Łukasz Lewandowski - zdjęcie

Łukasz Lewandowski

7.5 / 10

270 oddanych głosów

Data urodzenia:
10-08-1974 (43 lat)

Aktor teatralny, telewizyjny, radiowy i filmowy, wykładowca w Akademii Teatralnej w Warszawie.

Jego debiutem scenicznym była rola satyra pierwszego w sztuce Stanisława Wyspiańskiego Noc listopadowa. Sceny dramatyczne (1997) w reżyserii Jerzego Grzegorzewskiego na scenie Teatru Narodowego, gdzie występował w latach 1998-2005. W 1998 roku ukończył wydział aktorski na warszawskiej Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza. Jest także absolwentem podyplomowych studiów PR na Uniwersytecie Warszawskim. Występował w Teatrze Atelier im. Agnieszki Osieckiej w Sopocie (2000) i Teatrze Dramatycznym w Warszawie (2007). Ostatnio można go zobaczyć na deskach Teatru Praga w Jaskiniowcu Roba Beckera w reżyserii Dainiusa Kazlauskasa.

Po raz pierwszy trafił na szklany ekran w telewizyjnej adaptacji powieści Edmunda Niziurskiego Sposób na Alcybiadesa (1998) u boku Andrzeja Nejmana, Małgorzaty Foremniak i Aleksandry Woźniak. Stał się znany z roli organisty Piotra w serialu TVP1 Ojciec Mateusz (2008). Bardzo często współpracuje z radiem, jego głos jest również obecny w polskiej wersji wielu filmów m.in. w Harrym Potterze.

Od 2008 roku jest również reżyserem dubbingu.

Spektakle z udziałem tego aktora:

Pijani

Komedia

Słoń jest miłością. Bóg kocha wegetarian, a mięsożerców wysyła do piekła. Brat księdza katolickiego może udzielić ślubu, choćby ten nie miał brata. Jeśli kot zabił czyjąś matkę astmą alergiczną, to kot staje się przestępcą. Oraz trudno nie kłamać, skoro całe życie pracowało się w bankowości. Możesz to zrozumieć, nawet kiedy jesteś pijany. Mimo że jesteś pijany. Właśnie dlatego, że jesteś pijany. I choć bardziej niż wirującego derwisza przypominasz kawałek gazety unoszonej przez wiatr, pamiętaj: „Bóg rozmawia ze światem przez pijanych”. Może dziś będziesz to właśnie Ty?

PIJANI u Iwana Wyrypajewa to nie tyle co upojeni, ale pozbawieni hamulców, znajdujący się w znaczącym momencie swojego życia. Jego najnowsza komedia przynosi nam więcej niż tylko śmiech, bo między jednym czknięciem a drugim, między prawą a lewą stroną krawężnika możemy usłyszeć „szept Boga”.

Szczegóły spektaklu

Mistrz i Małgorzata

Dramat

Moskwa lat trzydziestych. Miasto, w którym dekretem zlikwidowano Boga, dostaje się we władanie czarnej magii. Historia miłości pisarza do Małgorzaty przeplata się z opowieścią o wizycie Szatana, który pojawia się pod postacią zagranicznego konsultanta w drogim garniturze. Towarzyszy mu wielki kot jeżdżący tramwajem i chudy osobnik o szyderczej fizjonomii.

Twórcy spektaklu pytają o znaczenie duchowości, prawdy i wolności w naszym życiu. Po świecie Bułhakowa oprowadza nas kilku narratorów, a przedstawienie wzbogacają elementy teatru formy i teatru lalkowego.

Szczegóły spektaklu

Kontrabanda

Komedia

Jest rok 1932 – czasy Wielkiego Kryzysu i prohibicji. Przenosimy się w okolice Wodospadu Niagara po kanadyjskiej stronie granicy. Miła i niewielka restauracja otwarta za wszystkie oszczędności przez Irvinga Bubbalowe’a i jego córkę Honey za kilka godzin uroczyście rozpocznie swoją działalność. Główną atrakcją restauracji ma być światowej sławy śpiewak operowy i jednocześnie znakomity kucharz przybyły wprost z Francji – Francois LaPlouffe. Za parę godzin najznamienitsi goście z okolicy przybędą na uroczyste otwarcie restauracji, a mistrz La Plouffe osiągnie wysokie „C” w kulinariach i śpiewie.

Brzmi dobrze? No cóż, nic bardziej mylnego…

Zanim zdąży się rozgrzać piec w restauracji, zjawi się tam bezrobotny kucharz podający się za kogoś innego, policjant Kanadyjskiej Policji Konnej podający się za siebie, inspektorka Departamentu Imigracji „podająca” siebie w ramiona policjanta, kierowca ciężarówki podający wyłącznie skrzynki z towarem i sam szef mafii z Chicago wraz z grupą ponurych gangsterów, którzy niczego nie podają zaś wszystko chcą zabrać… I oczywiście właściciel restauracji wraz z córką, którzy będą musieli podać gościom powód tej całej gastronomicznej katastrofy.

Kontrabanda, to uroczo zagmatwana i zabójczo śmieszna farsa, która uruchamia cały teatralny zasób stylów i konwencji, łącząc w szalonym tyglu żarty słowne z dowcipami sytuacyjnymi i komedią pomyłek. Do tego jak zwykle w Teatrze Komedia – znakomita gwiazdorska obsada, niezwykle efektowna dekoracja i przebojowa inscenizacja. Zabawa i śmiech w najczystszej postaci!

Szczegóły spektaklu

Historia Jakuba

Dramat

Opowieść inspirowana faktami o księdzu i filozofie, który dowiaduje się, że nie jest tym, kim jest. Próbuje odkryć swoją prawdziwą tożsamość, ale we współczesnym świecie, w którym trzeba jasno określić swoje pochodzenie, wiarę czy narodowość, zaczyna coraz bardziej odczuwać swoją inność i obcość, a próby scalenia swojej osobności w spójną całość raz po raz narażają go na nieoczekiwane sytuacje i przygody, które od tragizmu chroni śmiech i tocząca się wartko niemalże burleskowa akcja.

Spektakl reżyseruje Ondrej Spišak, współpracujący z Tadeuszem Słobodziankiem od ponad piętnastu lat - ich realizacje „Naszej klasy”, „Malambo” „Merlina. Innej historii” „Proroka Ilji”, „Młodego Stalina” i „Niedźwiedzia Wojtka” zdobyły wiele nagród i cieszyły się uznaniem nie tylko polskiej publiczności.

Premiera spektaklu odbędzie się w ramach Festiwalu Nowe Epifanie / Gorzkie Żale 2017.

Szczegóły spektaklu

Anna Karenina

Tragedia

Anna Karenina Lwa Tołstoja jest jednym z najsłynniejszych kobiecych portretów XIX-wiecznej literatury rosyjskiej. W imię miłości do młodego oficera, Anna postanawia opuścić rodzinę, rezygnując tym samym z beznamiętnego choć bezpiecznego życia, za co przychodzi zapłacić jej cenę znacznie wyższą niż tylko skandal towarzyski…

Teatr Studio przedstawia klasyczną powieść w nowej adaptacji autorstwa brytyjskiej pisarki Helen Edmundson. Tekst, korzystając z osiągnięć XX-wiecznej dramaturgii, nadaje tołstojowskiej historii niezwykle współczesną formę.

Szczegóły spektaklu

Ćwiczenia stylistyczne

Tragikomedia

Raymond Queneau – autor między innymi kultowej powieści Zazie dans le metro – uczynił miasto najważniejszą postacią swoich utworów. W Ćwiczeniach stylistycznych opowiada Paryż na 100 sposobów, przetwarzając opis błahego zdarzenia między dwoma mężczyznami w autobusie linii S. Owe stylistyczne próby pozwalają nam usłyszeć opowieść z nieskończonej liczby perspektyw.

Podążając za Queneau próbujemy przywołać klimat Paryża lat czterdziestych dwudziestego wieku wraz z jego pięknem, brzydotą, artystycznymi ambicjami i absurdem codziennego życia ulicy.

Koprodukcja z Teatrem Malabar Hotel.

Szczegóły spektaklu

Rewizor

Komedia

„Mottem sztuki jest: «Nie przygaduj zwierciadłu, jak masz gębę krzywą». Wystawiam spektakl według sztuki Gogola i ludzie powinni się śmiać z postaci, które opisał Gogol, i to w nich powinni dostrzec siebie.

Jesteśmy tak samo poniżani, obrażani, i tak samo bywamy śmieszni i głupi w tych naszych próbach poszukiwania szczęścia i odnalezienia fragmentu słoneczka na tej ziemi. W ten sposób robi nam się żal wszystkich, którzy tak bardzo się starają. Obiecuję, że ludzie przez cały spektakl będą się szczerze śmiać, a na koniec zrobi się wzruszająco. Ponieważ wtedy okaże się, że w tej historii nie ma niczego śmiesznego”.

Nikołaj Kolada

Szczegóły spektaklu

Utalentowany Pan Ripley

Dramat psychologiczny

"Utalentowany Pan Ripley" to przewrotny thriller psychologiczny, który bada umysł jednego z największych antybohaterów literackich.

Przygoda Toma Ripleya, rozpoczyna się, kiedy potentat finansowy, Herbert Greenleaf poszukuje kogoś, kto pomoże sprowadzić do domu jego syna. Dickie wiedzie beztroskie życie w nadmorskim kurorcie Mongibello we Włoszech. Ripley, nie mając nic do stracenia, chwyta okazję i wyjeżdża do Europy. Chce pieniędzy, sukcesu i renomy, żongluje tożsamościami jak najlepszy aktor. Rzeczywistość, którą opisuje Highsmith, to American Dream… na emigracji. W scenerii, gdzie większość upatrywałaby pięknych krajobrazów, Patricia Highsmith widzi dążącego do perfekcji człowieka, który zabija szybko i skrupulatnie. Dokładnie tak, jak wykonuje się konieczny, ale nieprzyjemny obowiązek.

Utalentowany Pan Ripley to pierwsza część pięciotomowej Ripliady, w której Patricia Highsmith, przedstawia losy czarującego psychopaty, zbłąkanego anioła, którego nie dotyczy ani zbrodnia, ani kara. W tytułowej sekwencji filmu Anthony’ego Minghelli z 1998 roku będącego chyba najbardziej znaną adaptacją książki Hihgsmith, między The a Mr. Ripley i przed Talented, pojawia się ciąg przymiotników możliwych do wyboru: „mysterious, yearning, secretive, sad, lonely, troubled, confused, loving, musical, gifted, intelligent, beautiful, tender, sensitive, haunted, and passionate”. Czy te słowa pasują do opisu psychopatycznego mordercy, który zabija z zimną krwią?

Szczegóły spektaklu

Historia Jakuba - Teatr Dramatyczny

Dramat

Opowieść inspirowana faktami o księdzu i filozofie, który dowiaduje się, że nie jest tym, kim jest. Próbuje odkryć swoją prawdziwą tożsamość, ale we współczesnym świecie, gdzie trzeba jasno określić pochodzenie, wiarę czy narodowość, zaczyna coraz bardziej odczuwać inność i obcość.
Próby scalenia na nowo swojej osobności raz po raz narażają go na nieoczekiwane sytuacje i przygody, które od tragizmu chroni śmiech i wartka, burleskowa akcja. Spektakl wyreżyserował Ondrej Spišák, od ponad piętnastu lat współpracujący z Tadeuszem Słobodziankiem. Ich realizacje „Nasza klasa”, „Malambo”, „Merlin. Inna historia”, „Prorok Ilja”, „Młody Stalin” i „Niedźwiedź Wojtek” zdobyły wiele nagród i cieszą się uznaniem nie tylko polskiej publiczności.
Premiera spektaklu odbyła się w ramach Festiwalu Nowe Epifanie / Gorzkie Żale 2017.

Szczegóły spektaklu

Teatr Provisorium – Punkt Zero: Łaskawe

Tragedia

Scenariusz spektaklu „Punkt Zero: Łaskawe“ powstał na podstawie fragmentów powieści Jonathana Littella „Łaskawe“ oraz nielicznych cytatów z dwóch powieści Wasilija Grossmana „Życie i los“ i „Wszystko płynie“. Odważamy się opowiedzieć historię Maxa Aue, historię kata, historię niemieckiego oficera, historię członka elitarnej grupy nazwanej „mistrzami śmierci”, który brał czynny udział w Zagładzie Żydów.

Tak, trzeba odwagi, by opowiedzieć ten burzliwy los wykształconego Europejczyka, który uwierzył w „sens swojej pracy”. Odwaga jest także potrzebna do tego, by jeszcze raz próbować „mówić ze sceny” o Zagładzie. Jak mówić? Czy jest sens wracać do tego co niewyobrażalne? Właśnie niewyobrażalne należy umieć sobie wyobrazić – o tym przypomina nam Zygmunt Bauman w „Nowoczesności i Zagładzie”.

Szczegóły spektaklu

Ożenek

Komedia

Dwaj Rosjanie i Teatr Studio. Komedia Gogola w inscenizacji najgłośniejszego dramaturga ostatniej dekady. Iwan Wyrypajew po raz pierwszy w Polsce wystawia tekst nie swojego autorstwa.

"Ożenek” to historia trudnego wyboru: tak zwanej "panny na wydaniu” - któremu z czterech kandydatów oddać serce z posagiem? - i tak zwanego „starego kawalera” - czy warto rezygnować ze świętego spokoju dla małżeńskiego pożycia? Gogol to nie tylko wnikliwy obserwator ludzkich postaw i zachowań. Jako jeden z pierwszych dostrzegł i wyraził w swoich dramatach absurd ludzkiej egzystencji – jej mozół i jałowość. Ale nie tylko. Być może "Ożenek” to sztuka, z ducha prawosławnej Cerkwi, mistyczna...

Szczegóły spektaklu

Iluzje

Tragikomedia

Historia dwóch małżeństw, które pod koniec życia odczuwają potrzebę rozmowy o uczuciach. Cztery osoby, cztery spojrzenia na wspólne życie.

Kto kogo kochał, a komu się zdawało, że kochał? Kto przez kogo był kochany naprawdę? Co w mijającym życiu było rzeczywistością, a co złudzeniem? Na ile dotarcie do prawdy o sobie jest możliwe?
Wyrypajew, pokazując kolejne elementy małżeńskich układanek, tworzy opowieść pełną paradoksów.

Szczegóły spektaklu

W oczach Zachodu

Dramat

Joseph Conrad – Józef Konrad Korzeniowski – piszący w języku angielskim prozaik i publicysta pochodzenia polskiego, dotykał w swej twórczości problemów odpowiedzialności, solidarności i wyborów moralnych. "W oczach Zachodu" – przez lata pozostająca w Polsce na indeksie książek zakazanych – to opowieść o studencie filozofii, który przez przypadek wciągnięty zostaje w świat rosyjskich opozycjonistów i odkrywa, że w państwie autorytarnym może być buntownikiem – spiskowcem, albo wiernym sługą władzy. Jedno i drugie kłóci się z jego moralnością...

Janusz Opryński – reżyser teatralny, menedżer kultury, autor adaptacji, dyrektor Festiwalu Konfrontacje Teatralne i zastępca dyrektora Centrum Kultury w Lublinie do spraw artystycznych, kierownik artystyczny Teatru Provisorium. Jako reżyser i współautor przyczynił się do największych sukcesów Provisorium: "Wspomnień z domu umarłych", "Współczucia", "Końca wieku". W 1998 r. nawiązał współpracę z Witoldem Mazurkiewiczem i jego Kompanią "Teatr". W jej wyniku powstało słynne przedstawienie "Ferdydurke", z którym teatry zjeździły cały świat. Ostatnie spektakle Teatru Provisorium wyreżyserowane przez Janusza Opryńskiego to "Bracia Karamazow" Fiodora Dostojewskiego (2012), "Lód" Jacka Dukaja (2013), "Punkt Zero: Łaskawe" w oparciu o powieść Jonathana Littella "Łaskawe" (2016).

Szczegóły spektaklu

Szkarłatny płatek i biały

Dramat

Bohaterem "Szkarłatnego płatka" Michela Fabera jest XIX wiek, przedsionek nowoczesności, w którym tematy takie jak prawa kobiet, religia i nauka, stosunek do seksualności czy modele kobiecości i męskości są definiowane na nowo — powoli wyłania się z nich nasz współczesny świat.

Dziewiętnastowieczny Londyn Fabera raz wydaje nam się bezpiecznym przez swój dystans historycznym światem, żeby po chwili okazać się gorzką karykaturą naszej współczesności. Pięć postaci, których losy śledzi nasz spektakl, reprezentuje dylematy czasów przełomu: przemysłowiec rozdarty pomiędzy młodzieńczymi ideałami a kapitalistycznym światem; niedoszły pastor zmagający się z potrzebami ciała; głęboko wierząca działaczka społeczna, którą brak poszanowania konwenansów skazuje na wykluczenie; eteryczna i niewinna dama skazana na bycie kochanką z krwi i kości, żoną i matką; wreszcie prostytutka, która pokonuje kolejne szczeble drabiny społecznej i przekonuje się, że wyższy status wcale nie oznacza większej wolności. To właśnie pragnienie wolności, szeroko rozumianej emancypacji, wydaje się być wspólnym mianownikiem dla dążeń bohaterów Szkarłatnego płatka, którzy wypatrują nadchodzącego XX wieku z nadzieją, ale i z lękiem. Czy rzeczywiście nowoczesność przyniosła nam wolność i spełnienie? I czy faktycznie już nadeszła?

Szczegóły spektaklu

Wiśniowy sad

Dramat

„Raniewska mnie boli. Nie ma zgody na to, co było, nie oswaja cierpienia, nie tęskni za utraconym czasem, ucieka przed bólem, nie czeka na nowe, nie chce zmian, nie rozumie siebie ani świata.

Wiśniowy sad to komedia o dramatycznym uciekaniu przed życiem. Nikt tu nie potrafi wziąć odpowiedzialności za swój los. Utrwalają fikcję, odklejają się od realu, karmią iluzją. Zawsze idzie jakieś »nowe«, a odchodzi »stare«. Czechow opisuje, jak bardzo się tego faktu boimy. Jacy śmieszni jesteśmy w tej bezradności wobec zmian i tragiczni w niezrozumieniu ich konieczności”.
Agnieszka Glińska

Szczegóły spektaklu

Punkt Zero: Łaskawe

Dramat

Odważamy się opowiedzieć historię Maxa Aue, historię kata, niemieckiego oficera, członka elitarnej grupy nazwanej „mistrzami śmierci”, który brał czynny udział w Zagładzie Żydów. Tak, trzeba odwagi, by opowiedzieć ten burzliwy los wykształconego Europejczyka, który uwierzył w „sens swojej pracy”. Odwaga jest także potrzebna do tego, by jeszcze raz próbować „mówić ze sceny” o Zagładzie. Jak mówić? Czy jest sens wracać do tego co niewyobrażalne? Właśnie niewyobrażalne należy umieć sobie wyobrazić – o tym przypomina nam Zygmunt Bauman w „Nowoczesności i Zagładzie”. W sierpniu 2006 roku 39-letni Jonathan Littell publikuje po francusku „Les Bienveillantes”, w polskim tłumaczeniu “Łaskawe”. Książka staje się sensacją czytelniczą. Dzieli publiczność literacką na dwa obozy: tych, którzy się nią zachwycili, i tych, którzy ulegli zgorszeniu. Postać Maxa już na początku prowokuje, zwracając się do czytelników: „czy jesteście przekonani, jak byście się zachowali na moim miejscu?”. Być może wie o Baumanowskim „agencie uśpionym”, który tkwi w każdym człowieku, i którego za wszelką cenę budzić nie wolno? Tekst Littella jest wielkim materiałem dla teatru, jego niezwykła skrupulatność faktograficzna, staranność w opisywaniu zdarzeń, pobudza wyobraźnię. Posiada również niezwykłe odwołanie do tragedii greckiej – „Orestei”. Widzimy rodzinę Maxa Aue w kontekście rodziny Atrydów. Historia Maxa i Uny to historia Orestesa i Elektry. To także historia przyjaciela naszego bohatera, Thomasa, czyli greckiego Piladesa, tyle że jakoś po diabelsku mówiącego, a nie milczącego.
Scenariusz spektaklu powstał również z inspiracji narracji Wasilija Grossmana, tak aby nie zgubić do końca perspektywy ofiary.

Szczegóły spektaklu

Wizyta starszej pani

Dramat

Najbogatsza kobieta świata, lamparcica po siedmiu małżeństwach przyjeżdża do swojego rodzinnego miasteczka, w którym już nawet nie zatrzymują się pociągi, a bezrobocie bije rekordy. Wszyscy spodziewają się deszczu pieniędzy. Klara Zachanasian napędzana jest jednak paliwem zemsty za wygnanie, upokorzenie i śmierć dziecka. Może spełnić oczekiwania mieszkańców jedynie za cenę morderstwa. Czy miejscowi są ją w stanie zapłacić?

To opowieść rozpięta między horrorem, komedią a sensacyjnym reportażem. Klara jak antyczna Medea i Czarna Mamba z filmu Tarantino, całe życie podporządkowała wyrównaniu rachunków. Dürrenmatt korzystając z klasycznego motywu pokazuje mechanizm działania pokusy i pyta, jak daleko można posunąć się dla pieniędzy.

Szczegóły spektaklu