Krzysztof Kowalewski - zdjęcie

Krzysztof Kowalewski

8,9 / 10

412 oddanych głosów

Data urodzenia:
20-03-1937 (83 lat)

polski aktor filmowy, telewizyjny, teatralny i radiowy. Znany głównie z licznych ról komediowych. Na filmowym ekranie zadebiutował w 1960 w filmie Aleksandra Forda Krzyżacy, do dziś wystąpił w około 120 filmach i serialach telewizyjnych. Zagrał ponad tysiąc ról w Teatrze Polskiego Radia. Wieloletni wykładowca PWST w Warszawie.
Spektakle z udziałem tego aktora:

Szelmostwa Lisa Witalisa - czytanie online | #WspieramKulture

Wycieczka

Link do bezpłatnej transmisji znajdziesz na stronie internetowej Teatru Współczesnego: KLIKNIJ TUTAJ

Nagranie będzie dostępne bezpłatnie od 26 czerwca od godz. 20.00 do 25 lipca.

Eksperyment teatralny w trybie zdalnym na szesnaście telefonów plus jeden - w czasie pandemii.

Szczegóły

Nim odleci

Dramat

„Pośród największej burzy / Zawsze jest jakiś ptak, by nas uspokoić / Ten nieznajomy ptak / Śpiewa przed odlotem…”

Sztuka Floriana Zellera jest pozornie prostą historią rodzinną o małżeństwie z wieloletnim stażem, ich dorosłych córkach, tajemniczej znajomej męża z przeszłości i najnowszym ukochanym młodszej córki. Cały urok i wartość sztuki tkwi w sposobie jej opowiadania: autor nie zachowuje chronologii, co więcej, myli wciąż tropy, mnożąc warianty zdarzeń, zmienia punkty widzenia. Co się wydarzyło, a co jest tylko wyobrażeniem któregoś z bohaterów, kto jest kim ? W sposób kunsztowny, subtelny przeplata świat realny z metafizycznym. W bardzo precyzyjny sposób prowadzi widza przez labirynt splątanych losów swoich bohaterów, skłaniając do refleksji nad życiem, miłością i śmiercią.

Szczegóły

Najdroższy

Komedia

Komedia lekka, zwana też „komedią bulwarową”, to typowa specjalność Francuzów, a jej najlepszym współczesnym twórcą jest niewątpliwie Francis Veber (ur.1937). Dramaturg, scenarzysta, reżyser, producent filmowy znany jest w Polsce głównie z filmów m.in.: „Tajemniczy blondyn w czarnym bucie” (1972), „Pechowiec” (1981), „Kolacja dla palanta” (1998 – Cezar za scenariusz, nominacja za reżyserię), „Plotka” (2001), „Czyja to kochanka?”(2006). Widzowie teatralni znają przede wszystkim jego brawurową komedię „Kolacja dla głupca”.

François Pignon, ulubiony bohater Vebera - niezaradny życiowo przeciętniak, pechowiec - pojawia się również w najnowszej komedii „Najdroższy” (prapremiera w Paryżu jesienią 2012 w reżyserii samego autora). Tym razem, jako bezrobotny prawnik, porzucony mąż, szukający sposobu na odmianę losu. Jak zwykle u Vebera, twórcy o ogromnym poczuciu humoru, starania bohatera, po serii zabawnych wypadków i zaskakujących zmianach akcji, kończą się w sposób zupełnie nieprzewidziany…

Szczegóły

Hamlet

Tragedia

„Hamlet”, najbardziej zagadkowa z tragedii Szekspira, wg Eliota - literacki odpowiednik Mony Lisy, daje pole do wielu, często rozbieżnych, interpretacji.

Przez 400 lat realizacje sceniczne „Hamleta” modelowano na obraz i podobieństwo kolejnych pokoleń, wyłuskiwano z tego arcydramatu najbardziej palące współczesnych widzów problemy, przymierzano go do najnowszych odkryć psychoanalityków (np. Freuda), czy hamletologów (np. Kotta). Może warto spróbować uwolnić go z narosłych komentarzy, oswobodzić z uzbieranych przez lata etykiet i ze spreparowanych interpretacji? Przyjrzeć mu się na nowo?

Szczegóły

Wniebowstąpienie I #WspieramKulture

Dramat

Link do bezpłatnej transmisji znajdziesz na facebooku Teatru Współczesnego: KLIKNIJ TUTAJ
"(...) W przedstawieniu Englerta ludzie wykonują jakieś dziwne gesty, tańczą jak mechaniczne marionety, a może weselnicy w chocholim tańcu, l ciągle spieszą się na pociąg, czekają na odjazd, chcą uciec. Dokąd? Imponuje konsekwencja reżysera. Buduje jednolity, spójny świat - świat książki Konwickiego. Zatapia go w szarości, rozmywa, zatraca kontury. Gdybym miał powiedzieć jednym słowem, z czym kojarzy mi się to teatralne Wniebowstąpienie, rzekłbym - nieokreśloność. Szare barwy, jakby po świecie chodzili dziwni daltoniści, brak ostrych granic, przenikanie rzeczywistości. Englert buduje rzeczywistość na granicy dwóch światów, dotyka tego, co bardzo trudno uchwytne, teatralizuje metaforę, a jednocześnie z pokorą właściwą artystom wybitnym składa hołd pisarzowi. To teatr dla dorosłych, tylko na pierwszy rzut oka barwna historia jak z kryminalnego pitawalu, na dodatek doprawiona niemal reporterskimi opowiastkami. Owszem, są podrzędne lokaliki, są dziwne warszawskie indywidua, z aspiracji artyści pełną gębą, a tak naprawdę tylko zdegradowani pijaczkowie. Ale ich wszystkich i tak spowija szarość. Chcą tylko - tak jak Charon - doczekać świtu po tej stroni"

Szara godzina przed świtem, Jacek Wakar, Teatr nr 4/6, 2002

Szczegóły

Sztuka bez tytułu l #WspieramKulture

Dramat

Link do bezpłatnej transmisji znajdziesz na stronie internetowej Teatru Współczesnego: KLIKNIJ TUTAJ

Spektakl będzie dostępny tylko w dniu pokazu 31 maja od godz. 19.00 w czasie trwania spektaklu
Pokaz dostępny tylko na terytorium Polski.

Popełniona przez niespełna dwudziestolatka "Sztuka bez tytułu" jest zapisem obrazu świata, mikrokosmosem, w którym, jak pod szkłem powiększającym możemy zobaczyć ludzi z całą ich bezradnością wobec życia i determinacją, by nadać mu jakikolwiek sens.

Perspektywa, z której ów świat widzi i opisuje młody Czechow fascynuje bezkompromisowością, bezczelnością i przenikliwością - zwłaszcza w demaskowaniu ludzkich relacji. Jest dzięki temu na wskroś współczesna. Czechow odsłania naszą ludzką pokrętność, małość, słabość, nasze bezradne poczynania i jednocześnie patrzy tak wyrozumiale i tak głęboko - aż do istoty człowieczeństwa.

Agnieszka Glińska

...jest Płatonow ze wszech miar sztuką fascynującą. Niezwykła dojrzałość refleksji nad kondycją ludzką budzi wręcz wątpliwość, czy mógł ją napisać zaledwie dwudziestoletni młodzieniec [...] odnajdujemy bowiem w niej niemal wszystkie problemy, wątki, motywy, postacie występujące w późniejszych jego sztukach: słynne pauzy, pozornie chaotyczne rozmowy, rekwizyty, sytuacje.

René Śliwowski, Antoni Czechow

Szczegóły

Słoneczni chłopcy

Komedia

Wspaniali komicy Willy Clark (Piotr Fronczewski) i Al Lewis (Krzysztof Kowalewski) przez wiele dziesięcioleci tworzyli słynny duet estradowy Słoneczni chłopcy. Ich zabawne skecze i komediowe scenki śmieszyły do łez kilka pokoleń widzów. Niestety, teraz okres popularności i sławy już minął. Od wielu lat skłóceni i pełni wzajemnych pretensji, nie występują na scenie i nie utrzymują ze sobą żadnych kontaktów. Aż do momentu, kiedy nagle pojawi się kusząca propozycja zarobienia dużych pieniędzy i powrotu na szczyty kariery. Żeby to osiągnąć muszą zapomnieć o wzajemnej nienawiści i wystąpić w jednej ze swoich najśmieszniejszych scenek w popularnym programie telewizyjnym. Ale jak mają to zrobić, kiedy na sam dźwięk głosu partnera reagują atakami niepohamowanej złości?...

Szczegóły

Ambasador | #WspieramKulture

Dramat

Link do bezpłatnej transmisji znajdziesz na facebooku Teatru Współczesnego: KLIKNIJ TUTAJ
"Trudno nie powtórzyć, brzmiącego już dziś banalnie, stwierdzenia, że Axer należy do reżyserów, którzy nie narzucają scenie swojej obecności i pozostają wobec przedstawienia w pozycji akuszerki. Może dlatego, co zdarza się w teatrze coraz rzadziej, na scenie nie ma konfliktu pomiędzy aktorstwem i reżyserią, reżyserią i tekstem. Może dlatego w "Ambasadorze" nie ma ról słabych, możliwych do skwitowania w kilku słowach. A są w nich dwie wyjątkowe: Ambasador Zbigniewa Zapasiewicza i Amelie Mai Komorowskiej. Jednak, co chyba najważniejsze, Axer przywraca wiarę, że teatr może być jeszcze miejscem rozmowy, odnawiania sporów, które nie powinny wymykać się z pamięci. Jak ten o honor i jego powolne, wraz z ostatnimi wyznawcami, umieranie." Paweł Goźliński "Życie Warszawy"

Szczegóły

Namiętna kobieta | #WspieramKulture

Komedia

Link do bezpłatnej transmisji znajdziesz na facebooku Teatru Współczesnego: KLIKNIJ TUTAJ
"Miło wyjść z teatru z poczuciem, że wieczór spędziliśmy na dobrej zabawie. Po dłuższej przerwie mają taką okazję widzowie Teatru Współczesnego. Na afisz wraca "Namiętna kobieta", jedno z najbardziej urokliwych przedstawień w tym teatrze. Sztuka Kay Mellor jest zaledwie zręcznie skrojoną opowiastką o kryzysie wieku średniego Betty Derbyshire, która w dniu ślubu syna jedynaka ucieka na strych, ale to, co robią z nią aktorzy Teatru Współczesnego, zasługuje na oklaski na stojąco. To teatr, który uwodzi: wdziękiem, poczuciem humoru, mądrym dystansem do samego siebie. Kwartet aktorski najwyższej klasy: Marta Lipińska i jej trzej mężczyźni - Piotr Adamczyk, Krzysztof Kowalewski i Andrzej Zieliński - właściwie nie wiadomo, które z nich podziwiać najbardziej. Marta Lipińska zagrała jedną z najlepszych swoich ról, doskonale ogrywając własne warunki sceniczne. Jej Betty śmieszy i wzrusza. Zupełnie nie dziwię się jej sentymentowi do ducha dawnego kochanka granego przez Zielińskiego - wystarczy zobaczyć, jak on tańczy! Adamczyka powinni zobaczyć w tej sztuce reżyserzy obsadzający go we wzniosło-patetycznych rolach; wydaje się, że sam oddycha z ulgą, odrywając się od nich. I Krzysztof Kowalewski, który jak nikt inny potrafi zmieszać gburowatość z czułością. Dajcie im się uwieść, bo zdecydowanie warto!" Agnieszka Rataj "Rzeczpospolita

Szczegóły