Jerzy Światłoń - zdjęcie

Jerzy Światłoń

7,9 / 10

52 oddanych głosów

Urodził się w 1959 roku. Absolwent PWST w Krakowie. Początkowo związany z Teatrem im. Stefana Jaracza w Łodzi.

W zespole Teatru im. Juliusza Słowackiego jest od 1992 roku. Zagrał tutaj m.in. w: Wyzwoleniu Stanisława Wyspiańskiego w reż. Macieja Prusa (1992), Boboku Fiodora Dostojewskiego w reż. Walerego Fokina (1993), Juliuszu Cezarze Williama Szekspira w reż. Jerzego Golińskiego (1993), Heddzie Gabler Henrika Ibsena w reż. Pawła Miśkiewicza (1995), Księciu Niezłomnym Juliusza Słowackiego w reż. Andrzeja Pawłowskiego (1998), Płatonowie Antoniego Czechowa w reż. Grzegorza Wiśniewskiego (2000), Królu Edypie Sofoklesa w reż. Waldemara Śmigasiewicza (2000), Czarodziejskiej górze Tomasza Manna w reż. Barbary Sass (2004), Weselu Stanisława Wyspiańskiego w reż. Bodolaya (2007), Ziemi obiecanej Władysława Reymonta w reż. Wojciecha Kościelniaka (2011).

Na swoim koncie ma także liczne role w Teatrze Telewizji, np w: Janie Macieju Karolu Wścieklicy Stanisława Ignacego Witkiewicza w reż. Macieja Prusa (1991), Ewie Jerzego Szaniawskiego w reż. Bogdana Hussakowskiego (1998), Wielkiej magii Eduarda De Filippa w reż. Macieja Englerta (1999), Kwaterze bożych pomyleńców Władysława Zambrzyckiego w reż. Jerzego Zalewskiego (2009).

Grał w licznych filmach fabularnych, a także serialach telewizyjnych.

W 1990 roku otrzymał nagrodę na XV Opolskich Konfrontacjach Teatralnych za rolę w spektaklu Sen srebrny Salomei w Teatrze Jaracza w Łodzi, a w 1993 na XVIII OKT nagrodę za rolę Konrada w Wyzwoleniu w Teatrze Słowackiego w Krakowie.

Spektakle z udziałem tego aktora:

Imię róży

Dramat

Wielkie powieści na Scenie Teatru Słowackiego! "Imię róży" - arcyksiążkę lat osiemdziesiątych wyreżyseruje Radosław Rychcik znany z zaskakujących, oryginalnych odczytań polskiej klasyki. Umberto Eco – pisząc o powodach napisania powieści - wyznaje, że miał ochotę otruć mnicha i o tym opowiedzieć.

Otrzymujemy więc nie tylko powieść z kryminalną intrygą ale także swoisty wgląd w warsztat pisarza. Mamy więc historię o miłości, która jest zabroniona. Zabronionej miłości do kobiety, zabronionej miłości do książek, do mądrości, do wiedzy, do miłości braterskiej, aż wreszcie miłości do Boga. Czy miłość w klasztornych murach może być zbrodnią? Czy miłość to trucizna?

Szczegóły

Stary Testament. Reanimacja

Dramat

Świetnie znana krakowskiej publiczności Agata Duda-Gracz zdecydowała się specjalnie dla naszego teatru napisać scenariusz inspirowany Starym Testamentem.
Wychodząc od ksiąg biblijnych (nie koniecznie tych najbardziej znanych, jak Księga Rodzaju czy Księgi Mojżeszowe), od tamtejszych bohaterów, próbuje przyjrzeć się naszym czasom. Zakłada, że dzieło stworzenia odbywa się dzisiaj. Wychodząc od pramaterii dla innych opowieści, od archetypicznych bohaterów obserwuje ich postępujące skarlenie, niszczenie.
Jednocześnie tego typu materia literacka prowokuje do stawiania najważniejszych pytań: o Boga, miłość, motyw przebaczenia, o ateizm, o wolność i o zniewolenie. Za warstwę muzyczną spektaklu odpowiedzialny będzie Łukasz Wójcik (który pracował już z reżyserką przy Kumernis, czyli o tym, jak świętej panience broda rosła, czy Ciekawej porze roku). Jego muzyka, a także śpiewane podczas przedstawienia pieśni będą jego niezwykle ważną składową; filarem narracyjnym opowieści.

Szczegóły

Plastiki

Dramat psychologiczny

Plastiki to polska prapremiera najnowszej sztuki Mariusa von Mayenburga, wyreżyserowana przez specjalistę od budowania na scenie gęstych, złożonych psychologicznie światów – Grzegorza Wiśniewskiego.
Współczesna rodzina z klasy średniej: on jest zagubionym życiowo lekarzem, ona niespełnioną artystką i osobistą asystentką ekscentrycznego i pogrążonego w depresji artysty, a ich syn – przechodzącym burzliwy okres dojrzewania nastolatkiem. Przytłoczeni codziennymi obowiązkami zatrudniają pomoc domową. Jej pojawienie się sprawia, że chybotliwy, ale znany wszystkim rodzinny świat, nagle wywraca się do góry nogami.
Plastiki to lustro przystawione naszemu światu. Lustro wciągające, dowcipne i efektowne. Takie, od którego nie możemy się oderwać… i w które boimy się patrzeć.

Szczegóły

Rabacja

Dramat

W całym kraju wrze. Nie da się już stać obok i tylko patrzeć. Przemoc psychiczna zmienia się w przemoc fizyczną. W dążeniu do wolności, do suwerenności nikt nie uznaje już kompromisów.

Podziały społeczne są tak ogromne, że ponowne zjednoczenie nie jest już możliwe. Rośnie frustracja, nienawiść i agresja. Finałem musi być rozlew krwi. Wojna domowa. Rzeź. Jak to się stało? Co do tego doprowadziło? I czy można to było jakkolwiek zatrzymać? Jest luty 1846 roku. Szlachta organizuje powstanie. Austriacy organizują obronę. Chłopi ostrzą kosy. Za chwilę rozpocznie się rabacja...

Spektakl "Rabacja" powstał w ramach Festiwalu Genius Loci we współpracy z Muzeum Okręgowym w Nowym Sączu. Prapremiera odbyła się 21 września 2017 roku w Miasteczku Galicyjskim w Nowym Sączu.

W pokazach festiwalowych oraz w nagraniach udział wzięli muzycy ludowi: Małgorzata Łukasik-Kogut, Zuzanna Mółka, Anna Pyrek, Monika Pyrek, Karolina Ruchała, Katarzyna Sarecka, Andrzej Budz, Dominik Bochenek, Emil Kiełbasa, Jan Malisz, Damian Michalik, Maciej Michalik, Bartosz Poręba.

W tekście użyto rabacyjnych pieśni ludowych oraz fragmenty rapsodu "Piast". Rok 1846 Stanisława Wyspiańskiego. W spektaklu wykorzystywana jest świeża ziemia, słoma, kora oraz światło stroboskopowe.

Ze względu na specyficzną scenografię z przykrością informujemy, że spektakl nie jest dostępny dla osób z niepełnosprawnością ruchową.

Szczegóły

Hamlet

Dramat

WG. "STUDIUM O HAMLECIE" STANISŁAWA WYSPIAŃSKIEGO
"W Polsce zagadką Hamleta jest to: co jest w Polsce – do myślenia".
To słowa Stanisława Wyspiańskiego z gorączkowo pisanego przez kilka dni Studium o „Hamlecie” – niezwykłego dzieła, będącego źródłem inspiracji dla wielu polskich reżyserów. Wyspiański zawarł w nim swoją fascynację fenomenem teatru, miłość do genialnego tekstu oraz wielkie pragnienie rozczytania go tak dotkliwie, aby wstrząsnąć sumieniami swoich rodaków.
Reżyser Bartosz Szydłowski sięga po Hamleta i czyta najsłynniejszy dramat Szekspira poprzez świat idei Stanisława Wyspiańskiego, zawarty w Studium…, czy w Wyzwoleniu. Wyspiański umierał na Polskę małostkową, egocentryczną, zaklętą w sloganach narodowości. Sięgał do Hamleta, bo widział w nim zmagania polskiego inteligenta, który stawał przeciwko światu kłamstw, triumfalnego rechotu, grotesce, która z kategorii estetycznej, stała się kategorią opisu realnego świata. Polski Hamlet współczesny to Hamlet czasów postprawdy. Ostatni samotnik przyzwoitości.
„Graj Hamleta, gdziekolwiek zechcesz w Polsce. Wszędzie twe słowa: fałsz, kradzież, szelmostwo, będą szelmostwo, fałsz, krzywdę oznaczać! I wołać zemsty!”

Szczegóły