Jadwiga Jankowska-Cieślak - zdjęcie

Jadwiga Jankowska-Cieślak

7,4 / 10

53 oddanych głosów

Data urodzenia:
15-02-1951 (70 lat)

Polska aktorka teatralna i filmowa. Ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie w 1972.

W 1979 została odznaczona Brązowym Krzyżem Zasługi. W 1982 otrzymała Złotą Palmę w Cannes za węgierski film Inne spojrzenie. Dwukrotnie nagrodzona Złotym Lwem za najlepszą główna rolę kobiecą na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych za rolę w obrazach pt. Sam na sam (1977) i Wezwanie (1996). Na tym samym festiwalu w 1990 była nominowana do nagrody za najlepszą drugoplanową rolę kobiecą za film 300 mil do nieba. W 2008 na FPFF otrzymała nagrodę specjalną za rolę w filmie Rysa, za tę samą kreację Polska Akademia Filmowa przyznała jej nagrodę Orła w 2009. Wcześniej była dwukrotnie nominowana do tej statuetki: w 2002 za pierwszoplanową kreację aktorską w filmie Szczęśliwy człowiek i w 2007 za drugoplanową kreację w filmie Co słonko widziało. W 1973 roku podczas Lubuskiego Lata Filmowego otrzymała nagrodę za najlepszą pierwszoplanową rolę kobiecą za film Trzeba zabić tę miłość.

Jadwiga Jankowska-Cieślak jest laureatką Nagrody im. Aleksandra Zelwerowicza przyznawanej przez redakcję miesięcznika „Teatr” – za sezon 2004/2005, za trzy role – Pauliny i Aurelii w „Niedokończonym utworze na aktora” według Antona Czechowa i Yasminy Rezy oraz Matki w „Opowieściach o zwyczajnym szaleństwie” Petra Zelenki, oba przedstawienia w Teatrze Dramatycznym w Warszawie.

Postanowieniem Prezydenta RP z dnia 4 grudnia 2007 za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za zaangażowanie w walkę o wolność słowa i wolne media, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i społecznej została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[2]. Uroczystość dekoracji odbyła się 10 grudnia 2007 w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego.

5 października 2009 z rąk sekretarza stanu w MKiDN Piotra Żuchowskiego odebrała Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

Spektakle z udziałem tego aktora:

Wasza Wysokość

Tragedia

Niezwykłe życie Wandy Rutkiewicz – pierwszej kobiety na K2 i pierwszej Europejki na Mount Evereście – stało się inspiracją do napisania fantazji o tym, jak dzisiaj czułaby się w górach bohaterka podobna do Wandy. Dlaczego by tam szła? Czy potrafiłaby się odnaleźć w innych realiach? Czy znalazłaby wspólny język z nowym pokoleniem wspinaczy?

Fabuła dramatu skupia się na wyprawie w góry. Czwórka bohaterów postanawia wejść na szczyt owianej złą legendą góry – himalaistka, sześćdziesięciolatka, zdobyła już niejeden szczyt, a po śmierci partnera chce dokończyć swój plan i pochować jego ciało; jej przyjaciel, Jerzy, na kilkanaście lat zrezygnował z gór. Teraz, za namową córki Anny udaje się w podróż na niezdobytą górę. Całej trójce towarzyszy reżyser – człowiek, który ma za zadanie nakręcić szczęśliwe obrazy sukcesu polskich sportowców.
„Wasza wysokość” jest historią ludzi, którym nie wystarcza rzeczywistość nizin. Czego szukają w górach? Czy mogą tam znaleźć szczęście, czy tylko śmierć? Czy są zakamuflowanymi samobójcami, czy herosami? I dlaczego polska wyobraźnia zbiorowa od dziesiątek lat obraca się wokół gór?

Szczegóły

Anarchistka

Dramat psychologiczny

Czy jest dziś jeszcze przeciwko czemu się buntować?

Dwie kobiety: jedna reprezentuje wymiar sprawiedliwości, druga odbywa wieloletni wyrok za popełnioną zbrodnię. Niekończący się dialog pytań i odpowiedzi prowadzi nas w samo centrum tajemnicy.
Anarchistka jest nie tylko świetnie napisanym thrillerem psychologicznym, ale przede wszystkim wyrazistym przykładem na to, jak trudno w dzisiejszych czasach zdefiniować ludzką tożsamość.

Szczegóły

Lekcja

Tragedia

Lekcja jest obsesyjnym snem. Profesora o uczennicy i uczennicy o profesorze. Sen jest myślą w obrazach. Czasami jest nieprawdopodobnie odkrywczy, brutalny. Jest świetlistą oczywistością. Ta świetlista oczywistość w Lekcji to jest to, czego doświadcza widz. Spektakl, który dotyka jak sen i porusza takie pokłady psychiki jak sen.

Uczennica przychodzi na pierwszą i ostatnią lekcję do domu profesora. Jest kimś niewinnym, świeżym, ale po co tutaj przyszła? Czego tutaj szuka? W tej stalowej pułapce? Prowokuje profesora, doprowadza go do szału, ekstazy jego obsesji, seksualnego pożądania. Dźwięki intensywnieją i wszystko pęka, rozlewa się atrament. Kojarzy mi się to, co ich spotyka, albo to co się śni jej i jemu – z tangiem. W pierwszej części radosnym – jakąś zabawą (niegroźną), która w drugiej części przeistacza się w corridę. Myślę, że taki sen może mieć każdy, kto ma władzę albo przewagę nad innym człowiekiem, też taki sen może śnić ktoś taki, jak uczennica – kto pozostaje w zależności. Każda z tych postaci jest skrajna, więc tragiczna. Uczennica daje się zamordować, a profesor po raz kolejny morduje. Lekcja jest tylko pozornie o uczeniu się, o profesorze, o uczennicy. W głębszej warstwie tej świetlistej oczywistości, jest o tym, co dzieje się na styku młodości z dojrzałością i erotyczności z jej niemożnością. Dla tej brutalnej obsesji Ionesco znajduje formę absurdu. Atmosfera tężeje i staje się coraz bardziej makabryczna. Odsłania się klucz tej tragedii, nie potrzeba narzędzia zbrodni, żeby zabić – wystarczą słowa.

Szczegóły

Błogie dni

Dramat

Przepiękna, trochę nostalgiczna, trochę dramatyczna sztuka o wspólnych błogich dniach samotnej starszej pani i równie niemłodego byłego aktora.

Zetknął ich przypadek zamieszkania w domu, gdzie samotność miesza się ze wspomnieniami lepszych czasów, i gdzie na nic już za bardzo nie można liczyć – poza wzajemnym wsparciem i zrozumieniem. Ale czy dni starości mogą być błogie? Czasem mogą. Chociaż… I w tym miejscu oddajmy głos parze wspaniałych aktorów, Jadwidze Jankowskiej-Cieślak i Janowi Peszkowi.

Szczegóły

Królowa Margot

Dramat

Rządzenie to krwawa namiętność. Słynną powieść Alexandre’a Dumasa reżyseruje Grzegorz Wiśniewski.

Francja, koniec XVI wieku. Królewskie małżeństwo ma zażegnać religijne spory, ale w sześć dni później, w imię Boga, ulicami Paryża leje się krew. Na paryskim dworze, wśród zawiedzionych uczuć, manii i pożądań, intryg i politycznych rozgrywek, dramaty osobiste splatają się z dziejowymi. Przez salę Bogusławskiego przetacza się wielka Historia.

Szczegóły

Kto nas odwiedzi

Komedia

Rzecz dzieje się nocą w starym zamku, który odwiedzają duchy. Czy lata temu mąż pani domu umarł śmiercią naturalną? A może któryś z jego przyjaciół ma z tym coś wspólnego? Czy tajemnica się wyjaśni?
Ta sztuka to dwie brawurowe, popisowe partytury dla dwójki aktorów, a na scenie wspaniałe osobowości: Jadwiga Jankowska-Cieślak i Jan Peszek. Długo na nich czekaliśmy.
Reżyserem jest Cezary Tomaszewski, autor sławnej autorskiej wersji operetki Lehara Wesoła wdówka, wystawionej w Wiedniu, w której obsadził cztery polskie sprzątaczki.

UWAGA – W SPEKTAKLU WYKORZYSTYWANY JEST STROBOSKOP!

Szczegóły

Anarchistka

Tragedia

Czy jest dziś jeszcze przeciwko czemu się buntować? Dwie kobiety: jedna reprezentuje wymiar sprawiedliwości, druga odbywa wieloletni wyrok za popełnioną zbrodnię. Niekończący się dialog pytań i odpowiedzi prowadzi nas w samo centrum tajemnicy.

„Anarchistka” jest nie tylko świetnie napisanym thrillerem psychologicznym, ale przede wszystkim wyrazistym przykładem na to, jak trudno w dzisiejszych czasach zdefiniować ludzką tożsamość. David Mamet, zdobywca nagrody Pulitzera, to jeden z najważniejszych autorów dramatu amerykańskiego. Z powodzeniem grywany na Broadway’u już za życia stał się klasykiem. Polskiej publiczności znany jest głównie dzięki tragikomedii „Glengarry Glen Ross”. „Anarchistka” to jego najnowszy tekst.

Szczegóły