Łukasz Staniewski - zdjęcie

Łukasz Staniewski

8,5 / 10

11 oddanych głosów

Spektakle z udziałem tego aktora:

Bajki Wilde - O jaskółce, księciu, olbrzymie i niesamowitych rakietach

Dla dzieci

Bajki Oscara Wilde’a nie są tak znane, jak inne dzieła irlandzkiego pisarza, jednak wywierają duże wrażenie na każdym, kto się z nimi zetknie.
Są to wzruszające utwory pisane oryginalnym językiem o uniwersalnych wartościach jak przyjaźń, miłość i poświęcenie, a także o ludzkiej niesprawiedliwości, chciwości – czyli innymi słowy o świecie, w którym na każdą szlachetność przypada jakaś szpetność. W tym odwiecznym konflikcie tkwi prawda i siła, a wraz z nimi – morał.

Wilde wyraźnie koresponduje z Ch. H. Andersenem, przetwarzając niektóre kanoniczne motywy jego utworów. Oddaje wręcz hołd baśni o dziewczynce z zapałkami, tym samym tworząc podstawowy temat swych historii – staje w obronie biednych i słabszych. Jednak w przeciwieństwie do duńskiego pisarza wypełnia swoje opowieści satyrą i paradoksem, styl jego można dziś określić realizmem magicznym. Wyraźnie pobrzmiewają w nim, charakterystyczne dla autora krasomówcy, elegancja i finezja.

Adaptacja Daniela Adamczyka to szkatułkowa kompilacja wybranych bajek Wilde’a i jednocześnie pierwsza w Polsce próba ujęcia kilku utworów pisarza w jednym spektaklu. Artyści przenoszą akcję opowieści daleko w przyszłość, odkrywając ich ponadczasowość i podkreślając niezniszczalny charakter prawd ludzkiej natury. W spektaklu wykorzystującym kilka form wypowiedzi (teatr lalkowy, aktora, przedmiotu czy teatr cieni),
podążymy w podróż za niesforną Jaskółką o dobrym sercu, poznamy historię pewnego Olbrzyma Ludojada i Samoluba,
a przy okazji wylecimy w powietrze razem z Plejadą Kolorowych Rakiet. Osią spajającą baśnie będzie grupa przyjaciół, narratorów,
przybyłych do nas z tajemniczego miejsca, o którym wiemy jedno – jest ono dzikie.

Spektakl powstał w koprodukcji z Centrum Kultury w Lublinie

Honorowy Patronat nad wydarzeniem objęła Pani Emer O’Connell – Ambasador Irlandii w Polsce

Partnerem wydarzenia jest Fundacja Kultury Irlandzkiej z siedzibą w Poznaniu

Szczegóły

Podwójne życie Weroniki

Dramat

Spektakl inspirowany scenariuszem „Chórzystka” Krzysztofa Kieślowskiego i Krzysztofa Piesiewicza oraz filmem „Podwójne życie Weroniki” z muzyką Zbigniewa Preisnera.

„Podwójne życie Weroniki” znamy głównie z dużego ekranu. Krzysztof Kieślowski otrzymał za ten film nagrodę na festiwalu w Cannes, a Irène Jacob, wcielająca się w postacie tytułowe, nagrodę dla najlepszej aktorki.

Scenariusz Krzysztofa Kieślowskiego i Krzysztofa Piesiewicza opowiada o przeczuciu, jakiego doświadczają dwie kobiety o tym samym imieniu, wyglądzie i podobnych do pewnego momentu życiorysach. Bohaterki nic nie wiedzą o swoim istnieniu, ale podświadomie czują swoją obecność. Choć zbieżność losów obu postaci jest niepodważalna, to jednak to co najważniejsze kryje się w różniących je sprawach. Pasja do śpiewania pierwszej Weroniki jest żarliwa i bezkompromisowa. Tak jak bezkompromisowy powinien być artysta. Natomiast druga Weronika wybiera spokojne życie i miłość, jej temperament jest refleksyjny i skierowany do wewnątrz. Można by powiedzieć, że każda z nich jest częścią tej samej osoby. Wszak wszyscy jesteśmy w jakimś sensie podwójni, przełamani na pół, toczymy wewnętrzny dialog, gdzie do głosu dochodzą różne strony naszej osobowości w zależności od doświadczeń, przeszkód, momentów w życiu.

Nasz spektakl jest próbą badania w warunkach scenicznych różnych opcji, czy w życiu wybrać „święty spokój”? Czy iść za celem powołania? Czy wybierając normalność nie tracimy czegoś ważnego z oczu? Czy będąc w momencie kryzysu coś nam nie umyka? Ja? Drugi człowiek? Wspólnota?

Szczegóły

Lekcje niegrzeczności

Dla dzieci

„Grzecznomierz”, jak sama nazwa wskazuje, to przyrząd do badania grzeczności. Noszą go na szyi uczestnicy międzyszkolnego konkursu, a wśród nich Strusia – najgrzeczniejsza w klasie, ale zupełnie pozbawiona przyjaciół. Nie będzie jej jednak łatwo wygrać, bo nagle w jej życiu pojawi się kudłaty, lekko śmierdzący i kompletnie zwariowany pies – Łysol. To on stanie się jej prawdziwym przyjacielem i wywróci jej życie do góry nogami, pokazując, że nie zawsze należy być uległym i ślepo posłusznym! Owa hołubiona przez dorosłych „grzeczność” przynosi bowiem korzyść głównie im samym, gdyż łatwiej jest kierować kimś, kto się nie przeciwstawia i nie dyskutuje. Wygodnie mieć pod ręką kogoś, kogo można na przykład bez żadnego „ale” zostawić przed drzwiami windy, gdy w tej zabraknie miejsca!
Łysol udowodni, że grzeczność nie zawsze popłaca. Ale uwaga: pozorna niegrzeczność Łysola, nie ma nic wspólnego z chamstwem, jest pozbawiona złośliwości, obłudy i nikomu nie robi krzywdy. To fantazja, domaganie się sprawiedliwości i umiłowanie wolności. Łysol uczy bowiem Strusię jak czerpać z życia radość, a nie tylko podporządkowywać się regułom i nakazom.

Szczegóły

Lekcje niegrzeczności

Dla dzieci

„Grzecznomierz”, jak sama nazwa wskazuje, to przyrząd do badania grzeczności. Noszą go na szyi uczestnicy międzyszkolnego konkursu, a wśród nich Strusia – najgrzeczniejsza w klasie ale zupełnie pozbawiona przyjaciół. Nie będzie jej jednak łatwo wygrać, bo nagle w jej życiu pojawi się kudłaty, lekko śmierdzący i kompletnie zwariowany pies – Łysol. To on stanie się jej prawdziwym przyjacielem i wywróci jej życie do góry nogami, pokazując, że nie zawsze należy być uległym i ślepo posłusznym! Owa hołubiona przez dorosłych „grzeczność” przynosi bowiem korzyść głównie im samym, gdyż łatwiej jest kierować kimś, kto się nie przeciwstawia i nie dyskutuje. Wygodnie mieć pod ręką kogoś, kogo można na przykład bez żadnego „ale” zostawić przed drzwiami windy, gdy w tej zabraknie miejsca!
Łysol udowodni, że grzeczność nie zawsze popłaca. Ale uwaga: pozorna niegrzeczność Łysola, nie ma nic wspólnego z chamstwem, jest pozbawiona złośliwości, obłudy i nikomu nie robi krzywdy. To fantazja, domaganie się sprawiedliwości i umiłowanie wolności. Łysol uczy bowiem Strusię jak czerpać z życia radość, a nie tylko podporządkowywać się regułom i nakazom.
Sytuacje, które kreuje Marcin Wicha – laureat Paszportów Polityki 2017 – są absurdalne i kapitalnie śmieszne! Dzieci przy tej historii pękają ze śmiechu. Jednak najważniejsze jest dające do myślenia przesłanie. Dzięki Łysolowi Strusia, z wiecznie potakującej i godzącej się na wszystko dziewczynki, zmienia się w osobę asertywną, otwartą i wierzącą w siebie.

Szczegóły