Marcin Zarzeczny - zdjęcie

Marcin Zarzeczny

8,3 / 10

27 oddanych głosów

Data urodzenia:
11-12-1984 (36 lat)

Absolwent Akademii Teatralnej w Warszawie, Państwowego Studium Aktorskiego w Olsztynie oraz Studium Muzycznego. Obecnie współpracuje z Teatrem Polskim w Szczecinie. W 2013 roku można go było zobaczyć w "Układzie zamkniętym" Ryszarda Bugajskiego, gdzie zagrał Mirosława Kamińskiego w młodości.
Spektakle z udziałem tego aktora:

Porwanie Baltazara Gąbki

Dla dzieci

"Porwanie Baltazara Gąbki" spektakl na podstawie opowiadań Stanisława Pagaczewskiego. Pewnej nocy znakomity badacz i uczony baltazar Gąbka znika w tajemniczych okolicznościach z rodzimego Krakowa. Wszelkie poszlaki wskazują, iż jest to porwanie.

Książę Krak orzeka iż zagadkę może tylko jedna osoba w Królestwie - bohater i wynalazca: Smok Wawelski. Smok - daje się przekonać i wraz ze swym przyjacielem kucharzem Bartolonim wyrusza na poszukiwanie Gąbki. Wyprawa nie należy do najłatwiejszych. Na wspaniałych bohaterów Czai się wiele niebezpieczeństw, przebyć muszą niebezpieczne krainy mi. in: Słonecję, krainę Psiogłowców oraz krainę deszczowców. Czy znajdą profesora, rozwiążą zagadkę jego porwania i czy poradzą sobie z tajemniczym Don Pedro próbującym popsuć im szyki, dowiecie się już jesienią na deskach Teatru Capitol.

Szczegóły

Requiemaszyna

Muzyczny

Spektakl jest kontynuacją prowadzonej przez Martę Górnicką pracy nad stworzeniem nowoczesnego CHÓRU tragicznego, w której centrum leży krytyczna refleksja nad człowiekiem ustanawianym przez kulturowe, społeczne, ekonomiczne i religijne normy.Tym razem głos CHÓRU wymierzony jest w rzeczywistość powszechnego urynkowienia. To ciało/głos społeczeństwa zakleszczonego między terrorem bezrobocia a wymogiem pracy ponad siły. Na scenie staje chór performerów, by wykonać ekstatyczne requiem dla systemu, w którym wolność zmieniła się w technologię władzy. Libretto wykorzystuje wiersze Władysława Broniewskiego, fragmenty przemówień, listów, dziecięcych wyliczanek, które CHÓR zderza z dyskursem filozoficznym i hasłami reklamowymi.

„Jestem całopalną ofiarą każdego systemu” – pisał o sobie Broniewski, ujawniając dramatyczne napięcie między miażdżącą presją ideologii, a wiarą w siłę poetyckiego słowa, które miało zarazem rewolucjonizować świat i ratować podmiotowość. Dziś te teksty, przepisane na chórową maszynerię zbiorowego ciała i głosu, uderzają z nieprawdopodobną siłą. Socrealistyczny hymn pracy brzmi jak korporacyjna pieśń performansu efektywności.

REQUIEMASZYNA to esej o relacji języka i władzy. Punktem wyjścia dla tej pracy stał się rytmiczno-robotyczny język wierszy Broniewskiego i jego wstrząsający poetycki życiorys, który zmiksował się w mojej głowie z kampanią reklamową Benettona Zostań bezrobotnym roku, Marszem Imperialnym z "Gwiezdnych Wojen", dźwiękiem przeżartej rakiem krtani poety. Zależało mi na tym, by obnażyć totalitaryzm współczesnych strategii nadzoru i dyscypliny; mechanizmy, które zmieniają mieszkańców neoliberalnego raju w armię robotników/robotów. (Marta Górnicka, reżyserka)

Producenci dziękują Marii Pijanowskiej-Broniewskiej i Ewie Zawistowskiej za wyrażenie zgody na wykorzystanie w spektaklu tekstów Władysława Broniewskiego.

Szczegóły

Zwierzenia bez/robotnego aktora

Monodram

Zwierzenia bez/robotnego aktora
czyli scenariusz na jednego aktora, najlepiej bezrobotnego.

Zwierzenia bez/robotnego aktora to prawdziwa opowieść o determinacji w dążeniu do realizacji marzeń. Sceny z życia bezrobotnego artysty, pokazane w spektaklu, są na tyle uniwersalne, że każdy człowiek bez pracy zobaczy w nich obraz samego siebie. O sprawach ważnych i trudnych mówi się tu w sposób lekki i żartobliwy, bez użalania się nad własnym losem. Główny nacisk położony jest na budowaniu atmosfery intymnej relacji bohatera z widzem, przypominającej rozmowę dobrych przyjaciół.

Marcin Zarzeczny, w formie autorskiego monologu, opisuje swoje doświadczenia związane z poszukiwaniem pracy. Zwierzenia... to monodram, który powstał w kuchni bezrobotnego aktora, w ciągu dwóch lat został wystawiony ponad 70 razy w kilkudziesięciu miastach Polski, na Islandii i w Iranie, a fragmenty scenariusza zostały trzykrotnie opublikowane w USA.

Szczegóły

Simy na stażu

Dramat psychologiczny

„Simy na stażu” to opowieść o pokoleniu Y, pracującym na bezpłatnych stażach.

Główni bohaterowie dzielą się z widzami swoimi doświadczeniami z kolejno odbywanych staży. Inspiracją do napisania spektaklu były autentyczne wydarzenia studentów, jak i niezwykle popularna, symulacyjna gra The Sims. Sytuacja, w jakiej znajdują się stażyści, jest łudząco podobna do zasad w grze: postacie regularnie otrzymują kolejne polecenia – gra nie ma końca.

Spektakl „Simy na stażu” są spektaklem społecznie zaangażowanym. To sprzeciw wobec nieuczciwości pracodawców – manifest o szacunek dla kształcącego się człowieka. Organizatorzy bezpłatnych praktyk i staży, kusząc obietnicami pracy marzeń, świadomie wykorzystują zaangażowanie młodych ludzi. To właśnie oni, w znacznej mierze są odpowiedzialni za narastającą frustrację, poczucie niższości wobec innych i brak perspektyw pokolenia urodzonego po '89 roku.

Szczegóły

Kantata na cztery skrzydła

Dramat psychologiczny

Spektakl na podstawie współczesnej sztuki Roberta Bruttera w reżyserii Łukasza Lewandowskiego. „Kantata..” jest tragikomedią, w której główna postać –Dziewczyna - po serii trudnych życiowych sytuacji podejmuje decyzję o samobójstwie.

Na jej drodze stają dwa anioły, których celem jest ocalenie jej życia. Sztuka dotyka ważnych zagadnień takich jak wybaczenie, duchowość, przyjaźń i miłość.

Bohaterką dramatu "Kantata na cztery skrzydła" jest kobieta, która przechodzi załamanie nerwowe. Straciła rodzinę, pracę, nie widzi sensu życia. Dziewczyna (główna postać), to bohater uniwersalny-everyman, postać bliska widzowi-czytelnikowi. Jej samotność, bezradność, lęk przed rozwiązywaniem własnych problemów i chęć ucieczki przed nimi - to schemat, z którym, być może, każdy się kiedyś zmierzył.
Reżyser spektaklu, Łukasz Lewandowski, pisze: „Kantata…” to próba opisu momentu, którego pewnie każdy z nas w życiu doznał, ale o którym tak trudno nam mówić. Każdy z nas doświadczył lub doświadczy rozpaczy. Powody mogą być najróżniejsze, sposoby jej przeżywania równie skomplikowane jak bolesne. Rozpacz jest jak otchłań – przeraża, ale potrafi wciągnąć i nie chce puścić. Wielu z nas szuka wtedy pomocy w kimś lub czymś, ale tkwiąc w tym doświadczeniu i tak jesteśmy bezgranicznie samotni i bezradni. Kto lub co może nam pomóc? O tym chcielibyśmy opowiedzieć. Jest to jedna z ludzkich historii, w której o duszę i ciało kobiety w granicznej rozpaczy walczą Anioły. Cóż to za Anioły i cóż to za kobieta niechaj pozostanie zachętą do zobaczenia spektaklu.”
Historia przedstawiona w dramacie, to w istocie historie, które "dzieją się" cały czas - symboliczne Anioły mają pełne ręce roboty. Wiecznej roboty - przedstawiona sfera sacrum i profanum to zarazem nadzieja, ale i nieuchronność konfrontacji z tym, co w życiu trudne.
Z definicji kantata zakłada wieloodcinkowść, co można przełożyć na to, że podobne historie powtarzają się lub dzieją równolegle.
Forma utworu, jest otwarta i mieści w sobie wiele konwencji - od komedii po klasyczny dramat. Dowcip zawarty w dramacie daje aktorom możliwość użycia szerokiego zakresu artystycznych środków.

Szczegóły

Zwierzenia bez/robotnego aktora

Monodram

‘Zwierzenia bezrobotnego aktora, czyli komedia życiowa na jednego aktora, najlepiej bezrobotnego’ to monodram, który wzrusza, inspiruje, zadaje pytanie każdemu widzowi o jego własne marzenia. Zwierzenia bez/robotnego aktora to prawdziwa opowieść o determinacji w dążeniu do realizacji marzeń. Sceny z życia bezrobotnego artysty, pokazane w spektaklu, są na tyle uniwersalne, że każdy człowiek bez pracy zobaczy w nich obraz samego siebie. O sprawach ważnych i trudnych mówi się tu w sposób lekki i żartobliwy, bez użalania się nad własnym losem. Główny nacisk położony jest na budowaniu atmosfery intymnej relacji bohatera z widzem, przypominającej rozmowę dobrych przyjaciół.
Marcin Zarzeczny, w formie autorskiego monologu, opisuje swoje doświadczenia związane z poszukiwaniem pracy. Zwierzenia... to monodram, który powstał w kuchni bezrobotnego aktora, w ciągu trzech lat został wystawiony blisko 90 razy w kilkudziesięciu miastach Polski, na Islandii (w Teatrze Narodowym w Reykjaviku), w Iranie (na Festiwalu Monologu w Teheranie), w Indiach (na największym multinarodowyym Festiwalu Kala Ghoda), w Niemczech (na Festiwalu Arena w Erlangen, gdzie Zarzeczny otrzymał Nagrodę Koprodukcji), fragmenty scenariusza zostały trzykrotnie opublikowane w USA.

Prapremiera wersji angielskiej w Teatrze Narodowym w Reykjaviku na Islandii, 83 wystawienia: w Polsce w prawie 40 miastach kraju, wystawienia w Teheranie/Iran w grudniu 2014, w Niemczech/Nagroda Koprodukzionspreis/Erlangen w 2015, Kala Ghoda Festival w Mumbaju/Indie, zaproszenie na Festiwal Teatralny EAST w Wenezueli, trzy publikacje obszernych fragmentów scenariusza w tym roku w amerykańskich magazynach ‘Thought Notebook’ oraz Insomniac Propagandist' mających siedzibę w Chicago, wystawienie w Teatrze Powszechnym w Warszawie w kwietniu br., premiera w Teatrze Żydowskim w Warszawie we wrześniu bieżącego roku, artykuł ‘Chorzy na teatr’, którego jestem bohaterem i który ukazał się we Wproście 25 VIII 14, wspaniałe recenzje, maile i telefony od widzów, ich zainteresowanie dalszymi losami Bezrobotnego Aktora. ‘Zwierzenia bezrobotnego aktora-spektakl, który odniósł ogromny sukces w kraju rozpoczął karierę międzynarodową.

Szczegóły

Kontrabanda

Komedia

Jest rok 1932 – czasy Wielkiego Kryzysu i prohibicji. Przenosimy się w okolice Wodospadu Niagara po kanadyjskiej stronie granicy. Miła i niewielka restauracja otwarta za wszystkie oszczędności przez Irvinga Bubbalowe’a i jego córkę Honey za kilka godzin uroczyście rozpocznie swoją działalność. Główną atrakcją restauracji ma być światowej sławy śpiewak operowy i jednocześnie znakomity kucharz przybyły wprost z Francji – Francois LaPlouffe. Za parę godzin najznamienitsi goście z okolicy przybędą na uroczyste otwarcie restauracji, a mistrz La Plouffe osiągnie wysokie „C” w kulinariach i śpiewie.

Brzmi dobrze? No cóż, nic bardziej mylnego…

Zanim zdąży się rozgrzać piec w restauracji, zjawi się tam bezrobotny kucharz podający się za kogoś innego, policjant Kanadyjskiej Policji Konnej podający się za siebie, inspektorka Departamentu Imigracji „podająca” siebie w ramiona policjanta, kierowca ciężarówki podający wyłącznie skrzynki z towarem i sam szef mafii z Chicago wraz z grupą ponurych gangsterów, którzy niczego nie podają zaś wszystko chcą zabrać… I oczywiście właściciel restauracji wraz z córką, którzy będą musieli podać gościom powód tej całej gastronomicznej katastrofy.

Kontrabanda, to uroczo zagmatwana i zabójczo śmieszna farsa, która uruchamia cały teatralny zasób stylów i konwencji, łącząc w szalonym tyglu żarty słowne z dowcipami sytuacyjnymi i komedią pomyłek. Do tego jak zwykle w Teatrze Komedia – znakomita gwiazdorska obsada, niezwykle efektowna dekoracja i przebojowa inscenizacja. Zabawa i śmiech w najczystszej postaci!

Szczegóły

Zwierzenia bez/robotnego aktora | #gramydlajudy

Monodram

#gramydlajudy - całkowity dochód ze spektaklu zostanie przekazany na leczenie Judy Turan.

Zwierzenia bez/robotnego aktora,
czyli scenariusz na jednego aktora, najlepiej bezrobotnego.

Zwierzenia bez/robotnego aktora to prawdziwa opowieść o determinacji w dążeniu do realizacji marzeń. Sceny z życia bezrobotnego artysty, pokazane w spektaklu, są na tyle uniwersalne, że każdy człowiek bez pracy zobaczy w nich obraz samego siebie. O sprawach ważnych i trudnych mówi się tu w sposób lekki i żartobliwy, bez użalania się nad własnym losem. Główny nacisk położony jest na budowaniu atmosfery intymnej relacji bohatera z widzem, przypominającej rozmowę przyjaciół. Marcin Zarzeczny, w formie autorskiego monologu, opisuje swoje doświadczenia związane z poszukiwaniem pracy.Zwierzenia... to monodram, który powstał w kuchni bezrobotnego aktora, został wystawiony ponad 100 razy w kilkudziesięciu miastach Polski, Islandii (w Teatrze Narodowym w Reykjaviku), Niemczech (na Festiwalu Arena, gdzie został nagrodzony Koprodukzionspreis), w Indiach (na Festiwalu Kala Ghoda w Bombaju) i w Iranie (na Festiwalu Monologów w Teheranie), a fragmenty scenariusza zostały trzykrotnie opublikowane w USA.

ZWIERZENIA BEZROBOTNEGO AKTORA - WYBÓR RECENZJI
Jego słodko-gorzka opowieść o wzlotach i upadkach młodego aktora zachwyciła publiczność. Posypały się zaproszenia z miast w całej Polsce. Zarzeczny, teoretycznie bezrobotny aktor, rozpoczął intensywne tournee po kraju. Jego spektakl stał się najgłośniejszym i najczęściej granym monoaktem ubiegłego roku, a on stał się
najbardziej zapracowanym aktorem w Polsce.
Chorzy na teatr Karol Mroziński / WPROST

Monodram Zarzecznego jest zjawiskiem unikatowym w polskim teatrze. (...) Zarzecznemu udaje się wytworzyć specyficzny klimat spotkania z kimś bliskim, jakby celem konfrontacji była pogawędka starych przyjaciół.
Bezrobotny aktor zwierza się Ewelina Szczepanik / teatrdlawas.com

(Niespodzianką) był wspaniały występ Marcina Zarzecznego,
zatytułowany „Zwierzenia bezrobotnego aktora. Niesamowite
umiejętności sceniczne pozwoliły artyście zafascynować publiczność swoją osobowością i niezwykłą historią perypetii związanych z poszukiwaniem pracy.
informacjelokalne.pl

Mimo iż monodram trwał półtorej godziny, publiczność cały czas z
zapartym tchem śledziła opowieść o poszukiwaniu angażu na stałe w teatrze czy filmie, wysyłaniu setek maili, szukaniu kontaktów, a w
międzyczasie zarabianiem na życie innymi sposobami.
gniezno.naszemiasto.pl

Jego (Zarzecznego) prawdziwe przygody w formie zabawnych wspomnień z czasu studiów i początków kariery śmieszą do łez. Świetny jest np. słynny monolog Hamleta wygłaszany w języku czeskim.
Aktor bez zasiłku Bronisław Tumiłowicz / Przegląd

Zarzeczny w niepowtarzalny sposób, bez żadnych środków buduje
przedstawienie na oczach widzów. Tworzy intymną więź z odbiorcą,
mającą charakter rozmowy z przyjacielem. (...) Tematem spektaklu jest bardzo aktualne bezrobocie. (...) Każdy odnajdzie tu cząstkę swej historii. (...) (Spektakl) z pewnością warty obejrzenia.
Aneta Kasprzak, katedraoteatrze.blogspot.com (UMCS)

Szczegóły

Pan Tadeusz z M3

Komedia

Pewnego dnia, na jednym z osiedli, wprost z książki zjawia się w Pan Tadeusz. Na początku domownicy są przerażeni i chcą pozbyć się intruza. Najpierw biorą go hydraulika, później za obłąkanego uciekiniera z zakładu dla psychicznie i nerwowo chorych, żeby w końcu przekonać się do jego obecności. Rodzina, którą nawiedził bohater mickiewiczowskiej epopei to Ewa i Jacek Soplicowie oraz ich córka Zofia – uczennica klasy maturalnej. Rodzinę co rusz odwiedza ich dość wścibska sąsiadka – młoda wdowa – Telimena Wiśniewska. Obecność pana Tadeusza nastręcza rodzinie Sopliców wielu kłopotów. Na początku próbują ukryć niechcianego gościa, później z konieczności muszą go ujawnić sąsiadce Telimenie. Kłopot w tym, że pan Tadeusz mówi wyłącznie wierszem -13 zgłoskowcem. Początkowe próby nauczenia go mówienia „prozą”, czyli normalnie, pełzną na niczym. Pan Tadeusz, mimo kłopotów, które sprawia swoją osobą, pomaga rodzinie Sopliców, m.in. pokochać się na nowo – jako bohater romantyczny, a jako patriota – opowiada Im o historii powstania hymnu Polski, o trudach jakie podejmowali Polacy dążąc do niepodległości… Magia epopei trwa i po Panu Tadeuszu zjawiają się Telimena, prosto ze spaceru po lesie oraz XIX wieczna Zosia. W całą historię został „wplątany” Zenon – prawdziwy hydraulik, który również łączy przeszłość ze współczesnością. Mimo, iż sąsiadka Telimena komplikuje nieco i tak dziwną codzienność państwa Sopliców, to historia, w każdym ze swoich wątków, kończy się pomyślnie.

Szczegóły