Katarzyna Ptasińska - zdjęcie

Katarzyna Ptasińska

8,2 / 10

42 oddanych głosów

Spektakle z udziałem tego aktora:

O co biega?

Komedia

„O co biega?“ to jedna z najzabawniejszych światowych farsa autorstwa Philipa Kinga. Pełna zaskakujących zwrotów akcji historia, z minuty na minutę, choć wydaje się to już niemożliwe, staje się jeszcze śmieszniejsza. Do samego końca nie wiadomo, kto jeszcze pojawi się nagle w drzwiach lub niespodziewanie wyskoczy z szafy!

Spokojne angielskie miasteczko. Dom pastora Lionela Toopa oraz jego pięknej i wyzwolonej żony, byłej aktorki, Penelopy Toop, budzącej zgorszenie wśród nobliwych mieszkańców. Niechęć do niej przejawia zwłaszcza jedna wścibska, stara panna Skillon, skrycie podkochująca się w przystojnym duchownym. Gdy podczas nieobecności pastora, jego żonę odwiedza niezapowiedziany gość – kolega sprzed lat, z czasów teatralnych, rozpoczyna się lawina nieoczekiwanych zdarzeń.

Niewinne plany na wieczór, znudzonej małomiasteczkowym życiem Penelopy z dawno niewidzianym znajomym, zamieniają się w niekończący się zabawę w chowanego, przebieranki i zgadywankę kto jest kim. W jeden dzień plebania zamienia się w istną wieżę Babel. Zgorszony biskup, zdezorientowany duchowny, jeniec wojenny, żołnierz na przepustce i aktor w jednym, spita do nieprzytomności miejscowa bigotka, rozebrany do rosołu pastor, nieokrzesana służąca, sierżant na służbie oraz robiąca dobrą minę do złej gry, bezradna żona pastora – oto uczestnicy tego galimatiasu!

Kto jest kim? O co podejrzewają się nawzajem? Kto kogo pobił i jaką tajemnicę skrywa każdy z nich? Zapraszamy na maraton śmiechu i wiszącą w powietrzu aferę obyczajową z koloratką w roli głównej.

Szczegóły

My, dzieci z dworca Zoo

Dramat

Christiane F. miała 12 lat, gdy po raz pierwszy zaczęła palić haszysz. Potem poszło z górki – LSD, kradzieże, heroina i dworzec ZOO, gdzie wszystko miało swój początek i koniec. W ten sposób, w wieku 13 lat Christiane stała się narkomanką. Jaki był świat, do którego tak bardzo chciała należeć osamotniona nastolatka? Czy jej wyobrażenia o dorosłym życiu spełniły się? I co ważniejsze, czy znalazła to, czego szukała?
Spektakl „My, dzieci z dworca ZOO” jest opowieścią nie tylko o uzależnieniu i jego skutkach, ale przede wszystkim o tym, jak cienka jest granica między zabawą a tragedią. Sztuka obnaża ludzką bezradność wobec systemu dla którego jednostka jest nieistotna.
Spektakl powstał w oparciu o reportaż Kaia Hermanna i Horsta Riecka o tym samym tytule. Dziennikarze niemieckiego „Sterna” w serii wywiadów przeprowadzonych w połowie lat 70 XX wieku, ujawnili wstrząsający obraz młodzieży berlińskiej, która w latach 60. i 70. XX wieku, w okolicach dworca kolejowego Berlin ZOO, pozbawiona opieki i wsparcia popadała w narkomanię, alkoholizm i nędzę.

Szczegóły