Małgorzata Zawadzka - zdjęcie

Małgorzata Zawadzka

8,1 / 10

19 oddanych głosów

Spektakle z udziałem tego aktora:

3SIOSTRY

Dramat

Spektakl na podstawie dramatu Antona Czechowa „Trzy siostry”

Podróż do Moskwy przestała być problemem, od kiedy do stolicy Rosji można polecieć za 99 euro. Dzisiaj córki generała Prozorowa, bohaterki dramatu Czechowa, nie tęsknią już za Moskwą – tęsknią za minionym czasem młodości. Tanie linie nie kursują w tym kierunku… można się tam dostać jedynie na pokładzie własnej, zawodnej pamięci.

Luk Perceval – belgijski reżyser, jeden z najważniejszych współczesnych twórców teatru realizuje swój spektakl pierwszy raz w Polsce w ramach linii międzynarodowej TR Warszawa. Oparte na motywach dramatu Antona Czechowa “3SIOSTRY” to portret starzejącej się Europy, która nie chce się poddać upływowi czasu. Rutynę codziennego życia tytułowych bohaterek przerywa próba przywołania wydarzeń z przeszłości. W metaforycznym domu opieki starzejąca się Europa konfrontuje się z nową energią imigrantów. Co wynika z tego spotkania? Jakie są polityczne i społeczne konsekwencje starzenia się całych społeczeństw? Jak radzimy sobie ze starością, utratą pamięci, idealizowaną przeszłością?

Produkcja TR Warszawa, koprodukcja z Narodowym Starym Teatrem im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie.

Szczegóły

Dyktanda

Komedia

Wątróbka z cebulką krótko smażona, byle nie gorzka od żółci, jest zakąską doskonałą. Aby ją przyrządzić, należy kupić samochód i pędzić nim póty, aż się kogoś przejedzie. Wątróbkę, nieboszczykowi niepotrzebną, z wnętrzności wyjmujemy i wkładamy do lodówki. Trupa wyrzucamy lub stawiamy w zbożu jako stracha na wróble. Z wątróbki osób starszych tylko pasztet się udaje, ponieważ jest łykowata. Najlepsze są wątróbki młodych chłopców jeżdżących zwykle na rowerze”. Nieprawdaż?

„Dyktanda”, a właściwie „Dyktanda, czyli… w jaki sposób wujek Staszek wówczas Michasia – dzisiaj Michała – uczył pisać bez błędów” to krótkie historyjki pełne czarnego i absurdalnego humoru rodem ze światów Rolanda Topora, z dodatkiem ironii, składające się z ortograficznych pułapek. Stanisław Lem pisał je w 1970 roku dla swojego siostrzeńca, by sprawdzać jego językowe umiejętności i czy Michaś wie, gdzie „u”, a gdzie „ó” postawić. Spektakl krakowskiego Teatru BARAKAH jest próbą odnalezienia teatralnego wyrazu dla owych „u”, „ó”, a do tego „ż”, „rz” i jeszcze świetniej w akustyce starej żydowskiej mykwy wybrzmiewających „dź” oraz złożeniem w całość na pozór niepowiązanych ze sobą wizji autora „Solaris”.

Szczegóły