Daniel Olbrychski - zdjęcie

Daniel Olbrychski

7,8 / 10

153 oddanych głosów

Data urodzenia:
27-02-1945 (74 lat)

Daniel Olbrychski jest synem Franciszka Olbrychskiego (1905-1981) i Klementyny Sołonowicz-Olbrychskiej (1909-1995). W 1963 ukończył Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie. W 1971 złożył aktorski egzamin eksternistyczny w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie. W 2010 uzyskał dyplom magistra w Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie.

Dla kina odkrył go w 1963 Janusz Nasfeter, angażując do roli Korala w filmie "Ranny w lesie" według powieści Witolda Zalewskiego. Olbrychski miał wówczas 18 lat, był związany z Teatrem Młodzieżowym TVP pod opieką Andrzeja Konica i rozpoczynał studia w PWST w Warszawie.

W 1965 zagrał swoją pierwszą dużą rolę u Andrzeja Wajdy – Rafała Olbromskiego z Popiołów. Odtąd regularnie grywał w polskich filmach, pod kierunkiem takich reżyserów jak Andrzej Wajda (Wszystko na sprzedaż, Polowanie na muchy, Krajobraz po bitwie, Brzezina, Piłat i inni, Wesele, Ziemia obiecana, Panny z Wilka, Miłość w Niemczech, Pan Tadeusz), Kazimierz Kutz, Janusz Morgenstern, Julian Dziedzina, Krzysztof Zanussi, Jerzy Antczak, Jerzy Hoffman, Janusz Kijowski, Krzysztof Kieślowski in. Od 1970 zaczął też występować w produkcjach zagranicznych. Wśród wielu reżyserów, w których filmach pojawił się Daniel Olbrychski trzeba wymienić np. Volkera Schlöndorffa, Claude'a Leloucha czy Nikitę Michałkowa.

W 2010 zagrał rolę drugoplanową w filmie Salt u boku Angeliny Jolie. Jesienią 2012 dołączył do aktorów grających w polskiej telenoweli Klan.

Spektakle z udziałem tego aktora:

Zagraj to jeszcze raz, Sam

Komedia

W sztuce ZAGRAJ TO JESZCZE RAZ, SAM Woody Allen w mistrzowski sposób połączył dwie najważniejsze cechy swojego talentu - uniwersalny, ponadczasowy humor inteligentnego obserwatora z liryzmem znerwicowanego wrażliwca z Nowego Jorku. Przeplatają się w niej wszystkie najważniejsze tematy i fascynacje Allena - kinem, Nowym Jorkiem, muzyką, seksem, miłością i przemijaniem.

ZAGRAJ TO JESZCZE RAZ, SAM to historia poszukiwania miłości swego życia przez krytyka filmowego Allana Felixa (debiutujący w teatrze Kuba Wojewódzki), porzuconego przez swoją żonę Nancy (w tej i w jeszcze ośmiu innych rolach - Małgorzata Socha na zmianę z Barbarą Kurdej-Szatan). Allan zakochuje się przypadkiem w żonie swojego najlepszego przyjaciela, przystojnego biznesmana Dicka (Michał Żebrowski), w ślicznej, lecz znerwicowanej Lindzie (Anna Cieślak na zmianę z Aleksandrą Hamkało), którą uwodzi przy pomocy i według wskazówek swojego idola filmowego, legendarnego amanta czarnych kryminałów Humphreya Bogarta (Daniel Olbrychski), schodzącego do niego w tym celu z ekranu kina.

Reżyser Eugeniusz Korin stworzył najbardziej filmowe przedstawienie ostatnich lat, które stało się swoistym hołdem dla twórczości znanego na całym świecie autora przewrotnych komedii. Jest ono pierwszą realizacją z planowanego przez Teatr 6.piętro tryptyku „Miłość, Zdrada i Przebaczenie wg Woody'ego Allena”.

Szczegóły

Berek, czyli upiór w moherze 2

Komedia

Kultowy „Berek” powraca, a wraz z nim nasi ulubieni bohaterowie – Anna i Paweł, czyli para sąsiadów, których kiedyś połączyła nienawiść. Dziś, kiedy oboje odłożyli na bok swoje uprzedzenia, wzajemna niechęć zamieniła się w sympatię. Dobra zmiana – bez dwóch zdań! Może nawet za dobra… Kiedy bezustanna, intensywna obecność Anny w życiu sąsiada doprowadza jego związek do rozpadu, Paweł postanawia coś z tym zrobić i znaleźć sąsiadce inne zajęcie. Co skutecznie odwróciłoby od niego uwagę starszej pani? Oczywiście mężczyzna! Problem w tym, że Anna, powodowana wyrzutami sumienia, wpada na niemal identyczny pomysł i rozpoczyna poszukiwania nowego partnera dla Pawła. Szykują się więc dwie randki w ciemno! Co z nich wyniknie? Sprawdźcie sami! Niespodziewane zwroty akcji, doskonały humor i dobra zabawa gwarantowane!

Szczegóły

Zagraj to jeszcze raz, Sam

Komedia

Zagraj To Jeszcze Raz, Sam to historia poszukiwania miłości swego życia przez krytyka filmowego Allana Felixa (debiutujący w teatrze Kuba Wojewódzki), porzuconego przez swoją żonę Nancy (w tej i w jeszcze ośmiu innych rolach - Małgorzata Socha). Allan zakochuje się przypadkiem w żonie swojego najlepszego przyjaciela, przystojnego biznesmana Dicka (Michał Żebrowski), w ślicznej, lecz znerwicowanej Lindzie (Anna Cieślak), którą uwodzi przy pomocy i według wskazówek swojego idola filmowego, legendarnego amanta czarnych kryminałów Humphreya Bogarta, schodzącego do niego w tym celu z ekranu kina (Daniel Olbrychski).

Szczegóły

Zemsta

Komedia

"Zemsta" to spektakl zbudowany na wyrazistych osobowościach aktorskich. Joanna Trzepiecińska, Jarosław Gajewski, Daniel Olbrychski i Andrzej Seweryn budują wielobarwne, złożone sylwetki protagonistów, łącząc tradycję teatru fredrowskiego z dystansem do konwencji w jakiej zwykło się grywać Fredrę.

Najsłynniejsza i najbardziej żywotna komedia Aleksandra Fredry. Napisana w latach 30-tych XIX wieku, doczekała się do dziś niezliczonych adaptacji scenicznych, telewizyjnych i filmowych. Inspirowana była dokumentem znalezionym przez Fredrę na zamku Kamieniec w Odrzykoniu, w którym opisana została historia poprzednich właścicieli, dwóch skłóconych ze sobą rodów: Firlejów i Skotnickich, a kres wieloletnim zatargom dał w 1630 roku ślub Mikołaja Firleja i Zofii Skotnickiej.

"Zemsta" w reżyserii Krzysztofa Jasińskiego to druga w roku jubileuszu 100-lecia Teatru Polskiego propozycja zderzenia romantycznego repertuaru z wrażliwością współczesnego odbiorcy – pierwsza to "Irydion" w reż. Andrzeja Seweryna.

Najsłynniejsza komedia Fredry jest głęboko osadzona w tradycji sceny przy ul. Karasia i tworzy kierunek myślenia o linii repertuarowej sceny Teatru Polskiego od blisko stu lat. Najnowsza inscenizacja pozwoli na nowo postawić pytania, niezmienne od stuleci: czy polskość to wieczny spór? Czy polskość to piekło sąsiedzkości?

Szczegóły

Princess Ivona

Dramat psychologiczny

Przedstawienie, które jest zarazem międzynarodowym projektem edukacyjnym. W spektaklu opartym na „Iwonie, księżniczce Burgunda” Witolda Gombrowicza spotykają się znakomici, współtworzący historię polskiego teatru i filmu artyści – Barbara Wrzesińska i Daniel Olbrychski oraz studenci warszawskiej Akademii Teatralnej. Spektakl reżyseruje zaś Omar Sangare - polski aktor, reżyser i pedagog na stałe mieszkający w Nowym Jorku. Do współpracy przy „Princess Ivona” Sangare zaprosił m.in. Coby Chasmana-Becka, broadwayowskiego reżysera światła, współtworzącego także pokazy mody Toma Forda, oraz Pablo Arana Gimeno i Jorge Puerta Armentę, artystów Teatru Piny Bausch. Pierwotna wersja spektaklu była dyplomem studentów amerykańskiego Williams College. Rok później przedstawienie zostało przeniesione do Theatre Row w Nowym Jorku, gdzie gościło jako pierwsza profesjonalna inscenizacja Gombrowiczowskiej "Iwony, księżniczki Burgunda" w wersji anglojęzycznej na Manhattanie.

To nowa "Iwona..." — odkryta, podobnie jak i sam Gombrowicz, w świetle jego prywatnych zapisków zebranych w publikacji “Kronos”. Zapiski te mają charakter osobisty, nierzadko intymny, przybliżają do autora i inspirują do prób zrozumienia złożoności natury ludzkiej, jej wrażliwości i seksualności w świecie dzisiejszych norm społecznych.

Czy nasza świadomość ogranicza się do interpretacji powierzchowności w świetle tendencyjnych norm? Czy potrafimy zauważyć coś więcej, poza fasadą oczywistości? Czy nowa, inna percepcja pozwoli zauważyć człowieka na nowo, jego ukryte wartości i naturalną złożoność? Oto są pytania — a każde prowokuje do następnego.

Szczegóły

Czarodziejska Góra

Dramat

„Czarodziejska Góra” to jedno z najważniejszych wydarzeń jubileuszu Teatru Syrena, który obchodzi w tym roku 70-lecie działalności.

„Czarodziejska góra” to najsłynniejsza powieść Tomasza Manna, arcydzieło o ogromnym wpływie na światową literaturę i kolejne pokolenia czytelników. Powieść o czasie, dojrzewaniu, chorobie, przemijaniu. Dzieło wieńczące belle époque, wieszczące kataklizmy, które spadły na Europę w XX w.

Wojciech Malajkat, reżyser przedstawienia: „Mówią, że Wielka Wojna stanowiła koniec czasu Czarodziejskiej góry i początek rzeczywistości, w której jednostka stawała się mało znaczącym trybem w ogromnej maszynie - postępu, rozwoju gospodarczego, konsumpcji. Ale także w maszynie wojennej.

Nie zgadzam się z tym, że czas Czarodziejskiej góry przeminął; że współczesność to nie miejsce na rozważania o przemijaniu, moralności i czasie (który kiedyś płynął, a teraz pędzi). Również z tego powodu chciałbym po wielu latach przemyśleń i przygotowań zrealizować na deskach teatru mój wymarzony projekt—inscenizację powieści Tomasza Manna. Dlaczego to robię? Odpowiadając słowami Manna: Najistotniejszym i naturalnym powołaniem człowieka jest jego doskonalenie się.”

Szczegóły