Maciej Miszczak - zdjęcie

Maciej Miszczak

6,8 / 10

11 oddanych głosów

Data urodzenia:
01-09-1991 (30 lat)

Student Wydziału Aktorskiego PWSFTviT w Łodzi.
Spektakle z udziałem tego aktora:

Uśmiechnięty

Dramat

"Dla naszych przodków było oczywiste, że fantazja jest niedościgniona, że góruje nad rzeczywistością i wyprzedza ją: dzisiaj – przeciwnie – siła naszej fantazji (a więc również naszego uczucia i odpowiedzialności) pozostaje w tyle za potęgą naszego działania. Dzisiaj fantazja nie nadąża za tym, co wytwarzamy".
Günther Anders

Jak mówić prawdę w rzeczywistości spetryfikowanej wyobraźni, emocjonalnej manipulacji i powszechnej ucieczki przed odpowiedzialnością? Kto, komu i w jaki sposób miałby ją zakomunikować? Kto, kiedy i po co miałby chcieć jej w ogóle słuchać? Za skuteczność współczesnych form propagandy odpowiada nasza zachłanność na poczucie misji, narcystyczne pragnienie słuszności, nasze nieustanne dążenie do powierzchownego zaspokojenia. Nikt nie zniósłby dziś prawdy, bo ta wymaga czasu, skupienia i zgody na wyjście ze strefy komfortu. Prawda jest dziś tak nieznośna, że słychać ją już tylko na marginesach, na które zesłano wszystkich, którzy nie przytakują aktualnie obowiązującemu konsensusowi.

Spektakl nawiązuje do korespondencji między Claudem Eatherly i Güntherem Andersem w latach 1959-1961. Pierwszy był oficerem Air Force, który przekazał komendę „Go Ahead” uruchamiającą atak bombowy na Hiroshimę 6 sierpnia 1945 roku. Po wojnie, w wyniku dręczących go wyrzutów sumienia, włączył się w ruch na rzecz pokoju i kwestionował słuszność wyścigu zbrojeń, za co został umieszczony w szpitalu psychiatrycznym wbrew swojej woli. Anders był filozofem „ery atomowej”, który postanowił wesprzeć Eatherly’ego w jego walce z siłą państwa i jego ideologii. Sam jako niemiecki Żyd musiał w czasie wojny uciekać przed Zagładą do Stanów Zjednoczonych, przeciw którym następnie musiał wystąpić.
Eatherly, podobnie jak współcześni sygnaliści, odważył się powiedzieć coś, co miało pozostać w domyśle, poza kadrem, poza zainteresowaniem i pamięcią jego współczesnych. Dlatego właśnie z dnia na dzień z kogoś nazywanego pieszczotliwie smiling boy stał się wrogiem publicznym. Taki sam los czeka każdego, kto chciałby po prostu, bez skrępowania mówić co myśli?

Spektakl zawiera drastyczne sceny wojennych nagrań dokumentalnych, które mogą być nieodpowiednie dla wrażliwych lub młodszych osób.

Szczegóły

Judasz. Laboratorium Epifanii

Dramat

Reżyserka zaprosiła do współpracy grupę aktorów, z którymi przyglądała się tekstom ewangelicznym, apokryfom, skostniałemu językowi religijnemu, próbując odnaleźć w tych źródłach prawdziwych ludzi, ich relacje i emocje.
Ta laboratoryjna praca stała się podstawą opowieści o tym, co mogło wydarzyć się w wieczerniku przed śmiercią Jezusa. Apostołowie spotykają się tam po pojmaniu ich Mistrza i próbują odtworzyć Jego słowa, zinterpretować gesty, zrozumieć, co się stało, kto zdradził, dlaczego to zrobił. Chcą ustalić wspólną wersję i zastanowić się, co będzie z nimi dalej. Nie ma w ich gronie tylko dwóch uczniów: Judasza i Jana – ta nieobecność mocno im ciąży.

Szczegóły

Judasz. Laboratorium Epifanii

Dramat

Katarzyna Minkowska, studentka III roku reżyserii Akademii Teatralnej, pokaże w TR Warszawa spektakl będący owocem seminarium dla studentów organizowanego przez Festiwal Nowe Epifanie.

Katarzyna Minkowska zaprosiła do współpracy grupę aktorów, z którymi przyglądała się tekstom ewangelicznym, apokryfom, skostniałemu językowi religijnemu – w tym wszystkim próbowali odnaleźć prawdziwych ludzi, ich emocje, relacje.

Ta laboratoryjna praca stała się podstawą, na której budują opowieść pokazującą, co mogło wydarzyć się w wieczerniku przed śmiercią Jezusa. Apostołowie spotykają się tam po pojmaniu ich Mistrza i próbują odtworzyć Jego słowa, zinterpretować gesty, zrozumieć, co się stało, kto zdradził, dlaczego to zrobił. Chcą ustalić wspólną wersję i zastanowić się, co będzie z nimi dalej. Nie ma w ich gronie tylko dwóch uczniów: Judasza i Jana – ta nieobecność mocno im ciąży.

Spektakl powstał we współpracy z Akademią Teatralną jako efekt seminarium dla studentów reżyserii, organizowanego przez Festiwal Nowe Epifanie. Partnerem pokazów przedstawienia w ramach Festiwalu jest TR Warszawa.

Zespół badawczy: Mikołaj Chroboczek, Maciej Hanczewski, Aneta Jankowska, Mateusz Korsak, Adrian Koszewski, Jan Kwapisiewicz, Katarzyna Minkowska, Maciej Miszczak, Mateusz Nędza, Nikodem Rozbicki, Modest Ruciński, Kamil Toliński, Paweł Tomaszewski, Agata Tragarz

Szczegóły

Sztuczne jezioro

Dramat

Brak poczucia bezpieczeństwa, brak poczucia przynależności, brak prawa wyboru, brak poszanowania wolności, brak perspektyw. Czy w dzisiejszych czasach można wymyślić się na nowo i zamknąć się w swojej własnej strefie komfortu? Czy potrzebujemy innych, żeby czuć się częścią czegoś lepszego? Czy wprowadzenie się w stan emocjonalnej pustki jest rozwiązaniem problemów? A co jeśli, za zamkniętymi drzwiami jest tylko nowy, gorszy świat?

Tekst spektaklu powstał podczas improwizacji, podczas których twórcy stawiali sobie pytania dotyczące nurtujących ich współcześnie problemów.

Umieszczając swoich bohaterów w jednym pokoju, z którego nikt nie ma odwagi wyjść, reżyser pokazuje frustracje dzisiejszych trzydziestolatków. Zagubionych, zmęczonych, niepotrafiących odnaleźć się we współczesnym świecie. A jednocześnie pełnych pomysłów, pełnych swoich pasji, których nie są w stanie rozwinąć i które tłumią w sobie. Spektakl konfrontuje różne postawy bohaterów, dotyka tematów różnych światopoglądów, odmiennych zdań na temat tego, czym żyje dzisiejsza scena polityczna.

Czy dzisiejsze pokolenie młodych ludzi jest podzielone i nie jest w stanie żyć w jednym społeczeństwie? Czy problem leży w braku komunikacji, a może w roszczeniowym nastawieniu do życia? Czy rozwiązaniem jest agresja, a może pozostanie biernym obserwatorem? W spektaklu każdy z widzów będzie mógł utożsamić się z różnymi postawami, usłyszy zdania, które mogliby wypowiedzieć jego przyjaciele i znajomi, rozpozna sytuacje, w których być może już się znalazł.

Bezpośredni, brutalny, a jednocześnie pełen poczucia humoru spektakl konfrontuje widzów z tym, z czym zmagają się każdego dnia. Dobra zabawa miesza się tutaj z ponadczasowymi refleksjami, a wielkie problemy czasem ustępują miejsca drobnym rozwiązaniom. Tytułowe sztuczne jezioro będzie lustrem, w którym być może każdy z widzów spróbuje się przejrzeć.

Spektakl jest efektem pracy podczas seminarium na Wydziale Reżyserii pod opieką Mai Kleczewskiej.

Szczegóły