Marcin Motyl - zdjęcie

Marcin Motyl

Tancerz. Ukończył Ogólnokształcącą Szkołę Baletową im. Romana Turczynowicza w Warszawie. Brał udział w Coaching Project Henrika Kaalunda oraz warsztatach techniki GaGa, prowadzonych przez Noę Paran (GaGa People/ Batsheva Dance Company).

W sezonie 2011/2012 rozpoczął pracę w Polskim Teatrze Tańca. Występuje m.in. w spektaklach Minus 2 (chor. Ohad Naharin), Desert (chor. Paulina Wycichowska), FootBall@... i odcinku cyklu jubileuszowego XL. Polski Teatr Tańca wczoraj i dziś. Odcinek I: Don Juan i inni, Szkoda, że Cię tu nie ma (chor. Ewa Wycichowska) oraz Czterdzieści (chor. Jo Strømgren), Percepcja i Nondescript (chor. Urszula Bernat-Jałocha). Przez cały czas zdobywa doświadczanie, biorąc udział w licznych warsztatach w Polsce i za granicą, m.in. z takimi pedagogami jak: Franck Chartier, Henrik Kaalund, Yi-Chun Liu, Stian Danielsen, Anna Nowak, Shi Pratt, Sjoerda Vreugdenhila, Noa Paran i innych. Jego największym osiągnięciem choreograficznym jest spektakl Plan (2016), w ramach IX Festiwalu Atelier Polskiego Teatru Tańca. Przedstawienie to spotkało się z bardzo dobrymi recenzjami. Obecnie poszukuje nowych form realizacji, m.in. w konkursach filmowych i choreograficznych.

Często występuje w:
Spektakle z udziałem tego aktora:

Żniwa

Taneczny

Spektakl nawiązuje do obrzędów towarzyszących żniwom oraz cyklu prac rolnych, natury i życia człowieka - zarówno w planie etnograficznym (inspirowanym m.in. pracami Oskara Kolberga oraz "Rokiem Polskim" Zofii Kossak), jak i w szerszym ujęciu antropologicznym i filozoficznym. Fabularną oś spektaklu wyznacza motyw powrotu Odysa, na podstawie eposu Homera, oraz "Powrotu Odysa" Stanisława Wyspiańskiego.

Wykonawcy - tancerze Polskiego Teatru Tańca, oraz aktor, wcielą się w role protagonistów, eksplorując różne warianty wydarzeń w przestrzeni ruchu i słowa. Fizyczna i psychologiczna intensywność działań wkomponowana została w ascetyczną oprawę wizualną spektaklu. W warstwie muzycznej wykorzystano kompozycje Eugeniusza Rudnika,pioniera polskiej muzyki elektronicznej. Partie wokalne, w oparciu o motywy polskiej muzyki tradycyjnej, stworzy i wykona Adam Strug.

Szczegóły

Percepcja / Nondescript

Taneczny

"Percepcja" (45 minut)
„Percepcja” porusza temat mechanizmów rządzących grupą, w której jak w soczewce odbija się obraz współczesnego społeczeństwa. Autorka zgłębia problem wszechobecnego w europejskiej kulturze indywidualizmu, nieustannie podsycanego przez wielkie korporacje, kreujące sztuczne potrzeby i nakaz powierzchownego wyróżniania się z tłumu. Tworząc przedstawienie, artyści skupili się na odsłanianiu mechanizmów autokreacji, widzianych z kilku perspektyw. Jest to możliwe dzięki wykorzystaniu projekcji, realizowanej jednocześnie z kilku kamer. Jej autorką będzie Jago Chalcińska - producentka video, VJka, realizatorka projektów multidyscyplinarnych z pogranicza video-artu, VJingu i performance'u audiowizualnego. Warstwę muzyczną stworzył Paul Tinsley, założyciel grupy muzycznej Violent Yoga, kompozytor muzyki do wielu filmów i spektakli tanecznych. Autorką scenografii i kostiumów jest Adriana Cygankiewicz, której prace można było podziwiać m.in. w przedstawieniach takich artystów, jak Susane Jaresand, Jacek Przybyłowicz czy Ewa Wycichowska.
Realizacja projektu odbyła się w ramach Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego "Młoda Polska".
-------------------------------------------------------------------------
"NONDESCRIPT" (38 minut)
„Na przestrzeni ostatnich kilkudziesięciu lat dochodzi do zacierania się różnic między płciami. Kobiety przejmują role typowo męskie, zajmują stanowiska przywódcze, natomiast mężczyźni muszą sobie poradzić z nową rolą: mężczyzny niepotrzebnego” – stwierdza Jane McLoughlin w "The Demographic Revolution". Do głosu doszedł uniseks symbolizujący słabość mężczyzn i siłę kobiet.
Obecnie w kulturze zachodu często używany jest termin „gender", będący określeniem płci kulturowej lub społecznej. Pojęciem „gender" opisuje się także tworzony w sposób performatywny zespół cech i zachowań, ról płciowych i stereotypów płciowych przypisywanych kobietom i mężczyznom.
W spektaklu Urszuli Bernat-Jałochy człowiek pokazany jest jako bezosobowy, androgeniczny materiał złożony z ciała i jego nieograniczonych możliwości. Autorka spektaklu balansuje na niedookreślonej i dyskusyjnej granicy między pojęciami „płeć” i „gender”. Prezentując zjawisko zacierania się płci, zwraca uwagę na wiążące się z nim ryzyko dehumanizacji.

Szczegóły

Percepcja

Taneczny

„Percepcja” porusza temat mechanizmów rządzących grupą, w której jak w soczewce odbija się obraz współczesnego społeczeństwa. Autorka pragnie zgłębić problem wszechobecnego w europejskiej kulturze indywidualizmu, nieustannie podsycanego przez wielkie korporacje, kreujące sztuczne potrzeby i nakaz powierzchownego wyróżniania się z tłumu.

Tworząc przedstawienie artyści skupią się na odsłanianiu mechanizmów autokreacji, widziane z kilku perspektyw. Będzie to możliwe dzięki wykorzystaniu projekcji, realizowanej jednocześnie z kilku kamer. Jej autorką będzie Jago Chalcińska - producentka video, VJka, realizatorka projektów multidyscyplinarnych z pogranicza video-artu, VJingu i performance'u audiowizualnego. Warstwę muzyczną stworzy Paul Tinsley - założyciel grupy muzycznej Violent Yoga, wielokrotnie tworzący muzykę do filmów i spektakli tanecznych. Autorką scenografii i kostiumów będzie Adriana Cygankiewicz, której prace można było podziwiać m.in. w przedstawieniach takich artystów jak: Susane Jaresand, Jacek Przybyłowicz czy Ewa Wycichowska.

Szczegóły

LAMENT. Pamięci Tadeusza Różewicza

Taneczny

Twórców interesuje wniknięcie w transgresywny świat, jaki rodzi się między przestrzenią traumy a przestrzenią dzieła, które pełni terapeutyczny, a zarazem ekspiacyjny charakter.

Istota intymności wyznania zawarta w utworach składających się na tom Różewicza, stała się dla twórców spektaklu inspiracją do działania, zmierzającego do podjęcia pracy nad wybranymi wątkami i motywami, które w sposób kreacyjny wpisuje dzieło w strukturę gatunkową teatru tańca.

Szczegóły

Czterdzieści

Taneczny

Spektakl śledzi życie pewnej kobiety OD momentu jej przyjścia na świat w roku 1973 do rocznicy urodzin w 2013. Te cztery dekady są odbiciem czasu zwątpień, nadziei, zmagań, wyborów i nieprzewidzianych wydarzeń, którymi kierują heroiczne cnoty – żądza życia i chęć przetrwania.

W wędrówce po chaotycznej Europie bohaterce spektaklu udaje się znaleźć kompromis pomiędzy własnymi ambicjami i wymuszonymi okolicznościami. Wiele warstw przedstawienia portretuje nie tylko indywidualne poszukiwania konkretnego człowieka, lecz staje się także synonimem pewnej podróży kraju i zespołu Teatru Tańca. Polska przeszła radykalne zmiany w ciągu ostatnich 40 lat, jakie są jej perspektywy? Jubileusz czterdziestolecia Polskiego Teatru Tańca skłania do tych samych pytań. Jako dzieło sztuki, przedstawienie to nie zagłębia się w fakty i sylwetki. Fikcyjny punkt widzenia, nawet z perspektywy obcego, może równie dobrze zapewnić dystans niezbędny do komunikacji na wspólnym poziomie. Przecież nawet prawda nigdy nie jest do końca prawdą, wszystko jest kwestią detali, na które chce się położyć nacisk, zignorować je lub wyolbrzymić.

Szczegóły

Hello, My Friend / Hello, Stranger! / Hello. And Goodbye

Taneczny

SPEKTAKLE ADRESOWANE DO WIDZÓW POWYŻEJ 16 ROKU ŻYCIA

"Hello, My Friend!" (2014)
Bardzo trafną narracją do spektaklu "Hello, My Friend!”, jak i po części inspiracją do tematu jest cytat ze Sławomira Mrożka: „Nie lubię męskości… Określenie „zniewieściały” jest w gruncie rzeczy określeniem pochlebnym. Oznacza ono, że dany osobnik często się myje, nie lubi zabijać ludzi, zdolny jest do współczucia, nie lubi wrzeszczeć i pchać się, żeby udowodnić swoją ważność”.
Spektakl jest nawiązaniem do zeszłorocznego przedstawienia Pawła Malickiego pt. "Hello, Stranger!", jest to kolejna jego odsłona. W „Hello, My Friend!” choreograf podejmuje temat mężczyzn i męskości oraz związanych z nimi stereotypów i przekłamań. Koncentruje się na analizie reguł zachowań i współzależności panujących w męskich grupach. Paweł Malicki nie ucieka od obnażania ich niedoskonałości, gdyż jak powszechnie wiadomo – nie ma ludzi idealnych, zwłaszcza mężczyzn.

Czas trwania: 26 minut

"Hello, Stranger!" (2013)
"Inny jest tym, czym nie jest i czym musi uzupełnić swój brak. Inny opowiada o swoich potrzebach. Inny jest podobny do mnie, jest Innym Ja, ma podobne nogi, ręce, głos, mowę. Inny ma swoje "wnętrze", swoją "głębię". W swej "głębi" jest on niewyczerpalną "pełnią", jest "bogactwem", które się "przelewa". Ale głębia ukazuje się i skrywa jednocześnie. Inność Innego wydobywa na jaw moją własną inność. Inność jest wzajemna. Inność zaskakuje, przynosi wciąż nowe niespodzianki, w całej przewidywalności jest nieprzewidywalna. Inny nie jest rzeczą między rzeczami ani przedmiotem między przedmiotami, lecz podmiotem, Innym Ja (...), z którym mogę wejść we wspólnotę My. Inny, którego napotykam, znajduje się w ruchu, co sprawia,że i we mnie budzi się świadomość możliwego ruchu. Muszę się "otworzyć" na samą inność Innego, "znosząc" własną inność. (...) Taka zmiana nie jest niczym więcej, jak konsekwentną zmianą punktu widzenia - z mojego na jego. Inny wymaga, aby stać się jego pokarmem, jego częścią składową, nim. Inny zadaje ból. Inny zbliża się, aby się "karmić mną". Co mam począć? Odsunąć się czy poddać?"
- ks. Józef Tischner, "Inny"
Spektakl adresowany jest do widzów dorosłych. Czas trwania: ok. 50 minut

"Hello. And Goodbye" (2015)
"W Stworzeniu Adama Michała Anioła Bóg przekazuje Adamowi iskrę życia (...). Cały sens obrazu (...) zawierał się w dwóch monumentalnych ciałach, wyciągających do siebie ręce, których palce wskazujące niemal się stykają. Jest między nimi milimetr przestrzeni. I w tej próżni jest życie. Monumentalność obrazu i bogactwo szczegółów stanowią jedynie ramę, otoczkę, która jeszcze bardziej ma podkreślić tę minimalną pustkę, ten pusty punkt, który mieści w sobie wszystko."
- John Ajvide Lindqvist ("Wpuść mnie")

"Mimo, że jest ona często postrzegana jako nicość, albo pewien brak, w rzeczywistości nie jest czarną dziurą, lecz raczej pojemnikiem, który wszystko łączy, umożliwia i ogarnia. Jej istotą jest bezpośrednio powstający wgląd, doświadczeniem wibrująca radość, a wyrażeniem się aktywna miłość."
- Lama Ole Nydahl

Czas trwania: 15 minut

Szczegóły