Krystyna Szydłowska - zdjęcie

Krystyna Szydłowska

8,7 / 10

28 oddanych głosów

Wiek: 69 lat

Jest łodzianką i tam studiowała na wydziale Wokalno - Aktorskim PWSM. Pierwszym etapem jej artystycznej kariery była Operetka Warszawska, gdzie - pracując w chórze - grywała także epizody i mniejsze role. Do lubelskiego Teatr Muzycznego trafiła w 1980 roku gdzie pracuje do dziś. Jej debiutem na lubelskiej scenie była rola Dziewanny w „Dzwonach z Corneville”. Z innych ról, którymi bawiła miłośników lekkiej muzy warto wspomnieć takie jak: Bessy w „Targu na dziewczęta”, Ernestyna w „Salonie pana Wzdęckiego”, Arsena w „Baronie cygańskim”, Deisy w „Balu w Savoyu”, Bellę Giretti w „Paganinim”, Elly w „Dziewczęciu z Holandii”, Diabła w „Szopce polskiej”, Marię Antonownę w musicalu „Rewizor jedzie”, Kamilla w „Żołnierzu królowej Madagaskaru”, Aniela w „Damach i huzarach”, Riqett w „Wiktorii i jej huzar”, Książe Orlowski w „Zemście nietoperza” , Celię Peachum w „Operze za trzy grosze”, Maricę w „Hrabinie Maricy”, Dolly w „Hello, Dolly”, Cajtla i Gouda w „Skrzypku na dachu”. Z ostatnich ról warto wspomnieć o wspaniałej kreacji Starej Niewiasty w Operze „Straszny dwór” Stanisława Moniuszki, oraz o rolach: Księżny Anhildy w „Księżniczce czardasza”, E. Kalmana oraz Praskowii w „Wesołej Wdówce” F. Lehara. Krystyna Szydłowska jest uwielbiana przez lubelską publiczność i ceniona przez krytykę w szczególności za: znakomite aktorstwo oraz ogromny temperament sceniczny i autentyczną vis comica. 27 października 2007 roku uhonorowana została medalem Gloria Artis, przyznanym przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Spektakle z udziałem tego aktora:

Maria Magdalena. Wykład o grzechu

Dramat

Zapraszamy na wykład św. Marii Magdaleny pt. „Wolność i grzech”. Podczas wykładu Marii Magdalenie będzie towarzyszyło siedem demonów, od których uwolnił ją Jezus Chrystus.

Święta Maria Magdalena – apostołka apostołów. Patronka ludzi o skłonnościach kontemplacyjnych, patronka nawróconych, farmaceutów, rękawiczników, fryzjerów, pokutujących grzeszników, wytwórców i sprzedawców perfum, pociągu seksualnego oraz kobiet.

W swoim wykładzie podejmie próbę analizy istoty grzechu i przemocy. Przyjrzy się bliżej podmiotowości kobiet oraz ukazywaniu kobiecego ciała w historiach biblijnych. Jaki obraz się z tego wyłoni? Czy można stwierdzić, kto w tych historiach jest wolny od grzechu? Jak opowiadać słowami, gdy jedyne, na co nas stać, to krzyk pełen rozpaczy?

Zaproszeni goście: Ewa, Żona Lota, Zuzanna, Anonimowa Kobieta, Judyta, Żona Lewity z Efraima oraz Dalila.

Szczegóły

Koniec śmierci

Taneczny

Spektakl „Koniec śmierci” na podstawie trylogii Liu CiXin to opowieść o ciele i zapisanej w nim historii.

Tomasz Bazan, jeden z najciekawszych i najbardziej uznanych polskich choreografów, postanowił zrealizować spektakl, którego głównym tematem jest ludzkie ciało. Ciało interesuje Bazana jednak, nie tylko w jego aspekcie materialnym, ale przede wszystkim jako nośnik pamięci, i to zarówno tej genetycznej jak i psychofizycznej. To zbiór danych, które przetwarzane w czasie rzeczywistym stanowią o bycie jednostki, jak i całych złożonych społeczności. Ciało jako pojemnik dla pamięci dysponuje dwoma rodzajami kodów językowych: tym, opartym na składni i gramatyce języka mówionego oraz niewerbalnym abstrakcyjnym językiem tkanki fizycznej (ciało).

KONIEC ŚMIERCI odnosi się do idei poszukiwań sposobów transplantacji świadomości ludzkiej w nośniki cyfrowe. Aby tego dokonać, należałoby zgłębić dwa rodzaje języka, z których zbudowana jest nasza świadomość. To próba wejścia w dyskurs prowadzony obecnie w największych ośrodkach technologicznych świata. Tancerz i tancerka jako dwie antropomorficzne i androgyniczna hybrydy posłużą jako pojemniki testowe do kodowania tkanki fizycznej i tkanki psychologicznej. Kody algorytmów sieci neuronowych będą inspiracją do stworzenia choreografii a najnowsze badania dotyczące psychologii podświadomości będą bazą do próby odnalezienia formy świadomości tancerza na scenie.

Szczegóły

Porwanie Sabinek

Komedia

W mieszkaniu panuje względny porządek (żona Ernestyna w sanatorium, ale pokojówka Weronika na posterunku). Profesor języków starożytnych Paweł Owidowicz nie ma zielonego pojęcia o tym, że w ciągu kilku dni jego całe profesorskie życie stanie na głowie. To, o czym Paweł Owidowicz wie doskonale, to stan jego portfela, który od pewnego czasu prowokuje go do refleksji o przemijaniu i kruchości życia.

Paweł Owidowicz jest szacownym obywatelem, dlatego to w jego właśnie drzwiach staje dyrektor Strzyga-Strzycki z osobistym zaproszeniem na spektakl swojego teatru, który właśnie zawitał do miasta. Dowiadując się, że profesor jest autorem niepublikowanej sztuki „Porwanie Sabinek” postanawia ją natychmiast wyreżyserować i wystawić jej prapremierę w ciągu tygodnia. Odurzony spodziewaną sławą, bogactwem i uznaniem profesor zapomina o ostrożności i skromności – zgadza się na inscenizację. Jest tylko pewien mały szkopuł – żona Pawła Owidowicza nie jest – mówiąc delikatnie – do teatru przekonana. Właściwie teatru nienawidzi oraz nim gardzi. Ponieważ Ernestyna niespodziewanie wraca z Krynicy, sprawa schodzi na poziom konspiracyjny.
Dalsze perypetie, to już parada dowcipu sytuacyjnego i literackiego. Mieszanka ambicji literackich okraszona zawiłościami rodzinnymi (Karol i chorobliwie zazdrosna Madzia) i towarzyskimi (stary znajomy Gromski i jego marnotrawny syn Emil, w którym kocha się – a jakże! - córka profesora Anulka). O tej sytuacji powiedzieć humor to mało, tu trzeba powiedzieć Tuwim!

Zapraszamy na zwariowaną komedię ze starożytnością w tle, w której pokojówka poprawia wypracowania z łaciny, a łacina dla odmiany nikogo nie obraża. Poglądowa lekcja nowoczesnej bankowości pod tytułem: Ile razy można pożyczyć to samo pięćset koron - GRATIS!

Szczegóły