Dominika Kluźniak - zdjęcie

Dominika Kluźniak

8,5 / 10

185 oddanych głosów

Od 2010 roku w zespole Teatru Narodowego. Absolwentka warszawskiej Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza (2003). Aktorka teatrów warszawskich: Współczesnego (2003) i Dramatycznego (2003–2009).

Współpracowała ze scenami warszawskimi: Teatrem Stara Prochownia, Teatrem Współczesnym, Teatrem Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza, a także z Théâtre Sylvia Monfort w Paryżu oraz z Teatrem Polskiego Radia i Teatrem Telewizji Polskiej.

Fot. Andrzej Georgiew

Spektakle z udziałem tego aktora:

Letnicy

Dramat

Czy to, jak pisał Gorki, „gromada ludzi bez ideałów”? Nieszczęśliwych, próżnych, zawiedzionych, którzy zatracili gdzieś swoje cele i marzenia. „Inteligencja to nie my! My jesteśmy czym innym. My jesteśmy letnikami w swoim własnym kraju”.

Szczegóły

Śnieg

Dramat

Inscenizacja młodopolskiego dramatu Stanisława Przybyszewskiego.
Przyjazd Ewy, dawnej miłości Tadeusza, burzy spokój jego małżeństwa z Bronką. Czy to, co wyparte, musi w końcu się ujawnić? Czy wielkie uczucie jest słabością, czy przejawem siły? Co każe nam niszczyć naszych bliskich, własne ułożone życie, samych siebie?


Uprzejmie informujemy, że ze względu na układ sceny, spóźnieni widzowie nie będą wpuszczani na widownię. Prosimy o przybycie na spektakl z kilkunastominutowym wyprzedzeniem.
Uprzedzamy, że w jednej ze scen spektaklu wykorzystywany jest stroboskop emitujący mocne, pulsujące światło.

Szczegóły

Madame de Sade

Dramat

Legendarny immoralista oglądany oczami kochających go kobiet. Misterne studium zakamarków kobiecej duszy kreślone z subtelnością największego powojennego dramatopisarza Japonii.

Ludzka natura zaskakuje, kiedy łączy w sobie sprzeczności – miłość i nienawiść, dobro i okrucieństwo, moralność i rozpustę. Kiedy stawia znak równości między wolnością i złem.

Uprzejmie informujemy, że ze względu na układ sceny, spóźnieni widzowie nie będą wpuszczani na widownię. Prosimy o punktualne przybycie na spektakl.

Szczegóły

Królowa Śniegu

Dla dzieci

Mistrzowski tandem Cieplak i Witkowski – twórcy pełnej rozmachu, niezapomnianej inscenizacji Opowiadań dla dzieci Singera w Narodowym, po raz kolejny rozbudzają nieograniczoną wyobraźnię. Przed oczami widza odsłaniają się baśniowe krainy, a zarazem poezja teatru.

Przypowieść o dziewczynce, która przemierza cały świat dla ocalenia kochanego towarzysza dziecięcych zabaw. Wędrówka przez różne poziomy i odcienie baśniowej rzeczywistości jest dla niej przejmującym doświadczeniem, miłością w działaniu, praktyką życia – drogą z utraconego raju dzieciństwa w dorosłość.

Interesujące rozwiązania inscenizacyjne, częste zmiany scenografii i kostiumów – to zaproszenie do zachwycającej zabawy w teatr dla wielopokoleniowej publiczności.

Spektakl polecany dla widzów od 7. roku życia.

Szczegóły

Milczenie o Hiobie

Dramat

„I siedzieli przy nim na ziemi siedem dni i siedem nocy, i żaden nie przemówił do niego ani słowa, gdyż widzieli, że jego ból był bardzo wielki” (Księga Hioba, 2,13).

Piotr Cieplak – autor cieszącej się ogromnym powodzeniem inscenizacji Opowiadań dla dzieci Isaaca Bashevisa Singera (Teatr Narodowy, 2007) – powraca do Księgi Hioba i namawia do wspólnego zamyślenia nad biblijnym tekstem. Interpretowana przez twórców spektaklu historia Hioba nie jest wyłącznie opowieścią o cierpieniu, lecz skłaniającą do milczącej medytacji życiową lekcją.

Przedstawienie z udziałem grającego na żywo zespołu Kormorany.

Szczegóły

Kordian

Dramat

Dramat polskich wyborów.

Ginąć, umierać w imię szlachetnej idei czy żyć i psom szyć buty? – polska alternatywa przedstawiona Kordianowi w dwóch przypowieściach.

Szczegóły

Dowód na istnienie drugiego

Dramat

Co jest do powiedzenia, a co do przemilczenia między pisarzami? Maciej Wojtyszko zderza Witolda Gombrowicza ze Sławomirem Mrożkiem. To grozi eksplozją.

Gombrowicza gra Jan Englert, Mrożka Cezary Kosiński. Kreślą portrety artystów, z których jeden prowokuje swoją ciągłą grą, a drugi – wycofaniem i milczeniem. Z dziejów rzeczywistych spotkań dwóch pisarzy w latach 1965 i 1966 Wojtyszko układa opowieść o zmaganiach z polskością. Dzięki niej lepiej uświadamiamy sobie, skąd przyszliśmy i co nas ukształtowało.

Szczegóły

Tango

Dramat

Pokoleniowe starcia i próba opanowania chaosu świata. W dramacie Sławomira Mrożka do głosu dochodzi dzikość ludzkich serc.

Wnikliwa interpretacja Jerzego Jarockiego zaprawiona jest goryczą. Bohaterowie pogubili się w wolności. W ich głowach panują nieład i rozprężenie – śmieszne i smutne. Przegrywają wszyscy, ale największą klęskę ponosi Artur, zbuntowany intelektualista, który szuka ratunku w despotyzmie. Tango początku XXI wieku jest drapieżne, brutalne i tragiczne.

Nagrody i nominacje:

2010 – Feliks Warszawski w kategorii „najlepsza drugoplanowa rola męska” dla Grzegorza Małeckiego za rolę Edka
2010 – nominacja do Feliksa Warszawskiego w kategorii „najlepsza reżyseria” dla Jerzego Jarockiego
2010 – nominacja do Feliksa Warszawskiego w kategorii „najlepsza pierwszoplanowa rola męska” dla Marcina Hycnara za rolę Artura
2010 – nominacja do Feliksa Warszawskiego w kategorii „najlepsza drugoplanowa rola męska” dla Jana Englerta za rolę Eugeniusza
2010 – nominacja do Feliksa Warszawskiego w kategorii „najlepsza drugoplanowa rola kobieca” dla Ewy Wisniewskiej za rolę Eugenii
2010 – nominacja do nagrody im. Cypriana Kamila Norwida w dziedzinie „Teatr” dla Grzegorza Małeckiego za rolę Edka

Szczegóły

Pożegnania

Dramat

Chłopak z dobrego domu i fordanserka. Spotykają się przed okupacją i po Powstaniu Warszawskim. Agnieszka Glińska opowiada o niespełnionej miłości i o końcu Polski przedwojennej, biorąc na warsztat powieść Stanisława Dygata.

Miłość nie spełni się. Ani przed wojenną hekatombą, ani też w nowym, przywiezionym ze wschodu porządku. Reżyserka przedstawia historię pogruchotanego pokolenia, zastanawia się nad losem polskiej inteligencji i nad naszym dzisiejszym dziedzictwem. Prowadzi przedstawienie ze swadą, wrażliwością, wyczuciem psychologicznych detali. Nie bez przekory i ironii.

"Pożegnania" nazywano inteligenckim rozrachunkiem, tekstem o pokoleniu, dla którego życie skończyło się 1 września 1939 roku. Ta pełna wdzięku i dowcipu opowieść pozwala przyjrzeć się najnowszej historii ironicznie i z dystansem - a także zastanowić nad inteligenckim rodowodem współczesnej Polski.

Szczegóły

Idiota

Dramat

Inscenizacja jednego z arcydzieł XIX-wiecznej powieści.

Rosja i świat na krawędzi chaosu. Wracający z Zachodu książę Myszkin szuka ratunku przed Apokalipsą w wierze praojców. Jest święty czy śmieszny? Naśladuje Chrystusa czy tylko go udaje?

Szczegóły

Ułani

Komedia

Muzeum Wszech-Ułaństwa Polskiego. Eksponaty narodowego wzmożenia.
Komedia serio w trzech aktach o uwikłaniu w mitach polskości. Śmieszne, a przez to okropnie smutne.

Szczegóły

Erwin Axer. Ćwiczenia pamięci

Erwin Axer był jednym z najwybitniejszych reżyserów w dziejach polskiego teatru. Był też wieloletnim dyrektorem Teatru Współczesnego, oraz – krótko – Teatru Narodowego.
Osobny rozdział jego twórczości stanowiło pisarstwo. Jego felietony, przez kilkadziesiąt lat publikowane w czasopismach teatralnych i zebrane potem w czterotomowym cyklu Ćwiczenia pamięci, to na poły autobiograficzne opowiadania o ludziach, miejscach, rzeczach i zdarzeniach, pisane z dystansem i autoironią.

Lekturą tekstów przypominamy dorobek pisarski Erwina Axera – jednocześnie licząc, że spotkanie z jego prozą, z jego sposobem patrzenia na świat, zachęci do sięgnięcia po jego książki.

Szczegóły

Elementarz

Dramat

Co by było, gdyby Alicja wpadła do króliczej nory, będąc już dorosłą kobietą? Co by było, gdyby jej senna podróż zaczęła się dzisiaj?

Elementarz jest próbą opowiedzenia o sprawach elementarnych. Poprzez tę surrealistyczną historię próbujemy ponownie ustalić podstawowe znaczenia.

Spektakl dla widzów od 16 roku życia.

Szczegóły

Sztuka bez tytułu l #WspieramKulture

Dramat

Link do bezpłatnej transmisji znajdziesz na stronie internetowej Teatru Współczesnego: KLIKNIJ TUTAJ

Spektakl będzie dostępny tylko w dniu pokazu 31 maja od godz. 19.00 w czasie trwania spektaklu
Pokaz dostępny tylko na terytorium Polski.

Popełniona przez niespełna dwudziestolatka "Sztuka bez tytułu" jest zapisem obrazu świata, mikrokosmosem, w którym, jak pod szkłem powiększającym możemy zobaczyć ludzi z całą ich bezradnością wobec życia i determinacją, by nadać mu jakikolwiek sens.

Perspektywa, z której ów świat widzi i opisuje młody Czechow fascynuje bezkompromisowością, bezczelnością i przenikliwością - zwłaszcza w demaskowaniu ludzkich relacji. Jest dzięki temu na wskroś współczesna. Czechow odsłania naszą ludzką pokrętność, małość, słabość, nasze bezradne poczynania i jednocześnie patrzy tak wyrozumiale i tak głęboko - aż do istoty człowieczeństwa.

Agnieszka Glińska

...jest Płatonow ze wszech miar sztuką fascynującą. Niezwykła dojrzałość refleksji nad kondycją ludzką budzi wręcz wątpliwość, czy mógł ją napisać zaledwie dwudziestoletni młodzieniec [...] odnajdujemy bowiem w niej niemal wszystkie problemy, wątki, motywy, postacie występujące w późniejszych jego sztukach: słynne pauzy, pozornie chaotyczne rozmowy, rekwizyty, sytuacje.

René Śliwowski, Antoni Czechow

Szczegóły

Trzy siostry

Dramat

Jan Englert po raz kolejny sięga do twórczości Antona Czechowa.

Trzy siostry – jedna z najważniejszych sztuk światowego kanonu dramatycznego.
Olga, Masza i Irina żyją w prowincjonalnym miasteczku, nie wiedząc, czy uda im się wyrwać w wielki świat, szczęśliwie ułożyć życie na miejscu, czy też zostać w wiecznym niespełnieniu.

„Kochane siostry, …muzyka gra tak wesoło, tak radośnie, zdaje się, że jeszcze trochę i dowiemy się, po co żyjemy, po co cierpimy... Gdyby wiedzieć, gdyby wiedzieć!”

_______________________________________________________________________________
harfa celtycka Julia Łopuszyńska (gościnnie; wystąpi w przedstawieniach 10 i 11 września) / Zuzanna Federowicz (gościnnie; wystąpi w przedstawieniu 12 września)
fortepian Mirosław Jastrzębski

Szczegóły

Hedda Gabler

Dramat

Niepozbawiony czarnego humoru dramat o potrzebie piękna i odwadze występowania przeciw etykietom i konwenansom.
Hedda Gabler – utwór Henrika Ibsena, mistrza realistycznego dramatu psychologicznego – w interpretacji reżysera Kuby Kowalskiego jest dziełem poetyckim.
W roli Heddy – Wiktoria Gorodeckaja.


Uprzedzamy, że w spektaklu pojawiają się głośne efekty dźwiękowe.

Szczegóły