Jerzy Radziwiłowicz - zdjęcie

Jerzy Radziwiłowicz

8,9 / 10

343 oddanych głosów

Wiek: 69 lat

Aktor. W 1972 roku został absolwentem PWST w Warszawie. W tym samym roku został zaangażowany do Starego Teatru w Krakowie, w którym gra do dziś. Debiutował rolą Zagorskiego w "Bolszewikach" M.F. Szatrowa . Pracownik naukowy krakowskiej PWST, prorektor w latach 1981-84. Najważniejsze jego role powstały w spektaklach reżyserowanych przez K. Swinarskiego, np. Tomasz Zan w "Dziadach" A. Mickiewicza (1973). Jest także znanym aktorem filmowym, a szczególną sławę przyniosły mu role w filmach A. Wajdy: Mateusza Birkuta w "Człowieku z marmuru" (1976) i Maćka Tomczyka w "Człowieku z żelaza" (1981).
Spektakle z udziałem tego aktora:

Powierzchnie gładkie I Potem-o-tem

Komedia

Wirtualna opowieść o uczuciowej optymalizacji.

POWIERZCHNIE GŁADKIE: to takie powierzchnie, które nie rozpraszają światła.
RELACJE GŁADKIE: to takie relacje, które nie rozpraszają ludzi.
OSOBY GŁADKIE: to takie osoby, których nie rozpraszają relacje.

Szczegóły

Nasze żony

Komedia

Zaskakujący, pełen zwrotów akcji komediodramat, obmyślony na trzech wirtuozów aktorstwa – Wojciecha Pszoniaka, Jerzego Radziwiłowicza i Wojciecha Malajkata. Jest to opowieść o próbie, przed jaką staje wieloletnia przyjaźń trzech mężczyzn. Na rozważaniach o trudnych wyborach między moralnością a lojalnością się nie skończy.

„Nasze żony” to sztuka, w której aktor jest na pierwszym planie, jest podmiotem, a nie – jak to się dziś często zdarza – przedmiotem. Lubię taki teatr. Taki teatr jest mi bliski. Interesują mnie ludzkie losy, zmaganie się człowieka z życiem. Nie chcę, by coś przeszkadzało mi w zbliżeniu się do człowieka, w jego zrozumieniu.

Wybrałem tę sztukę również dlatego, żeby spotkać się na scenie z moimi wspaniałymi Kolegami – Wojtkiem Malajkatem i Jurkiem Radziwiłowiczem.
-Wojciech Pszoniak-

Szczegóły

Nikt

Tragikomedia

Ktoś musi być najgorszy. Chociażby po to, żeby lepsi mogli poczuć się lepsi.

Tak bardzo wszyscy się starają. Doskonalą się, przeglądają się w innych i muszą na ich tle wyglądać korzystnie. A ten ostatni? Tło dla wszystkich? Nie poradził sobie ze sobą – jego wina. Niech się do niej przyzna. Niech się ukarze za to, że jest nikim. Tylko co bez niego zrobimy?

W melancholijnej komedii Levina zobaczymy znakomitych aktorów Teatru Narodowego.

Szczegóły

Ślub

Dramat

Litewski mistrz Eimuntas Nekrošius powraca do Teatru Narodowego, by zmierzyć się z jednym z najważniejszych polskich dramatów XX wieku.

Arcydzieło Witolda Gombrowicza. Gdzie w ruinach dawnych porządków znaleźć zaczątek nowych? Czy zderzam się w życiu z innymi, czy z tym co właśnie ja mówię i robię? Czy nasz świat tworzy się między nami? A jeśli tak, to „po co tyle ceregieli”?

Szczegóły

Tartuffe albo Szalbierz

Komedia

Krewka satyra i bezczelność języka; aktorski kunszt i wysmakowana scenografia. Świeże spojrzenie na arcydzieło w nowym przekładzie Jerzego Radziwiłowicza.

Gorzka komedia Molière’a tak poruszyła współczesnych, zwłaszcza dewotów, że Ludwik XIV na pięć lat zabronił jej grania. Jacques Lassalle przywołuje obraz XVII-wiecznej Francji. Przytłumione światło pada na szacowne wnętrza i wykwintne stroje z epoki. Ale najważniejsi są aktorzy – prowokują na widowni śmiech, który obnaża hipokryzję, odsłania manipulacje i okrucieństwo. Okazuje się, że historia wytrawnego łgarza i demonicznego obłudnika jest wciąż aktualna.

Szczegóły

Frankenstein

Dramat psychologiczny

Jedna z najbardziej widowiskowych produkcji ostatnich lat. Uwagę widza przykuwać mają efekty specjalne, pokazy pirotechniczne, popisy kaskaderskie i projekcje video. Charakteryzacja Tomasza Matraszka wprowadza nastrój niepokoju, który potęguje scenografia Jagny Janickiej i epicka muzyka Michała Lorenca.

Sztuka Nicka Deara osnuta na powieści Mary Shelley to historia o wykluczeniu, samotności i potrzebie akceptacji. To także mit o człowieku, przypisującym sobie boską moc. „Frankenstein” po raz pierwszy wystawiony został w londyńskim National Theatre, w 2011 roku. Spektakl wyreżyserował wówczas Danny Boyle – zdobywca Oskara, twórca takich filmów jak „Slumdog. Milioner z ulicy” czy „Trainspotting”. W Teatrze Syrena to wymagające rozmachu jak i refleksji widowisko również reżyseruje twórca o wrażliwości filmowca – Bogusław Linda.

- Rozpoczynając pracę nad „Frankensteinem” wiedziałem, że bardzo istotna będzie strona wizualna tego spektaklu. Zdecydowałem się więc sięgnąć po środki wyrazu, które trafiają do współczesnego widza – mówi reżyser spektaklu, Bogusław Linda.
Dzięki nim społeczne stereotypy stają się bardziej czytelne, przekonujące i wymowne dla publiczności.

Szczegóły

Iwona, księżniczka Burgunda

Dramat

Co się stanie, kiedy do poukładanego świata wkroczy, a potem naruszy go i zmąci taka jedna – obca?

Nieociosana i niesformatowana, nie pasuje do rzeczywistości z Photoshopa. Co więcej, Iwona jest na swój sposób bezczelna, bo sama przyznała sobie prawo do błędu, do słabości i niedoskonałości. To irytuje, budzi zazdrość i demaskuje nasz własny fałsz. Mamy demokrację. Ale przecież społeczne hierarchie nadal istnieją. Pilnujemy tego porządku, tak jak strzeże go dwór w dramacie Gombrowicza. I nie lubimy tych, którzy odstają.

Szczegóły

Ułani

Muzeum Wszech-Ułaństwa Polskiego. Eksponaty narodowego wzmożenia.
Komedia serio w trzech aktach o uwikłaniu w mitach polskości. Śmieszne, a przez to okropnie smutne.

Szczegóły

BURZA Williama Szekspira

Dramat

Bywają zbrodnie jaskrawe i spektakularne, lecz bywają i takie, o których sam zbrodniarz nie wie, że je popełnił.

Zbrodnię człowieka, który brata pozbawia korony i wyrzuca poza granice ojczystego kraju, każdy potrafi nazwać: to zdrada. Jednak co ze zbrodnią zaniechania, która – choć jej konsekwencje trwają – pozostała niezauważona? Jak rozgrzeszyć zbrodniarza, kiedy nawet on sam nie wie, że jakaś zbrodnia miała miejsce?

Szczegóły

Kordian

Dramat

Dramat polskich wyborów.

Ginąć, umierać w imię szlachetnej idei czy żyć i psom szyć buty? – polska alternatywa przedstawiona Kordianowi w dwóch przypowieściach.

Szczegóły