Maciej Mydlak - zdjęcie

Maciej Mydlak

6,7 / 10

7 oddanych głosów

Wiek: 51 lat

Absolwent Wydziału Aktorskiego krakowskiej PWST – filia we Wrocławiu (1995). Bezpośrednio po studiach trafił do zespołu Teatru Dramatycznego w Legnicy. W 1998 r. zdobył „Brązową Kurtynę” – nagrodę widzów tegoż teatru. W tym samym roku trafił do Teatru Jaracza w Olsztynie. W latach 2004-2007 kierował offową Sceną Margines. Reżyserował spektakle: Dragi wg I. S. Witkiewicza, Czas nagli A. Tabucchiego i Czasami śnieg pada w kwietniu J. S. Lopesa. Grał w dramatach Szekspira, Wyspiańskiego, Słowackiego, Czechowa, Gombrowicza, Mrożka. Od 2001 roku można go zobaczyć także w realizacjach filmowych i telewizyjnych.

Jego hobby to muzyka (szczyci się największą spośród olsztyńskich aktorów kolekcją płyt). Na pytanie o sens uprawiania dzisiaj sztuki scenicznej, odpowiada: „Ma nie tylko sens. To nasz obowiązek.”

W 2009 roku został uhonorowany "Teatralną Kreacją Roku 2008" za rolę Wolanda/ Piłata w spektaklu Mistrz i Małgorzata M. Bułhakowa.

Często występuje w:
Spektakle z udziałem tego aktora:

Wiśniowy sad

Tragikomedia

„Wiśniowy sad“ to ostatni i uznawany za najwybitniejszy dramat Antoniego Czechowa.

Choć sam autor w podtytule pisał o swoim dziele komedia. W latach 20-tych ubiegłego wieku, jeden z amerykańskich krytyków trafnie i lapidarnie zapytał: "Śmiech i łzy, satyra i rzeczywistość — zdawałoby się czyż można wyobrazić sobie gorszą kombinację? — Kombinacja ta ma na imię Czechow, Czechow zaś jest wielki"

. „Wiśniowy sad” to historia ludzi stojących w obliczu nieuchronnej katastrofy, z której jedynym ratunkiem jest sprzedaż tytułowego wiśniowego sadu, strata z którą nie potrafią się pogodzić. To opowieść o przemijaniu - Czechow ujmuje to na zasadzie opozycji – starych, zaśniedziałych przyzwyczajeń bogaczy do działania ludzi potrafiących wykazać się elastycznością, dzięki czemu osiągają zamierzone cele. Ci, których dotychczas nawet nie wpuszczano na pokoje stają się panami swoich panów. Sztuka to po prostu proza życia - "Niech na scenie wszystko będzie równie proste i równie zawiłe jak w życiu. Ludzie jedzą obiad, a tymczasem rozstrzyga się ich szczęście, łamie ich życie" jak mówił autor.

Szczegóły

Kartoteka

Tragikomedia

Główna postać - Bohater - przerzuca kartotekę własnego życia, zagląda raz w dalszą, raz w bliższą przeszłość.

Głównym motywem „Jaraczowej” inscenizacji będzie mierzenie się bohatera z oczekiwaniami. Była kobieta, obecna kobieta, dziecko, rodzice, a nawet naród — wszyscy się czegoś po nim spodziewają, a on nie czuje się sprawcą wszystkich przypisywanych mu win i broni swojej autonomii.

Szczegóły

Wyzwolenie

Dramat

„Wyzwolenie” Stanisława Wyspiańskiego to niewątpliwie arcydzieło polskiego dramatu i jedna z największych zagadek literatury. Jeden z powodów, dla których Krzysztof Jasiński sięgnął po tekst dramatu Wyspiańskiego związany jest z kontekstem historycznym, politycznym i społecznym, ale przede wszystkim z tytułowym wyzwoleniem. Oto Konrad zostaje namaszczony przez Muzę na wyzwoliciela. Przybywa z odległego miejsca do teatru i namawia aktorów do zagrania sztuki narodowej. On sam musi być jednak wolny, żeby móc służyć sprawie sztuki – ojczyzny – narodu, zmienić Polskę i świat. A żeby się uwolnić od ograniczeń duchowych i narodowych musi przejść drogę wtajemniczenia z kolejnymi Maskami. Jeśli Konrad sam tego nie dokona, to nikt mu w tym nie pomoże.

Szczegóły

Zbrodnia i kara

„Zbrodnia i kara” Fiodora Dostojewskiego to jedna z najważniejszych powieści, jakie powstały w naszym kręgu cywilizacyjnym. Moralitet ten, jest aktualny jak nigdy, kiedy mieszają się porządki, upadają autorytety, zacierają granice dobra i zła… Student Rodion Raskolnikow żyje w takim właśnie świecie. Ale czy my, tu i teraz, żyjemy w innym? Zmieniły się tylko rekwizyty, kostiumy i dekoracje. Świat pomieszanych wartości i upadłych aniołów pozostał – niestety – taki sam. Ostatnią deską ratunku, dla współczesnych „studentów” – jest miłość. Tak gorąca i tak trwała jak miłość Raskolnikowa do Soni.

W autorskiej adaptacji Janusza Kijowskiego – „Sonią” będą wszystkie panie, które zasiądą na widowni Sceny Kameralnej; tak jak zagubionymi „studentami” – będą wszyscy panowie. Raskolnikowa, przez meandry jego udręk i fantomów, poprowadzą: pijak i utracjusz Marmieładow (Artur Steranko), szuler i oszust matrymonialny Swidrygajłow (Grzegorz Jurkiewicz) i bezduszny sędzia śledczy Porfiry Pietrowicz (Maciej Mydlak). W roli studenta Raskolnikowa zobaczymy Dawida Dziarkowskiego, młodego aktora Jaracza, ale jednocześnie studenta II roku UWM. Przypadek? Nie ma przypadków w świecie Dostojewskiego. Jest tylko „fatum”, które kieruje naszym losem…

Szczegóły

Upadłe anioły

Tragedia

„Upadłe anioły” to klasyczna, znakomicie skrojona komedia angielska, przedstawiająca losy dwóch przyjaciółek, statecznych żon z wyższych sfer. Życie Julii i Jane na pierwszy rzut oka wydaje się idyllą, przypomina wręcz bajkowy ideał. Leniwie płynącą, szczęśliwą codzienność odmienia informacja o przybyciu do miasta Maurice’a - dawnego kochanka obu pań z lat przedmałżeńskich. Dla bohaterek komedii Cowarda, Maurice to symbol ekscytującego życia, namiętności, romantycznych uniesień.

Scenariusz sztuki w zabawny sposób ukazuje, jak działa ludzka natura w obliczu pokusy i tęsknoty za „na chwileczką zapomnienia”, jak jesteśmy nieprzewidywalni, nawet jeśli wydaje się, że żyjemy w niebie. Pomimo dławiącego lęku przed popełnieniem nieodwracalnego błędu bohaterki postanawiają spotkać się z dawną młodzieńczą miłością. Co wyniknie z tego spotkania będziemy mogli zobaczyć na deskach Teatru Jaracza.

Szczegóły

Amadeusz

Tragedia

„Amadeusz” opowiada o geniuszu, który talentem wyprzedził swoją epokę, tworząc muzykę uwielbianą przez ludzi.

Nie sposób przemilczeć trudnego charakteru Mozarta, który przysparzał mu wielu wrogów, w tym, niestety, w kręgu władzy. Kompozytor wierzył, że jego talent zapewni mu dostatnią posadę, jednak cesarscy dostojnicy na każdym kroku starali się temperować butę Amadeusza, ograniczając intratne zamówienia. Czas pokazał, że talentem Mozarta zachwycił się cały świat, a sztuką Petera Shaffera o nim, reżyser, Giovanny Castellanos, który przeniesie historię o geniuszu na deski sceniczne.

Szczegóły

Tango

Tragikomedia

„Tango” jest tragikomedią o upadku świata wartości. Główny bohater to Artur – grzeczny i poukładany student.

Jego rodzice są z kolei artystami, którzy mając do wyboru swobodę i chaos albo dyscyplinę i porządek, wybiorą to pierwsze. Są też seniorzy – babka i wuj – i jeszcze jeden bohater, Edek, mężczyzna bez wieku, który staje się siłą napędową rozpadu i rozkładu.
We współczesnej inscenizacji „Tanga” Artur może być przedstawicielem młodego pokolenia, które wychowywane bezstresowo, wśród zmieniających się mód i wartości, domaga się w końcu stałych wytycznych. Artur ma szlachetne zamiary poukładania świata, jednak mogą one prowadzić do działań wręcz dyktatorskich…

Szczegóły