Bożena Baranowska - zdjęcie

Bożena Baranowska

6,7 / 10

9 oddanych głosów

Absolwentka Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. W Teatrze Polskim od 1.09.1977 z przerwą w latach 1988-1998 (pobyt za granicą).
Często występuje w:
Spektakle z udziałem tego aktora:

Kasta la vista

Komedia


Spektakl dla widzów od 16. roku życia.


Błyskotliwa, inteligentna i zaskakująca komedia absurdu francuskiego autora Sébastiena Thiéry’ego. Pełen czarnego humoru traktat o współczesnym świecie: pozornej sprawiedliwości, równości i wolności w dobie powszechnej globalizacji. Groteska opowiadająca o tym, jak przeciętny obywatel wpada w sieć korporacyjnego świata finansów. Reżyser Jacek Bończyk osadził tekst w polskich, a nawet wrocławskich realiach.

„Wyobraź sobie, Widzu, że jesteś zadowolonym agentem nieruchomości, który wszedł do oddziału swojego banku, żeby podjąć gotówkę. Podajesz do autoryzacji kartę debetową i… I odtąd zaczyna się udręka Jacka Krafta, który boryka się z dziwacznym kasjerem oraz specyficzną szefową oddziału banku. W banku, który już nie jest znajomym bankiem, zaczyna się pełna absurdów historia, która może się przydarzyć każdemu, kto przekroczy próg pozbawionej czułości instytucji. W finale spektaklu pozostaje pytanie: czy ta cała sytuacja była lub byłaby w ogóle możliwa? A może to misterna gra boskiej istoty pochodzącej z innej kultury i wymiaru? Przekonaj się, Widzu, sam. Koniecznie. Pozdrawiam – reżyser”.

W spektaklu wykorzystano utwory z płyt Changing oraz Shuruvath w wykonaniu MICHAŁA RUDASIA

W teledysku wystąpiły tancerki z wrocławskiej grupy Indie Beats – Connect with Dance: ANUSHA CHITTI, MANU THEJA DANDU, DEEPIKA KONDURU, SANDRA SZNYR
realizacja i zdjęcia MIKOŁAJ PŁYWACZ, koordynator nagrania PATRYCJA WRÓBEL.

Szczegóły

Białe małżeństwo

Dramat


Spektakl dla widzów od 16. roku życia.


Jedna z bardziej kontrowersyjnych sztuk Tadeusza Różewicza i choć napisana w ubiegłym stuleciu, wraz z emancypacją kolejnych pokoleń wciąż zyskuje na aktualności. W realizacji Martyny Łyko spektakl przyjmuje wyraźnie kobiece spojrzenie, bo w obsadzie znalazły się wyłącznie kobiety, aktorki oglądamy również w rolach męskich. Narrację w spektaklu prowadzą dorastające Bianka i Paulina. Dziewczyny poznają świat swoich emocji, próbują odnaleźć własną tożsamość i zrozumieć budzącą się w nich seksualność.

Oczami dojrzewających kobiet obserwujemy rodzinny dom, a w nim: relacje władzy, ukute układy, zależności i konwenanse, a przede wszystkim ludzi zamkniętych w genderowo uwarunkowanych nakazach społecznych. Postawy te budzą niepokój i niezrozumienie młodych w kontekście namiętności i pragnień, które nierozumiane lub ukryte miotają ich bliskimi. Spektakl odszyfrowuje Różewiczowską inspirację życiorysami polskich emancypantek na drodze do równości, a w intencji realizatorów również narodzin i kształtowania się podmiotowości w każdej i w każdym z nas.

Premierą przedstawienia Martyny Łyko Teatr Polski we Wrocławiu otworzył Rok Różewiczowski, czyli cykl wydarzeń w setną rocznicę urodzin Tadeusza Różewicza.

Szczegóły

Czas na mnie

Muzyczny

Poetycko-muzyczny spektakl na podstawie twórczości Tadeusza Różewicza, zamykający obchody Roku Różewiczowskiego w Teatrze Polskim we Wrocławiu. Scenariusz Jana Szurmieja opowiada historię człowieka (poety?), opisuje świat, w którym żyjemy, zarówno poprzez songi, jak i wrażliwość twórczą autora, który pełni funkcję narratora opowieści. Treścią przedstawienia jest życie poety od narodzin aż po kres ostateczny. Kiedy nadchodzi Czas…
Wykonywaną na żywo muzykę do spektaklu przygotowało czworo kompozytorów.

Szczegóły

Prezydentki

Tragikomedia

Genialne przedstawienie Krystiana Lupy według sztuki skandalizującego "ojca" dzisiejszych brutalistów Wernera Schwaba, której za życia autora nie chciał wystawić żaden austriacki teatr.

Opowieść o trzech kobietach, których świat zamyka się między wspomnieniami o przeszłości, dewocją, telewizorem i upokarzającą pracą. Należą do tej warstwy społecznej, której na co dzień wolimy nie widzieć. Życie wewnętrzne mają nikłe, wspomnienia jałowe, język wulgarny i kaleki, a horyzont myślowy zakreślony drobnomieszczańską rutyną i okrucieństwem. Żyją marzeniami, a utrata kontroli nad iluzją prowadzi je do zbrodni.

Intensywne przeżycie teatralne, mocą dorównujące antycznej tragedii. Znakomite role Bożeny Baranowskiej, Haliny Rasiakówny i Ewy Skibińskiej.

Szczegóły