Dorota Stalińska - zdjęcie

Dorota Stalińska

8,4 / 10

88 oddanych głosów

Data urodzenia:
01-06-1953 (66 lat)

W 1976 ukończyła PWST w Warszawie. Grała w "Teatrze na Woli" (1976–1981). Laureatka prestiżowych nagród, m.in. im. Z. Cybulskiego tygodnika "Ekran". W 1976 debiutowała w filmie (Człowiek z marmuru), w 1980 zagrała główną rolę w filmie Bez miłości.

W 2001, podczas VI Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach, odcisnęła swoją dłoń na Promenadzie Gwiazd. Wydała trzy tomiki wierszy: Pożyczone natchnienie, Niewierny czas i Agape. Córka Janusza Stalińskiego. Była żoną aktora Krzysztofa Kołbasiuka. Ma syna Pawła, mieszkają w Milanówku. W latach 1994–1998 zasiadała w Radzie Miasta Milanówka, była radną Sejmiku Samorządowego Województwa Warszawskiego[1]. W 2014 została radną Sejmiku Województwa Mazowieckiego z ramienia Polskiego Stronnictwa Ludowego.

Jest jedną z trojga Polaków, obok Lecha Wałęsy i Jana Pawła II, których zdjęcia pojawiły się na okładce amerykańskiego tygodnika Newsweek. We wrześniu 1985 tygodnik ten opublikował materiał o światowej popularności fitnessu. Fotoreportaż z Polski przygotował Chris Niedenthal, a jedno ze zdjęć z tej sesji – Doroty Stalińskiej skaczącej na skakance na tle warszawskiego blokowiska – ze względu na walory reporterskie umieszczono na okładce

Spektakle z udziałem tego aktora:

Piękna Lucynda

Komedia

Czy można sobie wyobrazić polską komedię muzyczną iskrzącą się zabawną erotyką, wpadającymi do ucha piosenkami, inteligentną, pikantną i dowcipną zarazem? Zadanie nie łatwe. Ale właśnie taką sztuką jest „Piękna Lucynda”, najlepszą komedią wybitnego twórcy teatralnego i kabaretowego XX wieku Mariana Hemara, który jest także autorem piosenek i muzyki do niej. Prapremiera światowa sztuki odbyła się w 1967 r. na Scenie Polskiej w Londynie.

Piękna Lucynda jest błyskotliwym pastiszem „Natrętów” Zygmunta Bielawskiego, pierwszej polskiej komedii napisanej w języku ojczystym w 1765 roku. Hemar bawi się różnymi gatunkami komedii – od salonowej, poprzez wodewil po żarty rodem z rasowego kabaretu. Całość tworzy doskonałą zabawę z formą, gatunkiem i tradycją, za którą skrywa się kunsztowne piękno i wzruszająca poezja minionych epok teatru literackiego.

Spektakl uwodzi, przepięknymi arietkami, zabawnymi układami tanecznymi, pomysłową scenografią opartą na technikach teatru osiemnastowiecznego, a przede wszystkim soczystymi postaciami granymi przez znakomitych aktorów, od nestorów polskiego teatru po dobrze już znanych publiczności aktorów młodszego pokolenia.

Po raz pierwszy sztuka została wystawiona w Polsce przez Eugeniusza Korina w Teatrze Nowym w Poznaniu. Był grana przez 13 sezonów, oklaskiwany na stojąco w kraju i zagranicą, między innymi w Niemczech, Rosji, Holandii i Anglii, stanowiąc kolejny rekord frekwencyjny.

Profesor Aleksander Bardini określił tę realizację jako „arcydzieło gatunku”.

Szczegóły

Na czworakach

Komedia

"Na czworakach" to sztuka przewrotna. Autobiograficzna, w której Różewicz patrzy z ironią na swoje życie i składane mu hołdy.

Jej prapremiera odbyła się w czasach PRL-u w roku 1972 w warszawskim Teatrze Dramatycznym w reżyserii Jerzego Jarockiego z udziałem Zbigniewa Zapasiewicza w roli Laurentego i Ryszardy Hanin jako Pelagii. Dziś po latach i w innej rzeczywistości brzmi ona nadal aktualnie. Piętnuje bufonadę, obłudę, wazeliniarstwo, rozdawnictwo orderów, wątpliwe zachowanie kleru i nieustanne pełzanie na czworakach.

Przedstawienie Jerzego Stuhra ogląda się z zainteresowaniem. Znakomite reżysersko i aktorsko. Prym wiodą w nim Jerzy Stuhr jako Laurenty, Wiesław Komasa jako kolega Sitko, zbierający gromkie brawa, zwłaszcza za wielki monolog w drugiej części i Dorota Stalińska jako kapitalna Pelagia. Obok nich spisują się doskonale Michał Breitenwald jako doktor Racapan i Andrzej Glazer w roli Ojca Kontestatora. Na pochwały zasługują także pozostali wykonawcy - młodziutka Anna Karczmarczyk w roli Dziewczyny, Maciej Kmiecik w roli Pudla, Wojciech Chorąży jako Urzędnik i Strażnik Pierwszy oraz Maciej Kosmala jako Urzędnik i Strażnik Drugi.

Szczegóły

Zgaga

Monodram

W siódmym miesiącu ciąży Rachel Samstat odkrywa, że jej mąż Mark kocha inną kobietę. Fakt, że rywalka "jest wysoka jak wieża, ma szyję jak żyrafa i nos jak trąbę słonia", jakoś jej nie pociesza. Czasami jednak pociesza ją gotowanie, gdyż Rachel zajmuje się pisaniem książek kucharskich. Pomiędzy próbami ratowania swego małżeństwa, bohaterka podaje niektóre ze swych ulubionych przepisów kulinarnych.

"Jak to jest... Zakochujemy się w kimś i kochamy w nim wszystko to, co nas różni. Potem pobieramy się i te różnice zaczynają doprowadzać nas do szału. W końcu pozostają tylko napady irytacji, po których następują przeprosiny, po których znowu następuje irytacja i znowu przeprosiny. A w końcu pozostaje tylko układ społeczny - jesteście parą małżeńską, bywacie razem, przyjmujecie razem, a w końcu rozchodzicie się i przysięgacie sobie, że nigdy więcej." - Nora Ephron

Szczegóły

Koncert na wiele serc

Koncert

Każdy artysta ma świetnie wyglądać. Każdy artysta ma być sprawny. Każdy ma nas bawić i zachwycać. A co, jeśli łamie rękę, nadwyręża kręgosłup, naciąga ścięgna? Wtedy wymaga rehabilitacji.

Zapraszamy serdecznie na koncert charytatywny ,,Artyści Artystom – Koncert na wiele serc”. Udział w koncercie potwierdziło wiele gwiazd polskiej sceny i estrady. Będzie to wyjątkowa edycja świąteczna. Całkowity dochód przeznaczony jest na projekt Ewy Kuklińskiej ,,Uwaga Schody!” Program Rehabilitacji i Fizjoterapii Artystów.

Szczegóły

Wyzwolenie

Dramat

Rzecz dzieje się w teatrze, ale nie o teatrze opowiada… Scenka rodzajowa z życia artystów niepostrzeżenie zmienia się w opowieść serio, „labirynt teatru” staje się labiryntem narodowej wyobraźni, a głównym tematem okazuje się najważniejsze z ludzkich doświadczeń – pragnienie wolności.
Rozczarowany powierzchownym przyjęciem „Wesela”, Wyspiański napisał w 1903 roku „Wyzwolenie”, w którym podjął próbę sportretowania Polaków, tych dawnych i tych współczesnych.
Dramat, który mu się jawi do dziś porusza – bo wszystko jest: i ziemia, i kraj, i ojczyzna, i ludzie… Tylko naród się zgubił…

Szczegóły

Na czworakach

Tragikomedia

Polska klasyka. Tekst należący do naszego kanonu teatralnego, kiedyś grany wciąż i wszędzie, dziś zyskał nowe treści i aktualność. Różewicz najwspanialszy. Jerzy Stuhr ten utwór uczynił lata temu tematem swojej pracy magisterskiej. Dziś reżyseruje i interpretuje główną postać. Inteligent w swym poniżeniu i chwale. W obsadzie także między innymi Dorota Stalińska, Wiesław Komasa.
Jak mówi Jerzy Stuhr, reżyser: „Idea sztuki Różewicza zbiega się z moją sytuacją życiową, a zawsze taka zbieżność jest pociągająca twórczo, zwłaszcza jeśli stawia tę realną moją sytuację w świetle autoironii. Wielki Różewicz daje mi swą sztuką zakpić z siebie samego”.

Szczegóły