Dominik Nowak - zdjęcie

Dominik Nowak

8,0 / 10

35 oddanych głosów

Data urodzenia:
21-05-1980 (40 lat)

Rocznik 80-ty, aktor (PWST Kraków), współzałożyciel Teatru Nowego w Krakowie, autor licznych projektów teatralnych, pedagog teatralny, autor dramatów i scenariuszy filmowych, laureat kilku nagród za działalność artystyczną i organizacyjną. Przez dwa lata, oprócz działalności Teatru Nowego, prowadził agencje produkcji teatralnej i filmowej. Zagrał kilkadziesiąt ról w teatrze, filmie, serialach i programach telewizyjnych, występuje również jako prezenter na estradzie. Posiada doświadczenie w budowaniu ról charakterystycznych, dobrze czuje się w repertuarze komediowym oraz grotesce.
Spektakle z udziałem tego aktora:

Królowa wanny

Tragikomedia

„Księżniczka sedesu, dolnej klapy sedesowej i strefy spuszczania wody, strażniczka królewskiego odbytu — jej wysokość Kądziela Fon-Piździela!”

Na spektakl „Królowa wanny” składają się fragmenty kabaretów, skecze oraz piosenki izraelskiego dramaturga Hanocha Levina, który z powodzeniem wkracza w kolejne produkcje krakowskiego Teatru Barakah. Bohaterów tych levinowskich tekstów spotykają historie niespotykane, bo oto przez wyjście do toalety tracą życiową szansę na miłość albo mylą im się oficjalne uroczystości położenia kamienia węgielnego, albo po prostu, jak Apsik i Czopek, ruszają w miasto, by zaliczyć kolejny nieudany podryw. Czy więc takie całkiem niespotykane?

Hanoch Levin sprytnie krążył wokół tematów damsko-męskich, dokładając politykę, historię, socjologię, antropologię, wszystko, co w levinowskiej, kochającej łamać wszelakie konwencje i stereotypy, głowie się przydarzało. 2* (refleksja + rozrywka) + (refleksja + rozrywka) * gra słowem = „Królowa wanny”.

Szczegóły

Griga

Tragikomedia

Raz jest śmiesznie, raz smutno. Wszystko w klimacie starej Rosji, z piosenkami, gadżetami i zapachem śledzia w occie.

W zapadłej wsi gdzieś w Rosji, w rozlatującej się chałupie, w której jeszcze tylko wódki i śledzi w occie jest pod dostatkiem, na urodzinach u Grigi spotyka się troje przyjaciół z czasów studiów. Alkohol leje się strumieniami, a każdy wypity kieliszek rozwiązuje języki i – jak to u wschodnich sąsiadów bywa – otwiera dusze. Przyjaciele na zmianę to kłócą się, to znów godzą. W jednej chwili żartują i popadają w melancholię. I wspominają…

Żadnego z nich matuszka Rosija nie rozpieszczała, każdy w jakimś stopniu zmarnował sobie życie. Młodzieńcze marzenia o świetlanej przyszłości zastąpiła gorzka rzeczywistość. To, co ich otacza, jest tak przygnębiające, że na trzeźwo tego „nie rozbieriosz”. Więc piją, piją na umór i tęsknią do czegoś, co jest lepsze, bo to, że lepsze gdzieś na nich czeka, jest pewne jak potworny kac nazajutrz rano.

Szczegóły

Poskromienie Złośnicy

Tragikomedia

Biały kruk wśród wystawień tej bardzo dziś niepoprawnej politycznie sztuki Szekspira: wyreżyserowany przez kobietę oraz nagrodzony Złotym Yorickiem w bieżącej edycji Festiwalu Szekspirowskiego. Reżyser Katarzyna Deszcz jest jedną z niewielu kobiet, które odważyły się spojrzeć na "Poskromienie" w dobie gender, a w dodatku tak, by zobaczyć w tej sztuce "rzecz o wzajemnej walce, kompromisach i nieprawdopodobnej fascynacji".

„Petruchio nie jest tu szowinistycznym męskim sadystą, tresującym i upokarzającym młodą niezależną kobietę, ale partnerem i przewodnikiem, wtajemniczającym „złośnicę” w arkana absurdu. Kolczaści kochankowie uczą się strategii przetrwania w świecie, w którym rządzi pieniądz, interes i koneksje” - napisano w uzasadnieniu nagrody dla spektaklu. Zdrowo podnosząca ciśnienie obu płciom komedia zawiera elementy Monty Pythona i pewien kontrowersyjny przebój.

Szczegóły