Karol Wróblewski - zdjęcie

Karol Wróblewski

9,1 / 10

55 oddanych głosów

Data urodzenia:
22-04-1972 (49 lat)

Polski aktor teatralny i dubbingowy. W 1999 roku ukończył PWSFTViT w Łodzi. Będąc na trzecim roku studiów Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi zadebiutował w Teatrze im. S. Jaracza w spektaklu Mariusza Grzegorzka "Tramwaj zwany pożądaniem". Spektaklem dyplomowym "Niezidentyfikowane szczątki ludzkie i prawdziwa natura miłości" (reż. J. Maciejowski) zdobył pierwszą nagrodę na Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi oraz Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu Szkół Teatralnych w Brnie za najlepszy spektakl aktorski.

Od 2001 roku gra gościnnie na scenach warszawskich teatrów. Debiutował w Teatrze na Woli w sztuce W. Sheakespear'a "Wieczór Trzech Króli" (reż. A. Wiśniewski). Grał między innymi: Teatr Żydowski "Skrzypek na dachu" (reż. J. Szurmiej), Teatr Rampa "Love" (reż. A. Strzelecki), "Siódme mniej kradnij" (reż. J. Prochyra), Teatr na Woli "Bomba" i "Wyścig spermy" (reż. M. Kowalewski) oraz Teatr Polonia Krystyny Jandy "Darkroom" (reż. P. Wojcieszek). Aktor Teatru Studio od roku 2003. Po raz pierwszy na jego deskach zagrał w spektaklu "Bal pod Orłem" (reż. Z. Brzoza) . W kolejnych latach można było go zobaczyć w spektaklach : "Gra na zwłokę" (reż. L. Raczak), "Prze(d)stawienie" (reż. A. Duda-Gracz), "Pasja" (reż. Z. Brzoza), "Drewniany człowiek" (reż. S. Eidrigevicius), "Bitwa pod Grunwaldem" (reż. M. Fiodor).

Na dużym ekranie zadebiutował w filmie pt.: "Zutaten fur Traume" (reż. G. Maugg), na małym ekranie zaistniał w kilku serialowych rolach m.in.: "Na dobre i na złe", "Kryminalni", "Twarzą w Twarz II", "Pensjonat pod Różą", "Klan", "Czego się boją faceci, czyli...", "Wehikuł czasu".

Od kilku lat zajmuje się dubbingiem, pracując m.in.: dla wytwórni Disney, Pixar Animation i Warner Bros.

Spektakle z udziałem tego aktora:

Metoda

Komedia

METODA, pierwsza sztuka hiszpańskiego dramaturga Jordiego Galcerana prezentowana na scenach polskich, to kolejne spojrzenie na zdehumanizowany świat nowoczesnej korporacji. Cztery osoby zamknięte w jednym pomieszczeniu podlegają serii testów (określanych jako metoda Grönholma), służących wyselekcjonowaniu – metodą „doboru naturalnego” – najlepszych pracowników. Historia o agresji, o konformizmie, o pędzie do sukcesu za wszelką cenę... A przede wszystkim o manipulacjach, jakim podlegamy w zglobalizowanym świecie, co gorsza: zgadzamy się na nie – dla pieniędzy. Wstrząsająca groteska o naszej codzienności.

Szczegóły

Projekt Laramie

Dramat

MOISÉS KAUFMAN oraz członkowie Tectonic Theatre project
koprodukcja z Fundacją FETA

Homofobiczny mord, który wstrząsnął Ameryką.
Po zabójstwie studenta w Laramie członkowie teatralnej grupy pojawiają się w miasteczku i rozpoczynają rozmowy z mieszkańcami. Przez ponad rok dokumentują proces poszukiwań motywów zbrodni i adekwatnej dla niej kary tworząc emocjonujący obraz społeczności, w której uprzedzenia dały niemy poklask czynom.

„Projekt Laramie” został uznany przez „The New York Times” za jedną z najważniejszych sztuk współczesnych ostatnich dwóch dekad. W Stanach Zjednoczonych doczekał się ponad 2000 wystawień.

Szczegóły

Nasza Klasa

Dramat

Niezwykła historia uczniów z jednej klasy. Razem uczą się, bawią, chuliganią, wchodzą w dorosłość. Marzą, żeby zostać lotnikiem, lekarzem, gwiazdą filmową. Czytają "Trylogię" Sienkiewicza. Chodzą na filmy z Chaplinem. Słuchają jazzu. Dlaczego chłopak, który wyciął serce z papieru i napisał miłosny wiersz, kilka lat później związał koleżance ręce sznurkiem i zagroził, że zastrzeli, jeśli będzie próbowała uciekać? Co się wydarzyło, że narodowość, religia i ideologia okazały się ważniejsze niż przyjaźń? Kiedy w koledze ze szkolnej ławki zobaczono Obcego? Co się stało z tamtą klasą?

Opowieść o dwudziestowiecznej Polsce inspirowana prawdziwymi zdarzeniami. „Nasza klasa" Tadeusza Słobodzianka to pierwszy polski dramat uhonorowany Literacką Nagrodą "Nike”.

"Nasza klasa” to historia o zwykłych. Opowiada o kolegach i koleżankach z jednej klasy i pokazuje, jak bardzo polityka i ideologia mogą zdeterminować ludzkie życie. To też dramat o zjawisku „zła", które przybiera wciąż nowe postaci, i którego eskalacji nikt nie potrafi powstrzymać. "Nasza klasa" pokazuje, jak łatwo jest z koleżeństwa i przyjaźni przejść do nienawiści - jeśli uwierzy się w ideologię, a zapomni o prostych relacjach międzyludzkich będących podstawą funkcjonowania społeczeństwa. /Ondrej Spišák/

Szczegóły

Scena In Vitro: Tata ma kota

Komedia

„Tata ma kota” Szymona Bogacza w reżyserii Łukasza Witta-Michałowskiego jest głosem ojców samotnie wychowujących swoje dzieci. Głosem ojców, którzy dzieci swoich zostali pozbawieni, próbujących zrozumieć swoją sytuację, ułożyć sobie życie pomiędzy dzieckiem, a Tą Której Od Dawna Nie Ma, czyli byłą żoną i na zawsze matką dziecka.

„Tata ma kota” jest subiektywnym spojrzeniem na problem rozpadających się małżeństw i dzieci, do których ojcowie zazwyczaj tracą swoje naturalne prawa. Pomimo męskiego punktu widzenia, sztuka Bogacza jest przede wszystkim… komedią. Bo tylko przez śmiech ojcowie mogą oswoić cały ten swój tragicznie śmieszny los.

Szczegóły