Małgorzata Miernikowska - zdjęcie

Małgorzata Miernikowska

9,2 / 10

41 oddanych głosów

Tradycjonalistka z dużą dozą spontaniczności, miłośniczka ciszy i witania wschodzącego słońca na łonie natury oraz rozmów z księżycem. Zawodowo psycholog, wykładowca. Hobbistycznie aktorka teatru Totutotam, poetka i początkująca malarka.
Często występuje w:
Spektakle z udziałem tego aktora:

Pamięć wody

Dramat

Teatr Totutotam

„Pamięć wody”

Autorka: Shelagh Stephenson
Tłumaczenie: Elżbieta Woźniak
Reżyseria i opracowanie tekstu: Mateusz Przyłęcki
Zdjęcia: Jakub Szachnowski
Prawa autorskie autora reprezentuje w Polsce Agencja Dramatu i Teatru ADiT

Scena Supernova, ul. Zyblikiewicza 12/4, Kraków
Czas trwania: 1 h 15 min


„Pamięć wody” to poruszający tekst o potrzebie uporządkowania rodzinnych relacji. Mary, Teresa i Catherine – siostry, widują się rzadko. Nie czują się ze sobą jakoś wyjątkowo związane. Każda z nich przeprowadziła się do innego miasta i żyje własnym życiem, tu i teraz, „z dala od przeszłości”. Śmierć matki zmusza je do „powrotu” do rodzinnego domu. Spotykają się tam dzień przed pogrzebem. Jest zima, dom stoi na uboczu, daleko od miasta. Siostry odcięte od świata, skazane na przebywanie we własnym towarzystwie, w domu, w którym wszystko przypomina im dzieciństwo, nie mogą już dłużej uciekać od przeszłości. Konfrontacja z przeszłością jest bolesna, ale dzięki niej każda z sióstr odkrywa samą siebie. Akceptując przeszłość i obecność matki w swoim życiu, Mary, Catherine i Teresa stają się wolne i mogą zacząć żyć własnym życiem. To, co się wydarza pomoże im uporządkować ich wzajemne relacje oraz ich związki z mężczyznami (oprócz sióstr w spektaklu pojawiają się też dwaj mężczyźni – mąż Teresy – Frank i partner Mary – Mike).
Warto wspomnieć, że S. Stephenson potrafi pisać o ważnych rzeczach z dużym poczuciem humoru - w 2000 roku w Anglii tekst został nagrodzony nagrodą Laurence Olivier Award dla najlepszej komedii.

Szczegóły

Klara

Dramat

„Klara” to historia czterdziestolatków, którzy próbują ułożyć swoje życie uczuciowe. Każdy z nich marzy, żeby spełnić się w związku z drugą osobą, ale z różnych powodów ciągle do tego nie dochodzi. Zamiast budowania trwałych relacji bohaterowie wikłają się w kolejne nieudane romanse - Klara pragnie być z Aleksem, który jest żonaty, Aleks nie może się zdecydować czy być z Klarą czy zostać ze swoja żoną, Wronka szuka mężczyzny na całe życie, ale wiąże się z facetami, którzy są żonaci lub niezainteresowani założeniem rodziny, Piotr - gej tkwi w związku, w którym ciągle rozstaje i schodzi się ze swoim partnerem. Bohaterowie „Klary” nie chcą być sami, ale mają też problem z zaangażowaniem się w trwały związek. Próbują wyrwać się z toksycznych relacji (także z własnymi rodzicami), ale tak bardzo pragną kochać i być kochani, że ciągle powtarzają te same błędy i ostatecznie lądują w związkach, w których czują się nieszczęśliwi. Iza Kuna porusza w swoim tekście poważne problemy, ale robi to z dystansem i absurdalnym poczuciem humoru.

Szczegóły