Bartosz Ostrowski - zdjęcie

Bartosz Ostrowski

9.1 / 10

65 oddanych głosów

Wiek: 27 lat

Aktor. Współpracuje z Teatrem Barakah w Krakowie.
Spektakle z udziałem tego aktora:

CEZARY IDZIE NA WOJNĘ

Performance

Opowieść performatywna o wyprawie na przedwojnie mitologicznego, wielogłowego bohatera o tym samym imieniu i nazwisku, co reżyser spektaklu i o wojnie, jaką wypowiada on widmom wojny.
Biografia reżysera rozpisana na 4 aktorów i pianistkę staje się pretekstem do przedefiniowania pojęć zastanych i wytworzenia własnego queerowego systemu fantazmatycznego. Spektakl, w którym Popołudnie fauna Niżyńskiego spotyka się z pieśnią Moniuszki w męskiej przebieralni, ćwiczenia aerobowe z wojenną symfonią Szostakowicza, a wspomnienie decyzji komisji poborowej sprzed lat staje się impulsem do uruchomienia campowej rewii performatywnej.
Spektakl została nagrodzony w konkursie głównym Międzynarodowego Festiwalu Boska Komedia w Krakowie w kategorii Zespół.

„Przed wojną / Wojna / Po wojnie", to 3-letni cykl kuratorski Komuny//Warszawa opisujący permanentny stan, w jakim znajduje się świat.
Wojny mogą być zbrojne i psychologiczne, zamorskie i domowe, międzynarodowe i rodzinne. Wojna krąży po świecie: „trudno bez niej żyć, łatwiej z nią umierać".
Impulsem, który skłonił K//W do zajęcia się wojną, był ciąg ponurych wydarzeń z ostatnich lat: Wojna w Ukrainie i na Bliskim Wschodzie – Brexit – wygrana Trumpa. Coraz częściej pojawia się myśl, że wojna w Europie może przestać być historią. Stąd potrzeba zadania pytań o to: Czy jesteśmy przygotowani do wojny? Czy pamięć o wojnie ułatwia podtrzymanie pokoju? Czy woja może być sprawiedliwa? Czy polityki historyczne otwierają rany i zbroją społeczeństwa do walki?
K//W opowiada o wojnie i wojnach – w ich różnych kontekstach i odsłonach, z naciskiem jednak na ich realny – nieheroiczny i osobisty wymiar. Podejście K//W jest czysto pragmatyczne – skupione na praktyce i cenie przetrwania.

Szczegóły spektaklu

Dali

Pantomima

Zrobiłem sobie niedawno zastrzyk. Płyn wsączył się do mojego ciała, miał fioletowy kolor, z przebłyskami fluorescencyjnej żółci. Stopniowo rozchodził się po organizmie, przejmując kontrolę nad ramieniem, biodrem, głową. Zmieniał kształt mojej osoby. Substancja prowokowała ruch poszczególnych segmentów sylwetki. Jednocześnie wyobraźnia generowała obrazy i dźwięki, które wpływały na wszelką aktywność. Spostrzeżenie. Przyciąganie. Akcja. Wszystkie moje pragnienia zdawały się konkretyzować.

„Dali” to wydarzenie z pogranicza spektaklu i performance’u oparte na działaniach fizycznych. Projekt powstał w ramach Sceny Eksperymentalnej krakowskiego Teatru BARAKAH. Inspiracją dla twórców jest postać Salvadora Dalego, jego dorobek i życie prywatne – relacja z żoną, Galą Dali. Istnieje analogia pomiędzy kreacją wizerunkową Dalego a zawodem aktora. Rozbudowana samoświadomość. Presja nieprzeciętności. Sekwencję scen spaja ze sobą hasło: „Od Dalego różni mnie tylko to, że nim nie jestem”.

Szczegóły spektaklu