Bartosz Opania - zdjęcie

Bartosz Opania

7,8 / 10

4 oddane głosy

Data urodzenia:
06-12-1970 (48 lat)

Pierwsze role jako aktor filmowy zagrał w filmie politycznym Jacka Bromskiego 1968. Szczęśliwego Nowego Roku (1992) u boku Krzysztofa Kolbergera i Piotra Machalicy oraz w filmie psychologicznym Magdaleny Łazarkiewicz Białe małżeństwo (1992) z Jolantą Fraszyńską, Teresą Budzisz-Krzyżanowską i Janem Englertem. W serialu telewizyjnym zadebiutował u Jacka Bromskiego w Kuchni polskiej (1992). W 1993 ukończył studia na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie, a dwa lata potem obronił dyplom.

W dramacie Piotra Łazarkiewicza Pora na czarownice (1993) zagrał postać homoseksualisty. W 1994 zadebiutował w roli Cypriana w sztuce Witolda Gombrowicza Iwona księżniczka Burgunda w reżyserii Waldemara Śmigasiewicza i Macieja Wojtyszki na scenie Teatru Ateneum im. Stefana Jaracza w Warszawie, z którym związał się na stałe. Występował potem również w teatrach warszawskich: na Woli im. Tadeusza Łomnickiego (1995), Narodowym (1998) i Sceny Prezentacje (1999, 2002, 2008). Okazjonalnie występował z ojcem także na estradzie, m.in. w widowisku muzycznym Co nam zostało z naszej miłości (1999), złożonym z piosenek Charles'a Treneta. Jest laureatem nagrody im. Tadeusza Łomnickiego.

Zagrał w ponad dwudziestu przedstawieniach Teatru Telewizji, między innymi w Mamucie (1993), Cydzie (1995), Wyspie róż (1998) Jana Jakuba Kolskiego, Przetargu (2000) czy Szczęściu Frania (2001). W 1997 na III Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej otrzymał wyróżnienie jury za rolę Elego w spektaklu Juliana Stryjkowskiego Przybysz z Narbony w Teatrze Telewizji.

Zagrał w filmie Krzysztofa Zanussiego Cwał (1995) z Mają Komorowską, komedii politycznej Kazimierza Kutza Pułkownik Kwiatkowski (1995) z tytułową rolą Marka Kondrata i melodramacie kryminalnym Taekwondo (1997). Za rolę Józefa Andryszka zwanego Pierwszym z kowalskiego rodu w historycznej baśni filmowej Jana Jakuba Kolskiego Historia kina w Popielawach (1998) zdobył nominację do nagrody Orła za najlepszą rolę męską.

W melodramacie Barbary Sass Jak narkotyk (1999) wystąpił w roli męża głównej 18-letniej bohaterki początkującej poetki granej przez Magdalenę Cielecką. W komedii familijnej Świąteczna przygoda (2000) pojawił się jako Mikołaj. W komedii romantycznej Piotra Wereśniaka Zakochani (2000) wcielił się w postać Mateusza zakochanego w posiadającej dar rozkochiwania w sobie absolutnie każdego mężczyzny Zosi (Magdalena Cielecka). W dramacie Jana Jakuba Kolskiego Daleko od okna (2000) był mężem bezpłodnej kobiety. W filmie psychologicznym Michała Rosy Cisza (2001) zagrał dręczonego poczuciem winy z przeszłości kolejarza. Znalazł się w obsadzie komedii Statyści (2006). Grał drugoplanową rolę wydawcy, Bartka Wróblewskiego w serialu Teraz albo nigdy! (2008). Obecnie występuje w serialu Na dobre i na złe, w którym wciela się w postać dr. Witolda Latoszka.

Spektakle z udziałem tego aktora:

Proca

Tragedia

Rosja - daleka od przepychu i wielkich idei, Rosja - zredukowana do ciasnego pokoju gdzieś na prowincji, najprostszych przedmiotów i poniżonego człowieka: oto świat Nikołaja Kolady.

Człowiek żyje jakby nic poza dotykalnym i widzialnym światem nie istniało. Bohaterami są zwykli ludzie, akcja ogranicza się do kawalerki w bloku, gdzie spotykają się kaleki, zapijaczony Ilja, piękny, młody i nieskażony brudem życia Anton i wulgarna sąsiadka-sprzątaczka Larysa. Pozornie wydaje się, że jest to obraz sięgający do tradycji "Na dnie" Gorkiego, ale postaci Kolady mają o wiele bogatszą psychologię i inne, współczesne problemy emocjonalne. Pozornie brutalny język jest w istocie językiem swoiście poetyckim, a w czarnym obrazie świata zdarzają się przebłyski prawdziwych uczuć.

Szczegóły

Happy Now?

Komedia

Najlepsza sztuka brytyjskich scen w roku 2008. Życie codzienne głównej bohaterki to walka o równowagę między wolnością osobistą a rodziną, pracą i wiernością małżeńską. Jej męża bardziej interesują błędy interpunkcyjne uczniów niż własne małżeństwo. Małżeństwo Milesa i Bei przechodzi jeszcze poważniejszy kryzys. Najszczęśliwszy wydaje się przyjaciel Kitty, Carl, ale czy na pewno?... Miejsca akcji i plany czasowe niezauważalnie przechodzą jedne w drugie. Błyskotliwa, zabawna, mądra i niebanalna sztuka ze świetnymi dialogami i pełnokrwistymi rolami.

Sztuka HAPPY NOW? była najpierw wystawiona w Londynie, potem w Nowym Jorku. Jak podkreślali krytycy, pisząc o obu dotychczasowych inscenizacjach dramatu, Lucinda Coxon dobrze oddaje realia świata i problemów mieszkańców dużych miast, umiejętnie wplatając w opowieści o relacjach między ludźmi ich wrażliwość, dylematy, współczesne wyzwania.

SPEKTAKL PRZEZNACZONY DLA WIDZÓW OD 15. ROKU ŻYCIA

Szczegóły