Grzegorz Falkowski - zdjęcie

Grzegorz Falkowski

7.7 / 10

85 oddanych głosów

Data urodzenia:
16-09-1972 (45 lat)

Absolwent krakowskiej PWST. W latach 1998 - 2007 związany z Teatrem Współczesnym w Szczecinie, gdzie zagrał ważne role w przedstawieniach Anny Augustynowicz, m.in. Konrada w Wyzwoleniu, Dziennikarza w Weselu, Wayne’a w Popcornie, Tima w Polaroidach (nagroda aktorska na II Festiwalu „Rzeczywistość Przedstawiona” w Zabrzu). Zagrał także molierowskiego Don Juana w spektaklu Andrzeja Bubienia, grał w spektaklach reżyserowanych przez Rudolfa Ziołę (Kubuś Fatalista i jego pan) i Michała Zadarę (Na gorąco). W tym czasie współpracował również ze szczecińskim Teatrem Krypta, gdzie za główną rolę w spektaklu Mojo Mickybo (reż. Wiktor Rubin) otrzymał nagrodę dziennikarzy na XLI Festiwalu „Kontrapunkt”, a także nagrodę aktorską na V Festiwalu Prapremier w Bydgoszczy (spektakl zdobył wówczas Grand Prix Festiwalu).

Gościnnie występował w krakowskim Teatrze Łaźnia,

Teatrze im. Adama Mickiewicza w Częstochowie, Teatrze Polskim w Poznaniu (Torwald Helmer w Norze, reż. A. Augustynowicz), a także w Teatrze Polskim w Bydgoszczy (rola Stanley’a Kowalskiego w Tramwaju zwanym pożądaniem, reż. Wiktor Rubin). Od roku 2007 związany z Teatrem Wybrzeże w Gdańsku, gdzie na krótko powrócił do współpracy z Anną Augustynowicz (Nauczyciel w Pieszo Mrożka), wystąpił także m.in. w Portrecie Doriana Gray’a, Farsie z Walworth (reż. A. Orzechowski), Łupie (reż. I. Vedral). Zagrał również Aschenbacka w Zmierzchu bogów Viscontiego (reż. Grzegorz Wiśniewski).

Od września 2010 roku aktor Teatru Powszechnego; można go m.in. oglądać w spektaklach: Zły (reż. Jan Buchwald), Sieroty (reż. Grażyna Kania).

Często występuje w:
Spektakle z udziałem tego aktora:

Neron

Dramat

„Neron (…) bardzo się troszczył o lud, musiał mu dostarczać rozrywki i dlatego urządził największe święto starożytności. Jak opowiada piękną prozą Tacyt, cesarz otworzył swoje ogrody na przyjęcie. Każdy, kto był kimś, przybył na ucztę: senatorowie, arystokracja, kronikarze przekazujący sobie plotki towarzyskie - cały wielki świat. Neron miał jednak kłopot: nie wiedział jak oświetlić tak ogromną przestrzeń, rozległe ogrody. Przyszedł mu do głowy pomysł: kazał sprowadzić przestępców i spalić ich, żeby zapewnić światło. (..). Dla mnie w tym wszystkim nie jest interesujący Neron, tylko jego goście. Kim byli zaproszeni przez Nerona ludzie?” (Martín Caparrós „Głód”, tłum. Marta Szafrańska-Brandt).

Ponad dwa tysiące lat temu moralność judeochrześcijańska mieszkała w katakumbach, był to inny świat: bez tabu i poczucia winy, jednak zachowujący hierarchie, wierzenia i obrzędy. Neron jako władca absolutny i jako absolutny artysta, miał totalną kontrolę nad nastrojem, charakterem i dynamiką ucztowania. Nie miał umiaru, jego występy trwały nawet dwanaście godzin, a apetyt był wciąż niezaspokojony, dbał o to, by rozkosze trwały jak najdłużej, dlatego ucztującym zawsze zapewniano m.in. dostęp do womitoriów oraz innych form relaksu i oczyszczenia.

Twórcy spektaklu zainspirowani współczesnymi technikami sprawowania władzy, podejmują próbę rekonstrukcji jednej z legendarnych uczt Nerona. Poprzez przywołanie najważniejszych dla niego wydarzeń i osób, Neron spróbuje znieść granicę między sztuką i byciem, aktorem i widzem, widowiskiem i spotkaniem.

Szczegóły spektaklu

1984

Dramat

„Every breath you take
Every move you make
Every bond you break
Every step you take
I'll be watching you”
(The Police)

Rok 1984, dystopijna powieść George’a Orwella, napisana w 1948 roku, jest jedną z najsłynniejszych książek XX wieku.

Orwell opisał społeczeństwo poddawane kontroli i inwigilacji, gdzie każdy krok obywatela jest śledzony przez Wielkiego Brata. To analiza totalitaryzmu, mechanizmu opresji i jego zakorzenienia w ludzkiej naturze.

Dziś 1984 jest dla nas przeszłością, ale ze zgrozą odkrywamy konwergencję systemów społecznych do systemu totalnej kontroli, która jednak nie jest na zewnątrz nas, tylko włącza nas do środka jako aktywne elementy zasilające system energią swej wygody i potrzeby przyjemności.

To, co jest niezmienne i fascynujące (było w 1948, było w 1984, jest w 2018 i będzie w 2081), to coś w człowieku, w naszych głowach, w naszym codziennym zachowaniu, co zmusza nas, abyśmy kochali władzę i pożądali właśnie tego, co nad nami panuje i co poddaje nas kontroli.

Szczegóły spektaklu

Superspektakl

Dramat

Punktem wyjścia dla wspólnej pracy twórców Teatru 21 i Teatru Powszechnego jest temat superbohaterów. Będą oni szukać odpowiedzi na pytania: kto może dziś stać się superbohaterem, na jakie potrzeby, fantazje, aspiracje współczesnego społeczeństwa odpowiadają superbohaterowie. W centrum zainteresowania będą znajdowały się figury wyobraźni zbiorowej, takie jak: Batman, Spiderman, Superman, V czy James Bond.

Zapowiedź twórców:
Na pewien kraj padł blady strach. Ludzie boją się wyjść z domu. Rosnąca fala przemocy i agresji
powoduje, że każdy mający inne zdanie, boi się zabrać głos w ważnych sprawach i walczyć o lepszą
przyszłość. Inni są izolowani, usuwani z przestrzeni publicznej. Zamykane są szkoły integracyjne, a na
witrynach restauracji, w których pracują osoby autystyczne, malowane są napisy „WON!”. Ciągłe
dążenie do ujednolicenia wszystkiego sprawia, ze potajemnie likwidowane są wszystkie odmienności.
Na szczęście jest on, nasza ostatnia nadzieja – Superspektakl!
 
Spektakl dla widzów od 13. roku życia.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Szczegóły spektaklu

Fantazy

Tragikomedia

Mówi się, że główną polską wadą jest życie przeszłością, idealizowanie minionego świata, który tylko w wyobrażeniach był niedoścignionym wzorem postaw. Juliusz Słowacki w komedii satyrycznej Fantazy dokonuje rozliczenia ze światem zastanym. Akcję osadził na Podolu w początku lat czterdziestych XIX wieku.

Losy bohaterów rzucone zostały na panoramę wielkiej historii - czas zaborów i okresu po powstaniu listopadowym. Kontekst burzliwej epoki nie jest tylko sielankowym rysem, ale demitologizuje wyobrażenie o rodzącej się elicie, ukazuje degradację arystokracji jako grupy społecznej. Nie wartości ducha i uczucia, ale pieniądz i wyrachowanie zajmują wówczas pierwszoplanowe pozycje w grze codzienności.

„Drugi wieszcz” ironicznie traktuje XIX-wieczne pozy, styl bycia i pogoń za romantycznością. Panorama charakterów w utworze odrysowuje zubożałą szlachtę, oderwanych od rzeczywistego świata bohaterów oraz ostatnich idealistów, którzy poświęcają życie dla godnej sprawy. Utwór, w komediowej tonacji, pełen nieoczekiwanych zwrotów akcji, nie pozostawia złudzeń – jest brutalnym, rozprawieniem się z naszą tożsamością i mitami założycielskimi. Michał Zadara, wczytując się w tekst Słowackiego, podążając za jego słowem, obnaża świat hipokrytów i ludzi małych. Tym samym ujawnia źródła dzisiejszych kompleksów, stereotypów i fobii. To lustro, w którym warto się przejrzeć.

Szczegóły spektaklu

Kuroń. Pasja według św. Jacka

Dramat

Jacek Kuroń – legenda opozycji, dysydent, lewicowy polityk, działacz społeczny, współtwórca polskiej transformacji, ale też postać niesłusznie zapomniana we współczesnej debacie publicznej. Najnowsza sztuka Małgorzaty Sikorskiej-Miszczuk ukazuje wydarzenia z jego życia zatopione – dosłownie i w przenośni – w okrutnym, czasem zabawnym świecie nieistniejącej powieści Pasja wg św. Jacka. Fakty, mity i wspomnienia dotyczące tytułowego bohatera zestawione są tu z pytaniem, jak bardzo manipulujemy dziś słowami i sposobem opowiadania o naszej wspólnej (także całkiem niedawnej) historii. Opowieść o Jacku Kuroniu nie rości sobie praw do przedstawienia biografii. Jest raczej próbą zmierzenia się z jego legendą i spuścizną; okazją do postawienia pytań o funkcjonowanie jego ideałów w dzisiejszym życiu społecznym i o cenę, jaką zapłacił, walcząc o ich zachowanie.

Szczegóły spektaklu

Dzienniki Majdanu

Tragedia

21 listopada 2013 roku kilka tysięcy osób wychodzi na kijowski Plac Niezależności, by zaprotestować przeciwko decyzji prezydenta Ukrainy o odstąpieniu od podpisania umowy stowarzyszeniowej z Unią Europejską. Brutalna interwencja oddziałów milicji w nocy z 29 na 30 listopada sprawia, że spontaniczny, studencki, proeuropejski protest zamienia się w ogólnonarodową „rewolucję godności”, w której uczestniczą intelektualiści i robotnicy, przedsiębiorcy i uczniowie, artyści i urzędnicy. Na Majdan wychodzą setki tysięcy ludzi…

Od listopada 2013 do lutego 2014 członkowie nieformalnej grupy Nowa Ukraińska Drama na gorąco spisywali relacje świadków i uczestników kijowskich protestów. Natalia Worożbyt skomponowała z nich tekst dokumentalny, portretujący kolejne fazy rewolucji widzianej od środka, oczami zwykłych ludzi.

Spektakl kondensuje fakty i emocje. Dokumentalistyka zostaje wpisana w ciała aktorów, przepisana na ruch i motywy muzyczne. Konkretne, historyczne wydarzenia rozgrywają się tu i teraz, na scenie, wobec widzów. Gorączka rewolucyjna zagarnia bohaterów, przybierając najróżniejsze formy. Entuzjazm i zwątpienie, poczucie siły i przerażenie przemocą, fascynacja wspólnotowością i samotność żałoby. Czy my - mieszkańcy bezpiecznych krajów - mamy jakikolwiek dostęp do takich doświadczeń?

Szczegóły spektaklu

Juliusz Cezar

Tragedia

Zwycięski Juliusz Cezar powraca do Rzymu, gdzie witają go wiwatujące tłumy i nowe zaszczyty. Tymczasem, część senatorów obawia się skupienia całej władzy w rękach jednego człowieka i zawiązuje spisek, by zabić Cezara. Shakespeare skupia się na ukazaniu mechanizmów, które doprowadziły do Id marcowych, ale przede wszystkim pokazuje ich konsekwencje dla Rzymu i samych spiskowców.

Używając klasycznego tekstu, Barbara Wysocka dokonuje rekonstrukcji dramatu, zadając pytania, czy spiskowcy istotnie byli szlachetnymi patriotami, zatroskanymi o losy kraju, czy małymi, pozbawionymi szerokich perspektyw ludźmi, którzy nie mogli znieść wielkości Cezara? Czy walka o władzę to jeszcze Wielki Mechanizm, który opisał Jan Kott, czy może już tylko brudna rozgrywka, w której wszystkie chwyty są dozwolone?

Szczegóły spektaklu

Wojna i pokój

Tragedia

Adaptacja powieści uznawanej wręcz za rosyjską epopeję narodową. Dla twórców spektaklu stanie się ona punktem wyjścia do opowieści o okrucieństwie wojny i rosyjskich tęsknotach imperialnych, a jednocześnie materiałem do patrzenia na nasze polskie wyobrażenia o potężnym sąsiedzie ze Wschodu.

Będzie to próba opowiedzenia w kostiumie historycznym o konfliktach trawiących nas współcześnie i o powrocie tego brzydkiego słowa na „w”, jak eufemistycznie piszą niektóre media, na europejskie salony.

Szczegóły spektaklu

Dziewczyny do wzięcia

Komedia

Trzy młode dziewczyny z prowincji przyjeżdżają na jeden dzień do Warszawy. Wierzą, że jest to miasto wielkich możliwości i wielkich karier; miejsce, w którym wszystko może się wydarzyć, w którym będą się mogły wyrwać z małomiasteczkowej monotonii, poznać kogoś interesującego, może nawet znaleźć prawdziwą miłość. Jak wypadnie konfrontacja oczekiwań i rzeczywistości?

Inspirowany filmem Janusza Kondratiuka spektakl stawia pytania o podział na prowincję i centrum, a przede wszystkim w zabawny i przejmujący sposób ukazuje współczesne relacje międzyludzkie.

Szczegóły spektaklu

Lilla Weneda

Tragedia

Akcja Lilli Wenedy rozgrywa się w brutalnej, bajkowej prehistorii Polski przedchrześcijańskiej, podczas wojny dwóch mitycznych polskich plemion: Wenedów i Lechitów.
Michał Zadara osadza ten dramat w realiach XX-wiecznej historii, używając dramatu Słowackiego jako klucza do naszego obecnego, XXI-wiecznego stanu umysłu, ciągle obciążonego wydarzeniami z przeszłości.

Szczegóły spektaklu

Mojo Mickybo

Dramat

Mojo Mickybo to napisana błyskotliwym językiem opowieść o przyjaźni dwóch chłopców: Mojo i Mickybo. Opowieść, której tłem są zamieszki w Belfaście lat siedemdziesiątych. „Dwaj chłopcy, dwaj wspaniali chłopcy...” w świecie nienawiści, zdrady i przemocy próbują obronić swój świat, świat dziecięcej wrażliwości. Nie jest to historia o wkraczaniu w dorosłość, lecz o chwili, w której dorosłość brutalnie wkracza w nasze życie.

Czy otoczeni przez sztuczne podziały Mojo i Mickybo ocalą przyjaźń? Czy tak, jak dwaj rewolwerowcy, przebiją się i uciekną do krainy wolności? Czy też będą musieli opowiedzieć się po którejś ze stron?

Na scenie występuje tylko dwóch aktorów, którzy prowadząc opowieść pełną zwrotów akcji, grając parę tytułowych bohaterów i dwunastu innych postaci, stwarzając wiele miejsc akcji, pozwalają nam przyjrzeć się światu oczami dziecka. Nie ma rekwizytów ani dekoracji, tylko dynamiczna, wartka akcja, reszta dzieje się w wyobraźni widza.

Spektakl prezentowany we współpracy z Teatrem La Fayette.

Szczegóły spektaklu

Chłopi

Dramat

Z monumentalnej powieści Władysława Reymonta Krzysztof Garbaczewski wyławia treści ekologiczne i emancypacyjne; śledzi związki człowieka ze światem przyrody, definiuje na swój własny sposób potrzebę i sens pracy. W wielopoziomowej inscenizacji konfrontuje idee pisarza z tymi współczesnymi, tworząc świat istot będących po części ludźmi, zwierzętami i robotami, które poszukują celu własnej egzystencji. Świat „Chłopów” Garbaczewskiego to także arena działania performerskiego, na której rozgrywają się dramaty społeczności funkcjonującej często w oparciu o przemoc wobec kobiet i relacje wykluczenia.

Uhonorowana w 1924 roku Nagrodą Nobla powieść przedstawia życie fikcyjnej wsi Lipce z końca XIX wieku. Czytana zwykle jako etnograficzny zapis przeszłości, dzisiaj na powrót odsłania swoją mitotwórczą potęgę i kreacyjną moc języka. Korzenie polskiej mentalności, jak opisuje to historyk Andrzej Leder, wywodzą się z folwarcznej relacji „tego, kto po bat sięga i tego, czyj grzbiet pod bat się pochyla”, a nawet sięgają jeszcze dalej – w głąb ludzkiego ducha, którego sens odnaleźć można w podporządkowaniu się odwiecznemu cyklowi natury.

Spektakl dla widzów od 16. roku życia.

Szczegóły spektaklu