Maciej Tomaszewski - zdjęcie

Maciej Tomaszewski

8,0 / 10

78 oddanych głosów

Wiek: 61 lat

absolwent PWST w Krakowie Filia we Wrocławiu [1985]

od 1 września 1985 we Wrocławskim Teatrze Współczesnym

Spektakle z udziałem tego aktora:

Pogłosy

Dramat psychologiczny

Bohaterem Pogłosów jest człowiek przeżywający śmierć bliskiej osoby. W efekcie traumatycznego doświadczenia świat jawi mu się jako miejsce ciągle ponawiającego się doznania utraty, braku, odchodzenia, zanikania… Umiera żona, sąsiedzi zostają wygnani, krucha więź z ojcem zamiera, pragnienie posiadania dzieci nie spełnia się. Bohater stara się uporać z faktem śmierci ukochanej, ukoić cierpienie, przezwyciężyć poczucie utraty ale także chce poznać prawdę o sobie w tym doświadczeniu. Tego ostatniego pragnienia równie mocno pożąda jak i boi się.Jednak autor Pogłosów nie poprzestaje na próbie stworzenia realistycznego wizerunku cierpiącego człowieka. Buduje opowieść o mechanizmach zachodzących w ludzkiej świadomości postawionej w sytuacji granicznej. Tworzy, tylko z pozoru paradoksalny, wielogłosowy monolog różnych jej aspektów – sprzecznych ze sobą bądź wręcz wykluczających się nawzajem. Bowiem w wielowarstwowej strukturze psychiki człowieka wszystkie treści są równie ważne, wszystkie na równi tworzą sens i formę przeżywanego stanu: myśli, uczucia, pragnienia, fantazje, wspomnienia… I dlatego ocalająca prawda może przyjąć zupełnie nieoczekiwany kształt.
„Dlaczego czepiam się polifonii, rozbicia całości, wielojęzyczności? Skąd wiara w wielogłos, czy mam na to dobre argumenty, odporne na krytykę? Mam przeświadczenie o słuszności tej drogi – choć nie znam jej celu i uzasadnienia wyboru. Czuję, że życie, człowiek i wszystko co ważne, ujawnia się raczej w wielogłosie niż monologu." [Wit Szostak, Poniewczasie, Powergraph, Warszawa 2019 str. 55]

Szczegóły

W co wierzą Polacy

Komedia

Według najnowszych danych 32,4 mln Polaków zostało ochrzczonych, ale mniej niż 40% z nich praktykuje. 78% nie wierzy w istnienie elfów, ale tylko 17% jest pewne, że nie uwierzyłoby bliskiej osobie w jej kontakt ze światem nadprzyrodzonym. Największy odsetek wśród wierzących w duchy stanowią zaś ateiści.

Nasza duchowość jest wielowymiarowa i pełna paradoksów. To wybuchowa mieszanka tradycji chrześcijańskiej z wypartą słowiańszczyzną i New Age'em, wiedzy naukowej z myśleniem magicznym i kultem przodków. Czy nasze umysły są tak skonstruowane, że musimy w coś wierzyć, nawet jeśli nie za bardzo chcemy?

Szacuje się, że rynek ezoteryczny w Polsce jest wart nawet 3 miliardy złotych. Astrologia przeżywa na Zachodzie renesans. Nic w tym dziwnego. Świat jest skomplikowany, a czasy zawsze są ciężkie. Mamy być kowalami swego losu, więc obwiniamy się nawet za te życiowe porażki, na które nie mieliśmy najmniejszego wpływu. Astrologia i wróżby oferują poczucie oparcia i zakorzenienia w większej całości. Poczucie sensu, kiedy życie wydaje się ich pozbawione. A osoby wróżące często tworzą wspólnoty oferujące swoim klientom znacznie więcej niż obietnicę odczytania niepewnej przyszłości.

Sztuka powstała w oparciu o książkę Tomasza Kwaśniewskiego pt.: W co wierzą Polacy? Śledztwo w sprawie wróżek, jasnowidzów, szeptuch...

OSTRZEŻENIE

W spektaklu wykonywane będą czynności magiczne oraz piosenki.

Szczegóły

„Inteligenci” - wieczór sylwestrowy na scenie Spektaklove w Małej Warszawie

Tragikomedia

To będzie wyjątkowe spotkanie z inteligencką parą - Anną (Iza Kuna) oraz Szczepanem (Wojciech Malajkat), a jednocześnie postępowymi rodzicami oraz z ich starszym synem Szymonem (Maciej Tomaszewski), a także z trochę zaściankową siostrą Anny - Bożeną (Agata Kulesza).
Tego wieczoru poruszymy ważne i aktualne tematy!
Czy w świecie etykiet jest jeszcze miejsce na dialog? Jak wychowywać młode pokolenie? Jak wewnątrz rodziny zachować swoją tożsamość światopoglądową i nie oddalić się od siebie? Czy w podzielonym społeczeństwie potrafimy jeszcze śmiać się z samych siebie?

W cenie biletu lampka szampana.

Obsada gwarantowana: Iza Kuna, Agata Kulesza, Wojciech Malajkat, Maciej Tomaszewski.

Bądźmy RAZEM! Do zobaczenia w Małej Warszawie.

Szczegóły

Tirza

Dramat

Trzymający w napięciu thriller psychologiczny o zawiedzionych nadziejach i miłościach, które stają się obsesją. Główny bohater, odgrywany przez Jerzego Senatora, błądzi między swoimi wyobrażeniami, a realnością. Zapraszamy do wspólnego wejścia w urojony świat Jörgena Hofmeestera.

Szczegóły

Kartoteka

Dramat

W Kartotece przez pokój leżącego w łóżku Bohatera przechodzi, jak ulicą, tłum postaci: rodzina, znajomi, obcy, osoby z zamierzchłej przeszłości i teraźniejszości. Pustka wewnętrzna antagonisty ostro kontrastuje z naporem rzeczywistości, która domaga się od niego działania. Luźno powiązane sceny tworzą niejednolitą formę dramatu będącego wewnętrznym rozrachunkiem Bohatera – życiowym remanentem utraconych szans i niezrealizowanych ambicji. Kartoteka, przez swoją otwartą strukturę, od zawsze intryguje i prowokuje twórców by w jej ramy wpisywać kolejne pokoleniowe portrety pogubionych inteligentów.

Szczegóły

Silesia, Silentia

Dramat

Kilkadziesiąt lat historii Wrocławia i historii Europy z perspektywy… Płaszcza! A konkretnie czarnego gabardynowego uszytego przez żydowskiego Krawca w przededniu wybuchu II wojny światowej. Choć do dyspozycji miał tylko źle skrojone fragmenty tkaniny, doskonały rzemieślnik stworzył ubiór doskonały. Uszyty dla tej jednej, jedynej Duszy, na której każda zakładka leży idealnie. Słuchaj, nie ma się czego bać – mówi Krawiec do Płaszcza. – Możliwe, że życie nie jest doskonałe. Możliwe, że ma parę wad – ale wszechświat, który cię stworzył, wynagrodzi cię wyobraźnią. Żebyś sobie radził z drobnymi usterkami.

Płaszcz opina kolejno różne ludzkie kształty, uczestnicząc w wojennej tułaczce, Holocauście, powrocie na Ziemie Zachodnie, Światowym Kongresie Intelektualistów w Obronie Pokoju, ważnych wydarzeniach historycznych, ale też w zwykłych spotkaniach w knajpie czy poszukiwaniach kawy na Dworcu Głównym. Wraz z Płaszczem bierzemy udział w życiu, sporach i problemach mieszkańców Wrocławia, obserwując przemiany miasta i ludzi.

Szczegóły

Pani Furia

Dramat

"Sztuka Pani Furia to historia trudnej relacji córki z ojcem. Eddie, gawędziarz z Kinszasy, przyjeżdża razem z rodziną do Belgii. Z prób zakorzenienia się nikt z rodziny nie wychodzi zwycięsko. Matka czuje się w Brukseli obco, Eddie stopniowo traci swój dar snucia opowieści, nowe miasto go nie inspiruje. Dzieci na początku czują się inne, obce w świecie, który inaczej pachnie, smakuje. Z czasem wywalczą sobie tu swoje miejsce, niekiedy uciekając się do przemocy. Poczucie obcości będzie im stale towarzyszyć. Podobnie, jak potrzeba przynależenia – do narodu, rodziny, paczki z podwórka, kolegów z pracy. Ci ostatni będą tę potrzebę wykorzystywać dla własnych celów, grać na niej, manipulować poczuciem lojalności. To rzecz o desperackiej walce przeciwieństw, Swój – Obcy. O przyciąganiu i odrzucaniu się płci, ras, kultur i stereotypów w Europie w czasach migracji, zmian ekonomicznych i kulturowych. W centrum tej opowieści znajduje się dziewczyna, kobieta zmuszona dokonywać ciągłych wyborów w tej niewyraźnej rzeczywistości. I złość, której nie wolno jej okazać".
Grażyna Plebanek

UWAGA - w spektaklu wykorzystywane jest światło stroboskopowe.
W trakcie przedstawienia używana jest broń alarmowa hukowa i pada 10 strzałów. Osoby wrażliwe prosimy o zajęcie miejsc w dalszych rzędach.

Szczegóły

Gwiazda

Monodram

Gwiazda to aktor owładnięty obsesją roli, z którą całkowicie się utożsamia. Człowiek samotny, niespełniony, znajdujący się na skraju rozpaczy i szaleństwa. Zmaga się on z uczuciami uwielbienia i zarazem zazdrości, uciekając od świata i pogrążając się w samotności i rozczarowaniu. Ideał i zarazem przekleństwo bohatera w spektaklu uosabia głos Tadeusza Łomnickiego, zaczerpnięty ze słynnej realizacji radiowej „Gwiazdy”.
Korzystając z technologii dźwięku przestrzennego, reżyser zaproponował widzom „wejście w głowę” postaci. Otoczeni dźwiękiem jesteśmy nie tylko świadkami działań Gwiazdy, ale też słyszymy, dokładnie jego/jej myśli. „Podsłuchiwanie” głosów w głowie bohatera możliwe jest dzięki słuchawkom, które każdy widz otrzymuje przed wejściem na widownię.
W spektaklu realizowanym w WTW po raz pierwszy w polskim teatrze wykorzystany został dźwięk binauralny – nagrany przy pomocy tzw. „sztucznej głowy”. Jest to ścieżka dźwiękowa, która – odtwarzana w zwykłych słuchawkach – daje doskonałe złudzenie pełnej, naturalnej przestrzeni akustycznej. Krzysztof Czeczot sięgał już po tę technikę w swoich produkcjach radiowych.

Szczegóły

Last

Performance

LAST to performatywno-choreograficzna wystawa realizowana przez międzynarodową grupę artystów łączących różne dziedziny sztuki. Tancerze, choreografowie, performerzy, kompozytorzy i artyści video pochodzący z Polski, Czech, Słowacji, Węgier i Ekwadoru stworzyli razem złożony i wielopoziomowy portret najsłynniejszego tancerza wszech czasów. Punktem wyjścia tego projektu jest ostatni publiczny taniec Wacława Niżyńskiego, który odbył się 19 stycznia 1919 roku w hotelu Suvretta House w szwajcarskim kurorcie Sankt Moritz. Ostatni taniec Niżyńskiego to obraz protestu, krzyk sprzeciwu we wnętrzu europejskiego establishmentu i rozpadającego się europejskiego porządku, który był również dla samego tancerza symbolicznym końcem jego kariery.
W tytuł wystawy wpisana jest ostateczność, z jej wieloznacznością i zapętleniem. LAST daje możliwość widzom dokonywania osobistego montażu, reinterpretacji i reedycji słynnego "Dziennika" Wacława Niżyńskiego. Jest zaproszeniem do poruszania się po czterech równoległych przestrzeniach zakodowanych w tekście Niżyńskiego, po przestrzeni Negacji, Nieśmiertelności, Wojny i Dualizmu.

Projekt współfinansowany przez Miasto Stołeczne Warszawa

Szczegóły

Magnolia

Dramat

Kultową Magnolię Paula Thomasa Andersona budują nieprzepracowane traumy, nieuleczalne choroby i meteorologiczne ostrzeżenia. Coś wisi w powietrzu. Z fragmentów tego świata Krzysztof Skonieczny tworzy mroczną, teatralną baśń, w której poprzez podniesioną temperaturę relacji przygląda się rodzinnym zależnościom, pragnieniu miłosnego spełnienia i bezwarunkowej akceptacji. Jego bohaterowie to ludzie w kryzysie, którzy są w stanie intensywnie odczuwać rzeczywistość, ale z własnymi emocjami i powracającą jak echo przeszłością nie potrafią sobie poradzić. W obawie przed ośmieszeniem czy odrzuceniem wstydzą się odsłonić swoje uczucia, które w końcu i tak wybuchają ze zwielokrotnioną mocą. Świadomość, że wszystkich łączy to samo pragnienie miłości i ten sam lęk przed zranieniem, odradzające się w coraz to nowych formach i konfiguracjach, zwiększa poczucie odpowiedzialności za własne czyny. Magnolia to spektakl o przebaczeniu, nadmiarze oraz braku i potrzebie miłości.
UWAGA! W spektaklu używane jest światło stroboskopowe.

Szczegóły

Skrzywienie kręgosłupa

Komedia

Sztuka rozgrywa się przed DRZWIAMISZEFA oddzielającymi sanktuarium, w którym zapadają najważniejsze decyzje i ważą się losy pracowników. To właśnie DRZWISZEFA są świadkiem nieustającej walki pracowniczej o „uścisk dłoni prezesa”, kolejny szczebel kariery albo spektakularny upadek. W sieci intryg, koalicji biurowych i prywatnych potyczek zmieniają się granice przyzwoitości, a słowo „kariera” wyzwala w bohaterach cechy, o które się nawet nie podejrzewali. Czy właśnie taka jest cena sukcesu w wyścigu szczurów i czy warto ją zapłacić?
Spektakl "Skrzywienie kręgosłupa" to komedia korporacyjna.

Szczegóły

Garbus

Komedia

Po raz dziesiąty na polskiej scenie zagadkowy dramat Sławomira Mrożka o rozpadzie więzi między ludźmi i świata wokół nich.

Kryzys w małżeństwie Baronowej i Barona oraz Onka i Onki widać gołym okiem… czy dasz się zwieść pozorom? Baron – mistrz manipulacji jawnie kpi z Onka, który jest oburzony faktem, że gospodarz pensjonatu jest garbaty. Jedynie student wydaje się spokojny i bezproblemowy… może jednak to też tylko gra?

Bacznie obserwuj rozwój akcji i snuj swoje wnioski w tej zagadce.

Szczegóły

Panna Nikt

Dramat

W szkole odbywa się zebranie. Nauczyciele, uczniowie i rodzice rozmawiają o samobójstwie jednej z uczennic. Piętnastoletnia Marysia Kawczak wyskoczyła z okna, zabierając ze sobą w ostatnią drogę niewidomego braciszka. Wzajemnym oskarżeniom nie ma końca. Dlaczego to zrobiła?
Cofamy się do chwili, gdy rodzina Kawczaków przeprowadza się z maleńkiej osady do Wałbrzycha. Marysia tuż przed końcem roku idzie do nowej szkoły, w której spotyka ekscentryczną artystkę Kasię i używającą życia Ewę.
Spektakl jest adaptacją kultowej powieści Tomka Tryzny pod tym samym tytułem. Podobnie jak literacki pierwowzór prowadzi odbiorcę poprzez plątaninę zdarzeń rzeczywistych i wyobrażeń bohaterki. Niezwykle dynamiczna, odrobinę ekscentryczna scenografia-instalacja znakomicie wpisuje się w bogactwo przeżyć nastolatki, dookreślając je i komentując.
W scenariuszu wykorzystano wiersz Aleksandry Karpiuk Ja tam stoję oraz tekst Małgorzaty Lempart, licealistki z Wałbrzycha.

Szczegóły

Cicho/Тихо

Dla młodzieży

Losy głównego bohatera inspirowane są historiami żyjących we Wrocławiu przedstawicieli mniejszości ukraińskiej.

Ihor/Igor nie jest podekscytowany pierwszym dniem w polskiej szkole. Snuje tysiące mrocznych scenariuszy, boi się braku akceptacji. Dlaczego? Przecież to, co najgorsze, już teoretycznie za nim.

Spektakl Cicho/Тихо jest częścią projektu realizowanego przez fundację Teatr Układ Formalny w koprodukcji z Wrocławskim Teatrem Współczesnym. Działania projektowe skierowane są do młodzieży między 12 a 18 rokiem życia. Każdemu pokazowi towarzyszyć będą warsztaty pogłębiające tematykę spektaklu o kwestię grupowych mechanizmów reakcji na szeroko rozumianą inność. Przedstawienie prezentowane będzie nie tylko w WTW, ale także w szkołach Dolnego Śląska.

Szczegóły

Black SQR

Performance

Czym jest „Black SQR”? Ćwiczeniem z awangardy? Polemika z dawnymi manifestami? Grupową psychoanalizą przez ruch? Wyzwaniem? Gestem oporu? „Black SQR” jest wszystkim i niczym.
W naszej pracy konfrontując się z awangardowymi koncepcjami Malewicza, Grotowskiego i Junga, doszliśmy do osobistego punktu zero. Gdzie pojawia się punkt zero? Na imprezie techno? Podczas medytacji? W trakcie orgazmu? Na mszy? Każdy z nas ma swój moment, w którym nie potrzebuje już nic więcej. Kiedy jest dobrze. Jednoczesna chwila przed i po. Ale co to właściwie znaczy być obecnym? I jak może być dobrze, kiedy umierający na naszych oczach patriarchat, zanim zniknie wraz z całym swoim ohydnym dziadostwem, próbuje raz jeszcze odebrać nam kontrolę nad naszymi ciałami, prawem do miłości i podmiotowością?
Więcej pytań niż odpowiedzi. Tych ostatnich szukamy w ruchu, tempie, rytmie i oddechu. W kwadracie 4 na 4 metry. "

What is "Black SQR"? An exercise in the avant-garde? A polemic with anachronistic manifestos? Group psychoanalysis through movement? A challenge? A gesture of resistance? Black SQR is everything and nothing.
In our work, confronting the avant-garde concepts of Malevich, Grotowski and Jung, we have reached our personal zero point. Where does the zero point appear? At a techno party? During meditation? During an orgasm? At Mass? Each of us has a moment when we don't need anything more. When it's okay. Simultaneous moment before and after. But what does it mean to be socially present? And how can it be good when the patriarchy, dying in front of our eyes, before it disappears with all its hideous trash, tries once again to take control of our bodies, the right to love and subjectivity?
More questions than answers. We look for the latter in movement, pace, rhythm and breathing. In a square of 4 by 4 meters. "

Wydarzenie współfinansowane ze środków m. st. Warszawy

Szczegóły