Maja Komorowska - zdjęcie

Maja Komorowska

9,0 / 10

99 oddanych głosów

Data urodzenia:
23-12-1937 (82 lat)

Polska aktorka teatralna i filmowa, w latach 1961–1968 związana z Teatrem 13 Rzędów i Teatrem Laboratorium, od 1972 z Teatrem Współczesnym w Warszawie; dwukrotnie zdobyła główne nagrody aktorskie na Kaliskich Spotkaniach Teatralnych (1972, 1990), dwukrotnie otrzymała nagrodę za pierwszoplanową rolę kobiecą na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych za role w filmach Bilans kwartalny (1975) i Cwał (1996); od 1991 jest profesorem Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie.
Spektakle z udziałem tego aktora:

Wniebowstąpienie I ONLINE

Dramat


Spektakl rozpoczyna się o godzinie 19.00 jest dostępny tylko do 21.00
Trwa 1 godz. 45 min
Link do wydarzenia --> KLIKNIJ TUTAJ



"(...) W przedstawieniu Englerta ludzie wykonują jakieś dziwne gesty, tańczą jak mechaniczne marionety, a może weselnicy w chocholim tańcu, l ciągle spieszą się na pociąg, czekają na odjazd, chcą uciec. Dokąd? Imponuje konsekwencja reżysera. Buduje jednolity, spójny świat - świat książki Konwickiego. Zatapia go w szarości, rozmywa, zatraca kontury. Gdybym miał powiedzieć jednym słowem, z czym kojarzy mi się to teatralne Wniebowstąpienie, rzekłbym - nieokreśloność. Szare barwy, jakby po świecie chodzili dziwni daltoniści, brak ostrych granic, przenikanie rzeczywistości. Englert buduje rzeczywistość na granicy dwóch światów, dotyka tego, co bardzo trudno uchwytne, teatralizuje metaforę, a jednocześnie z pokorą właściwą artystom wybitnym składa hołd pisarzowi. To teatr dla dorosłych, tylko na pierwszy rzut oka barwna historia jak z kryminalnego pitawalu, na dodatek doprawiona niemal reporterskimi opowiastkami. Owszem, są podrzędne lokaliki, są dziwne warszawskie indywidua, z aspiracji artyści pełną gębą, a tak naprawdę tylko zdegradowani pijaczkowie. Ale ich wszystkich i tak spowija szarość. Chcą tylko - tak jak Charon - doczekać świtu po tej stroni"

Szara godzina przed świtem, Jacek Wakar, Teatr nr 4/6, 2002

Szczegóły

Szelmostwa Lisa Witalisa - czytanie online | #WspieramKulture

Online

Link do bezpłatnej transmisji znajdziesz na stronie internetowej Teatru Współczesnego: KLIKNIJ TUTAJ

Nagranie będzie dostępne bezpłatnie do 29 listopada.

Eksperyment teatralny w trybie zdalnym na szesnaście telefonów plus jeden - w czasie pandemii.

Szczegóły

Szczęśliwe dni

Dramat

Szczęśliwy dzień Winnie pełen jest absurdalnych zdarzeń, codziennych, powtarzanych jak mantra rytuałów, które składają się na sens jej życia. Ich nawarstwianie z wolna zaczyna jednak przerażać bohaterkę, dusi ją, niczym surrealistyczna forma, w której wkrótce zapada się po szyję.

„Rolę Winnie w wykonaniu Mai Komorowskiej zaliczam do arcydzieł. Po tylu latach mam wciąż w oczach jej zanikającą postać, jakby wsysaną przez kopiec, w którym tkwi zakopana, w pier­wszym akcie po pas, w drugim - po szyję. (…) Kon­strukcja akustyczna roli Winnie stano­wi niejako brzmieniową analogię do zmienności i pulsacji samego życia, którego Winnie tak uporczywie pra­gnie się trzymać i które w gruncie rze­czy z wielką pokorą akceptuje, godząc się na zadany (choć nie wiadomo przez kogo) los” - Janusz Majcherek.

Szczegóły

Ambasador | #WspieramKulture

Dramat

Link do bezpłatnej transmisji znajdziesz na facebooku Teatru Współczesnego: KLIKNIJ TUTAJ
"Trudno nie powtórzyć, brzmiącego już dziś banalnie, stwierdzenia, że Axer należy do reżyserów, którzy nie narzucają scenie swojej obecności i pozostają wobec przedstawienia w pozycji akuszerki. Może dlatego, co zdarza się w teatrze coraz rzadziej, na scenie nie ma konfliktu pomiędzy aktorstwem i reżyserią, reżyserią i tekstem. Może dlatego w "Ambasadorze" nie ma ról słabych, możliwych do skwitowania w kilku słowach. A są w nich dwie wyjątkowe: Ambasador Zbigniewa Zapasiewicza i Amelie Mai Komorowskiej. Jednak, co chyba najważniejsze, Axer przywraca wiarę, że teatr może być jeszcze miejscem rozmowy, odnawiania sporów, które nie powinny wymykać się z pamięci. Jak ten o honor i jego powolne, wraz z ostatnimi wyznawcami, umieranie." Paweł Goźliński "Życie Warszawy"

Szczegóły

"Mimo wszystko"

Dramat psychologiczny

"Mimo wszystko" - to była dewiza życiowa francuskiej aktorki, Sary Bernhardt, legendy teatru z przełomu XIX i XX wieku, gwiazdy o randze światowej, zwanej przez wielbicieli "boską". Kanadyjski dramaturg przedstawił wielką aktorkę u schyłku życia; z pomocą zaufanego sekretarza spisuje ona, uzupełnia i koryguje wspomnienia, przeprowadzając swego rodzaju rachunek sumienia. A ponieważ osobowość miała niezwykłą, a życie burzliwe i nadzwyczaj barwne...

Szczegóły

Anioły w Ameryce

Spektakl opowiada o zyciu grupy nowojorskich gejow, ktorzy zyja w czasach szalejacej pandemii AIDS i ultrakonserwatywnych rzadow Ronalda Regana, w latach 80-tych ubiegłego wieku. Sprawy tozsamosci seksualnej, wielkiej polityki i ideologii, problemow rasowych i społecznych oraz kwestia religii przeplataja sie w tej wielowatkowej, epickiej opowiesci, a wymysleni przez autora bohaterowie mieszaja sie z autentycznymi postaciami historycznymi.

Szczegóły