Marcin Błaszak - zdjęcie

Marcin Błaszak

8.3 / 10

143 oddanych głosów

Data urodzenia:
13-06-1980 (37 lat)

Aktor teatralny i telewizyjny.

W 2006 roku ukończył Studio Aktorskie przy Teatrze Żydowskim oraz zdał egzamin eksternistyczny dla aktorów dramatu. Studiował również na Akademii Teatralnej (Wydział aktorski) oraz na Uniwersytecie Warszawskim (Wydział filologii polskiej). Współpracował z Teatrem Wielkim Operą Narodową gdzie zagrał w „Borysie Godunowie” Mariusza Trelińskiego, z Teatrem Ochoty oraz Mazowieckim Centrum Kultury i Sztuki. Ma na swoim koncie również kilka ról w Teatrze Telewizji („Doktor Halina”, „Tajny współpracownik”). W Teatrze Żydowskim zadebiutował rolą Chasyda w „Miedzy dniem a nocą. Dybuk” w reżyserii Szymona Szurmieja.

Często występuje w:
Spektakle z udziałem tego aktora:

Wiera Gran

Muzyczny

Równo 10 lat po śmierci Wiery Gran, Jędrzej Piaskowski i Weronika Murek na scenie Teatru Żydowskiego przypomną postać tej wybitnej pieśniarki. W ich spektaklu życiorys Wiery Gran stanie się punktem wyjścia do skonstruowania muzyczno-teatralnej fantazji m.in. o związkach sztuki i twórczości z kwestią przetrwania za wszelką cenę, oraz o sytuacji artysty wobec opresyjnej władzy i kontekstu. Twórcom zależy na symbolicznym zwróceniu Wierze Gran tego co zostało jej odebrane, zarówno w wymiarze artystycznym i emocjonalnym, jak i na poziomie zbiorowej pamięci. W spektaklu wątki traumatyczne zestawione zostaną z sentymentalnymi piosenkami wykonywanymi przez Wierę Gran, które zabrzmią w zupełnie nowych, współczesnych aranżacjach.

Nasza Wiera Gran nie spełni Państwa oczekiwań. Nie zaspokoi pragnień wzruszenia, łez i smutku, i całego tego melodramatu, jaki zwyczajowo się do niej przykleja. To nasza bardzo niedobra polska tradycja: krew, łzy i równanie do wyznaczonego nisko standardu obecności, żeby być jak wszyscy. Wiadomo, że najlepiej byłoby, gdyby było tak, jak być powinno. Ale w naszym spektaklu Wiera mówi dziś, że ma dosyć tego spełniania żądań i narzucania tanich marzeń o innych. Bo z tego właśnie wzięło się to, co ją zabiło: nieustannie szerzące się pomówienia, uległość, cenzurowany repertuar, odwoływane koncerty, nieustająca walka, ogólna społeczna zgoda na jej lincz – w efekcie 36 lat milczenia.

Szczegóły spektaklu

Ach! Odessa - Mama...

Musical

Odessa była taka jak Łódź. Ziemia obiecana dla wszystkich, którzy chcieli szybko się wzbogacić. Dla kupców eksportujących ukraińską pszenicę oraz dla handlarzy i przemytników korzystających z odeskiej strefy wolnocłowej. A także dla złodziei i bandytów okradających przedstawicieli obu tych grup społecznych.

To był właśnie świat Beni Krzyka, legendarnego bandyty. Świat małych, najwyżej trzypiętrowych domów, podwórek zabudowanych najdziwaczniejszymi krużgankami, balkonami i werandami połączonymi drewnianymi, skrzypiącymi schodami. Mieszało się tu wszystko. To tu Benia Krzyk zdobywał sławę, wykonując pierwsze zadania odeskiego bandiugi Froima Gracza, zanim został królem Mołdawanki, a potem całej Odessy…
"Ach! Odessa-Mama…” to musical oparty na błatnych (czyli wywodzących się ze światka przestępczego) pieśniach, będących prostą opowieścią o uczuciach, miłości, honorze, zdradzie, zaprawiony poczuciem humoru. Dźwięki muzyki żydowskiej, rosyjskich romansów, rumuńsko-besarabskich rytmów, turecko-kaukaskich brzmień, czy nostalgiczność kozackich pieśni ludowych tworzą oprawę dla odeskiego półświatka.

Szczegóły spektaklu

Oberża pod złotym rogiem

Muzyczny

Piękne suknie i toalety, cekiny, boa z piór i eleganckie lufki u kobiet oraz fraki, białe szale i cylindry u panów – z takimi atrybutami kojarzy się przedwojenny kabaret. Ale Warszawa międzywojnia to również życie toczące się wśród przeciętnych ludzi o niepewnej przeszłości, w biednych kamienicach, w podrzędnych spelunkach i na podwórkach z trzepakiem. Te dwie skontrastowane scenicznie rzeczywistości tworzą reżyserską wizję charakteru przedwojennej Warszawy.

„Oberża pod złotym rogiem” to roztańczone i pełne humoru widowisko muzyczne, w którym nie mogło zabraknąć takich przebojów jak „Czy tutaj mieszka panna Agnieszka”, „Sexapil” i „Umówiłem się z nią na dziewiątą” do tekstu Emanuela Schlechtera i muzyki Henryka Warsa, „Ta mała piła dziś” Andrzeja Własta i Artura Golda, czy „U cioci na imieninach” i innych utworów spopularyzowanych przez Stanisława Grzesiuka i Orkiestrę z Chmielnej. Znajdziemy w tym spektaklu wiele elementów pochodzących z tradycji i kultury żydowskiej, która od zawsze nierozerwalnie łączy się z kulturą polską.

„Oberża pod złotym rogiem” to roztańczona i rozśpiewana biesiada teatralna, która dla młodych widzów jest szansą na zaznajomienie się z kultowymi przebojami sprzed lat, a dla starszych będzie sentymentalną podróżą do czasów swoje młodości.

Szczegóły spektaklu

Dybuk

Tragedia

W 1939 roku Warszawa była największym skupiskiem Żydów w Europie oraz ich drugim, po Nowym Jorku, skupiskiem na świecie. Getto warszawskie, w którym w 1941 roku uwięziono 450 tysięcy Żydów, zajmowało około 307 hektarów i pomimo niemal całkowitego unicestwienia trwale i dosłownie wtopiło się w tkankę miejską Warszawy. Musimy zawsze o nim pamiętać i ciągle o nim mówić. Musimy mówić o jego codzienności, kulturze, indywidualnych osobach, które tam mieszkały i umierały. To obowiązek nas, żyjących w miejscu, w którym dokonano masowej zagłady ludzkości.

Spektakl „Dybuk” oparty jest na należącym do klasyki dramatu żydowskiego tekście Szymona An-skiego, będącym jidyszowym „Romeo i Julią”, ludową legendą opowiadającą o duszy zmarłego ucznia jesziwy, wcielającej się w ciało ukochanej. Maja Kleczewska i Łukasz Chotkowski nadają tej historii szersze znaczenie, czyniąc z niej opowieść o złamanym przymierzu pomiędzy narodami i powracającej pamięci. W tym kontekście szczególnie istotna staje się historia i przestrzeń Teatru Żydowskiego, wybudowanego w centrum przedwojennej dzielnicy żydowskiej i na terenie dawnego Getta warszawskiego. Dramat An-skiego zostaje poszerzony o historie mieszkańców getta, a także ofiar i ocalałych z Holokaustu. Twórcy niemal dosłownie przywracają ich do życia, czynią widzialnymi, konfrontują współczesność z tymi, którzy odeszli, a trwale „przylgnęli” do nas - żyjących. Istotą spektaklu jest powołanie na scenie Życia, które z racji swojego pochodzenia zostało przerwane. W dobie wciąż powracającego zagrożenia ideologiami totalitarnymi i wojnami, musimy przypominać o zamordowanych, o ich życiu, by historia kolejny raz nie zatoczyła koła.

Szczegóły spektaklu

Wielka wygrana

Komedia

"Ironia całej tej historii polega na tym, że gdyby nie zachciało mi się tej cholernej Wielkiej Wygranej zapewne jeszcze bym żył. A tak – jak domyśli się inteligentny widz, którego czujnej uwadze nie umknie ni szczegół, ni pył – trup ze mnie, jak się patrzy. A wszystko zaczęło się od... No właśnie..." – tymi słowami rozpoczyna swój sceniczny żywot Szymełe Sorokier, krawiec, by już za chwilę zmierzyć się z przeciwnościami losu, które będą konsekwencją podjęcia decyzji, by po trzydziestu latach milczenia ponownie zagrać w totolotka.

Dla jego żony, Eti Meni, to nic innego jak oddanie się w szpony hazardu i zatracanie w nałogu. Ale niepokorny małżonek sam wie najlepiej co mu wolno, a co nie. W ten sposób na „chybił trafił” otwiera puszkę Pandory pełną nieszczęść, trudności, kłopotów i utrapień. Dwadzieścia milionów nie uchroni bowiem rodziny Krawca przed spóźnionym buntem trzydziestoletniej córki, dla której prezenty nie są w stanie odkupić braku ojcowskiej uwagi i matczynego ciepła.

Czy jest możliwość powrotu do stałego ładu, kiedy nagle cały świat wywraca nam się do góry nogami i wszystko pada na łeb i szyję? Czy można wtedy pozostać wiernym sobie i swym ideałom? To tylko niektóre z pytań, które nasuną się po obejrzeniu tej szalenie zabawnej i zwariowanej komedii muzycznej, ale w końcu nie od dziś wiadomo, że kowalem swego szczęścia każdy bywa sam. Już Arystoteles mawiał, że „nasze szczęście zależy od nas samych”.

Szczegóły spektaklu

...Coś jeszcze musiało być

Dramat

Izabella Cywińska od dawna przymierzała się by przenieść na scenę opowiadania Hanny Krall. Raz tylko zaadaptowała jej teksty, realizując „Drugą matkę” dla Teatru TV (1999). Obok Myśliwskiego Krall należy do najwyżej cenionych przez Cywińską autorów współczesnych. O jej ascetycznych reportażach, materii najtrudniejszej do przeniesienia na scenę , w których tak mało słów, nasyconych tajemnicą i metafizyką, ktoś powiedział: „aneks do Biblii”.

Cywińska znalazła oryginalny sposób, napisała piękną, zawieszoną na pytaniach adaptację. Pisząc swój scenariusz „…coś jeszcze musiało być” (teksty z książek „Hipnoza”, „Tam już nie ma żadnej rzeki” i „Dowody na istnienie”) odsłoniła maszynerię teatru, robiąc pustą scenę miejscem akcji.

Spór o prawo do sądzenia winy prowadzą tam, w czasie „próby”, reżyserka, aktorzy i postaci z reportaży Krall. Jest wśród nich jedna z najważniejszych jej bohaterek, Apolonia Machczyńska. – którą los skazał na dokonanie dramatycznego wyboru pomiędzy własnym życiem a…

Zapraszamy widza do rozwiązania tego filozoficznego sporu.

W spektaklu pojawia się też Cadyk z Kocka. Przychodzi na „próbę” nieproszony, prosto z XIX wieku. Przychodzi, bo go wezwała „pieśń czasu”, wyśpiewana z głębi zegara. Jest także tłum gości nawiedzających mieszkanie sąsiadów z ulicy Andersa. „To nie są duchy, tylko ludzie, którzy tam kiedyś mieszkali”. Zginęli w getcie, teraz wracają do siebie, do własnego domu. Jest czarniutka dziewczynka, znana z prawie wszystkich książek Krall. „W niej są wszystkie dzieci wojny”. Dzięki jej losom przywołany jest, najważniejszy w tym spektaklu, temat: winy niezarzucalnej. - „Nie można jej zarzucić, nie można za nią ukarać, w sobie ją się nosi, czasami przez całe życie”.

Szczegóły spektaklu

Pół żartem, pół serio

Musical

Przedstawienie kabaretowo-muzyczne, oparte na tekstach przedwojennych autorów tej klasy, co Julian Tuwim, Marian Hemar, Jerzy Jurandot, Zdzisław Gozdawa, Wacław Stępień. Przedwojenne teksty mistrzów kabaretu zadziwiają aktualnością.

Skecze, dowcipy i anegdoty przeplatają się z muzycznymi szlagierami rewiowymi i estradowymi, skomponowanymi m.in. przez takie gwiazdy muzyki, jak Jerzy Petersburski, Henryk Wars czy Artur Gold.

Szczegóły spektaklu

Bóg zemsty

Tragedia

„Bóg zemsty” to jedno z najwybitniejszych osiągnięć dramatopisarskich Szaloma Asza. Ten wielki, żydowski pisarz urodził się w Kutnie, niecałe sto kilometrów od Warszawy, a jest dziś w Polsce prawie całkiem zapomniany.

„Bóg zemsty” to sztuka zderzająca ze sobą tradycję i współczesność, penetrująca tematy, które do dziś pozostają tabu. Asz precyzyjnie skonstruował psychologię bohaterów dramatu i właśnie tropem tej psychologii podąża reżyser przedstawienia.

Jankiel, główny bohater sztuki, jest właścicielem kamienicy, którą zamieszkuje z rodziną. Ów pozornie przyzwoity obywatel i ojciec prowadzi w suterenie dom publiczny, do którego zostaje zwabiona przez jedną z prostytutek jego córka – Ryfka. Jankiel pilnuje, aby interes dobrze prosperował, ale nie zaniedbuje również spraw związanych z życiem wiecznym. W trosce o zbawienie Ryfki postanawia zamówić specjalny zwój Tory…

Sztuka, uznana za obsceniczną i obrażającą żydowską religię, wywołała swego czasu wielki skandal obyczajowy. Mimo to, odnosiła również międzynarodowe sukcesy.

Spektakl w Teatrze Żydowskim zrealizowany został przez Andreia Munteanu, reżysera związanego z drugim w Europie repertuarowym Teatrem Żydowskim w Bukareszcie.

"Asz jest dość kontrowersyjnym autorem – mówi reżyser – ma zarówno krytyków jak i zwolenników, jego twórczość jest i kochana i nienawidzona. Ja chciałbym udowodnić, że twórczość Asza zdecydowanie zasługuje na naszą uwagę.”

Szczegóły spektaklu

Skrzypek na dachu

Musical

Światowej sławy musical „Skrzypek na dachu” swoją warstwą muzyczną jak i tematem przemawia do publiczności na całym świecie. Za kanwę libretta posłużyła powieść Szolema Alejchema „Dzieje Tewjego Mleczarza”. Akcja rozgrywa się w 1905 r. w Anatewce, małym miasteczku na terenie Rosji carskiej, gdzie obok siebie żyją dwie społeczności – żydowska i rosyjska, które starają się nie wchodzić sobie w drogę. Historyczne tło akcji nawiązuje do rodzącego się komunizmu, rewolucji 1905 roku, a w finale do masowej emigracji ludności żydowskiej.

Tytułowy Tewje jest ubogim mleczarzem, ojcem pięciu córek, które chce wydać za mąż. One jednak nie zgadzają się z propozycjami swatki i szukają związków opartych na miłości. Tewje raz po raz staje przed wyborem, co jest ważniejsze: życie zgodnie z tradycją czy szczęście córek. Tymczasem do Anatewki dociera wiadomość o konieczności opuszczenia przez wszystkich Żydów miasteczka.

Szczegóły spektaklu

Tradycja

Musical

Wielkie widowisko muzyczne ukazujące tradycje żydowskie w kontekście kultur od lat z nią związanych: polskiej, cygańskiej i rosyjskiej.

Akcja przedstawienia dzieje się w nieokreślonym czasie i przestrzeni, w małym miasteczku ze wspomnień. Na scenie zobaczymy typowe dla kultury żydowskiej obrzędy m.in. wesele czy szabas. Usłyszymy także pieśni chasydzkie, a tancerze zaprezentują tańce charakterystyczne dla wszystkich czterech narodów.

Szczegóły spektaklu

Kamienica na Nalewkach

Muzyczny

Większość opowiadanych w spektaklu dowcipów, powiedzonek i przysłów wywodzi się z miejsc podobnych Nalewkom. Przemieszanie form oraz różnorodność stylów pozwala ukazać bohaterów jako ludzi nam współczesnych, obarczonych tymi samymi problemami, przeżywającymi identyczne radości smutki i gniew.

Widowisko ukazujące codzienne życie Żydów zamieszkujących jedną z kamienic na słynnej przed wojną ulicy Nalewki. Bohaterowie spektaklu to postacie charakterystyczne dla tamtych czasów, a podwórko kamienicy to ich mały świat, oddzielna i mieniąca się wszelkimi odcieniami życia galaktyka. Jest tutaj szkoła tańca i dobrych manier, są kłótnie plotkarek, wieczory szabasowe, można tu spotkać ulicznych śpiewaków i wybitnych muzyków podwórkowych kapel. Nalewki były dla Żydów tym czym dla Polaków jest Marszałkowska. Dzięki muzyce, pieśniom i piosenkom poznajemy kawałek tej wspólnej, polsko-żydowskiej przeszłości.

Szczegóły spektaklu

Ruchele wychodzi za mąż

Komedia

Tytułowa bohaterka dramatu, Ruchele, po latach samotności znajduje wreszcie mężczyznę swojego życia i ma zamiar wyjść za niego za mąż, gdy niespodziewanie na drodze do szczęścia staje tajemnica z odległej przeszłości... Żmudnie skonstruowana fabuła rozwija się niemal „po hitchcock'owsku” w zaskakujący sposób mieszając humor z powagą.

Polska prapremiera sztuki jednej z najgłośniejszch współczesnych pisarek izraelskich Savyon Liebrecht. Autorka, której korzenie sięgają do Polski (urodziła się w 1948 roku jako Sabina Sosnowski), opowiada uniwersalną historię o pamięci i przebaczeniu.

„Ruchele...” to bardzo kameralna historia, rozpisana na pięciu protagonistów, która mówi o tym, że nie możemy uciec od demonów przeszłości ale musimy odważnie się z nimi zmierzyć. Mimo osadzenia w realiach współczesnego Izraela ma niezwykle uniwersalny wymiar. Zapewne z tego powodu sztuki Liebrecht odnoszą oszałamiajacy sukces daleko poza granicami Izraela. Za sprawą tłumaczeń Michała Sobelmana dramaty te wkraczają wreszcie na polskie sceny.

Szczegóły spektaklu