Dominika Bednarczyk - zdjęcie

Dominika Bednarczyk

8,1 / 10

39 oddanych głosów

Data urodzenia:
17-05-1972 (47 lat)

Urodziła w się w 1972 roku w Krakowie. Skończyła krakowskie PWST. Choć debiutowała w 1992 roku rolą Julii w Romeo i Julii Williama Szekspira (w reż. Krzysztofa Orzechowskiego) w Teatrze Ludowym w Krakowie, to z Teatrem Słowackiego związana jest od 1996 roku, czyli od początku swojej drogi zawodowej.

Zagrała tutaj m.in. w: Śniadaniu u Tiffany’ego w reż. Pawła Miśkiewicza (1994), Księciu Niezłomnym w reż. Andrzeja Pawłowskiego (1998), Rzeźni w reż. Remigiusza Brzyka, Czarownicach z Salem w reż. Barbary Sass (1999), Jordanie w reż. Mai Kleczewskiej (2000), Abelardzie i Heloizie w reż. Agaty Dudy-Gracz (2001), Idiocie Fiodora Dostojewskiego w reż. Barbary Sass (2002), Nożach w kurach Davida Harrowera w reż. Mai Kleczewskiej (2002), Czarodziejskiej górze w reż. Barbary Sass (2004), Urodził się i to go zgubiło w reż. Antoniego Libery (2006), w Całe życie głupi w reż. Macieja Wojtyszki (2007), Rozmowach poufnych Ingmara Bergmana w reż. Iwony Kempy (2008), Kto wyciągnie kartę wisielca, kto błazna? wg Króla Leara Williama Szekspira w reż. Pawła Miśkiewicza (2015), Dziejach upadków według Honoré’a de Balzaca w reż. Małgorzaty Warsickiej (2016).

Grała w Lunatykach Krystiana Lupy (w wersji z 1995 i 1998 roku) w Starym Teatrze w Krakowie. Współpracuje z Teatrem STU.

W 1996 roku otrzymała nagrodę XIV Festiwalu Szkół Teatralnych; w 2001 roku dostała Ludwika za rolę Shirley w przedstawieniu Jordan Anny Reynolds i Moiry Buffini. W 2002 roku otrzymała Stypendium Twórcze Miasta Krakowa za twórczość teatralną. W tym samym roku została laureatką Nagrody im. Leona Schillera; w 2003 roku powtórnie otrzymała Ludwika, a także Złotą Maskę za rolę Agłaji w Idiocie wg Fiodora Dostojewskiego. Otrzymała nagrodę aktorską z rolę Jenny Von Westphalen w spektaklu Narodziny Fryderyka Demuth w reż. Macieja Wojtyszki na Festiwalu Rzeczywistość Przedstawiona Zabrze 2015. Za tę samą rolę otrzymała Nagrodę Aktorską na Festiwalu Teatrów Telewizji Sopot 2017. W 2017 roku po raz kolejny została laureatką Ludwika za rolę Baronowej Hulot w Dziejach upadku w reż. Małgorzaty Warsickiej.

Grała w licznych spektaklach Teatru Telewizji, np. w Antygodnie w reżyserii Andrzeja Seweryna (2005). Poza działalnością teatralną jest związana także z filmem. Ma na swoim koncie role m.in. w: Liście Schindlera w reż Stevena Spielberga (1993), Spisie cudzołożnic w reż. Jerzego Stuhra (1995), Ono w reż. Małgorzaty Szumowskiej (2004), Wspomnieniu lata Adama Guzińskiego (2016).

Spektakle z udziałem tego aktora:

Miłosna Wojna Stulecia

Dramat

Ile lat wspólnego życia potrzeba, aby zabić uczucie? Czy złamaną miłość można naprawić? Jak zranić ukochaną osobę i uchronić się przed odwetem?
Eva Rysová bierze na warsztat debiutancki poemat szwedzkiej literaturoznawczyni i feministki Ebby-Witt Brattström, napisany po głośnym rozwodzie pisarki z Horace’em Engdahlem – byłym stałym członkiem Komitetu Noblowskiego. Bohaterów opowieści jest dwoje: ona i on. Łączy ich ponadtrzydziestoletni związek, wspólnie wychowane dzieci, udane życie zawodowe i wysoka pozycja społeczna. To elita szwedzkiej kultury. Co się stanie, gdy dwoje takich wejdzie na wojenną ścieżkę, w której orężem są słowa?

Eva Rysová proponuje intymną, bolesną, ale i ironiczną wiwisekcję miłosnego związku w fazie rozpadu. Pojedynek na uszczypliwości, rywalizacja o rację, akrobatyka uczuć. Balansowanie na granicy miłości i nienawiści. W tle problem przemocy wobec kobiet i wołanie o równouprawnienie. Kto wygra tę wojnę płci?

Szczegóły

Narodziny Fryderyka Demuth

Tragedia

Mieszkanie emigranta i przyszłego prawodawcy komunizmu Karola Marksa w Londynie gdzieś koło roku 1850 to tylko dwa pokoje bez kuchni i łazienki, w których gnieżdżą się żona trzydziestoletniego wówczas Karola, Jenny, była arystokratka z pięknym rodowym „von” w nazwisku, służąca Helena i czwórka dzieci.

W takich warunkach powstawał "Kapitał". A raczej nie powstawał. W spektaklu i sztuce Macieja Wojtyszki nie widzimy Marksa piszącego, jesteśmy wyłącznie świadkami tego, co go od pisania odciągało. Jenny von Westphalen jest w wiecznej ciąży, dzieci hałasują, chorują i umierają, młodej służącej nikt nie płaci. Stale odwiedza ich i wspomaga bogaty przyjaciel i wielbiciel filozofa – Fryderyk Engels. Wojtyszko wydaje się z pozoru zastanawiać nad tym, czy rzeczywiście warunki życia Marksa odpowiadają za radykalizm jego społecznej diagnozy?

Szczegóły

Plastiki

Dramat psychologiczny

Plastiki to polska prapremiera najnowszej sztuki Mariusa von Mayenburga, wyreżyserowana przez specjalistę od budowania na scenie gęstych, złożonych psychologicznie światów – Grzegorza Wiśniewskiego.
Współczesna rodzina z klasy średniej: on jest zagubionym życiowo lekarzem, ona niespełnioną artystką i osobistą asystentką ekscentrycznego i pogrążonego w depresji artysty, a ich syn – przechodzącym burzliwy okres dojrzewania nastolatkiem. Przytłoczeni codziennymi obowiązkami zatrudniają pomoc domową. Jej pojawienie się sprawia, że chybotliwy, ale znany wszystkim rodzinny świat, nagle wywraca się do góry nogami.
Plastiki to lustro przystawione naszemu światu. Lustro wciągające, dowcipne i efektowne. Takie, od którego nie możemy się oderwać… i w które boimy się patrzeć.

Szczegóły

Balladyna

Dramat

Czy walka o słuszne idee jest warta morderstwa?

Balladyna Juliusza Słowackiego to opowieść o przejęciu władzy w obliczu końca świata. Świata w którym jest zbyt późno na zaprowadzenie nowego porządku. To także opowieść o bliskości świata natury, który współcześnie upomina się o swoje pierwotne prawa mocniej niż kiedykolwiek wcześniej. To wreszcie opowieść o świecie kobiet, który doszedł do głosu w epoce, w której na wszystko jest już zbyt późno.

Szczegóły

Kariera Artura Ui

Dramat

Arturo Ui to drobny gangster. Zaczyna swoją drogę proponując ochronę handlarzom kalafiorów. Szybko jednak, imając się najróżniejszych sposobów, pnie się wyżej. I wyżej. W świat finansjery, wielkiej polityki. W końcu wygrywa wybory. Od kalafiorów do władzy absolutnej.

Bertolt Brecht opublikował Karierę Artura Ui – jeden ze swoich najważniejszych dramatów – w 1941 roku. W tak groteskowy, rewiowy sposób przedstawił drogę dojścia do władzy Adolfa Hitlera. Bawiąc się schematem szekspirowskich kronik i gangsterskich opowieści przyglądał się narodzinom faszyzmu i triumfalnemu pochodowi przez kraj nazistowskiej władzy. Dziś, na deskach naszej sceny, historii tej przyjrzy się reżyser Remigiusz Brzyk. Co z niej wyczyta?

Szczegóły