją, gdy śpiewa na czarno-białym ekranie w pokoju moich rodziców „Romantyczność".
Paweł Bitka Zapendowski

W krakowskim pejzażu charakterystyczna sylwetka Tadeusza Kantora wyróżniała się wśród innych, a tutejsza bohema była wielce malownicza. Kantor - nieco posępny, skupiony na sobie, jego przepastne oczy płonęły dzikim niepokojem. Uśmiechał się urzekająco. Był uosobieniem Sztuki, którą podbił wszystkie kontynenty.
Joanna Rawik

Po premierze spektaklu „Kantor w Paryżu" aktorzy Cricot 2, bracia Wacław i Lesław Janiccy powiedzieli, że: „Dziunek (Tadeusz Kantor) by się ucieszył".

Szczegóły

Viagra i Chryzantemy | #WspieramKulture

Wycieczka

Link do bezpłatnej transmisji znajdziesz na kanale YouTube Krakowskiego Teatru Komedia: KLIKNIJ TUTAJ

Ona – dystyngowana wdowa, On – nieokrzesany kamieniarz. Błąd ortograficzny wykuty w marmurze staje się fatalnym początkiem ognistej znajomości niespełnionej primadonny, dziś nauczycielki śpiewu z pragmatycznym, zadowolonym z siebie rzemieślnikiem. Ona zobaczyła błąd, on „nawet zaliczki nie zobaczył”. Do czego doprowadzi jego absolutny brak słuchu i ogłady w konfrontacji z jej słuchem absolutnym i nieskazitelnymi manierami? Czy leki na potencję przyniosą spodziewany efekt? Co wyniknie z lekcji śpiewu, które On postanawia wziąć u niej w ramach zapłaty za wykonaną pracę? Mówi się, że od miłości do nienawiści jest bardzo blisko, czy może być odwrotnie?

Szczegóły