Katarzyna Kulmińska - zdjęcie

Katarzyna Kulmińska

8,0 / 10

1 oddany głos

Absolwentka Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej im. Olgi Sławskiej-Lipczyńskiej w Poznaniu. W trakcie swojej edukacji zdobyła pierwsze doświadczenie sceniczne na deskach Teatru Wielkiego im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu, biorąc udział w takich spektaklach, jak Giselle, Groszki i Róże, Jezioro łabędzie, Hrabia Monte Christo czy „Don Kichot”. Dwukrotnie uczestniczyła w Ogólnopolskim Konkursie Tańca im. Wojciecha Wiesiołłowskiego w Gdańsku. Występowała we współczesnej wersji Dziadka do orzechów w choreografii Kena Luddena (ucznia Margot Fonteyn) w Nowym Jorku.

W 2008 roku rozpoczęła współpracę z Polskim Teatrem Tańca, która trwa do dziś. W ramach pracy w zespole miała okazję współpracować z wieloma znakomitymi choreografami rozpoznawalnymi na całym świecie. Brała udział w takich spektaklach, jak: Minus 2 (chor. Ohad Naharin), Alexanderplatz i Desert (chor. Paulina Wycichowska), Carpe Diem, Wiosna-Effatha, Spotkania w dwóch niespełnionych aktach i Lament (chor. Ewa Wycichowska), Lato – Red Sun (chor. Thierry Verger), Wo-man w pomidorach (chor. Yossi Berg), The Outline i Double Trouble (chor. Karolina Wyrwał), Maathai (chor. Niels Claes), Hello, Stranger! oraz Hello, My Friend! (chor. Paweł Malicki), Czterdzieści (chor. Jo Strømgren), Żniwa i Polka (chor. Iwona Pasińska, re. Igor Gorzkowski), Wesele. Poprawiny (reż. Marcin Liber, opieka chor. Iwona Pasińska), Niech żywi grzebią umarłych (chor. Aleksandra Dziurosz, reż. Tomasz Szczepanek), Solidaritot (chor. Yoshiko Waki), 45 (chor. Jacek Przybyłowicz), Fabula rasa (chor. Maciej Kuźmiński), Pojzon (chor. Marta Ziółek).

W 2015 roku w ramach Atelier Polskiego Teatru Tańca stworzyła swój pierwszy autorski spektakl eXordial. Przy jego kreacji była odpowiedzialna nie tylko za choreografię i jej wykonanie, ale także za projekt scenografii oraz kostiumów.

Brała udział w nowatorskim projekcie Lightskin (idea: Patryk Lichota),łączącym instalację site-specific, performans, teatr tańca i koncert muzyki elektronicznej. W 2019 roku wzięła udział w projekcie Laserspace na Festiwalu Światła Valašsko w Czechach.

Wizualizacje z jej udziałem można było zobaczyć także na takich festiwalach, jak: Audioriver, Kazantip 2012 czy Czwórka na wizji Polskiego Radio Czwórka. W 2016 rokuwspółpracowała z Janem Komasą i Mikołajem Mikołajczykiem przy projekcie Ksenofonia. Symfonia dla innego na Malta Festival Poznań.

Od 2017 roku współtworzy nieformalny kolektyw Hashimotowiksa, z którym zrealizowała spektakl Uran Uran w reżyserii Wojciecha Kucharczyka na festiwalu Tauron Nowa Muzyka w Katowicach w 2018 roku oraz Afterhuman Afterparty w 2019 roku na festiwalu Audioriver w Płocku.

W 2020 roku artystki kolektywu Hashimotowiksa nawiązały współpracę z Teatrem im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie, gdzie wykreowały choreografię do spektaklu Krótka rozmowa ze śmiercią w reżyserii Marcina Libera.

Często występuje w:
Spektakle z udziałem tego aktora:

Żniwa

Taneczny

Spektakl nawiązuje do obrzędów towarzyszących żniwom oraz cyklu prac rolnych, natury i życia człowieka - zarówno w planie etnograficznym (inspirowanym m.in. pracami Oskara Kolberga oraz "Rokiem Polskim" Zofii Kossak), jak i w szerszym ujęciu antropologicznym i filozoficznym. Fabularną oś spektaklu wyznacza motyw powrotu Odysa, na podstawie eposu Homera, oraz "Powrotu Odysa" Stanisława Wyspiańskiego.

Wykonawcy - tancerze Polskiego Teatru Tańca, oraz aktor, wcielą się w role protagonistów, eksplorując różne warianty wydarzeń w przestrzeni ruchu i słowa. Fizyczna i psychologiczna intensywność działań wkomponowana została w ascetyczną oprawę wizualną spektaklu. W warstwie muzycznej wykorzystano kompozycje Eugeniusza Rudnika,pioniera polskiej muzyki elektronicznej. Partie wokalne, w oparciu o motywy polskiej muzyki tradycyjnej, stworzy i wykona Adam Strug.

Szczegóły

LAMENT. Pamięci Tadeusza Różewicza

Taneczny

Twórców interesuje wniknięcie w transgresywny świat, jaki rodzi się między przestrzenią traumy a przestrzenią dzieła, które pełni terapeutyczny, a zarazem ekspiacyjny charakter.

Istota intymności wyznania zawarta w utworach składających się na tom Różewicza, stała się dla twórców spektaklu inspiracją do działania, zmierzającego do podjęcia pracy nad wybranymi wątkami i motywami, które w sposób kreacyjny wpisuje dzieło w strukturę gatunkową teatru tańca.

Szczegóły

Czterdzieści

Taneczny

Spektakl śledzi życie pewnej kobiety OD momentu jej przyjścia na świat w roku 1973 do rocznicy urodzin w 2013. Te cztery dekady są odbiciem czasu zwątpień, nadziei, zmagań, wyborów i nieprzewidzianych wydarzeń, którymi kierują heroiczne cnoty – żądza życia i chęć przetrwania.

W wędrówce po chaotycznej Europie bohaterce spektaklu udaje się znaleźć kompromis pomiędzy własnymi ambicjami i wymuszonymi okolicznościami. Wiele warstw przedstawienia portretuje nie tylko indywidualne poszukiwania konkretnego człowieka, lecz staje się także synonimem pewnej podróży kraju i zespołu Teatru Tańca. Polska przeszła radykalne zmiany w ciągu ostatnich 40 lat, jakie są jej perspektywy? Jubileusz czterdziestolecia Polskiego Teatru Tańca skłania do tych samych pytań. Jako dzieło sztuki, przedstawienie to nie zagłębia się w fakty i sylwetki. Fikcyjny punkt widzenia, nawet z perspektywy obcego, może równie dobrze zapewnić dystans niezbędny do komunikacji na wspólnym poziomie. Przecież nawet prawda nigdy nie jest do końca prawdą, wszystko jest kwestią detali, na które chce się położyć nacisk, zignorować je lub wyolbrzymić.

Szczegóły

Desert

Taneczny

Spektakl inspirowany "Małym Księciem" Antoine'a de Saint-Exupéry'ego.

Projekt "Desert" jest próbą spojrzenia na tę poetycką opowieść z perspektywy osoby dorosłej. Wyobrażenie książkowych postaci i ich wzajemnych relacji staje się bardziej złożone i niejednoznaczne. Poszczególne wątki spotkań łączy metaforyczne miejsce przestrzeni i umysłu - Pustynia, która stawia bohaterów i widza przed konfrontacją z Samotnością.

Szczegóły

Hello, My Friend / Hello, Stranger! / Hello. And Goodbye

Taneczny

SPEKTAKLE ADRESOWANE DO WIDZÓW POWYŻEJ 16 ROKU ŻYCIA

"Hello, My Friend!" (2014)
Bardzo trafną narracją do spektaklu "Hello, My Friend!”, jak i po części inspiracją do tematu jest cytat ze Sławomira Mrożka: „Nie lubię męskości… Określenie „zniewieściały” jest w gruncie rzeczy określeniem pochlebnym. Oznacza ono, że dany osobnik często się myje, nie lubi zabijać ludzi, zdolny jest do współczucia, nie lubi wrzeszczeć i pchać się, żeby udowodnić swoją ważność”.
Spektakl jest nawiązaniem do zeszłorocznego przedstawienia Pawła Malickiego pt. "Hello, Stranger!", jest to kolejna jego odsłona. W „Hello, My Friend!” choreograf podejmuje temat mężczyzn i męskości oraz związanych z nimi stereotypów i przekłamań. Koncentruje się na analizie reguł zachowań i współzależności panujących w męskich grupach. Paweł Malicki nie ucieka od obnażania ich niedoskonałości, gdyż jak powszechnie wiadomo – nie ma ludzi idealnych, zwłaszcza mężczyzn.

Czas trwania: 26 minut

"Hello, Stranger!" (2013)
"Inny jest tym, czym nie jest i czym musi uzupełnić swój brak. Inny opowiada o swoich potrzebach. Inny jest podobny do mnie, jest Innym Ja, ma podobne nogi, ręce, głos, mowę. Inny ma swoje "wnętrze", swoją "głębię". W swej "głębi" jest on niewyczerpalną "pełnią", jest "bogactwem", które się "przelewa". Ale głębia ukazuje się i skrywa jednocześnie. Inność Innego wydobywa na jaw moją własną inność. Inność jest wzajemna. Inność zaskakuje, przynosi wciąż nowe niespodzianki, w całej przewidywalności jest nieprzewidywalna. Inny nie jest rzeczą między rzeczami ani przedmiotem między przedmiotami, lecz podmiotem, Innym Ja (...), z którym mogę wejść we wspólnotę My. Inny, którego napotykam, znajduje się w ruchu, co sprawia,że i we mnie budzi się świadomość możliwego ruchu. Muszę się "otworzyć" na samą inność Innego, "znosząc" własną inność. (...) Taka zmiana nie jest niczym więcej, jak konsekwentną zmianą punktu widzenia - z mojego na jego. Inny wymaga, aby stać się jego pokarmem, jego częścią składową, nim. Inny zadaje ból. Inny zbliża się, aby się "karmić mną". Co mam począć? Odsunąć się czy poddać?"
- ks. Józef Tischner, "Inny"
Spektakl adresowany jest do widzów dorosłych. Czas trwania: ok. 50 minut

"Hello. And Goodbye" (2015)
"W Stworzeniu Adama Michała Anioła Bóg przekazuje Adamowi iskrę życia (...). Cały sens obrazu (...) zawierał się w dwóch monumentalnych ciałach, wyciągających do siebie ręce, których palce wskazujące niemal się stykają. Jest między nimi milimetr przestrzeni. I w tej próżni jest życie. Monumentalność obrazu i bogactwo szczegółów stanowią jedynie ramę, otoczkę, która jeszcze bardziej ma podkreślić tę minimalną pustkę, ten pusty punkt, który mieści w sobie wszystko."
- John Ajvide Lindqvist ("Wpuść mnie")

"Mimo, że jest ona często postrzegana jako nicość, albo pewien brak, w rzeczywistości nie jest czarną dziurą, lecz raczej pojemnikiem, który wszystko łączy, umożliwia i ogarnia. Jej istotą jest bezpośrednio powstający wgląd, doświadczeniem wibrująca radość, a wyrażeniem się aktywna miłość."
- Lama Ole Nydahl

Czas trwania: 15 minut

Szczegóły