Daniel Piskorz - zdjęcie

Daniel Piskorz

8,8 / 10

923 oddanych głosów

Daniel Piskorz – jest aktorem z zamiłowania i z wykształcenia. Można go zobaczyć w kilku dobrych sztukach teatralnych, w kilkunastu kiepskich serialach i jeśli się jest spostrzegawczym i bez poważnej wady wzroku, to w paru filmach. Lubi smakować życie i kapuśniak, szwędać się po górach, dłubać w nosie oglądając filmy i topić książki w wannie. Umie też przewrót w przód i prawie że w tył. Jest założycielem i współtwórcą Krakowskiej Sceny Klasycznej - grupy przyjaciół, których łączy pasja do teatru. Krakowska Scena Klasyczna wraz z Krajową Sceną Komedii delArte oraz Teatrem Plejada współtworzą Teatr Praska 52.
Spektakle z udziałem tego aktora:

Emigranci

Dramat

Sztuka Sławomira Mrożka, „Emigranci”, choć napisana wiele lat temu (1974), pozostaje nadal aktualnym komentarzem do rzeczywistości. Problem emigracji pojawia się w wieczornych wiadomościach, w kolejnych wydaniach gazet, w informacjach internetowych. Wyjeżdżamy my, nasza rodzina, znajomi. Jest to emigracja zarobkowa, z powodu konfliktów zbrojnych, ze względu na ustrój polityczny. Powody są różne, ale ostatecznie zawsze mamy do czynienia z podobną sytuacją. W jednym, obcym dla siebie miejscu, znajdują się emigranci o rożnym pochodzeniu, różnym podejściu do życia, odmiennych poglądach. Jak radzą sobie z tymi różnicami?

Bohaterami utworu Mrożka są dwaj cudzoziemcy z bliżej nieokreślonego kraju, którzy zamieszkują wspólnie suterenę w nieznanym mieście Europy Zachodniej. Wyobcowany intelektualista, AA, wybrał emigrację z powodów politycznych, jego towarzysz zaś, "chłoporobotnik" XX, wyjechał wyłącznie dla zarobku. Skazani są na własne towarzystwo, a ich symbioza polega na wzajemnym uzależnieniu: XX wykorzystuje AA materialnie, ten natomiast twierdzi, że wykorzystuje towarzysza pod kątem studiów nad niewolniczą mentalnością swych rodaków. AA, sam sfrustrowany i bezwolny, z wyższością odnosi się do przedstawiciela niższej klasy, dorobkiewicza, którego jedynym celem w życiu jest poprawa własnego bytu. W tych warunkach obustronne konflikty i antagonizmy nabierają wyjątkowej ostrości.

Szczegóły

Kosztowny Romans

Komedia

"Pąsowa suknia", "Kosztowny romans" i "Niedokończona symfonia" jednoaktówki dorosłego Jana Brzechwy i Mariana Hemara. "Powróćmy jak za dawnych lat, w zaczarowany bajek świat...." Lata trzydzieste XX wieku - szampan, muzyka, czarujące kobiety w oszałamiających toaletach i eleganccy dżentelmeni....
Szalone noce w Adrii i Małej Ziemiańskiej... Powroty nad ranem...

Gorące uczucia, a jak kłótnie to na zabój. Komediowy wieczór dla dorosłych z niespodziankami godnymi przedwojennych czasów !!!

Szczegóły

Biedermann i podpalacze

Komedia

Wyobraź sobie, że do Twojego domu przychodzą podpalacze i uczciwie zapewniają Cię, że są podpalaczami, ale Ty im nie wierzysz. Mało tego, zapraszasz ich nawet do swojego domu. Cały sekret tkwi bowiem w tym, że ludzie bardzo często nie chcą wierzyć w prawdę. Tak mniej więcej przedstawia się historia pana Biedermanna.

Spektakl z zaskakującym, kryminalnym finałem, dawką czarnego humoru oraz ze świetnie napisanymi rolami. To także komentarz do obecnej epoki różnego rodzaju terrorystów, którzy przenikają społeczeństwo. Konfrontuje widza z tymi, którzy nie potrafią spojrzeć prawdzie w oczy.

Mówi o świecie, w którym osiągnięcie stabilizacji wyklucza prawdę i moralność oraz gdzie zgoda na mniejsze lub większe zło, to jak podpisanie cyrografu z diabłem. Zgrabnie napisana sztuka, autorstwa Maksa Frischa z roku 1953, zdaje się nie tracić na aktualności. Bawi w równym stopniu, jak i każe zastanowić się nad tym, na ile jesteśmy w stanie oswoić i zrozumieć zło. Bardzo często bowiem, zamiast próbować go wytłumaczyć, należałoby po prostu powiedzieć dość.

Szczegóły

Napis. Komedia francuska

Komedia

Krakowska Scena Klasyczna ma zaszczyt przedstawić Państwu „Napis" Gerarda Sybleyrasa. Czy wszyscy już przywykliśmy do napisów na murach, ścianach, do piktogramów?
Sympatyczne serca przebite strzałą, inicjały z WM niech sobie będą...
A szubienice z dyndającymi symbolami...
Malowane obelgi białą, czerwoną albo czarną farbą, sprayem, wydrapywane nożem na drzwiach oblewanych farbą.
Niesione na transparentach, skandowane rytmicznie!
Napisy chamskie, wulgarne, nienawistne, piętnujące, skierowane do .... INNYCH???
Nawet zamazywane wstydliwie wyzierają spod warstw starej farby.

Zobaczmy jak jest gdzie indziej. Zbierzemy Państwa do Paryża! Ale już nie z czasów Moliera, to współczesna stolica mody, tolerancji, poprawności politycznej. Czy aby na pewno?
Wprowadzający się lokatorzy do NASZEJ kamienicy wzbudzają sympatyczną ciekawość, ale i bywają wzięci na języki, jako NOWI. Paryżanie odmienieni pokłosiem Wielkiej Rewolucji, obywatele świata, kroczący w awangardzie postępu i multi-kulti, pouczający ustami swoich polityków inne narody, czy ONI zdadzą egzamin w mikro skali, w sytuacji 1:1? I co z tego wyniknie dla NAS ?

Sprawdźmy zatem czego się spodziewać od pokolenia Tych, których przodków MY uczyliśmy jeść widelcami. Zapraszamy na szaro-burą francuską komedię z gwarantowaną dawką czarnego humoru !

Szczegóły

Pocieszne wykwintnisie. Komedia Pana Moliera.

Komedia

„Pocieszne Wykwintnisie” to najbardziej znienawidzona przez Francuzów molierowska sztuka. Dlaczego? Ostrze satyry godzi w prowincję, a ściślej w „ prowincjałki” – ich bezguście, pęd za modą, ale też piętnuje zadzieranie nosa tych ze stolicy…Wieczny podział na lepszy i gorszy sort! Paryżanie i pogardzana reszta. To świat, w którym nie można być sobą, „trza” przywdziać maskę kogoś lepszego. Jakże daleko jeszcze tym Francuzom do „wolności równości i braterstwa” Ale czy tylko im?

Szczegóły

"Emigranci” Sławomira Mrożka | Krakowska Scena Klasyczna

Dramat

Sztuka Sławomira Mrożka, „Emigranci”, choć napisana wiele lat temu (1974), pozostaje nadal aktualnym komentarzem do rzeczywistości. Problem emigracji pojawia się w wieczornych wiadomościach, w kolejnych wydaniach gazet, w informacjach internetowych. Emigracja zarobkowa, z powodu konfliktów zbrojnych, ze względu na ustrój polityczny – powody są różne, ale ostatecznie zawsze mamy do czynienia z podobną sytuacją. W jednym, obcym dla siebie miejscu, znajdują się emigranci o rożnym pochodzeniu, różnym podejściu do życia, odmiennych poglądach. Jak radzą sobie z tymi różnicami?

Szczegóły