Małgorzata Mikołajczak - zdjęcie

Małgorzata Mikołajczak

9,1 / 10

475 oddanych głosów

Absolwentka Wydziału Aktorskiego warszawskiej Akademii Teatralnej. Występuje w zespole artystycznym Teatru Powszechnego w Radomiu.
Spektakle z udziałem tego aktora:

Ojciec

Tragikomedia

Osiemdziesięcioletni André (w tej roli Marian Opania), wydaje się być ciągle w niezłej formie. Jednak niepokój najbliższych budzą coraz częściej pojawiające się u niego kłopoty z pamięcią. Anna (Magdalena Schejbal) stara się zapewnić ojcu możliwie najlepszą opiekę, licząc, że to spowolni postęp choroby. Ale to nie utrata pamięci zdaje się być największym problemem starszego pana. Prawdziwym dramatem jest niepokojące rozpadanie się więzi rodzinnych, zanik wzajemnego zrozumienia, społecznej empatii, szczęścia oraz… zwykłego zdrowego rozsądku. Kto w tych okolicznościach zachowa się uczciwie, a kto będzie wykorzystywał nieszczęście? I czyj świat jest prawdziwszy – chorego ojca czy pozornie zdrowej rodziny?

„Ojciec” to przejmująca tragikomedia napisana przez Floriana Zellera, bodaj najczęściej granego dziś na świecie współczesnego dramatopisarza francuskiego. Spektakl reżyseruje Iwona Kempa, znana między innymi ze znakomitych realizacji sztuk i scenariuszy Ingmara Bergmana.

Szczegóły

Dziady

Dramat

"WIĘZIEŃ"
Nocy cicha, gdy wschodzisz, kto ciebie zapyta,
Skąd przychodzisz; gdy gwiazdy przed sobą rozsiejesz,
Kto z tych gwiazd tajnie przyszłej drogi twej wyczyta!
«Zaszło słońce», wołają astronomy z wieży,
Ale dlaczego zaszło, nikt nie odpowiada;
Ciemności kryją ziemię i lud we śnie leży,
Lecz dlaczego śpią ludzie, żaden z nich nie bada.

„Dziady” Adama Mickiewicza – najwyższe osiągnięcie polskiej literatury, arcydzieło, które ukształtowało patriotyzm pokoleń Polaków, wielokrotnie inscenizowane: od prapremiery Stanisława Wyspiańskiego, przez najsłynniejsze spektakle: Leona Schillera, Aleksandra Bardiniego, Kazimierza Dejmka i Konrada Swinarskiego z legendarną rolą Jerzego Treli – po 55 latach wracają na afisz Teatru Polskiego w Warszawie.

Janusz Wiśniewski, laureat najważniejszych światowych nagród teatralnych i operowych, autor legendarnych autorskich spektakli: „Koniec Europy”, „Panopticum á la Madame Tussaud”, „Olśnienie”, „Dybuk”, „Faust” i „Arka Noego. Nowy Koniec Europy”, pracuje z Zespołem Teatru Polskiego – po swoim „Quo vadis…” (premiera w 2013 r.) – nad „Dziadami”.

„Dzieje Boga w obrębie duszy ludzkiej”, „mit integracyjny”, „wpisanie sprawy polskiej w uniwersalny układ sił dobra i zła”, „sfinksowa zagadka liczby czterdzieści i cztery – << prawdziwa jak rachunek i dziwna jak mara >>” – te nieśmiertelne motywy tekstu Mickiewicza, o największej w historii polskiej kultury mocy ocalającej, już wkrótce w Teatrze Polskim.

Scenariusz przedstawienia powstał w oparciu o II, IV i III część "Dziadów" Adama Mickiewicza.

Szczegóły

Ojciec2

Tragikomedia

Osiemdziesięcioletni André (w tej roli Marian Opania), wydaje się być ciągle w niezłej formie. Jednak niepokój najbliższych budzą coraz częściej pojawiające się u niego kłopoty z pamięcią. Anna (Magdalena Schejbal) stara się zapewnić ojcu możliwie najlepszą opiekę, licząc, że to spowolni postęp choroby. Ale to nie utrata pamięci zdaje się być największym problemem starszego pana. Prawdziwym dramatem jest niepokojące rozpadanie się więzi rodzinnych, zanik wzajemnego zrozumienia, społecznej empatii, szczęścia oraz… zwykłego zdrowego rozsądku. Kto w tych okolicznościach zachowa się uczciwie, a kto będzie wykorzystywał nieszczęście? I czyj świat jest prawdziwszy – chorego ojca czy pozornie zdrowej rodziny?

„Ojciec” to przejmująca tragikomedia napisana przez Floriana Zellera, bodaj najczęściej granego dziś na świecie współczesnego dramatopisarza francuskiego. Spektakl reżyseruje Iwona Kempa, znana między innymi ze znakomitych realizacji sztuk i scenariuszy Ingmara Bergmana.

Szczegóły

Dziewice i mężatki

Tragikomedia

Kobiety w poszukiwaniu mężczyzn… cóż za odwieczny temat! I w sztuce Moliera, i w autorskim przedstawieniu Janusza Wiśniewskiego, wizjonera teatru, kilka bardzo różnych pań i panien zdradza się ze swoją niechcianą samotnością.

Co dotyczy nie tylko tytułowych dziewic, ale i szacownych mężatek, które znudziły się swoim mężom. Te molierowskie kobiety – ale czy tylko molierowskie? – zrobią wszystko, by pozyskać lub odzyskać miłość. Do tego stopnia, że wpuszczają do domu złe duchy, biesy w uwodzicielskim przebraniu. No i dopiero się zaczyna… Wszystko zaś podszyte jest słynnym molierowskim śmiechem, bo przecież śmiech rozbraja, koi i wyzwala od złego.

Szczegóły

Sześć portretów z mewą w tle

Komedia

Aktorzy Teatru Aleksandryjskiego często słyszeli jak Antoni Czechow definiował swoje oczekiwania wobec teatru: „Niepotrzebne są żadne tematy. W życiu nie ma tematów, wszystko jest w nim zmieszane – głębia z płycizną, wielkość z małością, tragizm ze śmiesznością. A wy panowie, jesteście po prostu zahipnotyzowani i ujarzmieni przez rutynę i nie możecie z nią zerwać. A potrzebne są nowe formy, nowe formy…”.

„Sześć portretów z mewą w tle” to impresja sceniczna wokół „Mewy” Antoniego Czechowa, to także historia jednego przedstawienia i dramatycznych losów uczestników tego zdarzenia. Wieczorny pokaz kosmologicznej sztuki autorstwa Konstantego Trieplewa sprawi, że życie naszych bohaterów zmieni się bardzo, nieoczekiwanie dla nas – widzów, ale także dla nich samych.

Kto wie? Może rzeczywiście, bywa i tak, że do teatru nie przychodzi się bezkarnie.

Szczegóły

Rewizor

Komedia

„Mottem sztuki jest: «Nie przygaduj zwierciadłu, jak masz gębę krzywą». Wystawiam spektakl według sztuki Gogola i ludzie powinni się śmiać z postaci, które opisał Gogol, i to w nich powinni dostrzec siebie.

Jesteśmy tak samo poniżani, obrażani, i tak samo bywamy śmieszni i głupi w tych naszych próbach poszukiwania szczęścia i odnalezienia fragmentu słoneczka na tej ziemi. W ten sposób robi nam się żal wszystkich, którzy tak bardzo się starają. Obiecuję, że ludzie przez cały spektakl będą się szczerze śmiać, a na koniec zrobi się wzruszająco. Ponieważ wtedy okaże się, że w tej historii nie ma niczego śmiesznego”.

Nikołaj Kolada

Szczegóły

Artystki I Potem-o-tem

Dramat

Trzy aktorki wcielają się w role wiedeńskich modelek z filmu Ulricha Seidla. Ich walczące o sławę i lepsze życie bohaterki, są jednak wyłącznie pretekstem do osobistej opowieści o własnych marzeniach, frustracjach, obawach i rozczarowaniach.

POTEM-O-TEM: Jesteśmy grupą teatralną złożoną z młodych artystów mieszkających w Warszawie. Twórczo się uzupełniając zmieniamy energię do działania w spektakle. Plany mamy rozległe, a możliwości znacznie większe od budżetu i dlatego wróżymy sobie świetlaną przyszłość.

Szczegóły

Powierzchnie gładkie I Potem-o-tem

Komedia

Wirtualna opowieść o uczuciowej optymalizacji.

POWIERZCHNIE GŁADKIE: to takie powierzchnie, które nie rozpraszają światła.
RELACJE GŁADKIE: to takie relacje, które nie rozpraszają ludzi.
OSOBY GŁADKIE: to takie osoby, których nie rozpraszają relacje.

Szczegóły