Irmina Liszkowska - zdjęcie

Irmina Liszkowska

8,2 / 10

15 oddanych głosów

Spektakle z udziałem tego aktora:

Młodzik

Dramat

Trwają próby do spektaklu "Młodzik" na podstawie powieści Fiodora Dostojewskiego w nowym tłumaczeniu Adama Pomorskiego. Spektakl reżyseruje Igor Gorzkowski. W obsadzie aktorzy i aktorki z zespołu Teatru Ochoty oraz gościnnie Janusz R. Nowicki. Premiera 20 listopada. Szczegóły wkrótce!

Szczegóły

Tramwaj zwany pożądaniem

Dramat

„Tramwaj zwany pożądaniem” – pozornie prosta, niemal mieszczańska historia o „wystarczająco” szczęśliwym młodym małżeństwie i siostrze żony, której przyjazd uruchamia całą lawinę skrywanych pretensji, niezaspokojonych ambicji i tłumionych seksualności. Tragedia rodząca się z rzeczy i zdarzeń tak zwyczajnych, że wydają się przynależeć do jakiegoś rytualnego porządku świata. Wstrząsające studium rządzących nami stereotypów. Co przerażające, mimo upływu ponad 70 lat, tak niewiele się zmieniło.

Rytuały codzienności – rytuały oceniania siebie i innych, miara szczęścia, jaką sobie i innym przykładamy – dom, mąż, żona, dzieci, udana praca, pieniądze, miejsce w rzeczywistości które zajmujemy, miejsce na społecznej drabinie. Czy od schematów rzeczywistości można uciec? Czy w końcu można stworzyć jakąś inną nowa rzeczywistość, bez przemocowo-seksistowskiego schematu myślenia i działania, bez wyznaczania ról kobietom – wpychania ich w role tych posłusznych, pruderyjnych, grzecznych, tworzących dom; bez wyznaczania ról mężczyzn na tych zarabiających i silnych? Jak to się dzieje, że kiedy już wydaje się, że świat się zmienia, na nowo wpadamy w piekło stereotypów? Dlaczego wciąż na nowo tłumaczymy rzeczy wydawałoby się oczywiste?

Teksty Williamsa outsidera, homoseksualisty niepogodzonego ani z rolami społecznymi, ani z własną rodziną, pokazują piekło schematów. Młody zespół aktorski Teatru Ochoty mierzy się z piekłem Williamsa, próbuje, testuje jak i gdzie uciec ze stereotypów, sprawdza dlaczego, wpadamy ciągle w te same mielizny.

Szczegóły

Przebudzenie wiosny

Dramat

– Samobójstwo jako najbardziej niegodziwe wykroczenie przeciw moralnemu porządkowi świata jest najbardziej wiarygodnym dowodem na istnienie moralnego porządku świata, ponieważ samobójca oszczędza moralnemu porządkowi świata konieczności wydania wyroku i tym samym potwierdza jego istnienie – napisał Frank Wedekind w sztuce “Przebudzenie wiosny. Tragedia dziecięca”.

Dramatopisarski debiut młodego niemieckiego skandalisty z przełomu XIX i XX wieku to jeden z nielicznych tekstów dramatycznych w europejskim kanonie literackim, przedstawiający zbiorowy portret nastolatków. Na scenie Teatru Ochoty, ośrodka młodej kultury teatralnej, ma szansę zadziałać ze zdwojoną siłą.

Młodzi bohaterowie Wedekinda żyją w opresyjnym świecie nakazów i zakazów, w którym każda próba transgresji grozi wykluczeniem. Próbując tworzyć swoją własną, odrębną od dorosłych przestrzeń, w efekcie replikują tylko znane z domu przemocowe schematy. Nieświadomie krzywdzą zarówno siebie jak i tych, których chcieliby lub mogliby kochać. Ich dzieciństwo jest dalekie od wyidealizowanego przez kulturę obrazu szczęścia i beztroski. To pasmo niezrozumiałych i niezawinionych cierpień, które stają się bolesną obsesją. Po latach, powraca pytanie, czy tę samonapędzającą się machinę przemocy można było zatrzymać.

Szczegóły