Bartłomiej Cabaj - zdjęcie

Bartłomiej Cabaj

8,8 / 10

180 oddanych głosów

Student IV roku w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie.

W Teatrze im. Stefana Żeromskiego w Kielcach występuje w: „Dziejach grzechu” Żeromskiego w adaptacji Radosława Paczochy w reżyserii Michała Kotańskiego oraz we „Wszyscy chcą żyć” Hanocha Levina w reżyserii Dawida Żłobińskiego.

Spektakle z udziałem tego aktora:

Szalone nożyczki

Komedia

Komedia Paula Pörtnera od 1963 roku, czyli od chwili powstania, nie schodzi z afiszy w Stanach Zjednoczonych. Trafiła nawet do Księgi Rekordów Guinnessa jako najdłużej grane przedstawienie w tym kraju. Nic dziwnego! Publiczność uwielbia „Szalone nożyczki” nie tylko za przezabawne dialogi i nieco zwariowaną akcję, ale również za to, że podczas spektaklu może poczuć się jak…Sherlock Holmes. Kto zamordował złośliwą pianistkę mieszkającą nad salonem fryzjerskim? Podejrzani są wszyscy – mistrz nożyczek Antoni Wzięty oraz jego klienci, a sprawcę, po przeprowadzeniu własnego śledztwa, co wieczór wskazują widzowie.

Szczegóły

Ale z naszymi umarłymi

Tragikomedia

3 marca w Cikowicach pod Bochnią dochodzi do dewastacji cmentarza. Z trzech grobów znikają ciała. 4 marca w Internecie pojawia się nagranie, na którym widać bardzo dziwnie zachowującego się mężczyznę. Filmik wkrótce robi viralowe zasięgi. 5 marca pojawiają się informacje o kolejnych zniszczonych grobach w całej Polsce. Władze stanowczo twierdzą, że nie mamy do czynienia z epidemią. A z całą pewnością nie jest to epidemia zombie. Jednak zarówno mężczyzna z viralowego filmiku, jak i inni pacjenci przewożeni do Szpitala Specjalnego w Bochni od dawna nie żyją...
Groteskowa komedia grozy o pierwszej zombie apokalipsie w dziejach Rzeczpospolitej Polskiej.
Adaptacja powstała na podstawie utworu autorstwa Jacka Dehnela pt. "Ale z naszymi umarłymi" wydanego przez Wydawnictwo Literackie.


Spektakl tylko dla widzów od 18. roku życia.

Szczegóły

Och, te duchy!

Czy dom, który wynajął Pasquale Lojacono jest nawiedzony? Mówią, że zamurowano w nim żywcem dwoje kochanków. A może mężczyzna woli wierzyć w duchy, zamiast przyjąć do wiadomości fakt, że jego żona Maria go zdradza? Wypiera i desperacko ucieka od bolesnej prawdy w fantazję? Łzawa komedia miesza się tu z horrorem klasy B, potajemne romanse – z paranormalnymi zjawiskami.

Dan Jemmett, pierwszy brytyjski reżyser na stałe współpracujący z legendarnym paryskim Comédie-Francaise, po Wielkiej magii włoskiego dramatopisarza Eduardo de Filippo, bierze się za Och, te duchy! Sztuka w zabawny sposób eksploruje naszą percepcję rzeczywistości i zdolność (albo właśnie niezdolność) do akceptowania rzeczy takimi, jakie są naprawdę.

Dla de Filippo teatr miał ścisły związek z tym, co nadprzyrodzone. Transformował rzeczywistość w coś fantastycznego, napędzającego marzenia. Był miejscem iluzji, przestrzenią do pojawiania się postaci, które ożywają i umierają na scenie każdego wieczoru. Może więc to sam teatr jest nawiedzony?

Szczegóły

Klątwa rodziny Kennedych

Dramat

Historia zaczyna się od Rosemary, siostry przyszłego prezydenta Johna F. Kennedy’ego, na zdjęciach roześmianej dwudziestolatki. Od jej napadów szału, gwałtownych wahań nastrojów. Ojciec pozwala wykonać na niej zabieg lobotomii. Bełkocząca, pozbawiona kontaktu ze światem, resztę życia spędzi w zakładzie zamkniętym. Nobliwa, katolicka rodzina będzie ją ukrywać.

Później jej starszy brat Joseph zginie w katastrofie lotniczej. Kule zamachowców trafią Johna i Roberta. W każdym następnym pokoleniu klan Kennedych, tę amerykańską rodzinę królewską, spotka długa lista tragedii: chorób, nieszczęśliwych wypadków, przedawkowanych substancji.

Przy okazji kolejnych śmierci prasa będzie pytać: czy wisi nad nimi klątwa?

Laureaci wspólnego Paszportu Polityki - Jolanta Janiczak i Wiktor Rubin idą śladem transmitowanej przez pokolenia traumy i wiary we własnego pecha. Jedno wydarzenie wpływa tu na drugie, prowokuje następne. Jakie są konsekwencje uwierzenia we własne nieszczęście? Czy można emocjonalnie zaprogramować się na tragedię?



Spektakl bierze udział w 27. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.

Szczegóły

Zaraza

Dramat

Pierwszą rzeczą, jaką dżuma przyniosła naszym współobywatelom, było wygnanie” – pisał Camus w opublikowanej w 1947 roku „Dżumie”. Ponad 70 lat później izolując się w domach podczas pandemii COVID-19i sięgając niemal odruchowo po jego powieść, dobrze rozumieliśmy, co miał na myśli. Zostaliśmy odcięci od bliskich i przyjaciół, przestaliśmy chodzić do pracy. Koronawirus, jak twierdzi politolog Ivan Krastev, wymazał też nasze „doświadczenie życia osobistego” wzmacniając poczucie kruchości, blokując możliwość planowania przyszłości.

„Dżuma” dokumentuje rozwój epidemii w Oranie, we francuskiej Algierii w latach 40. XX wieku, ale prawdziwy temat powieści Camusa leży poza konkretnym miejscem i czasem – odnosi się do każdej infekcji, która może ogarnąć społeczeństwo: choroby takiej, jak COVID-19, ale też niebezpiecznej ideologii czy populizmu, którymi możemy się zakazić. „W końcu w Europie są dzisiaj różne rodzaje zarazy” – zauważa dramaturg Neil Bartlett.

Szczegóły

Wiśniowy sad

Dramat

Rosyjska arystokratka Raniewska, wraca z Paryża do prowincjonalnej posiadłości, której istotną część stanowi tytułowy wiśniowy sad. Majątek staje się areną dla wewnętrznego konfliktu bohaterki, która waha się między sprzedażą a utrzymaniem ziem rodzinnych, jednocześnie próbując dokonać rozrachunku z bolesną przeszłością.

Sztuka jest obrazem podupadłej arystokracji, która staje w obliczu rozpadu relacji międzyludzkich i dewaluacji panującego systemu. To opowieść o ucieczce przed życiem w świecie, gdzie nikt nie potrafi wziąć odpowiedzialności za swój los, utrwalając fikcję i karmiąc się iluzją.

„Wiśniowy sad” oczami reżysera: „dla mnie to opowieść o marnowaniu wspólnego dobra, którym tu symbolicznie jest rodzinny majątek ze starym domem i sadem. Przyglądając się bohaterom Czechowa, zastanawiam się, dlaczego nie potrafimy porozumieć się w ważnych sprawach i podjąć wspólnego działania. Czy nie umiemy dostroić się do „nowych czasów”, zrozumieć, że zmieniający się świat wymaga innych zasad, idei? Czy poszukiwanie osobistego szczęścia i tzw. life style uniemożliwia zaangażowanie się w sprawy dotyczące także innych? Przecież wszyscy chcemy dobra…”

Szczegóły

Hańba

Dramat

Adaptacja sceniczna jednej z najbardziej znanych i cenionych powieści J.M. Coetzee’ego – noblisty i dwukrotnego zdobywcy Nagrody Bookera. Akcja książki rozgrywa się w RPA, a tytułową hańbę można interpretować zarówno jako stan, w którym znalazła się ojczyzna autora zaraz po upadku apartheidu, status wyrzuconego z uczelni za seksualne nadużycie profesora, jak i immanentną ludzką ułomność. Coetzee w fascynujący sposób, bezpośredni a zarazem niezwykle powściągliwy, łączy w powieści wątki historyczne, społeczne, etyczne i egzystencjalne. Dla twórców przedstawienia kluczowy będzie temat odpowiedzialności i empatii, etycznych oraz wyobrażeniowych granic i ograniczeń. W kontekście ostatnich debat wywołanych akcją #metoo opisywane przez Coetzeego przemocowe relacje w sferze zawodowej i prywatnej nabrały szczególnej mocy. Nie chodzi o publicystyczny komentarz na temat tych wydarzeń, lecz o namysł nad granicami wyobraźni. Dotyczy on zarówno sfer etyki, jak i samego teatru.

Spektakl przeznaczony wyłącznie dla widzów dorosłych.

Szczegóły

≈[prawie równo]

Komedia

Ile zarabiasz? Komu służysz? W sztuce Jonasa Hassena Khemiriego „≈[prawie równo]” konfrontujemy publiczność z wszechobecną ekonomią.
Martyna marzy o tym, by wyzwolić się ze współczesnego systemu ekonomicznego. Mani chce go zniszczyć. Andrzej szuka pracy, a Freja chce utrzymać swoją dotychczasową pozycję.
Wszyscy wydają pieniądze na opłaty pocztowe i orzeszki ziemne, bańki mydlane i perfumy, wózki dziecięce i utopie. Wszyscy zdają się być zawłaszczeni przez cyferki. Jacy jesteśmy, nasze spojrzenia, słowa, ciała – czy zainfekowane otaczającym nas systemem ekonomicznym?

„≈[prawie równo]” jest zabawnym i zarazem brutalnym spektaklem, w którym twórcy dają publiczności maksimum rozrywki wartej każdej zainwestowanej złotówki.

Szczegóły

Jak wam się podoba

Tragikomedia

„Jak wam się podoba” jest jedną z najczęściej wystawianych sztuk Szekspira. W ujęciu Mai Kleczewskiej to bezpośrednie pytanie o sens współczesnej sztuki. To przewrotna i ironiczna gra ze sztuką, która chce się podobać. – Co Wam się dziś podoba? Przed czym uciekacie do Lasu Ardeńskiego? Za kogo się przebieracie? Jakie zakładacie maski? W co gracie? Jak chcecie być uwodzeni? Czym się zachwycacie? – pyta reżyserka. Kleczewska to wielokrotnie nagradzana wybitna interpretatorka Szekspira czy Czechowa, laureatka Srebrnego Lwa weneckiego Biennale 2017 za innowacje w teatrze. Na swoim koncie ma także między innymi Paszport „Polityki”, Laur Konrada czy Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a jej przedstawienie „Podróż zimowa” uznano za najlepszy spektakl podczas XIX Międzynarodowego Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych w Łodzi.

SPEKTAKL WYŁĄCZNIE DLA WIDZÓW DOROSŁYCH!

Szczegóły

Bem! Powrót Człowieka - Armaty

Musical

Musical, który jest ukłonem w stronę naszej historii. Chcemy pokazać Państwu nieznane oblicze jednego z największych bohaterów Polski i Węgier.

Ale nie ma się czego obawiać: to nie będzie „akademia ku czci”, a raczej szalony rajd, historyczny „roller coster” przez zakręty XIX-wiecznych dziejów, z paroma wycieczkami w stronę współczesności. No i oczywiście dobrze zrobiony musical – zabawny, czasem poruszający, zawsze nasycony znakomitą muzyką Wiktora Stokowskiego i intrygującymi tekstami Macieja Łubieńskiego.

Co ciekawe, "BEM!" jest koprodukcją aż trzech teatrów: Syreny, Pożaru w Burdelu i Teatru im. S. Żeromskiego w Kielcach, i we wrześniu cała inscenizacja zostanie przeniesiona do Kielc. Następnie będzie „podróżować” pomiędzy naszymi miastami.

Szczegóły

Prędko, prędko...

Komedia

Na podstawie jednoaktówek Aleksandra Fredry.

Spotkanie dwóch wielkich twórców. Nowe spojrzenie na Fredrę – najwybitniejszego polskiego komediopisarza, prezentuje Mikołaj Grabowski, znakomity reżyser, aktor teatralny i filmowy, pedagog, profesor krakowskiej PWST, dyrektor wielu scen polskich, w tym Narodowego Starego Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, laureat licznych nagród, między innymi gdańskiego Złotego Yoricka za najlepszą inscenizację dramatów Williama Szekspira za przedstawienie „Król Lear” czy Nagrody im. Konrada Swinarskiego, twórca uwielbianych przez publiczność spektakli, które przez dekady nie schodzą z afisza. Grabowski widzi w sztukach Fredry wątki dotąd pomijane. Postaci z ostatnich komedii hrabiego nie cechuje już XIX-wieczny etos. To ludzie zaślepieni kultem pieniądza, moralnie i ideowo wyjałowieni.

Szczegóły

Świętoszek

Komedia

Współczesność przegląda się w klasyce. Mistrz obserwacji obyczajowej – Molier demaskuje hipokryzję religijną i naiwność mieszczaństwa, przestrzega przed manipulantami. Uczy – bawiąc, także dzisiejszego widza. Po tekst sięga aktorka i reżyserka Ewa Rucińska – absolwentka Wydziału Aktorstwa Dramatycznego w Cours Florent i INALCO w Paryżu, aktualnie studentka Wydziału Reżyserii Teatralnej krakowskiej PWST. Ma na koncie współpracę z francuskimi teatrami Ménilmontant, Folie, Aktéon, Manufacture des Abbesses, Funambule, Essaion, Instytutem Polskim w Paryżu czy Festiwalem OFF w Awinionie. Za swój debiutancki spektakl ”Bacasable” („Piaskownica” Michała Walczaka) otrzymała w 2013 roku nagrodę Jacques za najlepszy debiut reżyserski oraz pięć nominacji, w tym za najlepszą rolę żeńską. „Świętoszek” w Teatrze Żeromskiego jest jej polskim debiutem reżyserskim.

Szczegóły

1946

Tragedia

Twórcy spektaklu wracają do trudnych wydarzeń z lipca 1946 roku, jakie zapisały Kielce na kartach historii świata. W okresie niesłabnących nastrojów antysemickich plotka o porwaniu polskiego chłopca przez społeczność żydowską doprowadziła do nieszczęścia. Tłum przy współudziale służb mundurowych dokonał zbrodni, w wyniku której zginęło 40 osób. Dyskusje o pogromie kieleckim do dziś nie są wolne od emocji. Tragedia naznaczyła wiele pokoleń.

Szczegóły

Rasputin

Dramat

Sięgając po biografie postaci historycznych, twórczy duet Janiczak – Rubin od kilku już lat posługując się językiem nowego teatru bada wpływ mechanizmów działania narracji historycznych na budowanie tożsamości człowieka współczesnego, otrzymując przy tym wiele nagród. „Caryca Katarzyna” wystawiana na deskach kieleckiego Teatru to jedno z najlepszych polskich przedstawień ostatnich lat. Tym razem postać Rasputina, człowieka-legendy, służy twórcom do przyjrzenia się emocjom, postawom, marzeniom, które rodzą się w momencie rozpadania się starego porządku i wyłaniania się nowego. Ostatnie lata panowania carskiej rodziny Romanowów są opowieścią o zmierzchu wartości, przekonań, postaw ówczesnych elit. Zaś postawa Rasputina sprawdzającego granice wolności, bada wyłaniający się mechanizm sprawowania władzy przez eksces.

WYŁĄCZNIE DLA WIDZÓW DOROSŁYCH !!!

Szczegóły

Zaucha. Welcome to the .PRL

Muzyczny

27 października 1991 roku. Andrzej Zaucha budzi się w Szpitalu im. Jana Pawła II w Krakowie. Przeżył, choć zastanawia się, czy nie wolałby dołączyć do swojej ukochanej żony Elżbiety. W śpiączce słyszał jej głos, który prowadził go będzie przez nadchodzące lata, gdy pierwsze wolne wybory wygra Partia Nowych Światłych Socjalistów, a sam Zaucha niczym Forrest Gump będzie regularnie wpływał na losy świata. W poszukiwaniu remedium na nieznośną samotność, kultowego piosenkarza pochłonie jego własna dobroduszność, dla której zadowolenie słuchaczy to za mało.

W spektaklu muzycznym „Zaucha. Welcome to the .prl” wystąpi nie tylko Andrzej Zaucha, ale i między innymi Wisława Szymborska, Matka Teresa, Jacek Cygan, Edyta Górniak, Jurek Owsiak, Bogusław Wołoszański, Borys Jelcyn, a nawet Freddie Mercury czy sam Jezus. Na pytanie czy będzie można usłyszeć „Czernego Alibabę” – nie odpowiemy.

Szczegóły

Jednak Płatonow

Tragedia

Czy naprawdę – mimo doświadczenia poprzedników zapisanego w naukowych dysertacjach, podręcznikach i literaturze – nie jesteśmy w stanie przerwać zamkniętego kręgu rozczarowań? Czy rzeczywiście w każdą matrycę procesu samorozwoju wdrukowane są kompromisy i rany zadawane sobie i innym? Czy Płatonow to nieuleczalna choroba? Jednak Płatonow?

Szczegóły

Architekci. Spektakl, którego nie będzie

„Architekci. Spektakl, którego nie będzie” to zapis prób, ćwiczeń aktorskich i samej organizacji przedsięwzięcia, jakim jest przedstawienie teatralne. Rozpoczęty we współpracy z Michałem Salwińskim projekt, pomyślany został jako próba odpowiedzenia na pytania, jakie są nasze relacje z przedmiotami codziennego użytku, w jaki sposób je kształtujemy i jak oddziałują na nasze życie oraz myślenie o świecie.
Zakończona samodzielnie przez aktorów praca, porusza jeszcze jedną, zgoła odmienną kwestię - kondycji i podmiotowości aktora w procesie tworzenia. Na ile jest on autorem, a na ile odtwórcą? I jak rola ta ewoluuje wraz z ewolucją spektaklu?

Szczegóły