Małgorzata Rydzyńska - zdjęcie

Małgorzata Rydzyńska

7,5 / 10

4 oddane głosy

Wiek: 32 lat

Absolwentka Studium Aktorskiego im. Aleksandra Sewruka w Olsztynie (czerwiec 2011). Z Olsztyna przeniosła się do Elbląga, gdzie grała przez dwa sezony w tamtejszym Teatrze. Za swoje najlepsze role uważa Marylin w "Jednorękim ze Spokane " reż. Julia Pawłowska oraz Julia Filipowna w "Letnikach" reż. Michał Kotański. W 2010 roku wybrana Talentem roku w kategorii teatr, za rolę Warwary Michajłowny, w spektaklu dyplomowym "Letnicy" reż. Michał Kotański. Ma za sobą epizody w serialach "Egzamin z życia" i "Miłość nad rozlewiskiem". Zagrała też w teledysku muzycznym w reż. Przemysława Wojcieszka.
Często występuje w:
Spektakle z udziałem tego aktora:

Tango

Tragikomedia

„Tango” jest tragikomedią o upadku świata wartości. Główny bohater to Artur – grzeczny i poukładany student.

Jego rodzice są z kolei artystami, którzy mając do wyboru swobodę i chaos albo dyscyplinę i porządek, wybiorą to pierwsze. Są też seniorzy – babka i wuj – i jeszcze jeden bohater, Edek, mężczyzna bez wieku, który staje się siłą napędową rozpadu i rozkładu.
We współczesnej inscenizacji „Tanga” Artur może być przedstawicielem młodego pokolenia, które wychowywane bezstresowo, wśród zmieniających się mód i wartości, domaga się w końcu stałych wytycznych. Artur ma szlachetne zamiary poukładania świata, jednak mogą one prowadzić do działań wręcz dyktatorskich…

Szczegóły

Jazda na zamek. Musical Krzyżacki

Musical

Twórcy zapowiadają, że będzie to pierwszy na świecie komediowy musical krzyżacki, który za nic ma historyczne prawdy i reguły gatunku. Spektakl ma być rozśpiewany, roztańczony i bardzo śmieszny, czerpiący inspirację z „Robin Hooda - facetów w rajtuzach”, lokalnej historii oraz imponującej tradycji krzyżackiej w zakresie niszczenia okolicznych kultur. Oto w średniowieczu Krzyżacy najechali radosne i beztroskie plemię Warmów, które wycięli niemal doszczętnie – z wyjątkiem jednej wsi w okolicach Stawigudy. Tam ostały się prawie same kobiety, jeden kaleka i jeden super-bohater Mikołaj Kopernik, dzięki któremu jeszcze nie pokonali ich Krzyżacy. Jego wiedza nie miała sobie równych, a on chętnie dzielił się nią z Warmami w zamian za regularne dostawy pewnego genialnego trunku…

Szczegóły

Złoty smok

Tragedia

Rzecz dzieje się w chińsko-tajsko-wietnamskiej restauracji „Złoty Smok”, prowadzonej przez emigrantów.

Jeden z nich, młody Azjata, zmaga się z bólem zęba i właśnie wokół tego problemu zbudowana jest oś dramatu. Historie pracowników restauracji i ich gości, przeplatane są fantasmagoryczną opowieścią o Mrówce i Świerszczu. Schimmelpfennig sięgając po kamp, absurd i stereotypy, stworzył maskaradę o niedopasowaniu ról, poszukiwaniu własnej tożsamości, „błędzie obsadowym”. Czasopismo „Theater Heute” uznało „Złotego Smoka” za sztukę 2010 roku.

Szczegóły

Wiśniowy sad

Tragikomedia

„Wiśniowy sad“ to ostatni i uznawany za najwybitniejszy dramat Antoniego Czechowa.

Choć sam autor w podtytule pisał o swoim dziele komedia. W latach 20-tych ubiegłego wieku, jeden z amerykańskich krytyków trafnie i lapidarnie zapytał: "Śmiech i łzy, satyra i rzeczywistość — zdawałoby się czyż można wyobrazić sobie gorszą kombinację? — Kombinacja ta ma na imię Czechow, Czechow zaś jest wielki"

. „Wiśniowy sad” to historia ludzi stojących w obliczu nieuchronnej katastrofy, z której jedynym ratunkiem jest sprzedaż tytułowego wiśniowego sadu, strata z którą nie potrafią się pogodzić. To opowieść o przemijaniu - Czechow ujmuje to na zasadzie opozycji – starych, zaśniedziałych przyzwyczajeń bogaczy do działania ludzi potrafiących wykazać się elastycznością, dzięki czemu osiągają zamierzone cele. Ci, których dotychczas nawet nie wpuszczano na pokoje stają się panami swoich panów. Sztuka to po prostu proza życia - "Niech na scenie wszystko będzie równie proste i równie zawiłe jak w życiu. Ludzie jedzą obiad, a tymczasem rozstrzyga się ich szczęście, łamie ich życie" jak mówił autor.

Szczegóły

Single Radicals

Tragedia

Preszów, Słowacja. Bar. Muzyka na żywo. Czworo przyjaciół, znajomych, kochanków — Samotni w kręgu znajomych regularne zapijają swój niepokój, zagłuszają egzystencjalne dylematy pulsującą muzyką.

Odrzuceni przez społeczeństwo, niepewni jutra, okrutnie pragnący miłości… pięknej i romantycznej, której nie potrafią przeżyć. Przelotne romanse są jak narkotyk: kilka godzin euforii i dwa dni szlochania w poduszkę. Chorzy na konsumpcjonizm, ciągle szukają lepszej wersji tuszu do rzęs, komórki, chłopaka, dziewczyny i siebie. Do tego oczywiście nie mogą się przyznać, mogą zaś obrócić wszystko w żart. Są pewni siebie, błyskotliwi, wręcz czarujący… To element gry.

Szczegóły