Ildefons Stachowiak - zdjęcie

Ildefons Stachowiak

8,2 / 10

142 oddanych głosów

Aktor Teatru Nowego w Poznaniu od 1991 roku. Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu (1986).
Często występuje w:
Spektakle z udziałem tego aktora:

Dzieci zony

Tragedia

Witajcie w zonie: małym raju odgrodzonym od świata grubym murem. Tu zbędne są pieniądze, akty własności, marzenia, prywatność i wolna wola. Wszystko dostaniecie od państwa.

Nawet medal za "skromność i wierność", o ile nauczycie się trzymać język za zębami i grzecznie wykonywać polecenia… Taki właśnie medal wylądował na piersi Fiedota, podczas gdy w jego domu ląduje wysłannik wolnego świata z propozycją nie do odrzucenia. Czy "dziecko zony", idealny produkt dyktatury, będzie gotowe na ucieczkę?

Szczegóły

Wiśniowy sad

Tragikomedia

Próżno tu szukać gałęzi uginających się pod ciężarem owoców, nie ma robotników, wesoło i hałaśliwie wypełniających swoje kosze krwistoczerwonymi, nabrzmiałymi od soku i słodyczy kulami. Przepadły gdzieś tradycyjne przepisy na nalewki i konfitury. Po wiśniowym sadzie hula wiatr. A między starymi drzewami błąkają się już tylko wspomnienia. Lubow Raniewska przyjeżdża do rodzinnego majątku, by je ocalić i by się z nimi zmierzyć. Stary dwór wypełnia się znów gwarem młodych głosów, ożywa – jak za dawnych lat… Czy to jednak wystarczy, by powstrzymać upadek? I czy ktokolwiek wesprze jej walkę?

Szczegóły

Przyjęcie dla głupca

Komedia

Co stanie się, gdy typowy głupi Jasio trafi na przyjęcie odbywające się w paryskim salonie? Pierre Brochant, pewny siebie i swojej inteligencji wydawca, przekona się o tym na własne życzenie, zapraszając na kolację skromnego i prostodusznego urzędnika.

Nie w charakterze gościa, lecz zaledwie – rozrywki, wyjątkowego okazu, który ma sprawić uciechę zgromadzonemu przy stole wytwornemu towarzystwu. Oto współczesna i wyjątkowo komiczna wersja znanej baśni…

Szczegóły

Miłość Fedry

Dramat

W czerwcu, już tradycyjnie, oddajemy teatralne sceny w ręce debiutantów. Choć to dopiero III edycja SCENY DEBIUTÓW, dominująca okazuje się w tym wypadku liczba „4”. Cztery zespoły. Czworo debiutujących reżyserów. Cztery tygodnie prób. Cztery pełne pasji historie. No, a do tego scenariusze czwartej generacji – czyli e-booki zainstalowane na czytnikach Kindle, które na próbach zastępują aktorom tradycyjne – i mało ekologiczne – wydruki…

Przed Państwem finał SCENY DEBIUTÓW – unikatowego projektu, który początkującym reżyserom z warszawskiej Akademii Teatralnej i scenografom z Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu pozwala zmierzyć się z prawdziwymi wyzwaniami scenicznymi, a następnie – poddać efekty pracy pod głosowanie publiczności i jury. Zwycięski spektakl włączymy do stałego repertuaru – jak DZIECI ZONY w reżyserii Grzegorza Reszki oraz VERSUS Rodriga Garcii, który – brawurowo wyreżyserowany przez debiutanta, Jędrzeja Piaskowskiego – zdobył nie tylko uznanie poznańskiej widowni, lecz również zatriumfował podczas 5. Forum Młodej Reżyserii
w Krakowie.

Kto dołączy do tego prestiżowego grona? Przekonamy się w połowie czerwca. Zanim to jednak nastąpi, zafundujemy Państwu frapującą podróż po krainie namiętności: zakazanej miłości, mrocznych fascynacji i gorszących zbrodni… Intrygującej wiwisekcji poddane zostaną najintymniejsze zakamarki Państwa dusz. Ci, którzy przetrwają, będą mogli wziąć udział w głosowaniu.

Możliwość wybrania spektaklu, który zagości na stałe w repertuarze Teatru Nowego, to nie jedyna atrakcja przygotowana dla naszych Widzów. Spośród wszystkich, którzy kupią karnety na pokazy SCENY DEBIUTÓW, wezmą udział w wyborach i uzasadnią swój głos, wyłonimy najlepszych i nagrodzimy voucherami na nasze spektakle oraz teatralnymi gadżetami.

Szczegóły

Gorączka czerwcowej nocy

Tragedia

Teatr Nowy rozprawia się z przekłamaniami i legendami, które narosły wokół wydarzeń Poznańskiego Czerwca 1956 i wokół głośnego przedstawienia Izabelli Cywińskiej poruszającego ten temat.

Bez sztampy i bez zbędnego patosu – za to lekko i z humorem – opowiadamy o tym, czego nie znajdą Państwo w żadnym podręczniku do historii XX wieku. Cała prawda o Czerwcu ’56 – tylko w Teatrze Nowym!

Szczegóły

Sen srebrny Salomei

Tragedia

Wyobraźmy sobie, że budzimy się gdzieś na kresach Europy, gdzie toczy się krwawy polsko-ukraiński dramat. SEN SREBRNY SALOMEI. Przerażający koszmar sprzed wieków, który śni się nam do dziś i w którym jest coś tak odpychającego, że nigdy nie wspominamy o nim po przebudzeniu.

Słowacki w swoim najbardziej tajemniczym i kontrowersyjnym tekście wywraca na opak to, co wiemy – albo myślimy, że wiemy – o nas i naszej historii. Jest przy tym bezwzględny, okrutny i niezwykle współczesny. Czas spojrzeć w twarz trupowi, którego chowamy w szafie. O ile się odważymy…

Szczegóły

Baba-Dziwo

Tragikomedia

Brawurowa, groteskowa, naszpikowana ironicznymi aluzjami i niezwykle aktualna satyra polityczna Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, napisana na zamówienie jednego z teatrów na kilkanaście miesięcy przed wybuchem II wojny światowej i grana w Warszawie jeszcze 31 sierpnia oraz 1 września 1939 roku. "Baba-Dziwo" to odpowiedź autorki na szerzącą się wokół hitlerowską gorączkę – wizja totalitarnego świata i ludzi walczących w nim o przetrwanie: konformistów, moralnych dziwolągów, odszczepieńców… Wystawiona po raz pierwszy, wywołała na widowni salwy horrorycznego śmiechu. Czy po blisko 80 latach efekty będą podobne?

Szczegóły

Będzie Pani zadowolona, czyli rzecz o ostatnim weselu we wsi Kamyk

Dramat

Jest taka wieś, w której powietrze zastygło. Jest taka wieś, w której cisza trwa nieprzerwanie: nie słychać w niej ani brzęczenia much, ani wiatru poruszającego kłosami zbóż na polach, ani nadjeżdżającego wozu… Jest taka wieś, w której nie ma dzieci, od lat nie ocieliła się żadna krowa, a kury nie znoszą jajek. Mechanizm rodzenia i umierania został wstrzymany. Nie tworzą się nowe rodziny. Połowa domów stoi pusta, bo pozostali tutaj wyłącznie najsilniejsi. I żaden z mieszkańców nie jest normalny.
Czy przygotowywane z wielką pompą wesele Ziuni i Siutka przerwie panowanie ciszy, ożywi lokalną społeczność i zakończy martwy sezon tradycyjnym „…i żyli długo i szczęśliwie”? A może postępującej apokalipsy nie da się już powstrzymać? Jedno jest pewne: nadciąga nieproszony gość weselny: zło.

Szczegóły

Lear

Tragedia

Apodyktyczny i totalitarny Lear, król, władca absolutny i kolonizator, w obliczu zbliżającej się śmierci rozdaje swoim dzieciom wszystko, co jeszcze posiada, ślepo licząc, że w ten sposób uda mu się zachować chociaż tytuł oraz przynależne władcy przywileje.

Odrzucony przez rodzinę, odarty z mienia i godności, popada jednak stopniowo w coraz większy obłęd. Czy przyszłość będzie w stanie powiedzieć o przeszłości, że zrozumiała swoje szaleństwo, uznała swoje winy? Idąc za adnotacją autora przekładu, Józefa Paszkowskiego, twórcy spektaklu przenieśli jego akcję do XXXII wieku n.e. Lear staje się dzięki temu zabiegowi fantastycznym i abstrakcyjnym studium dzisiejszej sytuacji Europy i Polski z perspektywy przyszłości. W tym kontekście Lear, rozumiany zarówno jako postać, jak i wciąż odtwarzany tekst kultury, staje się figurą powrotu do (pamięci) przeszłości.

Szczegóły

Pan Tadeusz

Dramat

„PAN TADEUSZ dzieje się w naszych głowach.
Potraktowałem ten utwór jak naszą Biblię, która jest w naszych rękach, w naszych sercach albo w naszych głowach. Poważnie podszedłem też do wypowiedzi polityków mówiących o tym, że tak naprawdę to my nie żyjemy jeszcze we własnym kraju. W tym haśle usłyszałem nasze polskie piekło: z jednej strony brzmi ono absurdalnie, z drugiej zaś – jest w nim sporo prawdy. Bo czyż nie jest tak, że do dziś trwamy na granicy dwóch światów – prawdziwego i wyimaginowanego?
Ten nierealny jest nam bliższy. W realnym trzeba wziąć się do roboty – to nam nieco gorzej wychodzi. W nierealnym wystarczy rzucone hasło, by przenieść się w byt idealny, w którym źli są tylko ci, którzy nie są z nami. Często tę właśnie drogę wybieramy. A nadużywanie sfery duchowości – co jest nam bliższe – może się przemienić łatwo w stan chorobowy.
Szykujemy widowisko, budowane ze scen nie tylko o napięciu dramatycznym, ale także komediowym, nie unikając fragmentów poetyckich. W tym polskim tyglu pośmiejemy się, mam nadzieję, niemało. Gdybyśmy spojrzeli na siebie tylko na serio… No nie. Śmiech jest czymś, co wybacza, co daje rozgrzeszenie”. - Mikołaj Grabowski

Szczegóły

Ja jestem Hamlet

Dramat

Strzeżcie się zwykli ludzie, szarzy ludzie bez tego czegoś w środku, zwyczajni ludzie, normalni, przeciętni zjadacze chleba, ludzie – ciułacze codzienni; strzeżcie się, ludzie – tak zwani wszyscy obywatele, ludzie – rodacy, sąsiedzi, bracia, jak każdy ogół w większości!
Ja jestem Hamlet, co wam dupska skopie czarownie!
Ja jestem Hamlet, co się wam dobierze do wszystkiego, co wasze, a wszystko, co wasze, jest do dobrania się przeze mnie, bo ja wiem i znam was aż za dobrze!
Ja jestem artysta, który się ponad waszym niczym unosi i pęcznieje sobą!
Ja jestem krzyk wielkości pojedynczej, uciemiężonej przez prymitywizm matek!
Ja jestem dziedzic spotworniałych ojców!
Ja jestem Hamlet i wyreżyseruję wam taki świat, na jaki zasłużyliście!

Szczegóły