Bernadetta Statkiewicz - zdjęcie

Bernadetta Statkiewicz

9,1 / 10

11 oddanych głosów

Wiek: 24 lat

Wykształcenie -

Aktorstwo w Akademii Teatralnej w Warszawie

Spektakle z udziałem tego aktora:

Awantura w Chioggi

Komedia

Nie ma lepszej wróżby dla przyszłego twórcy komedii, jak przyjść na świat w osiemnastowiecznej Wenecji – w karnawale, wśród śpiewów, zabaw i maskarad. Tam właśnie, w lutym 1707 roku urodził się Carlo Goldoni. Do czterdziestego roku życia próbował godzić pasję literacką z pracą adwokata, by ostatecznie w 1748 roku ulec przeznaczeniu, porzucić karierę prawniczą i poświęcić się pisaniu.
Spośród dwustu komedii stworzonych przez Goldoniego „Awantura w Chioggi” jest uznawana za dzieło najdoskonalsze, o kunsztownie zbudowanej akcji, wyrazistych postaciach i wielowymiarowym komizmie.
Opowieść o zżytej społeczności małej, nadmorskiej miejscowości to historia, w której będziemy mogli przejrzeć się jako ludzie – dostrzec swoje wady, ale i wiele zalet. „Awantura w Chioggi” to spektakl, w którym – na przekór czasom – witalność, żywiołowość, szczery śmiech, a przede wszystkim dobro, którego jest w człowieku więcej niż zła, poprowadzą nas „na jasną stronę ulicy”. Przynajmniej na chwilę.

Szczegóły

Klub

Dramat

„To jest taki klub
Po szwedzku „klubben”
To ważne, że po szwedzku
Bo przypominam, że jesteśmy w Sztokholmie
Czyli w Szwecji
W bardzo szwedzkiej Szwecji
To ważne, wiecie państwo, że w ogóle nie jesteśmy w Polsce” – mówią bohaterki spektaklu „Klub”.

Ta oparta na reportażu Matilday Voss Gustavsson opowieść, która nie dzieje się w Polsce, i nie rozgrywa się w środowisku teatralnym, i nie ma nic wspólnego ze szkołą teatralną, stała się z inicjatywy aktorek, studentek dyplomowego roku Akademii Teatralnej, punktem wyjścia do pracy nad spektaklem. Julia Biesiada, Julia Borkowska, Maria Kozłowska, Katarzyna Lis, Adrianna Malecka, Magdalena Sildatk, Bernadetta Statkiewicz, Monika Szufladowicz, Helena Urbańska, Emilia Walus zaprosiły do współpracy reżyserkę Weroniką Szczawińską.

Wraz z innymi współtwórczyniami – Dobrawą Borkałą, Martą Szlasą-Rokicką, Martą Szypulską, Teoniki Rożynek – zapraszają widzów, aby dołączyli do klubu: elitarnego miejsca, w którym każdy zawsze chciał się znaleźć; w którym oddycha się sztuką, a życie to nieustający wernisaż – zakłócany jedynie przez okazjonalnie rozsiewane plotki.

Innowacyjny model pracy w ramach „Klubu” polega na zniesieniu hierarchii uczeń-mistrz i aktor-reżyser na rzecz równościowej współpracy wszystkich twórczyń, przy jednoczesnym podziale ról ze względu na stopień odpowiedzialności za proces kształcenia i dynamikę procesów grupowych. Celem pracy nad przedstawieniem jest uwzględnienie potrzeb studentek i demokratyzacja procesu pracy nad spektaklem. Istotny, o ile nie kluczowy, aspekt pracy nad “Klubem” dotyczy również podstawy do stworzenia spektaklu: oddolnej inicjatywy studentek, zdiagnozowania problemów związanych z wykluczeniami i wreszcie współpracy studentek z rzeczniczką praw studenckich oraz władzami uczelni, a następnie wspólnym wypracowaniem rozwiązań problemu i próbą ich praktycznego wdrożenia, czego rezultatem jest premiera „Klubu”.

UWAGA: Spektakl zawiera sceny opisów przemocy seksualnej i jest przeznaczony dla widzów powyżej 16 roku życia.

Scenariusz na podstawie książki Matildy Voss Gustavsson „Klubben” w tłumaczeniu Justyny Czechowskiej

Szczegóły

Don Juan

Dramat

Nie mam wątpliwości – losy klasycznej literatury teatralnej zależą nie tylko od upodobań widowni, ale przede wszystkim od twórców i ich postawy wobec szczerości i uczciwości dzieła. Konfrontację i wymianę poglądów, choćby najbardziej rozbieżnych, uważam za konieczność. Niestety coraz częściej stajemy przed wyzwaniem licznych nieporozumień, pomieszania pojęć, wieloznaczności interpretacji tych samych określeń, zawłaszczania symboli i ich znaczeń. W moim przekonaniu nieustanne pozostawanie w rzetelnym kontakcie z klasyką, pomaga odnaleźć nadzieję na sensowność Świata.

„Don Juan”, w mojej interpretacji, jest to historia młodego człowieka, który żyje w czasach niezliczonych odpowiedzi na pytania o sens życia i otrzymał wolność ich wyboru. Mógłbym go nazwać – dzieckiem naszych czasów. Słucha tylko własnych pragnień, buntuje się przeciwko społecznemu porządkowi, sam dla siebie stanowi prawo, wierzy w nieistnienie Boga. Jest w tym autentyczny, uczciwy i nieustępliwy. Trudność w ocenie jego postawy polega na tym, że niełatwo odmówić mu racji. Powstaje przy tym paradoks; to nie obecność Don Juana destabilizuje ustalony porządek, ale jego śmierć.

Intryguje mnie próba opowiedzenia tej historii widzowi, który żyje w świecie uwolnionym z dogmatów – świecie, w którym utracono tradycyjną moralność, ale nie zyskano nowej.

Piotr Kurzawa
___________________________________________________________________________________
Oświadczenie o stanie zdrowia:
KLIKNIJ TUTAJ

Drodzy Widzowie!

Od 1 grudnia prosimy tych z Państwa, którzy zaszczepili się przeciwko COVID-19, o przynoszenie ze sobą na spektakle zaświadczenia/certyfikatu o szczepieniu.

Zgodnie z nowym rozporządzeniem Rady Ministrów Poz. 2177 z dnia 29 listopada 2021 r., w instytucjach kultury aktualny limit miejsc na widowni wynosi 50%, przy czym do limitu nie są wliczane osoby zaszczepione. Jesteśmy zatem zobligowani do prowadzenia sprzedaży biletów i obsługi widowni zgodnie z obowiązującymi restrykcjami. Okazywanie zaświadczeń/certyfikatów o szczepieniu w wersji papierowej lub elektronicznej jest niezbędne do weryfikacji limitu miejsc na widowni.

Będziemy niezmiernie wdzięczni za dobrowolne okazywanie certyfikatów szczepienia przez osoby zaszczepione lub wypełnienie stosownego oświadczenia o przyjęciu szczepienia.

Udostępnienie informacji o zaszczepieniu jest dobrowolne, jednakże odmowa okazania certyfikatu może uniemożliwić udział w spektaklu (w przypadku osiągnięcia limitu miejsc dla osób niezaszczepionych lub odmawiających udzielenia informacji o zaszczepieniu).

Ogromnie dziękujemy za wyrozumiałość!

Szczegóły

Pustka

Dramat

PUSTKA na podstawie sztuki DREAM WORKS Iwana Wyrypajewa w tłumaczeniu Karoliny Gruszki

Margaret McCollum każdego dnia przychodzi na stację metra Embankment w Londynie, by usłyszeć komunikat, któremu kiedyś użyczył głosu jej nieżyjący od 18 lat mąż, Oswald Laurence. Kobieta z tęsknoty za nim codziennie siada na ławce i czeka, żeby raz jeszcze usłyszeć słowa „mind the gap” (Uważaj na pustkę/lukę).

Margaret nie jest bohaterką naszej historii i jej imię nie pada ani razu ze sceny, jednak jest coś, co łączy ją zarówno z tą opowieścią, jak i z każdym innym człowiekiem na ziemi. Tym czymś jest ludzkie chorowanie na śmierć; fakt nieuchronności końca oraz wiążący się z nim lęk. Próbujemy oswoić go na wiele sposobów – powszechną metodą jest miłość, tak różna od śmierci, miłość ze swoim pulsującym ciepłem i energią witalną. Zakochani trwają w znieczuleniu sobą miesiące, nawet lata, w przekonaniu, że są bezpieczni, jak dzieci, chowające głowę pod kołdrą w obronie przed ciemnością. Ten sposób wybrał bohater dramatu Iwana Wyrypajewa, David.

Po śmierci Meryl, David zostaje sam z wypełniającym świat poczuciem pustki. Przechodzi przez kolejne etapy zmagania się z tęsknotą i bólem po stracie najbliższej osoby. Na szczęście w tej potyczce nie jest osamotniony. Wspiera go grupa najbliższych przyjaciół, którzy wypełniając ostatnią wolę Meryl, starają się pomóc Davidowi w odnalezieniu sensu życia w nowych okolicznościach, sensu życia bez ukochanej żony. Ich sposób na uporanie się z żałobą jest dość prosty: zgłębianie tajników filozofii buddyjskiej oraz duża ilość używek, a także niespodzianka, którą jeszcze za życia, Meryl przygotowała dla Davida.

_____________________________________________________________________

Zarządzenie Rektora Akademii Teatralnej dotyczące kwestii wpuszczania na spektakle tylko osób z certyfikatem szczepień przeciw COVID-19 lub posiadające aktualny wynik testu RT-PCR, czy też antygenowego.

https://tcn.at.edu.pl/bilety/

Szczegóły

Stramer

Dramat

Spektakl na podstawie powieści Mikołaja Łozińskiego, laureata „Paszportu Polityki”, uznanej za najlepszą książkę roku 2019 przez magazyn „Książki” i nominowanej do Nagrody Literackiej Nike 2020.

Stramerowie: Rywka, Nathan i szóstka ich dzieci wiodą w mieszkaniu przy Goldhammera 20 skromne i zupełnie zwyczajne życie. Rywka marzy o podróży nad morze. Nathan wciąż ma nadzieję na wielki biznes i sukces, o którym będzie głośno nawet za oceanem, gdzie mieszka jego brat Ben. Rudek, Rena, Salek, Hesio, Nusek i Wela niczym nie różnią się od swoich polskich kolegów – przeżywają pierwsze miłości, kłócą z rodzeństwem, spędzają popołudnia w parku Strzeleckim, marząc o wyrwaniu się z prowincjonalnego Tarnowa, nie mówią w jidysz i nie chodzą do synagogi. Gdzieś w tle ich codziennych problemów dzieje się wielka historia, ścierają ideologie, ale Stramerowie żyją jakby poza czasem, odmierzając lata kolejnymi przyjazdami Węgra, który zawsze przed Bożym Narodzeniem sprzedaje gorące kasztany na Placu Sobieskiego. I chociaż nad Polskę i Europę nadciągają czarne chmury antysemityzmu, oni bardzo długo zdają się nie dostrzegać w otaczającym ich świecie niepokojących sygnałów. Najgorsze wkrada się do ich życia powoli i niepostrzeżenie.

„Stramer” to pełna czułości i humoru, zaskakująco współczesna i uniwersalna, opowieść o rodzinie i świecie, którego już nie ma, który zniknął bezpowrotnie. Jedyne co możemy zrobić, to o nim opowiadać. Ku przestrodze.

Szczegóły

Pijani

Dramat

Rzecz w tym, kochani bracia i siostry, że nasze pokolenie nic prawdziwie nie czuje… nic. Straciliśmy kontakt. Kontakt z tym, co najważniejsze. Z tym, z czego wyszliśmy, z tym, bez czego nie da się żyć. Wszystkie nasze prawa, wszystkie nasze żądania, cały nasz liberalizm, cała nasza tolerancja, cała nasza polityka, wszystkie decyzje, które podejmujemy. Straciliśmy kontakt. Nie wiemy, co to takiego to najważniejsze, z czego się składa. I cała ta nasza wolność, o której nieustannie mówimy, o którą wszyscy cały czas walczymy… Jaka wolność? Chcecie być wolni? Od czego wolni? Od kogo? W czym ta wolność? Jaka wolność, jeśli straciliśmy kontakt. Słyszycie? Straciliśmy kontakt. Straciliśmy kontakt z rzeczywistością

Iwan Wyrypajew

Szczegóły