Hanna Wojak - zdjęcie

Hanna Wojak

8,1 / 10

61 oddanych głosów

Studentka Akademii Teatralnej w Warszawie. Aktorka Teatru Collegium Nobilium.
Spektakle z udziałem tego aktora:

Barbarzyńcy

Tragedia

Przedstawienie ,,Barbarzyńcy” będzie próbą przeniesienia rzeczywistości XIX-wiecznej rosyjskiej prowincji na współczesny grunt polskiej wsi. Za pośrednictwem tekstu Maksyma Gorkiego spróbujemy skomentować specyfikę i kondycję małej społeczności wiejskiej, z jednej strony ulokowanej z dala od gwaru wielkich miast i cywilizacyjnej karuzeli, z drugiej zaś, funkcjonującej nieopodal nowo powstałej autostrady.

Przy akompaniamencie pędzących samochodów, odgrodzeni dźwiękoszczelnymi ekranami, zmarginalizowani i odseparowani, gdzieś poza nawiasem czasu i przestrzeni, zawieszeni w próżni zdarzeń, żyją ludzie marzący o mieście i pracy. Uwikłani w banał plotek, pomówień, donosów, zawiłości, zdrad, miłosnych przepychanek i toczących ich zazdrości, pełni goryczy, wewnętrznie wypaleni i skrajnie znudzeni, żyją z dnia na dzień, w oczekiwaniu na budujących odcinek autostrady, mającego przebiegać nieopodal ich wsi. Wraz z przybyciem inżynierów, nadzorujących budowę, ich monotonna codzienność ulega zaskakującej transformacji. Stacjonujący w posiadłości miejscowej arystokratki inżynierowie stają się swoistym ,,oczkiem w głowie” mieszkańców wsi. Miejscowi autochtoni za wszelką cenę próbują pozyskać względy przyjezdnych, wyrwać dla siebie kawałek ich uwagi, czy to w nadziei uzyskania korzyści materialnych, czy też zwyczajnych celów zaimponowania sąsiadowi zza miedzy. Panowie inżynierowie na przemian próbują, to oświecać, to edukować miejscowych, to kpią z nich, zabawiając się ich kosztem.

Która z grup jawi się jako tytułowi „barbarzyńcy” pozostawiamy do rozstrzygnięcia naszym widzom.
- Adam Sajnuk

Szczegóły

Za chwilę. Cztery sposoby na życie i jeden na śmierć

Dramat psychologiczny

Peter Asmussen jest jednym z najwybitniejszych współczesnych pisarzy duńskich. Był współscenarzystą, wraz z Larsem von Trierem, głośnego filmu „Przełamując fale”.

Sztuka „Za chwilę. Cztery sposoby na życie i jeden na śmierć”, której premiera na kopenhaskiej scenie Husets Theater odbyła się w 2006 roku, to subtelna analiza życia pięciu kobiet i ich zmagań z codziennością, bolesnych i bulwersujących związków, rozpadu rodziny, śmierci ukochanego czy utraty dziecka. Zdarzenia te w sposób diametralny zmieniają ich pogląd na dotychczasowe życie.
Spektakl nasz, to także studium kobiecej psychiki, to jakby parafraza „Ośmiu kobiet” François Ozona – filmu powstałego na motywach sztuki Roberta Thomasa.

„Za chwilę” rozgrywa się w kilku, niezależnych od siebie płaszczyznach czasowych, które zawsze ukazują istotę i ważność osoby nad zdarzeniem. „Za chwilę” to okrutna bajka w stylu braci Grimm, w której okrucieństwo świata nieodmiennie splata się z jego komiczną i prześmiewczą stroną. To także spektakl o farsie jaką przychodzi nam grać wobec siebie do końca, nawet wtedy, gdy zatraca się w tej grze wszelki sens. To spektakl o uporczywym trwaniu ponad sensem.

Spektakl warsztatowy studentek IV roku Wydziału Aktorskiego.

Szczegóły

Awantura w Chioggi

Komedia

Awantura w Chioggi to tekst włoskiego komediopisarza Carla Goldoniego. Powstała w 1762 roku komedia zostaje przeniesiona przez realizatorów we włoskie realia lat 60...

Opowiada tak wtedy, jak i dziś o perypetiach mieszkańców małego miasteczka z okolic Wenecji, gdzie niewinna sytuacja z pomocą plotki i pomówienia urasta do rozmiaru skandalu i znajduje finał w sądzie. Awantura w Chioggi to aktorski popis studentów IV roku w stylu „senza improvvisare”.

Szczegóły

Plaża

Dramat

Dwa małżeństwa spotykają się przez cztery lata, podczas wakacji, gdzieś w hotelu przy tytułowej Plaży. Wydaje się, że wiodą zwyczajne życie. Szczęście rodzinne, ulubione hobby, codzienne drobne kłopoty. A jednak w bohaterach tkwią głębokie, silne emocje, których z różnych powodów nie wyrażają wobec życiowych partnerów. Wspólne wakacje odbywane w tym samym miejscu przez kolejne lata, działają katalizująco. Skrywane uczucia zostają uwolnione.

Peter Asmussen rozbiera każdą z postaci z kostiumu powierzchownej codzienności i pozostawia w nagości człowieczego wnętrza. Odkrycie tej nagości daje bohaterom szansę zobaczenia siebie w pełni ale równocześnie odbiera możliwość pozostania takimi jak dotychczas.

Szczegóły