Judy Turan - zdjęcie

Judy Turan

8,3 / 10

56 oddanych głosów

Aktorka i coach. Aktorsko kształaciła się w Warszawie, Nowym Jorku i Berline. Dyplom aktorski zdobyła w 2008 roku, a certifikat coachingowy ICC w 2010. W technice Meisnera edukuje się od początków powstania Laboratorium u Sylwii Kaczmarek, a także u Simona Furness i Toma Radcliffe (The Actor’s Temple London).

Zagrała w wielu sztukach teatralnych, w tym: Prawo McGoverna, reż. Piotr Łazarkiewicz/Maciej Kowalewski, tekst Zbigniew Hołdys w Teatrze na Woli w Warszawie, Giovanni, reż. Grzegorz Jarzyna w TR Warszawa, Mieszczanin szlachcicem, reż. D. Foulkes, Nie płacz Penelopo, reż. Sylwester Biraga, Chopin. Cztery wieczory…, reż. D. Foulkes w Teatrze Druga Strefa w Warszawie, Ala z elementarza, reż. Agnieszka Glińska w Teatrze Żydowskim w Warszawie, I Love War, reż. Reda Haddad w Instytucie Teatralnym w Warszawie oraz Cantata for Four Wings w Teatrze Żydowskim w Warszawie. Ma na koncie role w filmach fabularnych, dokumentalnych i serialach. Wraz z Teatrem Druga Strefa otrzymała nagrodę specjalną Le Coup de Coeur na festiwalu teatralnym Avignon OFF 2009.

Organizowała pracę artystyczną w Smatter Theatre Ensemble w Nowym Jorku i podczas Finge Festival New York 2003, współpracuje z Fundacją Shalom, Fundacją MaMa, Centrum Kultury Jidysz, kinem Muranów, Muzeum Powstania Warszawskiego. Zaangażowana w propagowanie nowatorskiego programu ArtCoaching, czyli coachingu w środowiskach twórczych.

Spektakle z udziałem tego aktora:

Powiem mamie

Dramat

„Powiem mamie” - młodzi artyści konfrontują się na scenie z tematem przemocy, która gwałtownie łączy dzieciństwo z dorosłością.

Debiutujący reżyser Bartłomiej Gola wraz z grupą aktorów i twórców związanych z warszawskim Laboratorium Meisnera w osobnym, intymnym odczytaniu słynnej sztuki „Poobiednie igraszki” Romy Mahieu.

Oczyszczając tekst z kulturowych odniesień do rzeczywistości dyktatury wojskowej w Argentynie, twórcy skupiają się na analizie brutalnych mechanizmów dominacji, wykluczenia, werbalnej i fizycznej opresji, która definiuje związki między postaciami dramatu, portretowanymi jako oddające się niewinnej zabawie dzieci.

Tematami spektaklu stają się relacje między dziećmi i dorosłymi, zawarte w dwuznaczności gry (podwórkowej zabawy i gry aktorskiej) oraz obraz zbiorowości, kształtowanej przez nieujawnioną i akceptowaną na poziomie społecznym agresję.

W spektaklu „Powiem mamie” polityczna metafora Mahieu spotyka się z wpisanymi w pokoleniowe doświadczenie twórców rysami, szczelinami i bliznami. Młodzi artyści oddają głos ofiarom i oprawcom, dotykając mechanizmów przemocy i patologii. Sceniczna gra z tekstem, której reguły wyznaczają założenia techniki aktorskiej Sanforda Meisnera szuka wyrazu w głębokim doświadczeniu opresji i jej skutków, z poszanowaniem prywatnych granic i zasad etycznego wymiaru pracy twórców.

Efektem jest przejmująca wypowiedź dotykająca relacji międzyludzkich odkształcających się przez przemoc, poniżenie i strach.

Spektakl Fundacji Act 4 Art im. Meisnera przygotowany przez zespół teatralny zrzeszony wokół Laboratorium Meisnera. Opiekunem artystycznym projektu jest Paweł Passini. Projekt jest finansowany ze środków Biura Kultury Miasta Stołecznego Warszawy.

SPEKTAKL PRZEZNACZONY DLA WIDZÓW OD 15. ROKU ŻYCIA.

Szczegóły

Wąż i Ona

Komedia

„Wąż i Ona” według komedii „Mąż i Żona” Aleksandra Fredry. Do dziś tekst „Męża i żony” uchodzi za jeden z najlepszych i najfrywolniejszych w dorobku pisarza. Podziwiano go za błyskotliwą ironię, szyk, wdzięk i giętkość wiersza, lecz z drugiej strony jest "wstrętny i oburzający przez stępiony zmysł moralny swoich figur”.

Spektakl dla widzów pełnoletnich.

Szczegóły

Roztapiamy Lutowe Lody - "Wąż i Ona"

Komedia

Po raz kolejny "Wąż i Ona" czyli "Mąż i Żona" A. Fredry, rozpali Was w lutowy wieczór.

Spektakl ukazuje bohaterów we współczesnych realiach, osadza ich w łożu małżeńskim, które jest deptane i bezczeszczone przez bohaterów sztuki. Wacław, Alfred, Elwira i Justysia z upodobaniem uprawiają erotyczną grę pozorów, zasady religii
i moralności traktując wybitnie instrumentalnie.

Do dziś tekst „Męża i żony” uchodzi za jeden z najlepszych
i najfrywolniejszych w dorobku pisarza.
Podziwiano go za błyskotliwą ironię, szyk, wdzięk i giętkość wiersza, lecz z drugiej strony jest "wstrętny i oburzający
przez stępiony zmysł moralny swoich figur”.

Szczegóły

TOP Niania

Komedia

Cykliczny projekt teatralny MONOLOOZ otwiera swoją działalność przedstawieniem TOP NIANIA. MONOLOOZ, jest nowatorskim projektem wpisującym się w trend 'new writing'. AUTORAMI TEKSTU są biorący udział w spektaklu AKTORZY, którzy prace pisarskie prowadzili pod okiem mentora Krzysztofa Rogulskiego.

Blanka Luna to najbardziej rozpoznawalna celebrytka w kraju. Jej kariera w ostatnim czasie rozwija się tak, jak to sobie wymarzyła. Wywiady, plan filmowy i blask jupiterów to już dla niej codzienność. Do tego działalność prospołeczna, własna fundacja i walka o prawa człowieka. Słowem, życie jakiego zawsze pragnęła. Aż tu nagle, stan ten zmienia widok dwóch pasków na teście ciążowym. Co robić w takiej sytuacji? Rezygnować z kariery na rzecz wychowania dziecka? Próbować pogodzić te kwestie? Czy może już teraz zacząć szukać niani, ale… jak się tym zająć?

Dla JEJ dziecka to nie może być przecież niania – to musi być TOP NIANIA!

A o to miano będzie walczyć 7 osób w reality show, w najbardziej oglądanej stacji telewizyjnej w Polsce. Każdej z nich wydaje się, że może być świetną nianią. Ale czy na pewno? O tym, czy komuś się to uda, zadecydują widzowie.

Szczegóły

Wąż i Ona

Komedia

„Wąż i Ona” według komedii „Mąż i Żona” Aleksandra Fredry. Do dziś tekst „Męża i żony” uchodzi za jeden z najlepszych i najfrywolniejszych w dorobku pisarza. Podziwiano go za błyskotliwą ironię, szyk, wdzięk i giętkość wiersza, lecz z drugiej strony jest "wstrętny i oburzający przez stępiony zmysł moralny swoich figur”.

Spektakl bierze udział w III edycji Konkursu na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej „Klasyka Żywa”. www.klasykazywa.pl, www.instytut-teatralny.pl, www.mkidn.gov.pl

Spektakl dla widzów dorosłych.

Szczegóły

Kantata na cztery skrzydła

Dramat psychologiczny

Spektakl na podstawie współczesnej sztuki Roberta Bruttera w reżyserii Łukasza Lewandowskiego. „Kantata..” jest tragikomedią, w której główna postać –Dziewczyna - po serii trudnych życiowych sytuacji podejmuje decyzję o samobójstwie.

Na jej drodze stają dwa anioły, których celem jest ocalenie jej życia. Sztuka dotyka ważnych zagadnień takich jak wybaczenie, duchowość, przyjaźń i miłość.

Bohaterką dramatu "Kantata na cztery skrzydła" jest kobieta, która przechodzi załamanie nerwowe. Straciła rodzinę, pracę, nie widzi sensu życia. Dziewczyna (główna postać), to bohater uniwersalny-everyman, postać bliska widzowi-czytelnikowi. Jej samotność, bezradność, lęk przed rozwiązywaniem własnych problemów i chęć ucieczki przed nimi - to schemat, z którym, być może, każdy się kiedyś zmierzył.
Reżyser spektaklu, Łukasz Lewandowski, pisze: „Kantata…” to próba opisu momentu, którego pewnie każdy z nas w życiu doznał, ale o którym tak trudno nam mówić. Każdy z nas doświadczył lub doświadczy rozpaczy. Powody mogą być najróżniejsze, sposoby jej przeżywania równie skomplikowane jak bolesne. Rozpacz jest jak otchłań – przeraża, ale potrafi wciągnąć i nie chce puścić. Wielu z nas szuka wtedy pomocy w kimś lub czymś, ale tkwiąc w tym doświadczeniu i tak jesteśmy bezgranicznie samotni i bezradni. Kto lub co może nam pomóc? O tym chcielibyśmy opowiedzieć. Jest to jedna z ludzkich historii, w której o duszę i ciało kobiety w granicznej rozpaczy walczą Anioły. Cóż to za Anioły i cóż to za kobieta niechaj pozostanie zachętą do zobaczenia spektaklu.”
Historia przedstawiona w dramacie, to w istocie historie, które "dzieją się" cały czas - symboliczne Anioły mają pełne ręce roboty. Wiecznej roboty - przedstawiona sfera sacrum i profanum to zarazem nadzieja, ale i nieuchronność konfrontacji z tym, co w życiu trudne.
Z definicji kantata zakłada wieloodcinkowść, co można przełożyć na to, że podobne historie powtarzają się lub dzieją równolegle.
Forma utworu, jest otwarta i mieści w sobie wiele konwencji - od komedii po klasyczny dramat. Dowcip zawarty w dramacie daje aktorom możliwość użycia szerokiego zakresu artystycznych środków.

Szczegóły

Kryjówka

Tragikomedia

To historia osobista, spektakl, który podróżuje, pracownia pamięci, spotkanie. Aby ujawnić kryjówkę, należy do niej wejść, do wewnątrz, i wtedy znajdujemy się blisko.

A z nami plątanina włóczki oraz:
Irena Solska – wielka polska aktorka ukrywająca małe żydowskie dziewczyny;
Aniela Anyżko – ciemnowłosa jasnowidząca;
Apolonia – Zosia, która przykładając język do oszronionej ściany piekarni, by wreszcie na nim, już odmrożonym i spuchniętym poczuć choć przez chwilę smak chleba, jeszcze nie wie, że po latach będzie oprowadzać hollywoodzkiego reżysera po trasie swojej ucieczki z getta;
I mały powstaniec, albo granatowy policjant, albo poeta, albo dziad.

Zaczynasz ciągnąć za sznurek i wszystko się odsłania: antypomnik, teatrzyk, widoczek. I historie tych, którzy jednak wyszli z szafy.

Teraz jest to możliwe, jeszcze tylko przez chwilę, więc…hide-out-coming-out Zosiu, Małgosiu! Stoisz w kącie, pod dywan jest zamiecione, w szafie trup, na strychu straszy, podłoga skrzypi, nie wraca się tą samą drogą – nie wiesz tego. Czas przestać się bać pająków, Ariadno.

Szczegóły