Krzysztof Stelmaszyk - zdjęcie

Krzysztof Stelmaszyk

7,8 / 10

161 oddanych głosów

Data urodzenia:
02-03-1959 (60 lat)

Polski aktor dramatyczny i filmowy.

Już na studiach dał się zauważyć jako aktor o wyrazistym emploi. Na II Ogólnopolskim Przeglądzie Spektakli Dyplomowych Szkół Teatralnych w Łodzi zdobył I nagrodę za rolę Alfa Omegi i Gościa w przedstawieniu "Kariera Alfa Omegi" Tuwima i Hemara w reżyserii Tadeusza Łomnickiego prezentowanym przez PWST w Warszawie (1984). Po studiach rozpoczął pracę w teatrach warszawskich: Teatrze Polskim (Matka Witkiewicza), Teatrze Współczesnym, Teatrem Dramatycznym, Teatrem Montownia, Teatrem na Woli, Teatrem Studio. Obecnie jest aktorem Teatru Narodowego.

Równolegle występował w wielu produkcjach filmowych i serialach telewizyjnych. Grał m.in. w filmach komediowych Testosteronie i Ciało, Och, Karol 2, Pokaż kotku, co masz w środku.

Grał w popularnych serialach 39 i pół, Kuchnia polska, Radio Romans, Rodzina zastępcza, Miodowe lata, Złotopolscy i Samo Życie.

Spektakle z udziałem tego aktora:

Anna Karenina

Tragedia

Anna Karenina Lwa Tołstoja jest jednym z najsłynniejszych kobiecych portretów XIX-wiecznej literatury rosyjskiej. W imię miłości do młodego oficera, Anna postanawia opuścić rodzinę, rezygnując tym samym z beznamiętnego choć bezpiecznego życia, za co przychodzi zapłacić jej cenę znacznie wyższą niż tylko skandal towarzyski…

Teatr Studio przedstawia klasyczną powieść w nowej adaptacji autorstwa brytyjskiej pisarki Helen Edmundson. Tekst, korzystając z osiągnięć XX-wiecznej dramaturgii, nadaje tołstojowskiej historii niezwykle współczesną formę.

Szczegóły

Nikt

Tragikomedia

Ktoś musi być najgorszy. Chociażby po to, żeby lepsi mogli poczuć się lepsi.

Tak bardzo wszyscy się starają. Doskonalą się, przeglądają się w innych i muszą na ich tle wyglądać korzystnie. A ten ostatni? Tło dla wszystkich? Nie poradził sobie ze sobą – jego wina. Niech się do niej przyzna. Niech się ukarze za to, że jest nikim. Tylko co bez niego zrobimy?

W melancholijnej komedii Levina zobaczymy znakomitych aktorów Teatru Narodowego.

Szczegóły

Wiśniowy sad

Dramat

„Raniewska mnie boli. Nie ma zgody na to, co było, nie oswaja cierpienia, nie tęskni za utraconym czasem, ucieka przed bólem, nie czeka na nowe, nie chce zmian, nie rozumie siebie ani świata.

Wiśniowy sad to komedia o dramatycznym uciekaniu przed życiem. Nikt tu nie potrafi wziąć odpowiedzialności za swój los. Utrwalają fikcję, odklejają się od realu, karmią iluzją. Zawsze idzie jakieś »nowe«, a odchodzi »stare«. Czechow opisuje, jak bardzo się tego faktu boimy. Jacy śmieszni jesteśmy w tej bezradności wobec zmian i tragiczni w niezrozumieniu ich konieczności”.
Agnieszka Glińska

Szczegóły

Rewizor

Komedia

„Mottem sztuki jest: «Nie przygaduj zwierciadłu, jak masz gębę krzywą». Wystawiam spektakl według sztuki Gogola i ludzie powinni się śmiać z postaci, które opisał Gogol, i to w nich powinni dostrzec siebie.

Jesteśmy tak samo poniżani, obrażani, i tak samo bywamy śmieszni i głupi w tych naszych próbach poszukiwania szczęścia i odnalezienia fragmentu słoneczka na tej ziemi. W ten sposób robi nam się żal wszystkich, którzy tak bardzo się starają. Obiecuję, że ludzie przez cały spektakl będą się szczerze śmiać, a na koniec zrobi się wzruszająco. Ponieważ wtedy okaże się, że w tej historii nie ma niczego śmiesznego”.

Nikołaj Kolada

Szczegóły

Oniegin

Dramat

Eugeniusz Oniegin to człowiek znudzony życiem. Dzięki licznym podróżom miał szansę poznać smak wielkiego świata. Jednak szczęścia tam nie odnalazł. Wrócił na wieś. Tam również szczęścia nie zaznał. Uwiódł ukochaną przyjaciela, a jego postrzelił w pojedynku. Następnie wzgardził miłością pięknej Tatiany. Po latach role się odwróciły. To ona odrzuca jego uczucie.

Eugeniusz Oniegin to dramat trudnych wyborów. Każda z podjętych decyzji niesie za sobą tragiczne konsekwencje. Opowieść o tym, jak przyjaźń przegrywa z miłością, a miłość ze śmiercią. Piękno poetyckiego języka w kunsztownym przekładzie Juliana Tuwima sprawia, że historia sprzed dwustu lat pozostaje nadal żywa. Poemat Puszkina w adaptacji i reżyserii Ireny Jun.

Szczegóły

Oleanna

Dramat psychologiczny

Dramat psychologiczny. Carol jest studentką Johna. Pewnego dnia skarży się profesorowi na trudności w zrozumieniu jego wykładów. Poza tym ma problemy z przyswojeniem materiału sugerowanego przez Johna. Zwłaszcza książki, którą sam napisał. Profesor, widząc frustrację studentki, postanawia jej pomóc: chce jej dać najwyższą ocenę i proponuje, aby przez następne kilka miesięcy przychodziła do jego gabinetu na specjalne korepetycje...

Tak rozpoczyna się dramat podejrzeń, niedopowiedzeń, domysłów. Finał Oleanny nie pozostawi nikogo obojętnym. Akademicki kampus staje się polem bitwy w walce o prawdę i sprawiedliwość. Studentka i profesor będą bronić swoich racji do samego końca. Kto wyjdzie z tego pojedynku zwycięzcą, a kto pokonanym? Mamet z właściwą sobie wirtuozerią pokazuje, jak groźne mogą być konsekwencje zwykłego „nieporozumienia”.

Szczegóły

Pożegnania

Dramat

Chłopak z dobrego domu i fordanserka. Spotykają się przed okupacją i po Powstaniu Warszawskim. Agnieszka Glińska opowiada o niespełnionej miłości i o końcu Polski przedwojennej, biorąc na warsztat powieść Stanisława Dygata.

Miłość nie spełni się. Ani przed wojenną hekatombą, ani też w nowym, przywiezionym ze wschodu porządku. Reżyserka przedstawia historię pogruchotanego pokolenia, zastanawia się nad losem polskiej inteligencji i nad naszym dzisiejszym dziedzictwem. Prowadzi przedstawienie ze swadą, wrażliwością, wyczuciem psychologicznych detali. Nie bez przekory i ironii.

"Pożegnania" nazywano inteligenckim rozrachunkiem, tekstem o pokoleniu, dla którego życie skończyło się 1 września 1939 roku. Ta pełna wdzięku i dowcipu opowieść pozwala przyjrzeć się najnowszej historii ironicznie i z dystansem - a także zastanowić nad inteligenckim rodowodem współczesnej Polski.

Szczegóły