Magdalena Popławska - zdjęcie

Magdalena Popławska

8,9 / 10

187 oddanych głosów

Data urodzenia:
01-01-1980 (42 lat)

Magdalena Popławska urodziła się 1 stycznia 1980 roku w Zabrzu. W 2004 roku została absolwentką Państwowej Szkoły Wyższej Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie. Zanim ją ukończyła, zadebiutowała w listopadzie 2003 roku na scenie Teatru Rozmaitości w sztuce "Electronic City" Richtera Falka. W 2003 roku zdobyła także II miejsce w konkursie na interpretację oraz nagrodę im. Agnieszki Osieckiej na Festiwalu Piosenki Aktorskiej. Jako stypendystka katalońskiego Institut del Theatre wyjechała do Barcelony. Od 2008 roku jest związana z Nowym Teatrem Krzysztofa Warlikowskiego. Jest znana głównie z roli Agnieszki w serialu "Usta Usta". Jej największym osiągnięciem w karierze filmowej jest rola w "Prostej historii o miłości" Arkadiusza Jakubika.
Spektakle z udziałem tego aktora:

Wyczerpani

Dramat

Francuski reżyser i choreograf Claude Bardouil podejmuje na nowo poszukiwania prowadzone poprzez taniec i teatr dotyczące podmiotowości i osobowości uwikłanych w gry pozorów i symulakrów.

Po Nancy Spungen inspiracją dla spektaklu stała się Shannon Michelle Wilsey znana pod artystycznym pseudonimem Savannah. Mimo krótkiego życia zakończonego samobójczą śmiercią w wieku 23 lat Savannah wspięła się na szczyt kariery aktorki porno. Zagrała w ponad stu filmach. Jej niespokojne życie, mroczne epizody seksualne z dzieciństwa i wreszcie bycie ikoną pornoshowbiznesu spowodowały, że stała się obiektem seksualnym, a jej osobowość uległa wszechogarniającej erotyzacji. Dla Bardouila Savannah staje się antybohaterką, wobec której zapisane w tytule wyczerpanie zaczyna migotać znaczeniami. Po samobójstwie w stylu glamour popełnionym w białej corvetcie Savannah trafia do raju, w którym spotyka inne ikony kobiecej erotyki, przedmioty pożądania. Tu zaczyna się dochodzenie Bardouila i transowe doświadczenie współpracujących z nim aktorów i tancerzy.

Szczegóły

Trzy epizody z życia rodziny

Dramat psychologiczny

Szwedzki artysta Markus Öhrn we współpracy z aktorami Nowego Teatru zabierze widzów po raz kolejny w mroczne zakamarki patriarchalnej rodziny.
Tak zwana rodzina nuklearna może stać się modelowym przykładem powstawania przemocowych struktur. Markus Öhrn po raz kolejny rozwija teatralne badania dotyczące przemocy. Tym razem premierowe spotkanie rozciąga się na trzy listopadowe wieczory.

Markus Öhrn - (ur. 1972) jeden z najbardziej interesujących reżyserów europejskich. Szwedzki artysta wideo i reżyser teatralny odważnie proponujący własną teatralną poetykę wywodzącą się ze sztuki wideo. Przedstawienia Markusa Öhrna nieustannie budzą kontrowersje i są powodem gorących dyskusji o granicach współczesnego teatru. Jego trylogia: Contes d’amour, We Love Africa and Africa Loves Us oraz Bis zum Tod była prezentowana na najbardziej prestiżowych festiwalach teatralnych (Avignion, Wiedeń, Bruksela, Berlin). W swoich spektaklach daleki jest od konwencji tradycyjnego teatru repertuarowego, strzępy tekstu są dla niego jedynie komentarzem dla radykalnie plastycznych sytuacji scenicznych. Intensywnie używa technologii wideo, nieraz przez większość spektaklu nie dając widzowi bezpośredniego dostępu do żywego aktora.

Spektakl dla osób powyżej 16 roku życia.
Premiera: 19.11.2021

Szczegóły

Francuzi

Dramat

Teatralna wyprawa Krzysztofa Warlikowskiego w poszukiwaniu źródeł dzisiejszej europejskiej świadomości i tożsamości.
Początkiem jest monumentalna powieść Marcela Prousta W poszukiwaniu straconego czasu, która portretuje społeczeństwo w trakcie fundamentalnej zmiany związanej z utratą znaczenia dawnej hierarchii, eksplozją jawnego antysemityzmu, a przede wszystkim wybuchem pierwszej europejskiej wielkiej wojny. Nawiązując do stwierdzenia Gilles’a Deleuze’a, że powracają jedynie ci zmarli, których nazbyt szybko i nazbyt głęboko zakopano, Warlikowski wzywa Prousta by toczyć dzisiejszą debatę o Europie.
Równoległość czasu i zmagania, które prowadził z materią czasu Proust zobowiązują do tworzenia sytuacji równoległych. Ideą spektaklu nie jest tworzenie scenicznego ekwiwalentu powieści, ale znalezienie świata równoległego, struktury, przez którą przewleczemy naszą epokę jak przez precyzyjne ucho igielne krytycznego spojrzenia Prousta, z zachowaniem jego szczególności i ostrości widzenia i błyskotliwego poczucia humoru. Pogrążeni wśród czasu, który nie ma struktury linearnej, zbliżamy się do radykalnego obrazu Prousta, w miejscu do tego idealnym, w którym krążą energie społeczne i duchowe, czyli w teatrze.


Premiera: 21 sierpnia 2015 w ramach Ruhrtriennale, interdyscyplinarnego festiwalu w Zagłębiu Ruhry pod arytystycznym kierownictwem Johana Simonsa.
Polska premiera: 3 października 2015

Szczegóły

Koniec

Dramat

Spektakl Krzysztofa Warlikowskiego korzysta z trzech tekstów: niezrealizowanego scenariusza filmowego Bernarda-Marie Koltèsa Nickel Stuff, Procesu Franza Kafki oraz fragmentów powieści J.M. Coetzeego Elizabeth Costello. Bohaterowie docierają w nich do sytuacji granicznej, stają przed bramą: prawa, życia, śmierci. Chcą zobaczyć, co jest po drugiej stronie, przejść tam, przedostać się. Stajemy przed tajemnicą. Umiemy wyobrazić ją sobie tylko naszą miarą, chcemy zamknąć ją w dostępnym nam języku, znanych doświadczeniach cielesności. Z tego choćby powodu jesteśmy skazani na klęskę. Zaufajmy Orsonowi Wellesowi, który zmierzył się z Procesem, z historią o człowieku przychodzącym do bramy prawa:
Prawdziwej tajemnicy nie da się zgłębić i nic nie jest w niej ukryte. Nie ma nic do wyjaśnienia... Powiedziano, że logika tej historii jest logiką snu. Czujesz się zagubiony w labiryncie? Nie szukaj wyjścia. Nie zdołasz go znaleźć... Wyjście nie istnieje.
Gdzie wyjście nie istnieje, trzeba przejść przez teatr.

Szczegóły

Trzy epizody z życia rodziny | Epizod III

Dramat

W trzech odcinkach, stworzonych specjalnie dla Nowego Teatru, szwedzki artysta Markus Öhrn we współpracy z aktorami Nowego Teatru zabierze widzów po raz kolejny w mroczne zakamarki patriarchalnej rodziny.
Tak zwana rodzina nuklearna może stać się modelowym przykładem powstawania przemocowych struktur. Markus Öhrn po raz kolejny rozwija teatralne badania dotyczące przemocy. Tym razem premierowe spotkanie rozciąga się na trzy listopadowe wieczory.

Markus Öhrn - (ur. 1972) jeden z najbardziej interesujących reżyserów europejskich. Szwedzki artysta wideo i reżyser teatralny odważnie proponujący własną teatralną poetykę wywodzącą się ze sztuki wideo. Przedstawienia Markusa Öhrna nieustannie budzą kontrowersje i są powodem gorących dyskusji o granicach współczesnego teatru. Jego trylogia: Contes d’amour, We Love Africa and Africa Loves Us oraz Bis zum Tod była prezentowana na najbardziej prestiżowych festiwalach teatralnych (Avignion, Wiedeń, Bruksela, Berlin). W swoich spektaklach daleki jest od konwencji tradycyjnego teatru repertuarowego, strzępy tekstu są dla niego jedynie komentarzem dla radykalnie plastycznych sytuacji scenicznych. Intensywnie używa technologii wideo, nieraz przez większość spektaklu nie dając widzowi bezpośredniego dostępu do żywego aktora.

Spektakl dla osób powyżej 16 roku życia.
Premiera: 21.11.2021

Szczegóły

Trzy epizody z życia rodziny | Epizod II

Dramat

W trzech odcinkach, stworzonych specjalnie dla Nowego Teatru, szwedzki artysta Markus Öhrn we współpracy z aktorami Nowego Teatru zabierze widzów po raz kolejny w mroczne zakamarki patriarchalnej rodziny.
Tak zwana rodzina nuklearna może stać się modelowym przykładem powstawania przemocowych struktur. Markus Öhrn po raz kolejny rozwija teatralne badania dotyczące przemocy. Tym razem premierowe spotkanie rozciąga się na trzy listopadowe wieczory.

Markus Öhrn - (ur. 1972) jeden z najbardziej interesujących reżyserów europejskich. Szwedzki artysta wideo i reżyser teatralny odważnie proponujący własną teatralną poetykę wywodzącą się ze sztuki wideo. Przedstawienia Markusa Öhrna nieustannie budzą kontrowersje i są powodem gorących dyskusji o granicach współczesnego teatru. Jego trylogia: Contes d’amour, We Love Africa and Africa Loves Us oraz Bis zum Tod była prezentowana na najbardziej prestiżowych festiwalach teatralnych (Avignion, Wiedeń, Bruksela, Berlin). W swoich spektaklach daleki jest od konwencji tradycyjnego teatru repertuarowego, strzępy tekstu są dla niego jedynie komentarzem dla radykalnie plastycznych sytuacji scenicznych. Intensywnie używa technologii wideo, nieraz przez większość spektaklu nie dając widzowi bezpośredniego dostępu do żywego aktora.

Spektakl dla osób powyżej 16 roku życia.
Premiera: 20.11.2021

Szczegóły

Trzy epizody z życia rodziny | Epizod I

Dramat

W trzech odcinkach, stworzonych specjalnie dla Nowego Teatru, szwedzki artysta Markus Öhrn we współpracy z aktorami Nowego Teatru zabierze widzów po raz kolejny w mroczne zakamarki patriarchalnej rodziny.
Tak zwana rodzina nuklearna może stać się modelowym przykładem powstawania przemocowych struktur. Markus Öhrn po raz kolejny rozwija teatralne badania dotyczące przemocy. Tym razem premierowe spotkanie rozciąga się na trzy listopadowe wieczory.

Markus Öhrn - (ur. 1972) jeden z najbardziej interesujących reżyserów europejskich. Szwedzki artysta wideo i reżyser teatralny odważnie proponujący własną teatralną poetykę wywodzącą się ze sztuki wideo. Przedstawienia Markusa Öhrna nieustannie budzą kontrowersje i są powodem gorących dyskusji o granicach współczesnego teatru. Jego trylogia: Contes d’amour, We Love Africa and Africa Loves Us oraz Bis zum Tod była prezentowana na najbardziej prestiżowych festiwalach teatralnych (Avignion, Wiedeń, Bruksela, Berlin). W swoich spektaklach daleki jest od konwencji tradycyjnego teatru repertuarowego, strzępy tekstu są dla niego jedynie komentarzem dla radykalnie plastycznych sytuacji scenicznych. Intensywnie używa technologii wideo, nieraz przez większość spektaklu nie dając widzowi bezpośredniego dostępu do żywego aktora.

Spektakl dla osób powyżej 16 roku życia.
Premiera: 19.11.2021

Szczegóły

Wyjeżdżamy

Dramat

Po 13 latach od premiery Kruma Krzysztof Warlikowski powraca do twórczości Hanocha Levina. Krum wracał do ojczyzny po nieudanej wyprawie za granicę, wciąż pełen nadziei na spełnienie. Teraz wszyscy chcą gdzieś wyjechać.

Wielka światowa wędrówka w tekście Levina znajduje swoje lokalne oblicze i lokalną skalę, w której odzwierciedlają się wszystkie niepokoje i ruchy w skali makro. Szykuje się rebelia, bunt dojrzałości przeciwko zawłaszczaniu terytorium wolności i wtłaczaniu naszego życia w tryby spokoju, oferowanego w zamian za uległość. W komedii na osiem pogrzebów kierunek podróży najczęściej prowadzi na tamten świat. Mimo biletu w jedną stronę, ochota na wyjazd nie maleje. Czy naprawdę jednak życie jest gdzie indziej? Czy nie lepiej i mądrzej skoncentrować się na budowie wspólnoty? Czy teraz jest czas romantycznych gestów, czy pozytywistycznej pracy dla wspólnego dobra?

Premiera: 14.06.2018

Szczegóły

Erazm

Dramat

Czy w dyskusji o Europie jest jeszcze miejsce na idee humanistyczne i co się stanie, kiedy to myśl humanistyczną umieścimy w centrum refleksji o utopii europejskiej? Post-operowy portret ojca humanizmu – Erazma z Rotterdamu. Zapraszamy na premierę w nowej obsadzie, z librettem przetłumaczonym na język polski.

Czy jesteśmy jeszcze w stanie uwierzyć w duchowy pakt proponowany przez Erazma, z pełną, być może naiwną odpowiedzialnością za wysokie idee? Czy mamy w sobie przestrzeń na motywowanie działań politycznych, społecznych i budowanie wspólnoty przez kryterium człowieczeństwa?

Spektakl konfrontuje postać Erazma ze wspólnotą stypendystów Erasmusa, programu wymiany powstałego na cześć myśliciela, którzy wydają się być ostatnią nadzieją na drodze ratowania Europy przed jej końcem. Czy studenci projektu Erasmus mogą pełnić funkcję misjonarzy europejskiej nadziei, zaprzeczających na każdym kroku tezom o rozpadzie tej pięknej utopii? A może są zbiorowością o zupełnie innych dążeniach?  Czy jesteśmy jeszcze w stanie słuchać Erazma?

W pierwotnej wersji spektaklu przygotowanego w ramach Europe Ensemble wystąpili:
Tenzin Kolsch, Claudia Korneev, Tina Orlandini, Adrian Pezdirc, Jaśmina Polak, Jan Sobolewski 

Spektakl w języku angielskim, z napisami w języku polskim.

Premiera w ramach Europe Ensemble: 11 lipca 2019
Premiera w nowej obsadzie: 8 października 2021

Szczegóły

Uczta

Dramat

Rzecz o Erosie, może też trochę o miłości. Sokrates na ucztę przyszedł boso, w ogóle taki miał zwyczaj, chodził boso po piaszczystej ziemi, kiedy myśl ludzka była jeszcze młoda i nieskażona demonami ludzkimi. Kiedy skazano go na śmierć, nie zmienił swojego przyzwyczajenia, nie wdział butów, by wyruszyć w drogę, na wygnanie. Nie, zupełnie spokojnie wypił truciznę i przesuwał bose stopy po kamiennej posadzce. Odrętwienie przyszło pierwsze właśnie na stopy. Później stopniowo przesuwało się ku górze ciała, aby na koniec zamienić mózg w martwą myśl. Może człowiek przegapił tam coś? Jakąś szansę, żeby już więcej nie myśleć.

Na podstawie „Uczty"" Platona ‬

Premiera: 8 lutego 2018

Szczegóły

Kabaret Warszawski

Dramat

Dwie odległe w czasie rzeczywistości: Niemcy czasów republiki Weimarskiej, w których władzę stopniowo przejmują faszyści oraz Nowy Jork po 11 września to czasoprzestrzenie nieomal laboratoryjne, w których uwarunkowania historyczne wyzwalają najbardziej poukrywane i wyparte lęki, seksualne i erotyczne fobie i niespełnienia, wywołując ogromne napięcia i prowadząc do wielu kryzysowych sytuacji. W tych dwóch światach przegląda się dzisiejsza Warszawa.

Łącząc te dwie czasoprzestrzenie reżyser stawia pytanie o to, jakie są dziś granice czy ograniczenia wolności. W epoce uniformizacji i opresywnej normalizacji zachowań, częściowo przeprowadzonej „dla wspólnego bezpieczeństwa” prawo jednostki do bycia sobą, do swobodnego wyrażania siebie jest coraz bardziej ograniczone i kwestionowane. Społeczna norma staje się rodzajem więzienia. Ta swoista prohibicja swobodnych zachowań znajduje ujście w przestrzeniach zamkniętych, nieomal podziemnych, gdzie wchodzą tylko wtajemniczeni. Teatr jest taką przestrzenią. Tym razem jednak Warlikowski, znany z tego, że prowokuje widzów do nieustannej rozmowy, dyskusji i debaty, sięga po formę i poetykę kabaretu, w której bezpośredni zwrot do widza i nieustanne łamanie konwencji narzucających czwartą ścianę, należą do podstawowych zasad. Kabaret z zasady jest przestrzenią wolności i trwającego permanentnie porządku karnawału.
„Kabaret Warszawski" to zespół Nowego Teatru konfrontujący się z wieloma scenariuszami opresji. Spektakl portretuje grupę artystów, dla których sztuka jest głównym sensem działania. Ale sztuka nie odwdzięcza się. Przeciwnie, gubi poświęcających się jej artystów, umożliwiając życie zarazem je uniemożliwia zatruwając wątpliwościami. Warlikowski tworząc przestrzeń terapii i uwalniania lęków i tabu pokazuje też zagrożenia i opresje, jakie automatycznie generują się wokół tego rodzaju enklaw.

Szczegóły

Piotruś Pan

Dla dzieci

Ta opowieść może rozpocząć się w każdym dziecięcym pokoju. Jeżeli pomyślicie, że rozpoczęła się właśnie w waszym domu, nie pomylicie się...

To historia mam, które wśród pocałunków przechowywanych w szkatułkach, mają takie, których nie podarują nigdy nikomu, nawet wam. I zaciekłych piratów, których myśli uciekają i spacerują po murawie dawno minionych boisk. Ale przede wszystkim to wasza historia. Podróży do Nigdylandii.
Mieszkają tam zgubione dzieci. Takie, które wypadły z wózków albo o których istnieniu dorośli zapomnieli w natłoku codziennych obowiązków.
Dzieci nie potrzebują mapy, by tu trafić. Co innego rodzice. Oni zawsze muszą mieć wszystko uporządkowane. Zaznaczają więc zdumiewające barwy i pirackie okręty, odludne legowiska zwierząt, czarownice, statki kosmiczne, potwory i dinozaury…Nie byłaby to trudna mapa, gdyby to było już wszystko.
Ale jest jeszcze: pierwszy dzień w szkole, religia, ojcowie, nieregularne czasowniki, tort czekoladowy, wiązanie sznurowadeł, powiedz: „Chrząszcz brzmi w trzcinie.”, dziesięć złotych za to, że sam wyrwiesz sobie ząb…

Szczegóły

Magdalena Popławska - muzyka i songi ze spektakli Nowego Teatru

Koncert

Koncert - muzyka i songi ze spektakli Nowego Teatru w wykonaniu Magdaleny Popławskiej i reszty zespołu. Koncert w ramach otwarcia nowej siedziby Teatru.

Szczegóły

Nancy. Wywiad

Taneczny

Przekraczając granice pomiędzy teatrem i tańcem, artyści konfrontują się z legendą punk rocka Sidem Viciousem, zmarłym z przedawkowania narkotyków muzykiem podejrzanym o zamordowanie swojej narzeczonej Nancy Spungen.
To kolejny krok Nowego Teatru w badaniu możliwości formułowania wypowiedzi z pogranicza rozdzielanych na ogół dyscyplin sztuki: teatru i tańca, próba stworzenia nowego aktora, zdolnego do nietradycyjnych i interdyscyplinarnych form ekspresji.
Artyści poznali się podczas przygotowań do spektaklu „Koniec” w reżyserii Krzysztofa Warlikowskiego, który rozpoczyna się od sceny hipnotycznego tańca Magdaleny Popławskiej.
Spektakl Claude’a Bardouila mógłby mieć tytuł „Być jak Nancy Spungen”. To ona, antybohaterka, dziewczyna, która szukała sposobu przekroczenia samej siebie, staje się głównym tematem namysłu. Zdeterminowana zdaniem wypowiedzianym przez Patti Smith: „Co możesz zrobić lepszego w życiu, kiedy pochodzisz z Midwestu, niż iść do łóżka z gwiazdą rocka?”
Nancy uwikłana w romans z Sidem Viciousem perfekcyjnie wpisuje się w łańcuch działania obowiązujący w tym modelu: prostytucja – narkotyki/przemoc – dostęp do gwiazd. Staje się największą groupie i największą specjalistką w dziedzinie punk rocka, przeżywając swoją życiową przygodę. Ale pozostaje antybohaterką i pewnie nikt by o niej nie pamiętał, gdyby nie jej śmierć. Także modelowa, wpisująca się w obowiązujący wzorzec.
Spektakl Claude’a Bardouila jest próbą ponownego przeżycia tamtych okoliczności, zmierzenia się z duchem czasów i sprawdzenia jego mocy dziś. Po „Factory 2” Krystiana Lupy to kolejna próba wniknięcia w mityczną atmosferę USA lat 70. Tym razem przez życie tyleż intensywne, co krótkie, bo trwające zaledwie 20 lat.

Szczegóły

Pinokio

Dla młodzieży

Spektakl na podstawie głośnego tekstu Joëla Pommerata, adaptacji klasycznej baśni Carla Collodiego, w tłumaczeniu Maryny Ochab.
Uwaga! Nasz Pinokio NIE JEST:
o grzecznym chłopcu
o nauce pokory
o stawaniu się normalnym...

Nasz Pinokio JEST:
o wiecznym pragnieniu wolności
o sile buntu
o granicach tożsamości, również cielesnej
Twórcy spektaklu pozostają z dala od archaicznej wizji wychowawczej, opartej na zasadzie: spełnij oczekiwania dorosłych, a dostaniesz nagrodę.
Pinokio o swoją niezależność walczy całym ciałem. Raz po raz buntuje się przeciwko wszelkim autorytetom. Jak dziecko we mgle szuka drogi do wolności, a właściwie – do niepodległości. I – prawdopodobnie, jak wielu jego rówieśników – podejrzewa, że pieniądze dają wolność. Skąd bierze się jego hipermaterializm? Kłamstwo staje się dla niego jedynym narzędziem ucieczki przed biedą, w której żyje Ojciec. Pinokio wstydzi się i kłamie. Ryzykuje i blefuje, gotów stracić życie, byleby nie zdradzić, z jakiego domu pochodzi. Pinokio drażni, jest pełen wad, ale też pociąga i fascynuje. Może i krzywo marzy; za to pozostaje wierny swoim marzeniom.
Pinokio wyzwoli się z drewna dopiero po doświadczeniu wielu pokus i upadków. Daleki od idealu, za to wiecznie niezależny.

Szczegóły

Taśma

Dramat psychologiczny

Psychologiczna rozgrywka, pełna zwrotów akcji prowadząca do zaskakującego finału. Zjawiskowa rola Magdaleny Popławskiej, trzymający w napięciu, ale nie pozbawiony dowcipu thiller.

Dwóch przyjaciół z czasów licealnych spotyka się po latach. Jon w aurze sukcesu czeka na premierę swojego debiutanckiego filmu na lokalnym festiwalu. Vince jest drobnym dealerem narkotyków. Z początku niewinna rozmowa zaczyna się przeradzać w odkrywanie mroków przeszłości. Czy Jon skrzywdził w liceum byłą dziewczynę Vince'a? Czy wie, że jest ona obecnie asystentką prokuratora rejonowego w miasteczku, do którego przyjechał ze swoim filmem? Wszystko zmierza w kierunku bolesnej konfrontacji, która okazuje się ukartowanym planem Vince'a.

Szczegóły