Krzysztof Piątkowski - zdjęcie

Krzysztof Piątkowski

9,1 / 10

667 oddanych głosów

Wiek: 35 lat

Urodzony w 1984 roku. Absolwent PWST w Krakowie.

W Teatrze im. Juliusza Słowackiego grał m.in. w: Weselu Stanisława Wyspiańskiego w reż. Bodolaya (2007), Romeo i Julii Williama Szekspira w reż. Agaty Dudy-Gracz (2008), Draculi Brama Stokera w reż. Artura Tyszkiewicza (2008), Beatrix Cenci Juliusza Słowackiego w reż. Macieja Sobocińskiego (2009), Każdy musi kiedyś umrzeć Porcelanko, czyli rzecz o Wojnie Trojańskiej w reż. Agaty Dudy-Gracz (2013), Narodzinach Fryderyka Demuth Maciej Wojtyszki (2014), Zagraj to jeszcze raz, Sam Woody’ego Allena w reż. Krzysztofa Babickiego (2016), Wyzwoleniu Stanisława Wyspiańskiego w reż. Radosława Rychcika (2017).

Gościnnie występuje na deskach Teatru STU i Teatru Łaźnia Nowa.

Grywa w popularnych serialach telewizyjnych.

Współzałożyciel krakowskiej grupy teatru improwizowanego - ImproKrk.

W 2007 roku otrzymał wyróżnienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za rolę Septimusa Hodge`a w przedstawieniu Arkadia na XXV Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi.

Spektakle z udziałem tego aktora:

Wieczór Impro KRK

Improwizacja

Występ krakowskiej grupy improwizatorów Impro KRK.
Pierwsze kroki stawiali pod okiem Steena Haken Hansena, wieloletniego przyjaciela i współpracownika Keitha Johnsona. Z trudną ale wspaniałą materią zmagają się aktorzy teatrów krakowskich i nie tylko.

Kilka słów o IMPRO KRK:
Jesteśmy powstałą w czerwcu 2016 roku, krakowską grupą improwizatorów.
NASZ ZESPÓŁ SKŁADA się w większości z aktorów zawodowych, absolwentów krakowskiej PWST.
W swojej pracy bazujemy na metodzie opracowanej przez Keitha Johnstone'a, jednego z NAJBARDZIEJ ROZPOZNAWALNYCH propagatorów teatru improwizowanego na świecie. Naszym mentorem jest Steen Haakon Hansen, wieloletni przyjaciel i współpracownik Jonstone'a.
TECHNIKA, KTÓRĄ PRAKTYKUJEMY opiera się na spontaniczności, tworzeniu scenariusza na oczach widzów. Inspiracją przedstawień są często sugestie padające z widowni, a scenariusz jako taki nie istnieje. Dzięki temu widz staje się świadkiem niepowtarzalnego wydarzenia.
Teatr improwizowany leży u podstaw aktorskiego warsztatu. Na świecie zyskał popularność dzięki takim programom jak np. „Whose line is it anyway?”.

Szczegóły

Plastiki

Dramat psychologiczny

Plastiki to polska prapremiera najnowszej sztuki Mariusa von Mayenburga, wyreżyserowana przez specjalistę od budowania na scenie gęstych, złożonych psychologicznie światów – Grzegorza Wiśniewskiego.
Współczesna rodzina z klasy średniej: on jest zagubionym życiowo lekarzem, ona niespełnioną artystką i osobistą asystentką ekscentrycznego i pogrążonego w depresji artysty, a ich syn – przechodzącym burzliwy okres dojrzewania nastolatkiem. Przytłoczeni codziennymi obowiązkami zatrudniają pomoc domową. Jej pojawienie się sprawia, że chybotliwy, ale znany wszystkim rodzinny świat, nagle wywraca się do góry nogami.
Plastiki to lustro przystawione naszemu światu. Lustro wciągające, dowcipne i efektowne. Takie, od którego nie możemy się oderwać… i w które boimy się patrzeć.

Szczegóły

Narodziny Fryderyka Demuth

Tragedia

Mieszkanie emigranta i przyszłego prawodawcy komunizmu Karola Marksa w Londynie gdzieś koło roku 1850 to tylko dwa pokoje bez kuchni i łazienki, w których gnieżdżą się żona trzydziestoletniego wówczas Karola, Jenny, była arystokratka z pięknym rodowym „von” w nazwisku, służąca Helena i czwórka dzieci.

W takich warunkach powstawał "Kapitał". A raczej nie powstawał. W spektaklu i sztuce Macieja Wojtyszki nie widzimy Marksa piszącego, jesteśmy wyłącznie świadkami tego, co go od pisania odciągało. Jenny von Westphalen jest w wiecznej ciąży, dzieci hałasują, chorują i umierają, młodej służącej nikt nie płaci. Stale odwiedza ich i wspomaga bogaty przyjaciel i wielbiciel filozofa – Fryderyk Engels. Wojtyszko wydaje się z pozoru zastanawiać nad tym, czy rzeczywiście warunki życia Marksa odpowiadają za radykalizm jego społecznej diagnozy?

Szczegóły

Bajki robotów

Dramat

Agnieszka Olsten, znana do tej pory z intrygujących spektakli dla widzów dorosłych, tym razem sięga po trzy opowiadania z cyklu "Bajki robotów" Stanisława Lema.

Proponuje nam wspólną podróż poza planetę ziemię. Kim są bladawce, poruszające się na wapiennych stelażach? Po co im wiecznie ruszający się robak w ustach? Dlaczego na nocnym niebie świecą już tylko gwiazdy, a zniknęły pćmy i murkwie? I kto w kosmosie może sprawić, żeby zniknęły ze świata nienasycenie i nienawiść?

W spektaklu jest używana farba o silnym zapachu oraz migające światła.

Szczegóły

Imię róży

Dramat

Wielkie powieści na Scenie Teatru Słowackiego! "Imię róży" - arcyksiążkę lat osiemdziesiątych wyreżyseruje Radosław Rychcik znany z zaskakujących, oryginalnych odczytań polskiej klasyki. Umberto Eco – pisząc o powodach napisania powieści - wyznaje, że miał ochotę otruć mnicha i o tym opowiedzieć.

Otrzymujemy więc nie tylko powieść z kryminalną intrygą ale także swoisty wgląd w warsztat pisarza. Mamy więc historię o miłości, która jest zabroniona. Zabronionej miłości do kobiety, zabronionej miłości do książek, do mądrości, do wiedzy, do miłości braterskiej, aż wreszcie miłości do Boga. Czy miłość w klasztornych murach może być zbrodnią? Czy miłość to trucizna?

Szczegóły

Hamlet

Dramat

WG. "STUDIUM O HAMLECIE" STANISŁAWA WYSPIAŃSKIEGO
"W Polsce zagadką Hamleta jest to: co jest w Polsce – do myślenia".
To słowa Stanisława Wyspiańskiego z gorączkowo pisanego przez kilka dni Studium o „Hamlecie” – niezwykłego dzieła, będącego źródłem inspiracji dla wielu polskich reżyserów. Wyspiański zawarł w nim swoją fascynację fenomenem teatru, miłość do genialnego tekstu oraz wielkie pragnienie rozczytania go tak dotkliwie, aby wstrząsnąć sumieniami swoich rodaków.
Reżyser Bartosz Szydłowski sięga po Hamleta i czyta najsłynniejszy dramat Szekspira poprzez świat idei Stanisława Wyspiańskiego, zawarty w Studium…, czy w Wyzwoleniu. Wyspiański umierał na Polskę małostkową, egocentryczną, zaklętą w sloganach narodowości. Sięgał do Hamleta, bo widział w nim zmagania polskiego inteligenta, który stawał przeciwko światu kłamstw, triumfalnego rechotu, grotesce, która z kategorii estetycznej, stała się kategorią opisu realnego świata. Polski Hamlet współczesny to Hamlet czasów postprawdy. Ostatni samotnik przyzwoitości.
„Graj Hamleta, gdziekolwiek zechcesz w Polsce. Wszędzie twe słowa: fałsz, kradzież, szelmostwo, będą szelmostwo, fałsz, krzywdę oznaczać! I wołać zemsty!”

Szczegóły