Bożena Dragun - zdjęcie

Bożena Dragun

9,3 / 10

17 oddanych głosów

Kielczanka. Przechodziła kolejne etapy edukacji kończąc na białostockim Wydziale Lalkarskim PWST w Warszawie. Praktycznie całe swoje życie zawodowe związała z Teatrem H. Ch. Andersena w Lublinie.

Nosicielka określonych poglądów i butów nr 38. Interesuje ją wszystko, co ciekawe, nietuzinkowe i niebanalne (vide: scrabble!). Jest ciekawa świata i wyzwań, jakie przed nią postawi.

Spektakle z udziałem tego aktora:

Lekcje niegrzeczności

Dla dzieci

„Grzecznomierz”, jak sama nazwa wskazuje, to przyrząd do badania grzeczności. Noszą go na szyi uczestnicy międzyszkolnego konkursu, a wśród nich Strusia – najgrzeczniejsza w klasie, ale zupełnie pozbawiona przyjaciół. Nie będzie jej jednak łatwo wygrać, bo nagle w jej życiu pojawi się kudłaty, lekko śmierdzący i kompletnie zwariowany pies – Łysol. To on stanie się jej prawdziwym przyjacielem i wywróci jej życie do góry nogami, pokazując, że nie zawsze należy być uległym i ślepo posłusznym! Owa hołubiona przez dorosłych „grzeczność” przynosi bowiem korzyść głównie im samym, gdyż łatwiej jest kierować kimś, kto się nie przeciwstawia i nie dyskutuje. Wygodnie mieć pod ręką kogoś, kogo można na przykład bez żadnego „ale” zostawić przed drzwiami windy, gdy w tej zabraknie miejsca!
Łysol udowodni, że grzeczność nie zawsze popłaca. Ale uwaga: pozorna niegrzeczność Łysola, nie ma nic wspólnego z chamstwem, jest pozbawiona złośliwości, obłudy i nikomu nie robi krzywdy. To fantazja, domaganie się sprawiedliwości i umiłowanie wolności. Łysol uczy bowiem Strusię jak czerpać z życia radość, a nie tylko podporządkowywać się regułom i nakazom.

Szczegóły

Lekcje niegrzeczności

Dla dzieci

„Grzecznomierz”, jak sama nazwa wskazuje, to przyrząd do badania grzeczności. Noszą go na szyi uczestnicy międzyszkolnego konkursu, a wśród nich Strusia – najgrzeczniejsza w klasie ale zupełnie pozbawiona przyjaciół. Nie będzie jej jednak łatwo wygrać, bo nagle w jej życiu pojawi się kudłaty, lekko śmierdzący i kompletnie zwariowany pies – Łysol. To on stanie się jej prawdziwym przyjacielem i wywróci jej życie do góry nogami, pokazując, że nie zawsze należy być uległym i ślepo posłusznym! Owa hołubiona przez dorosłych „grzeczność” przynosi bowiem korzyść głównie im samym, gdyż łatwiej jest kierować kimś, kto się nie przeciwstawia i nie dyskutuje. Wygodnie mieć pod ręką kogoś, kogo można na przykład bez żadnego „ale” zostawić przed drzwiami windy, gdy w tej zabraknie miejsca!
Łysol udowodni, że grzeczność nie zawsze popłaca. Ale uwaga: pozorna niegrzeczność Łysola, nie ma nic wspólnego z chamstwem, jest pozbawiona złośliwości, obłudy i nikomu nie robi krzywdy. To fantazja, domaganie się sprawiedliwości i umiłowanie wolności. Łysol uczy bowiem Strusię jak czerpać z życia radość, a nie tylko podporządkowywać się regułom i nakazom.
Sytuacje, które kreuje Marcin Wicha – laureat Paszportów Polityki 2017 – są absurdalne i kapitalnie śmieszne! Dzieci przy tej historii pękają ze śmiechu. Jednak najważniejsze jest dające do myślenia przesłanie. Dzięki Łysolowi Strusia, z wiecznie potakującej i godzącej się na wszystko dziewczynki, zmienia się w osobę asertywną, otwartą i wierzącą w siebie.

Szczegóły

Księga dżungli

Dla młodzieży

Księga dżungli noblisty Rudyarda Kiplinga to jedna z najpiękniejszych i najbardziej znanych opowieści dla dzieci i młodzieży. Od ponad 120 lat porusza ona, śmieszy i wzrusza kolejne pokolenia czytelników. Trzy główne opowiadania (na których skupimy się i tym razem),
czyli: Bracia Mowgliego, Polowanie węża Kaa i Tygrys! Tygrys!, traktują o chłopcu, który wychował się wśród zwierząt i po latach próbował wrócić do świata ludzi. Wszyscy to znamy, pamiętamy. Pytanie, czy znamy naprawdę, czy tylko z późniejszych realizacji, które te opowieść ubarwiły i spłaszczyły? Bo Księga dżungli to nie jest (albo nie tylko) kolorowa, radosna disneyowska opowieść o zwierzątkach. To archetypiczna historia, która – oprócz wciągającej i efektownej fabuły – zawiera w sobie moc rytuału i mądrość zawartego w nim przesłania. To historia o poszukiwaniu tożsamości oraz próbie zrozumienia i oswojenia tego, co inne. To zaś – w dzisiejszym, pełnym ksenofobii, rasizmu i postępującego nacjonalizmu świecie – wydaje się dziś tematem trudnym, ale też niezwykle aktualnym.

SPEKTAKL DLA WIDZÓW OD 10 ROKU ŻYCIA

Szczegóły

Dziób w dziób

Dla dzieci

Dziób w dziób” jest współczesnym dramatem autorstwa Maliny Prześlugi. Opowieść toczy się wokół przygód Bandy honorowych gołębi, które walczą z podwórkową kotką Dolores, podejrzewając ją o zjedzenie ich towarzysza Janusza. Plany krzyżuje im pojawienie się wróbla Przemka, który bardzo chciałby dołączyć do Bandy i stać się jednym z gołębi. Jednak czy wróbel może kiedykolwiek zostać gołębiem? Historia porusza bardzo aktualne tematy budowania poczucia wspólnoty, miejsca dla inności w grupie i konfliktu wartości. Wciągająca akcja i komediowy nastrój utworu sprawia, że jest on przeznaczony dla widzów w różnym wieku. Za inscenizację dramatu odpowiedzialna jest reżyserka Elżbieta Depta, mająca doświadczenie w pracy w teatrach dramatycznych w Warszawie, Bydgoszczy, Gnieźnie i Kielcach, laureatka Nagrody Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Za oprawą scenograficzną i wykonaniem lalek do spektaklu stać będzie młode małżeństwo-tandem artystyczny- Agata Andrusyszyn-Chwastek scenografka nagrodzona główną nagrodą na Festiwalu Nowej Scenografii 2016, oraz Chwastek i Patryk Chwastek artysta malarz, którego prace prezentował w galeriach w Polsce i za granicą. Ich pomysł na scenografię polega na stworzeniu jej z rzeczy z recyklingu, zebranych na potrzeby spektaklu. Co więcej do współpracy artyści zaprosić chcą samych widzów. Podczas poprowadzonych przez nich warsztatów robienia lalek, widzowie stworzą fragmenty scenografii, które wykorzystane zostaną później w spektaklu.

Spektakl dla widzów od lat 6.

Szczegóły

Tymoteusz wśród ptaków

Dla dzieci

Miś Tymoteusz mieszka w lesie wraz ze swoim tatą i ptakami. Nadchodzi wiosna i - jak wszyscy wiemy – w gniazdkach zaraz pojawią się jajka. Wszystkie ptaki będą zajęte ich wysiadywaniem. Z wyjątkiem jednego: kukułki! Ten właśnie ptak podłoży swoje jajka, nie komu innemu, tylko samemu Misiowi Tymoteuszowi! Może uda się dla tego jajeczka znaleźć gniazdko? Może jakiś ptak zdecyduje się to jajko wysiedzieć?

Szczegóły

Grzeczna

Dla dzieci

Lusia jest śliczna, pilna i zdolna: pisze starannie, dokładnie szczotkuje zęby, nie przeszkadza starszym, czyta książki, przytakuje, kiedy trzeba, uśmiecha się od ucha do ucha i zgłasza na lekcjach, podnosząc rączkę z równiutko obciętymi paznokietkami. Była tak bardzo, bardzo, bardzo grzeczna. Tak grzeczna, że któregoś dnia zniknęła i nikt nie mógł jej znaleźć…

Historia Lusi uczy najmłodszych niepopadania w pułapkę bycia idealnym i bezkrytycznego podporządkowywania się oczekiwaniom innych. Pokazuje też, jak odnaleźć swój głos, zanim staniemy się zupełnie niemi i przezroczyści.

Szczegóły

Proszę słonia

Dla dzieci

Proszę słonia Ludwika Jerzego Kerna to dla wielu z nas powrót do dzieciństwa, zarówno jeśli chodzi o ulubioną lekturę, jak i wspomnienie starych „Dobranocek”. Tym razem historię chłopca, który nie umiał urosnąć i… słonia, który rósł ponad miarę, przenosimy na scenę.

Pinio, kilkuletni chłopiec, jest najmniejszy w swojej klasie. To właśnie jest olbrzymim zmartwieniem jego rodziców, którzy codziennie podają mu garść witamin: „na rośnięcie!”. Pastylki zamiast do buzi Pinia wpadają – w tajemnicy przed rodzicami oczywiście – do trąby porcelanowego słonia Dominika. W efekcie zamiast wielkiego syna rodzice zostają posiadaczami wielkiego słonia, który z każdym dniem coraz bardziej wypełnia ich dom…

Ale to nie koniec. Słoń dziwnym sposobem – oprócz tego, że wciąż rośnie – zaczyna mówić i poruszać uszami, a w końcu chodzić. Staje się największym porcelanowym słoniem na świecie, wzbudzając tym samym powszechne zainteresowanie i stając się łakomym kąskiem tak dla kolekcjonerów osobliwości, jak i dla zwykłych rzezimieszków.

dla widzów od lat 4

Szczegóły

Alicja w krainie czarów

Dla dzieci

Alicja w krainie czarów Lewisa Carolla to utwór ikona: z wielowątkowej historii teatralni twórcy zazwyczaj sięgają po jeden lub kilka motywów, łącząc je, mieszając, by na nowo odczytać historię dziewczynki, która wpadła do nory królika.

Wersja przygotowywana przez zespół „Andersena” to wynik kolejnej międzynarodowej współpracy: tym razem z holenderskim teatrem tańca i ruchu deStilte z Bredy pod przewodnictwem Jacka Timmermansa. Zespół ten, jako jeden z nielicznych w Europie specjalizuje się w tworzeniu spektakli tańca współczesnego dla młodych widzów. Stąd w lubelskiej Alicji ruch będzie podstawowym środkiem wyrazu.

W połączeniu z naszym doświadczeniem teatru plastycznego powstaje wersja, w której ciało, ruch, symbol na scenie są równoważne i dają możliwość wypracowania uniwersalnego języka teatru. Forma zabawy scenicznej zaproponowana przez twórców sprawia, że na chwilę każdy może zostać Alicją, jak i każdy może przemienić się w białego królika.

Szczegóły