Ewa Telega - zdjęcie

Ewa Telega

8,4 / 10

513 oddanych głosów

Data urodzenia:
31-03-1962 (59 lat)

Polska aktorka teatralna, telewizyjna i filmowa.

Absolwentka Szkoły Baletowej w Bytomiu oraz PWSFTviF w Łodzi (1985).

Do najciekawszych w jej filmowym dorobku należą role w Łóżku Wierszynina (1997) oraz – nagrodzona na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni – w Córach szczęścia (1999).

W latach 1984–1986 była aktorką łódzkiego Teatru imienia Stefana Jaracza. Od 1986 roku jest aktorką warszawskiego Teatru Dramatycznego. Na stołecznej scenie oraz w Teatrze Telewizji wystąpiła w licznych spektaklach, będących adaptacjami dzieł m.in. Czechowa, Gogola, Turgieniewa, czy Dostojewskiego, dzięki czemu jest dziś przez wielu uważana za jedną ze specjalistek od ról w repertuarze opartym na XIX-wiecznej literaturze rosyjskiej.

Spektakle z udziałem tego aktora:

Boska!

Komedia

Światowy hit teatralny! Tekst oparty na historii życia FLORENCE FOSTER JENKINS, słynnej postaci ze świata opery, najgorszej śpiewaczki świata.

To spektakl o tym, że warto realizować nawet najbardziej szalone marzenia. Zabawna i momentami zdumiewająca opowieść o Florence Foster Jenkins – bogatej ekscentryczce, która, nie mając ani słuchu, ani głosu występowała w najsłynniejszych salach koncertowych świata, zapełniając Carnegie Hall do ostatniego miejsca. Radośnie fałszując, wierząc jednocześnie w swój talent i słuch muzyczny, Jenkins mowiła: „Ludzie mogą mówić, że nie umiem śpiewać, ale nikt nigdy nie powie, że nie śpiewałam”. Ta prawdziwa opowieść o jednej z najdziwniejszych postaci dwudziestowiecznej kultury pokazuje jednocześnie, że warto realizować nawet najbardziej szalone marzenia. Płyty z wykonaniami Jenkins sprzedawane są do dziś na całym świecie.

Szczegóły

Tramwaj zwany pożądaniem

Dramat psychologiczny

W jednej z najsłynniejszych ról światowego repertuaru - zmysłowej Blanche poniewieranej przez życie - Julia Kijowska. Jako Stanley Kowalski – Tomasz Schuchardt. Reżyseria, uwaga! Bogusław Linda.
Akcja sztuki rozgrywa się w klimacie końca lat 40. XX wieku w Nowym Orleanie. Pod oknami mieszkania Stelli i Stanleya Kowalskich codziennie przejeżdża tramwaj, który zatrzymuje się na przystanku Desire, czyli Pożądanie. Pewnego dnia wysiada z niego Blanche DuBois, siostra Stelli…
O „Tramwaju zwanym pożądaniem” mówi się: „współczesna sztuka obyczajowa”. Dziś i współczesność inna, i inne obyczaje. A co one znaczą w spektaklu Bogusława Lindy – sprawdźcie sami.

Szczegóły

Demon teatru, czyli mniejsza o to

Komedia

"Demon teatru" jest komedią o aktorach, czyli ludziach, którzy zawodowo udają innych ludzi. A co będzie, jeśli nikogo nie będą udawać, a jednak staną przed nami, żeby odegrać spektakl? Jak wiadomo, teatr kryje tysiące fascynujących niespodzianek. Niektóre z nich poznacie Państwo oglądając "Demona teatru", sztukę niezwykłą jak jej autor.


Bogusław Schaeffer przyszedł do teatru z muzyki w latach 60., będąc już jednym z najoryginalniejszych kompozytorów XX wieku. Nie dziwota więc, że jego dramaty przypominają czasem kompozycje muzyczne, a sama muzyka stanowi w nich element tyleż wspierający akcję, co ją kreujący. Ale to tylko część dramatopisarskiej oryginalności Schaeffera. Nie ma w tych sztukach tradycyjnej akcji i konwencjonalnych bohaterów, chociaż postaci wypowiadają zdania często znane nam z potocznego języka. Ba, zdarza się, że mówią wieloma językami, wplatając w mowę „literacką” wyrażenia gwarowe, żargonowe, cytaty z innych autorów. Nade wszystko jednak bawią się w teatr.

Szczegóły

Fantazja polska

Dramat

Fantazja polska inspirowana jest postacią Ignacego Jana Paderewskiego (w tej roli Krzysztof Tyniec) – światowej sławy pianisty i kompozytora, ale też dyplomaty i męża stanu, któremu zarówno Polska, jak i Stany Zjednoczone zawdzięczają tak wiele.

Paderewski gromadził w salach koncertowych prawdziwe tłumy. Dzisiaj najprawdopodobniej nazwalibyśmy go celebrytą, ale swój muzyczny sukces i niezwykłą popularność wykorzystywał dla „większej sprawy”. To właśnie dzięki jego staraniom Thomas Woodrow Wilson, prezydent Stanów Zjednoczonych Ameryki, w słynnych Czternastu Punktach, które przedstawił Kongresowi w 1918 roku, umieścił punkt dotyczący niepodległości Polski. Sztuka nawiązuje bezpośrednio do tych historycznych wydarzeń oraz eksponuje imponującą siłę kobiet będących w otoczeniu muzyka.

Prapremiera sztuki w Ateneum nawiązuje do okoliczności jubileuszowych związanych z 100. rocznicą odzyskania przez Polskę niepodległości i 90-lecia Teatru Ateneum.

Szczegóły

Domek trzech dziewcząt

Komedia

Francuska komedia poruszająca problemy damsko-męskie w różnych konfiguracjach, grana z wielkim powodzeniem nad Sekwaną.

Szczegóły

Lady Oscar

Komedia

Zwariowana francuska komedia sytuacyjna o kreatorce mody i jej rodzinie, pełna zaskakujących i nieprzewidywalnych zwrotów akcji.

Szczegóły

Gra w życie

Dramat

Kürmann chciałby raz jeszcze przeżyć swoje życie, uniknąć popełnionych błędów, a w kluczowych momentach – mając świadomość późniejszych wydarzeń – podjąć zupełnie inne decyzje. Otrzymuje taką możliwość i na naszych oczach rozgrywa się rodzaj improwizowanego spektaklu teatralnego z Kürmannem w roli głównej.

Prowadzący/Reżyser – cierpliwie i empatycznie prowadzi swojego bohatera przez meandry jego własnej biografii, wspierając go, pomagając podjąć decyzje i udzielając rad, nierzadko kąśliwych. Tworząc warianty swojego życia, Kürmann posiłkuje się doświadczeniem, inteligencją i moralnością, jednak sytuacja komplikuje się, gdy w grę wchodzą uczucia. Bohater – mimo najszczerszych chęci – pozostając sobą, zawsze zakocha się w tej samej kobiecie, zawsze dokona tych samych wyborów i każda droga zaprowadzi go do tego samego momentu w życiu. Kürmann nie potrafi oszukać przeznaczenia. Nic nie zmieni jego relacji z żoną, nie przyniesie rewolucji, nie uchroni przed śmiertelną chorobą. Gra w życie okazuje się zatem niemożliwa i nierealna.

Szczegóły

Dziewice i mężatki

Tragikomedia

Kobiety w poszukiwaniu mężczyzn… cóż za odwieczny temat! I w sztuce Moliera, i w autorskim przedstawieniu Janusza Wiśniewskiego, wizjonera teatru, kilka bardzo różnych pań i panien zdradza się ze swoją niechcianą samotnością.

Co dotyczy nie tylko tytułowych dziewic, ale i szacownych mężatek, które znudziły się swoim mężom. Te molierowskie kobiety – ale czy tylko molierowskie? – zrobią wszystko, by pozyskać lub odzyskać miłość. Do tego stopnia, że wpuszczają do domu złe duchy, biesy w uwodzicielskim przebraniu. No i dopiero się zaczyna… Wszystko zaś podszyte jest słynnym molierowskim śmiechem, bo przecież śmiech rozbraja, koi i wyzwala od złego.

Szczegóły

Śmiertelna Pułapka

Komedia

"Śmiertelna Pułapka" to inteligentnie i komicznie opisana historia misternie zaplanowanego morderstwa. Sidney Bruhl, popularny autor Broadwayowskich thrillerów, pozornie wiedzie szczęśliwe i spokojne życie w swoim domu z Connecticut. W rzeczywistości cierpi na brak weny, co powoduje frustrację i coraz poważniejsze problemy finansowe. Szansę na rozwiązanie swoich problemów widzi w chwili, gdy jego student przysyła mu tekst swojej pierwszej sztuki z prośbą o opinię. Wspólnie z żoną obmyśla plan, który ma zapewnić mu fortunę i wieczną sławę. Nie wszystko idzie jednak po ich myśli. Akcja plącze się, a komiczne i zaskakujące zwroty trzymają w napięciu do finału.

Czy w dzisiejszych czasach, kiedy wszystko można zapisać elektronicznie, w wielu dobrze strzeżonych kopiach taka intryga jest możliwa? Czy są autorzy, którzy w obawie przed wyciekiem ich tekstu mają tylko jedną, wydrukowaną kopię? Może nie, ale warto zastanowić się, jak daleko jesteśmy w stanie się posunąć z zazdrości czy chęci zysku. Taka refleksja przyda się w każdych czasach.

"Śmiertelna Pułapka" Iry Levina to jeden z najbardziej udanych kryminałów w historii teatru. Doczekała się hollywoodzkiej ekranizacji z udziałem Michaela Caine'a i Christophera Reeve'a, a na Broadwayu była najdłużej granym przedstawieniem. W ciągu czterech lat od premiery w 1978 roku została wystawiona ponad 1800 razy. Marian Seldes, grająca rolę Myry nie opuściła ani jednego przedstawienia i została wpisana do księgi rekordów Guinessa jako najbardziej wytrwała aktorka.

Szczegóły

Śmiertelna pułapka czyli sztuka dla której można zabić

Komedia

Sztuka Iry Levina – autora scenariuszy takich hitów jak „Dziecko Rosemary”, „Żony ze Stepford” czy „Sliver”

Inteligentnie i zabawnie opisana historia misternie zaplanowanego morderstwa. Sidney Bruhl, popularny autor Broadwayowskich thrillerów, pozornie wiedzie szczęśliwe i spokojne życie w swoim domu z Connecticut. W rzeczywistości cierpi na brak weny, co powoduje frustrację i coraz poważniejsze problemy finansowe… Szansę na ich rozwiązanie dostrzega w chwili, gdy jego student przysyła mu tekst swojej pierwszej sztuki kryminalnej z prośbą o opinię. Sidney obmyśla plan, który ma zapewnić mu fortunę i wieczną sławę! Nie wszystko idzie jednak po jego myśli…

Uprzejmie informujemy, że osobom spóźnionym bileterzy będą – w miarę możliwości – proponować miejsca, których zajęcie nie zakłóci odbioru sztuki pozostałym widzom. Po przerwie (o ile jest) będzie można zająć miejsca wyznaczone na biletach.

Szczegóły

Dwór nad Narwią

Dramat

Co może się wydarzyć, kiedy duchy z przeszłości materializują się w świecie żywych i wtrącają się w ich sprawy? Jarosław Marek Rymkiewicz, wybitny poeta, dramaturg i eseista, napisał w roku 1979 sztukę zarazem upiorną i śmieszną, w której działalność widm jest wyjątkowo uparta i dokuczliwa.

Każdy naród ma jakąś swoją historię, która albo napawa go dumą, albo bywa kulą u nogi. W przypadku naszej polskiej historii mamy do czynienia z jednym i drugim jednocześnie. To, co jednych z tej historii cieszy, innych ciężko wkurza, i tak mamy co najmniej od trzystu lat, o ile nie więcej. O historii ani zapomnieć się nie da, ani żyć z nią w zgodzie. Stąd kiedy trupy z przeszłości mieszają się z żyjącymi, wynikają z tego przeróżne porozumienia i nieporozumienia, groźne albo zabawne. Kochliwa hrabina sprzed stuleci odnajduje ducha kochanka we współczesnym dorobkiewiczu, stary generał z dawnego powstania ugania się za młodą mężatką… Kłania się Fredro i Witkacy, Mickiewicz i Mrożek. Dzisiaj znów uporczywie wracamy do historii, budujemy muzea i szukamy tam naszej dumy. Rymkiewicz zaś powiada: uważajcie, rodacy, upiory przeszłości lubią wysysać z nas krew.

Szczegóły