Maja Barełkowska - zdjęcie

Maja Barełkowska

8,8 / 10

1 195 oddanych głosów

Data urodzenia:
25-07-1962 (57 lat)

Aktorka jest absolwentką krakowskiej PWST. W 1984 r. debiutowała w spektaklu "Terapia grupowa tylko dla Panów wstęp osobom płci żeńskiej surowo wzbroniony" wg Sławomira Mrożka, w reż. Jerzego Jarockiego na scenie Teatru Starego im. H. Modrzejewskiej w Krakowie. W 1985 r. za rolę Maszy w spektaklu "Trzy siostry" Antoniego Czechowa otrzymała nagroda za najlepszą rolę kobiecą przyznaną przez Międzynarodowe Forum Młodej Krytyki na Przeglądzie Szkół Teatralnych w Łodzi. W latach 1985-86 występowała na deskach Teatru Polskiego w Warszawie, m.in. w spektaklach reżyserowanych przez Kazimierza Dejmka.

W 1986 r. przeniosła się do Łodzi, gdzie do 1989 r. występowała w Teatrze im. Stefana Jaracza, grając m. in. Pannę Młodą w "Weselu" Stanisława Wyspiańskiego w reż. Bogdana Hussakowskiego, Madame de Tourvel w "Niebiezpiecznych związkach" Christophera Hamptona w reż. Bogdana Hussakowskiego. Następnie w latach 1989-1992 grała w krakowskim Teatrze STU. Współpraca z tym popularnym krakowskim teatrem trwa do dziś. Praca z reżyserem Krzysztofem Jasińskim zaowocowała m.in rolami: siostra Anna w "Wariacie i Zakonnicy" Witkacego - spektakl był grany przez ponad 20 lat, Gertruda w "Hamlecie" Williama Szekspira czy Barbara Stawrogin w "Biesach" Fiodora Dostojewskiego.

Od 1997 r. przez wiele lat była aktorką Teatru Ludowego w Krakowie, w którym zagrała znaczące role. Artystyczne spotkanie z Jerzym Stuhrem zaowocowało ważnymi rolami: Pani Ford w "Wesołych Kumoszkach z Windsoru" Williama Szekspira (reż. Jerzy Stuhr), królowa Elżbieta w "Ryszardzie III" Williama Szekspira, z Jerzym Stuhrem w roli tytułowej i w jego reżyserii. Ponadto zagrała główne role m.in. w spektaklach: "Życie: trzy wersje" Yasminy Rezy w reż. Włodzimierza Nurkowskiego, "Apokalipsa homara" Moiry Buffini w reż.Włodzimierza Nurkowskiego, "Bajzel" Krzysztofa Czeczota w reż. Piotra Jędrzejasa, "Ptaki" Tarjei Vesaas, reż. Waligórski , "Udając ofiarę" Oleg Presniakow, Władimir Presniakow w reż. Andrzeja Bubienia.

W Teatrze Telewizji można ją było oglądać w spektaklach "Anatol" Arthura Schnitzera w reż. Bogdana Hussakowskiego, "Śmierć" Woody Allena w reż. Waldemara Śmigasiewicza, "Doktor Halina" Grażyny Treli i Marcina Wrony w reż. Marcina Wrony. W filmie zadebiutowała u Krzysztofa Kieślowskiego główną rolą Majki w "Dekalogu VII". Ostatnie prace filmowe to "Historia Kowalskich" (reż. Arkadiusz Gołębiewski, Maciej Pawlicki), "Częstotliwość drgań" (reż. Arkadiusz Biedrzycki).

Spektakle z udziałem tego aktora:

Kiedy kota nie ma

Komedia

"Kiedy kota nie ma…” istnieje szansa, że pojawi się w najmniej oczekiwanym momencie! A wtedy bieg komicznych wydarzeń w tej znakomitej brytyjskiej komedii sytuacyjnej, może nabrać zawrotnego tempa, a rozbawienie Widzów całkowicie wymknąć się spod kontroli. Podróż poślubna do Saint Tropez? Tak! Ale w dwudziestą rocznicę ślubu ??? Jak poradzą sobie z wzajemnymi uszczypliwościami dwa zabawne angielskie małżeństwa z 20-letnim stażem? Jak rozbudzić dziką namiętność w mężu fajtłapie? Jak ów próbuje dotrzymać kroku szwagrowi seksoholikowi? Jak zaimponować zmanierowanej zamożnej siostrze i nie zabić jej wędzonym łososiem? Oraz czy szczotka sedesowa z wizerunkiem pary królewskiej może pomóc w samobójstwie pięknej 20-latce?

Odpowiedzi mogą być abstrakcyjnie zaskakujące! Jedyne przewidywalne tego wieczoru, to ponad 2 godziny dobrego dowcipu, humoru i śmiechu do łez!

Szczegóły

Mała rzecz a cieszy

Komedia

POZNAJCIE SUSAN. Susan Love dobiega pięćdziesiątki („nowej trzydziestki”), lubi dobrą muzykę i czarno-białe filmy. Pracuje w angielskim sklepie charytatywnym, miejscu szczególnym, w którym każda oddana rzecz ma swoją historię i jest sprzedawana na cele dobroczynne. Susan pragnie miłości. Mąż odszedł do innej, nastoletnia córka się buntuje. Drugiej połówki szuka więc podczas express randek.
POZNAJCIE FRAZERA. Współpracownika Susan, zawsze gotowego jej wysłuchać, choć on sam bywa skryty. Sklep urządza z miłością. Marzy o projektowaniu kostiumów filmowych.
POZNAJCIE MARJORIE. Elegancką, energiczną damę z nieco lepszych sfer. Szefową Susan i Frazera, która potrafi dostarczyć im emocji nawet wypiekanymi przez siebie babeczkami.
POZNAJCIE DAVIDA. David mieszka niedaleko sklepu charytatywnego, właściwie po sąsiedzku. Pewnego dnia po raz pierwszy przekracza jego próg, nie spodziewając się, jak to pozornie mało znaczące wydarzenie wpłynie na przyszłość…
POZNAJCIE SPEKTAKL „MAŁA RZECZ A CIESZY”. Wyrazistych głównych bohaterów i cały korowód barwnych postaci drugoplanowych. Akcję rozpisaną na trzy dni jednego roku. Pełną czaru, angielskiego humoru i wdzięku opowieść o poszukiwaniu szczęścia, które czasem jest bliżej niż nam się wydaje.

Szczegóły

Dziewczynki

Tragedia

Lubimy myśleć o sobie, że jesteśmy dobrzy.

Nawet jeśli nie jesteśmy heroicznie dobrzy to przecież nie jesteśmy źli aż do końca. Może nawet trochę lepsi od innych. Szanujemy wartości, brzydzimy się przemocą, wydaje nam się, że ostro widzimy granice między dobrem i złem… a jednocześnie z zadziwiającą łatwością i beztroską krzywdzimy innych, nie rozumiejąc nawet rozmiarów swojej winy. W imię nieokreślonych celów manipulujemy i bezwiednie ulegamy manipulacji. Uzależniamy się od poczucia, że jesteśmy najważniejsi, najmądrzejsi, najlepsi i zatracamy się w szaleńczej pogoni za władzą. Możesz się przed tym bronić. A zło i tak cię dopadnie.

Szczegóły

Quo vadis słowami Sienkiewicza, Eliota, Audena i innych

Tragedia

Pytanie „quo vadis?” – Sienkiewicz zadaje je komu? Światu? Byłoby to dziś pytanie powszechne. Pytanie „dokąd zmierzasz, świecie?” zawiera w sobie niepokój, lęk, strach. Lista dzisiejszych przerażeń jest długa; Europa zrezygnowała ze swojej tożsamości odrzucając Dekalog i nic już nie jest tym samym – życie i miłość nie są już najważniejsze, bliźni jest kategorią czysto praktyczną, wiara jest abnegacją nieoświeconych. Tylko, że Sienkiewicz nie kieruje tego pytania do świata. Zło świata, wybuchające co rusz wściekłe ataki demonów, są stałą w tym świecie.

Sienkiewicz wiedział, że Rzym będzie wieczną metaforą tego zła. Święty Piotr, który uciekał z Rzymu, pytanie to zadał Chrystusowi. Chrystus zmierza jeszcze raz do piekła; do miejsca bez Boga. To jest najbardziej interesujące u Sienkiewicza.

Choć w naszym Rzymie będą płonęły krzyże, Apokalipsa według Sienkiewicza jest wizją nadziei; zawsze tam gdzie rośnie niebezpieczeństwo, rośnie także ratunek.

Szczegóły

Ukraiński Dekameron

Komedia

Polska premiera „Ukraińskiego Dekamerona” Klima w reżyserii Vlada Troickiego to, zgodnie z podtytułem sztuki „teatr śmiechu i grzechu”, metafizyczna komedia, która łączy lekkość, rubaszność, zachłanne poszukiwanie miłości i rozkoszy życia – tak charakterystyczne dla Boccaccia, z melancholijnym obrazem świata zamieszkiwanego przez ingerujące w ludzkie sprawy duchy – wizją wywiedzioną z ukraińskich pieśni i Gogolowskich opowiadań inspirowanych wschodnim folklorem.

Śmiech i łzy, miłość i żądze, tęsknota za pełnią życia i poczucie niespełnienia przeplatają się ze sobą, tworząc świat doskonały w swej niedoskonałości.

Kobieta wyrzuca męża z domu wmawiając mu, że umarł, a jego dusza wcieliła się w ukrytego pod łóżkiem kochanka. Pop odwiedza ukradkiem parafiankę, podając się jej mężowi za anioła, z którym rzekomo począć ma nowego papieża. Rzezimieszek rozmawia z Diabłami o zbrodni i karze. A Śmierć – krąży po okolicy szukając ofiar i... miłości.

Szczegóły

Miny polskie

Dramat

Scenariusz autorstwa Tadeusza Nyczka i Mikołaja Grabowskiego oparty jest na „Wyzwoleniu” i „Legionie Stanisława” Stanisława Wyspiańskiego, „Opisie obyczajów za panowania Augusta III” Jędrzeja Kitowicza, „Pamiątkach Soplicy” Henryka Rzewuskiego, utworach Witolda Gombrowicza: „Dziennikach”, „Ferdydurke”, „Operetce”, „Ślubie” oraz „Mimice” – XIX-wiecznym podręczniku dla aktorów autorstwa Wojciecha Bogusławskiego.

Miny polskie są próbą rozpoznania i opisania schematów, które organizują życie narodowe. Gesty, miny, pozy – gombrowiczowskie gęby, które przyprawiamy innym lub za którymi sami się chowamy. Życie narodu – społeczne, polityczne, artystyczne – od wieków w pętach obyczaju i konwenansu. Polska dawna i współczesna, które wzajemnie się w sobie przeglądają.

Mikołaj Grabowski od dawna interesuje się istotą czy też genem polskości. Odkrywa go w świadectwach kultury sarmackiej, szlacheckich gawędach i pamiętnikach, ale także w krytycznych przetworzeniach, polemikach czy nawet parodiach, jakim dawne tradycje i mentalność Polaków poddała nowoczesna literatura, zwłaszcza Gombrowicz. Z obu tych źródeł wyrosły tak znakomite przedstawienia Grabowskiego, jak „Pamiątki Soplicy” wg Henryka Rzewuskiego, „Trans-Atlantyk” wg Gombrowicza czy legendarny „Opis obyczajów…” wg ks. Kitowicza.

Miny polskie są kolejnym portretem naszej zbiorowości, jej „czerepu rubasznego” i „duszy anielskiej”. Stawiają pytanie o to, czy istnieje coś takiego, jak charakter narodowy i w czym on się przejawia. Co pozostaje w nas stałe i niezmienne mimo zmieniających się okoliczności historycznych.

Można więc powiedzieć, że jest to przedstawienie o odwiecznym przymusie strojenia min i „przyprawiania gęby”, jak to opisywał Gombrowicz. I o „robieniu Polski na każdym kroku i codziennie”, jak to ujmował Wyspiański. Gdzie pod tymi manifestacjami kryje się autentyczność Polaków? Oto pytanie.

Szczegóły

Pół żartem, pół sercem

Komedia

Ta inteligentna komedia, jak sam tytuł sugeruje, inspirowana jest kinowym przebojem lat 50. ubiegłego wieku, „Pół żartem, pół serio” Billy`ego Willdera " z Marilyn Monroe, Jackiem Lemmonem i Tonym Curtisem. Podobnie jak w filmie, bohaterami są dwaj bezrobotni artyści. W tym przypadku - aktorzy.

Chałturzą na prowincji, prezentując z miernym skutkiem "skrócone wersje" szekspirowskich dramatów. Jednak kiedy bieda zagląda im w oczy, postanawiają wykorzystać swoje aktorskie umiejętności w życiu. Dowiadują się bowiem, że leciwa milionerka chce przekazać w spadku fortunę swoim zaginionym siostrzenicom, które ostatni raz widziała, kiedy były małymi dziewczynkami.

Dla aktorów brzmi to jak intratne wyzwanie. Prosty plan zaczyna się jednak komplikować. Na horyzoncie pojawią się kobiety, wobec których mężczyźnie trudno pozostać obojętnym, nawet jeśli właśnie ma na sobie damskie fatałaszki…

Szczegóły