Justyna Kowalska - zdjęcie

Justyna Kowalska

8,2 / 10

115 oddanych głosów

Studentka Wydziału Aktorskiego Akademii Teatralnej w Warszawie.
Spektakle z udziałem tego aktora:

Idiota

Dramat

Inscenizacja jednego z arcydzieł XIX-wiecznej powieści.

Rosja i świat na krawędzi chaosu. Wracający z Zachodu książę Myszkin szuka ratunku przed Apokalipsą w wierze praojców. Jest święty czy śmieszny? Naśladuje Chrystusa czy tylko go udaje?

Szczegóły

Irańska konferencja

Dramat

Prapremiera najnowszej sztuki Iwan Wyrypajew, przez „The New York Timesa” nazwanego najbardziej obiecującym dramatopisarzem Europy. Duża dawka humoru i inteligentnej ironii połączona z ważkimi pytaniami i diagnozami współczesności.

W Kopenhadze odbywa się międzynarodowa konferencja naukowa poświęconej sytuacji Iranu. Naukowcy, dziennikarze, działacze społeczni, przedstawiciele władz, duchowni oraz irańska poetka, która po 20 latach spędzonych w areszcie domowym opuściła ojczyznę, spotykają się, aby na przykładzie Iranu rozmawiać o tym, czy i na jakich zasadach mogą się porozumieć ludzie wychowani w odmiennych tradycjach religijnych i społecznych. Duchowość i rozwój wewnętrzny, relacje między wiedzą i wiarą, rozumienie wolności, różnica między wiedzą a informacją – w ich wypowiedziach i polemikach odbija się wiele dylematów, z którymi mierzymy się w życiu codziennym. Sztuka jest intymnym dialogiem o otaczającym nas świecie i o nas samych.

Iwan Wyrypajew wnikliwie i bez uproszczeń rysuje portrety swoich bohaterów. Z szacunkiem odnosi się do stanowisk, jakie w sprawie tego kontrowersyjnego tematu przyjmują jego bohaterowie. Stwarza bezpieczną przestrzeń do rozmowy, reżyseruje „Irańską konferencję” z szacunkiem dla swoich bohaterów i przede wszystkim – w poczuciu pełnego zaufania i szacunku dla widzów.

Produkcja: Dom Artystyczny WEDA, Aksenov Family Foundation we współpracy z MIA Group oraz Fundacją Sztuki Kreatywna Przestrzeń
Projekt współfinansuje Miasto Stołeczne Warszawa

Szczegóły

Barbarzyńcy

Tragedia

Przedstawienie ,,Barbarzyńcy” będzie próbą przeniesienia rzeczywistości XIX-wiecznej rosyjskiej prowincji na współczesny grunt polskiej wsi. Za pośrednictwem tekstu Maksyma Gorkiego spróbujemy skomentować specyfikę i kondycję małej społeczności wiejskiej, z jednej strony ulokowanej z dala od gwaru wielkich miast i cywilizacyjnej karuzeli, z drugiej zaś, funkcjonującej nieopodal nowo powstałej autostrady.

Przy akompaniamencie pędzących samochodów, odgrodzeni dźwiękoszczelnymi ekranami, zmarginalizowani i odseparowani, gdzieś poza nawiasem czasu i przestrzeni, zawieszeni w próżni zdarzeń, żyją ludzie marzący o mieście i pracy. Uwikłani w banał plotek, pomówień, donosów, zawiłości, zdrad, miłosnych przepychanek i toczących ich zazdrości, pełni goryczy, wewnętrznie wypaleni i skrajnie znudzeni, żyją z dnia na dzień, w oczekiwaniu na budujących odcinek autostrady, mającego przebiegać nieopodal ich wsi. Wraz z przybyciem inżynierów, nadzorujących budowę, ich monotonna codzienność ulega zaskakującej transformacji. Stacjonujący w posiadłości miejscowej arystokratki inżynierowie stają się swoistym ,,oczkiem w głowie” mieszkańców wsi. Miejscowi autochtoni za wszelką cenę próbują pozyskać względy przyjezdnych, wyrwać dla siebie kawałek ich uwagi, czy to w nadziei uzyskania korzyści materialnych, czy też zwyczajnych celów zaimponowania sąsiadowi zza miedzy. Panowie inżynierowie na przemian próbują, to oświecać, to edukować miejscowych, to kpią z nich, zabawiając się ich kosztem.

Która z grup jawi się jako tytułowi „barbarzyńcy” pozostawiamy do rozstrzygnięcia naszym widzom.
- Adam Sajnuk

Szczegóły

Opowieść zimowa

Dramat

Szekspirowskie studium zazdrości i tyranii.

Baśń o tym, jak było i jak mogło być. Sen ze wspomnień, marzeń i lęków. Jak daleko może posunąć się owładnięty szaleństwem człowiek? Czyny są nieodwracalne. Czas nie leczy ran. Miłość nie wszystko wybacza.

Uprzejmie informujemy, że ze względu na układ sceny, spóźnieni widzowie nie będą wpuszczani na widownię. Prosimy o punktualne przybycie na spektakl. Uprzedzamy, że w kilku scenach spektaklu wykorzystywane jest mocne, pulsujące światło.

Szczegóły

Ceremonie zimowe

Tragikomedia

”Ceremonie zimowe” to tragikomiczna opowieść o współczesnej rodzinie, klasy średniej, której codzienną monotonią wstrząsa wiadomość o śmierci blisko spokrewnionej ciotki Alte Bobiczkowej. Na domiar złego informacja ta ”przychodzi” pod drzwi ich domu (w osobie syna zmarłej, Laczka Bobiczka) w przeddzień ślubu i wesela ich jedynej córki Welwecji. Członkowie rodziny chcąc ratować ceremonię zaślubin i kosztowne wesele, postanawiają udawać, że nie ma ich w domu i tym samym nie przyjmować do wiadomości tragicznej nowiny o śmierci krewnej...

Jej syn Laczek nie poddaje się jednak i rozpoczyna istną okupację pod wejściowymi drzwiami ich domu. Ta swoista wojna postu z karnawałem osiągając szczyty absurdu doprowadza bohaterów nad skraj przepaści ich mentalnych Himalajów. Hanoch Levin w swoim niepowtarzalnym stylu „punktuje” bohaterów wydobywając na światło dzienne szereg ich kompleksów uprzedzeń i lęków. Bezlitośnie obnaża ich drobnomieszczańską naturę, małostkowość, skrajną nietolerancję oraz pełną egoizmu i nacechowaną całkowitym brakiem empatii egzystencję.

„Ceremonie zimowe” to opowieść o wiecznym konflikcie między postem i karnawałem, śmiercią i życiem. Co jest ważniejsze: wesele, czy pogrzeb; eros, czy tanatos? Hanoch Levin zjadliwym, prześmiewczym, a monetami wręcz brutalnym językiem opisuje świat małomiasteczkowych rytuałów, kompleksów i ambicji. Zarówno reżyser, jak i Teatr Montownia doskonale odnajdują się w tego typu stylistyce.

Szczegóły

Opowieści o zwyczajnym szaleństwie

Tragikomedia

„Nie wierzę w silne charaktery zmieniające świat” – mówi Petr Zelenka, i pewnie dlatego jego bohaterowie są tak ujmująco nieporadni, uwikłani w absurdalne sytuacje, dziwactwa, natręctwa i fobie. Autor przygląda się im bez patosu, pozostając wiernym tradycji mądrego czeskiego humoru spod znaku Hrabala i Havla. „Opowieści o zwyczajnym szaleństwie” pełne są zabawnych epizodów i niebanalnych postaci, które, z pozoru groteskowe, w rzeczywistości są samotnymi, desperacko pragnącymi miłości ludźmi. Zaangażowani w dziwne związki emocjonalne, nieustannie zmagają się z brakiem zrozumienia, za wszelką cenę próbują przetrwać w rzeczywistości niezrealizowanych pragnień i kalekich relacji. Nie potrafią ocenić czy szaleństwo tkwi w nich czy w otaczającym ich świecie. A może jedyne rozwiązanie, które pozwoliłoby wyrwać się z beznadziei codzienności, to zwyczajnie „wysłać siebie, gdzieś daleko zapakowanego w paczce, jako przesyłkę pocztową”?
Spektakl dyplomowy studentów IV roku Wydziału Aktorskiego

Szczegóły

Pogorzelisko

Tragedia

Przedstawienie warsztatowe III roku Wydziału Aktorskiego Akademii Teatralnej im. Al. Zelwerowicza w Warszawie i Wydziału Scenografii ASP.

Wajdi Mouawad – urodzony w 1968 r. w Bejrucie, w wieku 11 lat wyjechał wraz z matką i rodzeństwem z Libanu do Francji; studia odbył w Kanadzie w Narodowej Szkole Teatralnej w Montrealu; reżyserowane przez niego spektakle na bazie własnych tekstów (Littoral, Niebiosa) prezentowane były na Festiwalu w Awinionie (1998, 2009), zaś sztuka Pogorzelisko doczekała się realizacji filmowej, która zdobyła Grand Prix na Warszawskim Festiwalu Filmowym (2010).

„Wajdi Mouawad pisze swoje teksty tak, jakby był nie wnukiem nawet lecz dzieckiem Greków. Może libańskie pochodzenie i doświadczenie losu wojennego i zdestabilizowanego, doświadczenie uchodźstwa zdeterminowało jego postrzeganie świata? Są sprawy, o których nie mamy pojęcia i do tego potrzebni są nam pisarze, ale nie literaci. Mouawad jest pisarzem. Ma rzadki dar poetyckiego widzenia świata.”
Piotr Gruszczyński

Szczegóły

Awantura w Chioggi

Komedia

Awantura w Chioggi to tekst włoskiego komediopisarza Carla Goldoniego. Powstała w 1762 roku komedia zostaje przeniesiona przez realizatorów we włoskie realia lat 60...

Opowiada tak wtedy, jak i dziś o perypetiach mieszkańców małego miasteczka z okolic Wenecji, gdzie niewinna sytuacja z pomocą plotki i pomówienia urasta do rozmiaru skandalu i znajduje finał w sądzie. Awantura w Chioggi to aktorski popis studentów IV roku w stylu „senza improvvisare”.

Szczegóły

Tchnienie

Komedia

Pełna humoru, błyskotliwa i wzruszająca historia miłości dwójki młodych ludzi.
Rozstania, powroty, namiętność, seks, pierwsze ważne decyzje i poszukiwanie sensu w skomplikowanym, współczesnym świecie. A w tle pytania: dokąd zmierza nasza planeta i czy uczucie może ją ocalić?

Szczegóły