Bartosz Buława - zdjęcie

Bartosz Buława

8,1 / 10

53 oddanych głosów

Data urodzenia:
09-08-1991 (28 lat)

Spektakle z udziałem tego aktora:

Noce Waniliowych Myszy - "Tęcza Śmierci" (odc. 9)

Kabaret

Noce Waniliowych Myszy to projekt cyklicznych spektakli z elementami kabaretu i musicalu, który od ponad dwóch lat komentuje codzienną, zastaną rzeczywistość, dzięki czemu stał się jednym z najpopularniejszych i najważniejszych wydarzeń teatralnych Krakowa, bo — jak napisał Łukasz Gazur w „Dzienniku Polskim” — „Wreszcie doczekaliśmy się własnego Pożaru w Burdelu i nie wahajmy się go używać!”. Tytuł „Noce Waniliowych Myszy” został zaczerpnięty z jednego z wierszy amerykańskiego pisarza i poety Charlesa Bukowskiego, zamieszczonego w tomie o tym samym tytule wydanym w 2014 roku nakładem Noir Sur Blanc. „…przywróciłem miłość tym wyblakłym oczom kiedy waniliowe myszy spały pod naszym łóżkiem” — pisał Bukowski.
Dziewiąty odcinek nosi tytuł „Tęcza Śmierci” i jest połączeniem szpiegowskiej farsy z political fiction oraz parodią tego, co oglądamy w masowych środkach przekazu, od „Stawki większej niż życie”, poprzez Tomasza Lisia i Kubę Wojowódzkiego aż do „Gwiezdnych wojen”. Bohaterowie staną przed trudną misją wydarcia rodzimych mediów z rąk wrogiego Imperium i zrobią wszystko, byśmy uniknęli masowej katastrofy. Ich serc nikt nie zdoła wymazać!

Szczegóły

Trzy razy łóżko - Wieliczka

Komedia

Przed Państwem prywatne życie aktorów, On i Ona, mąż i żona w sypialni. Trzy potyczki, trzy ważne rozmowy, trzy przełomowe momenty w życiu pewnej pary aktorów. A wszystko pod jedną kołdrą. Gdyby pokusić się o stworzenie rankingu mebli, które odgrywają najważniejszą rolę w życiu człowieka, bez wątpienia łóżko znalazłoby się w ścisłej czołówce.

Nic dziwnego zatem, że i małżeństwo ze sztuki Jana Jakuba Należytego rozgrywa swoje namiętności, wątpliwości, ważne decyzje i słabości właśnie w pościelowych dekoracjach. Trzy odsłony, trzy noce, trzy momenty z ich życia, trzy punkty zwrotne – okazuje się, że tyle wystarczy, by opowiedzieć zabawną historię o pewnej parze aktorów.

W łóżku On i Ona gubią się i odnajdują do siebie drogę, rozgrywają namiętny dramat i zwykłą, lekko znudzoną codzienność. To małżeńska komedia, która łączy lekkość stylu i żartu z pytaniami w tonie serio (np.: „Co jest lepsze: być piersiami reklamy społecznej czy twarzą wieprzowiny?”), przeplatając – jak w życiu – śmiech z powagą.

Szczegóły

Noce Waniliowych Myszy – „Tajemnica Łasicy” (odc. 8)

Kabaret

Noce Waniliowych Myszy to spektakle z elementami kabaretu. Artyści Teatru Barakah komentują wydarzenia z rzeczywistości zarówno lokalnej, jak i tej dalszej – krajowej a nawet międzynarodowej. Słowem, gestem i dźwiękiem drwią ze świata kultury, polityki, religii oraz relacji damsko-męskich. Tytuł „Noce Waniliowych Myszy” został zaczerpnięty z jednego z wierszy amerykańskiego pisarza i poety Charlesa Bukowskiego, zamieszczonego w tomie o tym samym tytule wydanym w 2014 roku nakładem Noir Sur Blanc.

Kto powiedział, że na sztuce nie da się zarobić? Na pewno nie ci, którzy trzęsą światem szołbiznesu i trzymają forsę budżetówki! Noce Waniliowych Myszy zapraszają na spektakl opowiadający o wielkiej intrydze, w którąwmieszani są uciśnieni ludzie teatru, książęta znanych polskich rodów, cały staw grubych ryb, a także inne miłościwie nam panujące władze – choćby te najmiłościwsze, czyli państwowe! A wszystko to za sprawą tajemniczej sprawy kradzieży pewnego niezwykle wartościowego obrazu z gryzoniem na pierwszym planie. „Tajemnica Łasicy” to opowieść łącząca w sobie elementy kina nowej przygody, tajemniczą aurę znaną nam z filmów z Indianą Jonesem w roli głównej, a także kryminału political fiction w najlepszym gatunku. Widzowie kolejnego, ósmego już odcinka dowiedzą się jak znikają pieniądze na kulturę, kto lansuje wizerunek artysty jako biednej poczciwiny i czy w kodzie Leonarda Da Vinci maczał palce jakiś inny KOD.
Kto nigdy na Nocach Waniliowych Myszy nie był, niech nastawi się na humor w wymiarze gigant, ostrą krytykę otaczającej nas rzeczywistości oraz, napisane specjalnie na tę okazję, piosenki, które usłyszy w wykonaniu niezwykle utalentowanych krakowskich aktorów. To wszystko przy akompaniamencie muzyki skomponowanej przez Renatę Przemyk, znaną polską wokalistkę i kompozytorkę. Spotkanie z „Myszami” znów będzie ekstatycznym spektaklem spontanicznych wybuchów śmiechu i innych wilgotnych uniesień.

Szczegóły

Asymilacja

Dramat

Sto lat temu… Tak mogłaby się zaczynać bajka. Bywa jednak, że życie pisze ciekawsze scenariusze. W stulecie Powstania Wielkopolskiego zapraszamy więc Państwa na opowieść inspirowaną wydarzeniami historycznymi, na które spróbujemy spojrzeć w kontekście spraw nam współczesnych. Czy wielkopolski zryw był praktyczny, czy może romantyczny? Jaki wpływ na jego sukces miał, przyswajany tutaj przez dekady i wciąż wibrujący w krwioobiegu poznaniaków, typowo pruski „Ordnung”? A może nasz germański spadek obejmuje więcej niż tylko racjonalizm w podejściu do życia i dlatego wciąż bliżej nam do Berlina niż do Warszawy? I co wspólnego mają z tym wszystkim… ziemniaki?

Spektakl na motywach sztuki Radosława Paczochy "Powstaniec Thiel".

Szczegóły

Pan Tadeusz

„PAN TADEUSZ dzieje się w naszych głowach.
Potraktowałem ten utwór jak naszą Biblię, która jest w naszych rękach, w naszych sercach albo w naszych głowach. Poważnie podszedłem też do wypowiedzi polityków mówiących o tym, że tak naprawdę to my nie żyjemy jeszcze we własnym kraju. W tym haśle usłyszałem nasze polskie piekło: z jednej strony brzmi ono absurdalnie, z drugiej zaś – jest w nim sporo prawdy. Bo czyż nie jest tak, że do dziś trwamy na granicy dwóch światów – prawdziwego i wyimaginowanego?
Ten nierealny jest nam bliższy. W realnym trzeba wziąć się do roboty – to nam nieco gorzej wychodzi. W nierealnym wystarczy rzucone hasło, by przenieść się w byt idealny, w którym źli są tylko ci, którzy nie są z nami. Często tę właśnie drogę wybieramy. A nadużywanie sfery duchowości – co jest nam bliższe – może się przemienić łatwo w stan chorobowy.
Szykujemy widowisko, budowane ze scen nie tylko o napięciu dramatycznym, ale także komediowym, nie unikając fragmentów poetyckich. W tym polskim tyglu pośmiejemy się, mam nadzieję, niemało. Gdybyśmy spojrzeli na siebie tylko na serio… No nie. Śmiech jest czymś, co wybacza, co daje rozgrzeszenie”. - Mikołaj Grabowski

Szczegóły

Karnet na MYSZYFEST | 10-12 października

Kabaret

To już trzecia edycja MYSZYFEST.
Karnet upoważnia do wejścia na wszystkie trzy odcinki.

Tym razem pokażemy:

10 października 2019 o 21:00 - QUO VADIS Magiczny Prodiżu?

11 października 2019 o 21:00 - ELEMENTARZ POLSKIEGO PATRIOTY

12 października 2019 o 21:00 - BLACK SZCZYT

Noce Waniliowych Myszy to wybitni aktorzy z najlepszych krakowskich i polskich teatrów, to muzyka na żywo pisana przez Renatę Przemyk, to scenariusze młodych krakowskich scenarzystów, to w końcu niesamowite widowisko, na które niełatwo zdobyć bilety, ale gdy się je już zdobędzie, widza czeka wiele śmiechu, a przede wszystkim refleksji, bo na tym polega dobry kabaret, a takim jest projekt Teatru BARAKAH, który – wg Krzysztofa Orzechowskiego piszącego w „Dzienniku Teatralnym” – „nawiązuje do największych tradycji polskiego kabaretu z Zielonym Balonikiem i Piwnicą pod Baranami na czele”.

Polityka i sztuka, kultura i ekonomia, magia i religia, tu wszystko się ze sobą łączy i interferuje, tworząc wybuchową mieszankę, która w ocenzurowanym świecie pozwala na pokrzepiający oddech. Po ostatnim odcinku Andrzej Czapliński napisał: „Barakah i jego Noce... to dzisiaj jedyny tak mocny kabaret polityczny (…) w Polsce”.

Szczegóły

Noce Waniliowych Myszy – „Dżojstik zagłady” (odc. 7)

Kabaret

Noce Waniliowych Myszy w kolejnym, siódmym odcinku nadal za nic mają sobie wszelkie tabu i poprawności, a wszystko po to, by skomentować otaczającą nas rzeczywistość i natrzeć uszu tym, którzy chcą odebrać nam Krainę Szczęścia. Przygotujcie się na bitwę naszych czasów! – Odcinek siódmy nosi tytuł „Dżojstik Zagłady!”.

Będzie to połączenie szpiegowskiej farsy i tajemniczej podróży w osobliwe realia psychiki szaleńca opętanego władzą i swoimi własnymi słabościami. Poza widowiskowością, zwariowanym tempem, muzyką i salwami śmiechu, czeka Was również okazja do refleksji nad współczesną relacją pomiędzy obywatelem i rządzącymi. W onirycznej, komediowej materii ujrzycie zniekształcone odbicie współczesności, w której zręczne oko bez problemu odnajdzie pierwowzory… Jak uratować Polskę? Czy światem rządzą siły, o których nie wiemy? Czy kobiety lecą tylko na wysoko postawionych? Czy, żeby się wspiąć, trzeba coś zdjąć? A przede wszystkim: co zrobić, żeby nie musieć żyć w ciekawych czasach? – Na te i więcej pytań odpowiada najnowsza produkcja Teatru Barakah.

Czeka Was feeria barw, iskrzące humorem dialogi oraz napisane specjalnie na tę okazję piosenki, które usłyszycie w niezapomnianym wykonaniu krakowskich aktorów. Muzykę do spektaklu skomponowała Renata Przemyk – znana polska wokalistka i kompozytorka.

Szczegóły

Chciałbym nie być

Dramat

Z medialnej historii studenta Rosiaka zostały w zbiorowej pamięci trzy obrazy.
Pierwszy: kiedy Michał kupował tancerce drinka za 79 złotych.
Drugi: kiedy zwymiotował na przystanku.
I trzeci: kiedy jego ciało wyłowiono z Warty.

Zaginieni to pierwszorzędny towar dla mediów. Odsłaniają bowiem naszą żądzę sensacji i głęboko skrywane lęki. Tyle, że nic więcej z tego nie zostaje. Kolejny gorący temat, który prędko stygnie. A przecież każdy człowiek jest niepowtarzalną opowieścią.

Za medialną fasadą kryją się również realne historie rodzin osób zaginionych. To oni są bohaterami spektaklu. Kamieniarz, nauczycielka matematyki, czyjś brat, siostra, matka. Są też ich emocje. Najpierw wstrząs, szok, niedowierzanie. Trauma i poczucie winy. Z czasem przeraźliwa pustka lub długo wyczekiwana ulga.

I pytania.
Dlaczego? Co się stało? Czy wróci?
Tyle pozostaje po najbliższych.
Jest jeszcze pamięć – depozyt uczuć i doświadczeń, które stanowią źródło naszej osobistej narracji. Żywe świadectwo czyjegoś istnienia.

Co roku w Polsce policja odnotowuje około 20 000 zaginięć. To jakby z mapy zniknęło średniej wielkości miasto – Chełmno, Gostyń, Opoczno. Ludzie znikają bez względu na wiek, płeć czy sytuację osobistą. Przyczyny są różne – choroby, nieszczęśliwe wypadki, ucieczki przed problemami, sprawy kryminalne. Wielu z nich nigdy nie wraca. Nierzadko jest to świadoma decyzja; ktoś po prostu postanawia nie być.

Nasze niebycie zaczyna się przy rodzinnym stole, w tramwaju, w niechcianej rozmowie. Tuż obok. Codziennie.

Szczegóły