Dominika Kluźniak - zdjęcie

Dominika Kluźniak

7,9 / 10

60 oddanych głosów

Od 2010 roku w zespole Teatru Narodowego. Absolwentka warszawskiej Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza (2003). Aktorka teatrów warszawskich: Współczesnego (2003) i Dramatycznego (2003–2009).

Współpracowała ze scenami warszawskimi: Teatrem Stara Prochownia, Teatrem Współczesnym, Teatrem Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza, a także z Théâtre Sylvia Monfort w Paryżu oraz z Teatrem Polskiego Radia i Teatrem Telewizji Polskiej.

Fot. Andrzej Georgiew

Często występuje w:
Spektakle z udziałem tego aktora:

Kordian

Dramat

Dramat polskich wyborów.

Ginąć, umierać w imię szlachetnej idei czy żyć i psom szyć buty? – polska alternatywa przedstawiona Kordianowi w dwóch przypowieściach.

Szczegóły

Idiota

Dramat

Inscenizacja jednego z arcydzieł XIX-wiecznej powieści.

Rosja i świat na krawędzi chaosu. Wracający z Zachodu książę Myszkin szuka ratunku przed Apokalipsą w wierze praojców. Jest święty czy śmieszny? Naśladuje Chrystusa czy tylko go udaje?

Szczegóły

Elementarz

Dramat

Co by było, gdyby Alicja wpadła do króliczej nory, będąc już dorosłą kobietą? Co by było, gdyby jej senna podróż zaczęła się dzisiaj?

Elementarz jest próbą opowiedzenia o sprawach elementarnych. Poprzez tę surrealistyczną historię próbujemy ponownie ustalić podstawowe znaczenia.

Spektakl dla widzów od 16 roku życia.

Szczegóły

Pożegnania

Dramat

Chłopak z dobrego domu i fordanserka. Spotykają się przed okupacją i po Powstaniu Warszawskim. Agnieszka Glińska opowiada o niespełnionej miłości i o końcu Polski przedwojennej, biorąc na warsztat powieść Stanisława Dygata.

Miłość nie spełni się. Ani przed wojenną hekatombą, ani też w nowym, przywiezionym ze wschodu porządku. Reżyserka przedstawia historię pogruchotanego pokolenia, zastanawia się nad losem polskiej inteligencji i nad naszym dzisiejszym dziedzictwem. Prowadzi przedstawienie ze swadą, wrażliwością, wyczuciem psychologicznych detali. Nie bez przekory i ironii.

"Pożegnania" nazywano inteligenckim rozrachunkiem, tekstem o pokoleniu, dla którego życie skończyło się 1 września 1939 roku. Ta pełna wdzięku i dowcipu opowieść pozwala przyjrzeć się najnowszej historii ironicznie i z dystansem - a także zastanowić nad inteligenckim rodowodem współczesnej Polski.

Szczegóły

Królowa Śniegu

Dla dzieci

Mistrzowski tandem Cieplak i Witkowski – twórcy pełnej rozmachu, niezapomnianej inscenizacji Opowiadań dla dzieci Singera w Narodowym, po raz kolejny rozbudzają nieograniczoną wyobraźnię. Przed oczami widza odsłaniają się baśniowe krainy, a zarazem poezja teatru.

Przypowieść o dziewczynce, która przemierza cały świat dla ocalenia kochanego towarzysza dziecięcych zabaw. Wędrówka przez różne poziomy i odcienie baśniowej rzeczywistości jest dla niej przejmującym doświadczeniem, miłością w działaniu, praktyką życia – drogą z utraconego raju dzieciństwa w dorosłość.

Interesujące rozwiązania inscenizacyjne, częste zmiany scenografii i kostiumów – to zaproszenie do zachwycającej zabawy w teatr dla wielopokoleniowej publiczności.

Spektakl polecany dla widzów od 7. roku życia.

Szczegóły

Tango

Dramat

Pokoleniowe starcia i próba opanowania chaosu świata. W dramacie Sławomira Mrożka do głosu dochodzi dzikość ludzkich serc.

Wnikliwa interpretacja Jerzego Jarockiego zaprawiona jest goryczą. Bohaterowie pogubili się w wolności. W ich głowach panują nieład i rozprężenie – śmieszne i smutne. Przegrywają wszyscy, ale największą klęskę ponosi Artur, zbuntowany intelektualista, który szuka ratunku w despotyzmie. Tango początku XXI wieku jest drapieżne, brutalne i tragiczne.

Nagrody i nominacje:

2010 – Feliks Warszawski w kategorii „najlepsza drugoplanowa rola męska” dla Grzegorza Małeckiego za rolę Edka
2010 – nominacja do Feliksa Warszawskiego w kategorii „najlepsza reżyseria” dla Jerzego Jarockiego
2010 – nominacja do Feliksa Warszawskiego w kategorii „najlepsza pierwszoplanowa rola męska” dla Marcina Hycnara za rolę Artura
2010 – nominacja do Feliksa Warszawskiego w kategorii „najlepsza drugoplanowa rola męska” dla Jana Englerta za rolę Eugeniusza
2010 – nominacja do Feliksa Warszawskiego w kategorii „najlepsza drugoplanowa rola kobieca” dla Ewy Wisniewskiej za rolę Eugenii
2010 – nominacja do nagrody im. Cypriana Kamila Norwida w dziedzinie „Teatr” dla Grzegorza Małeckiego za rolę Edka

Szczegóły

Madame de Sade

Dramat

Legendarny immoralista oglądany oczami kochających go kobiet. Misterne studium zakamarków kobiecej duszy kreślone z subtelnością największego powojennego dramatopisarza Japonii.

Ludzka natura zaskakuje, kiedy łączy w sobie sprzeczności – miłość i nienawiść, dobro i okrucieństwo, moralność i rozpustę. Kiedy stawia znak równości między wolnością i złem.

Uprzejmie informujemy, że ze względu na układ sceny, spóźnieni widzowie nie będą wpuszczani na widownię. Prosimy o punktualne przybycie na spektakl.

Szczegóły

Ułani

Muzeum Wszech-Ułaństwa Polskiego. Eksponaty narodowego wzmożenia.
Komedia serio w trzech aktach o uwikłaniu w mitach polskości. Śmieszne, a przez to okropnie smutne.

Szczegóły

Dowód na istnienie drugiego

Dramat

Co jest do powiedzenia, a co do przemilczenia między pisarzami? Maciej Wojtyszko zderza Witolda Gombrowicza ze Sławomirem Mrożkiem. To grozi eksplozją.

Gombrowicza gra Jan Englert, Mrożka Cezary Kosiński. Kreślą portrety artystów, z których jeden prowokuje swoją ciągłą grą, a drugi – wycofaniem i milczeniem. Z dziejów rzeczywistych spotkań dwóch pisarzy w latach 1965 i 1966 Wojtyszko układa opowieść o zmaganiach z polskością. Dzięki niej lepiej uświadamiamy sobie, skąd przyszliśmy i co nas ukształtowało.

Szczegóły