Krzysztof Stroiński - zdjęcie

Krzysztof Stroiński

7,9 / 10

138 oddanych głosów

Data urodzenia:
09-10-1950 (69 lat)

Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi Debiutował rolą Parysa w Romeo i Julii W. Shakespeare’a na scenie tarnowskiego Teatru im. L. Solskiego. W latach 1973-1978 był aktorem łódzkiego Teatru im. S. Jaracza (tu zagrał m.in. szekspirowskiego Romea oraz Albina w Ślubach panieńskich A. Fredro). Od roku 1979 jest aktorem stołecznych teatrów: Komedii, Dramatycznego im. G. Holoubka i Nowego; występował w Teatrze Studio im. St. Witkiewicza. W latach 1990-2010 był aktorem Teatru Powszechnego im. Z. Hübnera, gdzie zagrał m.in. Angelo w Miarce za miarkę W. Shakespeare’a, Fryderykiem w Pornografii W. Gombrowicza, Johnem Halem w Czarownicach z Salem A. Millera, Vezinetem w Słomkowym kapeluszu E. Labiche’a. Jest cenionym aktorem filmowym; stworzył wyraziste role w Pójdziesz ponad sadem i Wesela nie będzie Waldemara Podgórskiego, 300 milach do nieba Macieja Dejczera, Wszystkim, co najważniejsze Roberta Glińskiego, Dzieciach i rybach Jacka Bromskiego. Olbrzymią popularność przyniosły mu role w serialach telewizyjnych, przede wszystkim pamiętny Leszek w Daleko od szosy, potem Matki, żony i kochanki, Spółka rodzinna, Twarze i maski. Ma w swoim dorobku wiele ról w spektaklach Teatru TV reżyserowanych m.in. przez: Laco Adamika, Agnieszkę Holland, Macieja Wojtyszkę, Agnieszkę Glińską.

Jest laureatem wielu nagród, m.in. wyróżnienia za rolę Emanuela w Cmentarzysku samochodów F. Arrabala w Słupskim Teatrze Dramatycznym na XXX Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu oraz nagrody za rolę Stiepana w Ożenku M. Gogola na XXXV Kaliskich Spotkaniach Teatralnych.

Często występuje w:
Spektakle z udziałem tego aktora:

Iluzje

Tragikomedia

Historia dwóch małżeństw, które pod koniec życia odczuwają potrzebę rozmowy o uczuciach. Cztery osoby, cztery spojrzenia na wspólne życie.

Kto kogo kochał, a komu się zdawało, że kochał? Kto przez kogo był kochany naprawdę? Co w mijającym życiu było rzeczywistością, a co złudzeniem? Na ile dotarcie do prawdy o sobie jest możliwe?
Wyrypajew, pokazując kolejne elementy małżeńskich układanek, tworzy opowieść pełną paradoksów.

Szczegóły

Efekt

Dramat psychologiczny

W inscenizacji dramatu Lucy Prebble Efekt eksplorujemy niejasne granice oddzielające ludzki smutek i melancholię od depresji jako jednostki chorobowej oraz miłość rozumianą jako stan ducha od chemicznej euforii neuronów.

Dwójka młodych ludzi zgłasza się jako ochotnicy do badań klinicznych nad nową generacją leków antydepresyjnych prowadzonych przez koncern farmaceutyczny. Sytuacja zamknięcia, izolacja od realnego życia, kolejne dawki leku i konfrontacja z lekarzami prowadzącymi eksperyment – wszystko to sprawia, że Maja i Tristan stają przed najistotniejszymi pytaniami: kim jestem i co naprawdę czuję.

Efekt nasuwa skojarzenia z Melancholią Antoniego Kępińskiego, w której psychika ludzka rozpatrywana jest z pozycji głęboko humanistycznych. Jednak w sztuce Prebble ważny jest także aspekt etyczny. Czy melancholię powinno się leczyć i czy lecząc ją chemicznie, nie odbieramy sobie ważnego doświadczenia? Co to znaczy „normalny umysł”? Kto i po co tworzy kategorie normalności? Pytamy o kondycję człowieka dziś w świetle najnowszych naukowych badań i o władzę koncernów farmaceutycznych nad naszymi umysłami. I pytamy o miłość.

Szczegóły

Wiśniowy sad

Dramat

„Raniewska mnie boli. Nie ma zgody na to, co było, nie oswaja cierpienia, nie tęskni za utraconym czasem, ucieka przed bólem, nie czeka na nowe, nie chce zmian, nie rozumie siebie ani świata.

Wiśniowy sad to komedia o dramatycznym uciekaniu przed życiem. Nikt tu nie potrafi wziąć odpowiedzialności za swój los. Utrwalają fikcję, odklejają się od realu, karmią iluzją. Zawsze idzie jakieś »nowe«, a odchodzi »stare«. Czechow opisuje, jak bardzo się tego faktu boimy. Jacy śmieszni jesteśmy w tej bezradności wobec zmian i tragiczni w niezrozumieniu ich konieczności”.
Agnieszka Glińska

Szczegóły