Jacek Mąka - zdjęcie

Jacek Mąka

8,7 / 10

136 oddanych głosów

Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Aktor jest związany z Teatrem Dramatycznym im. Jerzego Szaniawskiego w Płocku od 1984 roku. Współpracował z teatrami polskimi i zagranicznymi: Nowym w Łodzi, Polskim w Bydgoszczy, La Comedie de Saint Etienne, Théâtre de la Colline, Théâtre de la Tempête, Théâtre Ouvert, Théâtre Gérard Philipe à Saint-Denis, Théâtre National de Strasbourg we Francji. W Teatrze im. S. Żeromskiego debiutuje rolą w „Zachodnim wybrzeżu” Bernard-Marie Koltèsa w reżyserii Kuby Kowalskiego.
Spektakle z udziałem tego aktora:

Szalone Nożyczki

Komedia

Komedia Paula Pörtnera od 1963 roku, czyli od chwili powstania, nie schodzi z afiszy w Stanach Zjednoczonych. Trafiła nawet do Księgi Rekordów Guinnessa jako najdłużej grane przedstawienie w tym kraju. Nic dziwnego! Publiczność uwielbia „Szalone nożyczki” nie tylko za przezabawne dialogi i nieco zwariowaną akcję, ale również za to, że podczas spektaklu może poczuć się jak…Sherlock Holmes. Kto zamordował złośliwą pianistkę mieszkającą nad salonem fryzjerskim? Podejrzani są wszyscy – mistrz nożyczek Antoni Wzięty oraz jego klienci, a sprawcę, po przeprowadzeniu własnego śledztwa, co wieczór wskazują widzowie.

Szczegóły

Dzika Kaczka

Dramat

Gregers Werle wraca po latach do rodzinnego domu, gdzie spotyka dawnego przyjaciela Hjalmara Ekdala. Szybko orientuje się, że życie Hjalmara, jego rodzina i cała rzeczywistość, w której tkwi, jest „zbudowana na kłamstwie”, z którego on – Gregers może spróbować go wydobyć.
Ibsen, jak sam twierdził, został powołany do stawiania pytań, nie zaś do formułowania odpowiedzi. Jego sztuka, niby groteskowa fantazja lękowa, splata wątki i symbole ściągając bohaterów w nieuniknione. Stawia pytania o postawy życiowe lub wykreowane persony, które umożliwiają uniknięcie konfrontacji ze światem lub drugim człowiekiem. Podważa próby samookreślenia się bohaterów, próby, które również możemy obserwować w dzisiejszym świecie, które prawdopodobnie sami podejmujemy.

Szczegóły

Wiśniowy sad

Dramat

Rosyjska arystokratka Raniewska, wraca z Paryża do prowincjonalnej posiadłości, której istotną część stanowi tytułowy wiśniowy sad. Majątek staje się areną dla wewnętrznego konfliktu bohaterki, która waha się między sprzedażą a utrzymaniem ziem rodzinnych, jednocześnie próbując dokonać rozrachunku z bolesną przeszłością.

Sztuka jest obrazem podupadłej arystokracji, która staje w obliczu rozpadu relacji międzyludzkich i dewaluacji panującego systemu. To opowieść o ucieczce przed życiem w świecie, gdzie nikt nie potrafi wziąć odpowiedzialności za swój los, utrwalając fikcję i karmiąc się iluzją.

„Wiśniowy sad” oczami reżysera: „dla mnie to opowieść o marnowaniu wspólnego dobra, którym tu symbolicznie jest rodzinny majątek ze starym domem i sadem. Przyglądając się bohaterom Czechowa, zastanawiam się, dlaczego nie potrafimy porozumieć się w ważnych sprawach i podjąć wspólnego działania. Czy nie umiemy dostroić się do „nowych czasów”, zrozumieć, że zmieniający się świat wymaga innych zasad, idei? Czy poszukiwanie osobistego szczęścia i tzw. life style uniemożliwia zaangażowanie się w sprawy dotyczące także innych? Przecież wszyscy chcemy dobra…”

Szczegóły

Widnokrąg

Dramat psychologiczny

"Widnokrąg” Wiesława Myśliwskiego to jedna z najpiękniejszych polskich epopei poświęconych wsi, o czym świadczy choćby przyznana przed laty Nagroda Nike. Jest to opowieść subiektywna i w wielu wątkach autobiograficzna, a jednocześnie niezwykłej urody świadectwo „tamtego czasu” i „tamtego miejsca”. Autor wspominając losy swoich bliskich i własne, ukazuje jednocześnie szersze społeczne tło, którym jest wieś i małe miasteczko w okresie wojennym i w II połowie XX wieku.

Podążając za wpisaną w powieść proustowską melancholią twórcy przedstawienia pragną zadać pytanie, czy utracony czas młodości i dzieciństwa głównego bohatera, nie jest jednocześnie wspomnieniem odeszłej w niebyt chłopskiej kultury? Czy w dobie globalizacji, internetu, swobodnego przemieszczania się pomiędzy wsią i miastem, wieś pozostała tym samym miejscem, co kiedyś? Czy zachowała swoją kulturową odrębność czy też jej mieszkańcy wrośli raczej w miejską kulturę i to z nią wolą się utożsamiać? A może nie doceniamy chłopskości, może jest ona w naszym myśleniu i mentalności bardziej obecna, niż chcemy to sobie uzmysłowić?

Szczegóły

Zachodnie Wybrzeże

Tragedia

Do opuszczonego hangaru na obrzeżach miasta przyjeżdża milioner Koch i jego asystentka Monika. Mężczyzna chce umrzeć. Mieszkańcy hangaru, imigranci (uchodźcy?) z różnych stron świata, bez dokumentów i bez pieniędzy chcą za wszelką cenę dostać się na drugą stronę rzeki, do miasta.

Z jednej więc strony pragnienie śmierci, przekroczenia, nie wolne od erotycznego wymiaru, zarówno u Kocha, jak i Moniki – z drugiej zaś pragnienie wyjścia poza margines społeczny, odzyskania godności i statusu wolnego człowieka. Te dwie grupy, pochodzące z antypodów drabiny społecznej, pozornie wydają się tak samo głęboko rozczarowane rolami, które przyszło im odgrywać; są tak samo zdesperowane i pragną zmiany. Ich spotkanie powinno być owocne: w końcu każda ze stron posiada to, czego pragnie druga. Przystępują więc do negocjacji, do słynnego koltesowskiego dealu – i nie potrafią wyjść poza niekończące się wyznaczanie warunków, zakreślanie granic, obronę swojego terytorium. Świat Zachodniego Wybrzeża staje się rodzajem mikrokosmosu, w którym obserwujemy śmieszny i tragiczny dramat braku komunikacji.

Szczegóły

Ciemności

Dramat

Opowiadanie Josepha Conrada będące inspiracją dla Francisa Forda Coppoli do nakręcenia „Czasu apokalipsy”, nie traci na aktualności. Zakusy, by stworzyć imperium totalitarne i wyzyskiwanie słabszych – to wciąż rzeczywistość wielu regionów świata. – Systemy polityczne, zanim zabuksują się na śmierć, potrafią wspaniale negować swoją agonię. Czy nam się to podoba, czy nie, jałowość systemu mogą ujawnić działania przeciwko jego głównym wartościom. Żeby to się stało, trzeba przestać kolonizować rzeczywistość i zobaczyć, jaką naprawdę jest – mówią o spektaklu
jego twórcy. Monika Strzępka i Paweł Demirski to dziś jedni z najważniejszych przedstawicieli teatru zaangażowanego w Polsce. O ich pozycji świadczą liczne nagrody: Paszport „Polityki”, Gwarancja Kultury za spektakl „Bitwa Warszawska 1920”, indywidualne nagrody Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego „Boska Komedia” w Krakowie.

Szczegóły

Ciemności. Festiwal Polska w IMCE

Dramat

Najsłynniejszy polski teatralny duet, Monika Strzępka i Paweł Demirski, autorzy „W imię Jakuba. S”, „Klątwy” i „K” oraz serialu „Artyści” - pracuje w Teatrze IMKA nad nowym spektaklem inspirowanym „Jądrem ciemności” Conrada oraz „Czasem Apokalipsy” Coppoli.

Można się spodziewać poetyckiej, onirycznej interpretacji. Czas może wydać się nieokreślony: to XIX wiek, ale i współczesność, bo mowa jest o dawnym kolonializmie, jak i współczesnym niewolnictwie - uzależnieniu od korporacji i kredytów.

Dwoistość będzie miała swoje konsekwencje w obsadzie: zobaczymy dwóch Marlowów - kobietę i mężczyznę, a także dwóch Kurtzów - XIX-wiecznego i współczesnego.

Spektakl jest koprodukowany z Teatrem im. Żeromskiego w Kielcach i związany z obchodami Roku Conrada.

Szczegóły

Jak wam się podoba

Tragikomedia

„Jak wam się podoba” jest jedną z najczęściej wystawianych sztuk Szekspira. W ujęciu Mai Kleczewskiej to bezpośrednie pytanie o sens współczesnej sztuki. To przewrotna i ironiczna gra ze sztuką, która chce się podobać. – Co Wam się dziś podoba? Przed czym uciekacie do Lasu Ardeńskiego? Za kogo się przebieracie? Jakie zakładacie maski? W co gracie? Jak chcecie być uwodzeni? Czym się zachwycacie? – pyta reżyserka. Kleczewska to wielokrotnie nagradzana wybitna interpretatorka Szekspira czy Czechowa, laureatka Srebrnego Lwa weneckiego Biennale 2017 za innowacje w teatrze. Na swoim koncie ma także między innymi Paszport „Polityki”, Laur Konrada czy Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a jej przedstawienie „Podróż zimowa” uznano za najlepszy spektakl podczas XIX Międzynarodowego Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych w Łodzi.

SPEKTAKL WYŁĄCZNIE DLA WIDZÓW DOROSŁYCH!

Szczegóły

Pinokio

Dla dzieci

Pinokio Carla Collodiego jest historią, która uczy i bawi jednocześnie. Opowiada o losach pajacyka wystruganego z kawałka magicznego drewna. Jego ojcem staje się Dżeppetto – stary majster, który żyje w nędzy. Pinokio przynosi mu radość, ale na krótko. Pajacyk obiera złą ścieżkę: jest niewdzięczny i kłamie. Z biegiem czasu Pinokio przechodzi metamorfozę, dzięki której spełnia się jego marzenie – staje się chłopcem.

Uwaga: Podczas spektaklu jest używane światło stroboskopowe.

Szczegóły

Świętoszek

Komedia

Współczesność przegląda się w klasyce. Mistrz obserwacji obyczajowej – Molier demaskuje hipokryzję religijną i naiwność mieszczaństwa, przestrzega przed manipulantami. Uczy – bawiąc, także dzisiejszego widza. Po tekst sięga aktorka i reżyserka Ewa Rucińska – absolwentka Wydziału Aktorstwa Dramatycznego w Cours Florent i INALCO w Paryżu, aktualnie studentka Wydziału Reżyserii Teatralnej krakowskiej PWST. Ma na koncie współpracę z francuskimi teatrami Ménilmontant, Folie, Aktéon, Manufacture des Abbesses, Funambule, Essaion, Instytutem Polskim w Paryżu czy Festiwalem OFF w Awinionie. Za swój debiutancki spektakl ”Bacasable” („Piaskownica” Michała Walczaka) otrzymała w 2013 roku nagrodę Jacques za najlepszy debiut reżyserski oraz pięć nominacji, w tym za najlepszą rolę żeńską. „Świętoszek” w Teatrze Żeromskiego jest jej polskim debiutem reżyserskim.

Szczegóły

BEM! Powrót Człowieka-Armaty

Musical

Musical, który jest ukłonem w stronę naszej historii. Chcemy pokazać Państwu nieznane oblicze jednego z największych bohaterów Polski i Węgier.

Ale nie ma się czego obawiać: to nie będzie „akademia ku czci”, a raczej szalony rajd, historyczny „roller coster” przez zakręty XIX-wiecznych dziejów, z paroma wycieczkami w stronę współczesności. No i oczywiście dobrze zrobiony musical – zabawny, czasem poruszający, zawsze nasycony znakomitą muzyką Wiktora Stokowskiego i intrygującymi tekstami Macieja Łubieńskiego.

Co ciekawe, "BEM!" jest koprodukcją aż trzech teatrów: Syreny, Pożaru w Burdelu i Teatru im. S. Żeromskiego w Kielcach, i we wrześniu cała inscenizacja zostanie przeniesiona do Kielc. Następnie będzie „podróżować” pomiędzy naszymi miastami.

Szczegóły