Barbara Wysocka - zdjęcie

Barbara Wysocka

8.2 / 10

151 oddanych głosów

Aktorka, reżyser. Absolwentka Wydziałów Aktorskiego i Reżyserii Dramatu PWST w Krakowie. Wcześniej studiowała grę na skrzypcach w Hochschule für Musik we Freiburgu. W latach 2004-2014 związana ze Starym Teatrem w Krakowie. Wielokrotnie nagradzana za swoje role i spektakle (Judyta w "Księdzu Marku", Agnieszka w "8 Dniu Tygodnia", Kassandra w "Odprawie Posłów Greckich", Aleksandra Billewiczówna w "Trylogii", "Szapocznikow. Stan nieważkości", "Chopin bez fortepianu"). Współpracowała z Teatrem Współczesnym we Wrocławiu, Teatrem Polskim w Bydgoszczy, Maxim Gorki Theater oraz Schaubühne am Lehniner Platz w Berlinie. Zagrała w filmach: "Am Ende kommen Touristen", "Nachmieter", "Polnische Ostern" oraz "Fremde Farben". Reżyserowała w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie, Wrocławskim Teatrze Współczesnym, Teatrze Wielkim - Operze Narodowej w Warszawie, Teatrach Polskim we Wrocławiu i Polskim w Bydgoszczy, Teatrze Narodowym w Warszawie, w Kammerspiele oraz w Bayerische Staatsoper w Monachium. Laureatka Paszportu "Polityki" za rok 2009.

W grudniu 2015 Barbara Wysocka otrzymała główną nagrodę aktorską Konkursu na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej Klasyka Żywa za rolę Idalii w spektaklu "Fantazy". Współtworzy grupę artystyczną Centrala.

Spektakle z udziałem tego aktora:

Klątwa

Dramat

W momencie, w którym związek Kościoła i państwa wydaje się nierozerwalny, a władza organów kościelnych próbuje wpłynąć na funkcjonowanie świeckich instytucji oraz na decyzje jednostek, twórcy spektaklu sprawdzają, czy opór wobec tych mechanizmów jest jeszcze możliwy. Na ile katolicka moralność przenika podejmowane przez nas decyzje? Jak wpływa na światopogląd osób, które deklarują niezależność od Kościoła, a jakie konsekwencje posiada dla tych, którzy uważają się za katolików? A przede wszystkim: na ile sztuka współczesna jest zdeterminowana przez religijną cenzurę, autocenzurę i unikanie zarzutu o „obrazę uczuć religijnych”?

Spektakl „Klątwa” wykorzystuje motywy z dramatu Wyspiańskiego do stworzenia wielowątkowego krajobrazu współczesnej religijności i areligijności. W ramach teatru, rządzącego się własną hierarchią oraz często wykorzystującego mechanizm podporządkowania i upokorzenia, twórcy zastanawiają się, czy wyzbycie się lęku przed władzą, a nawet samej władzy, znajduje się w zakresie ich możliwości.

Oliver Frljić, uznany chorwacki reżyser i dramatopisarz, to przedstawiciel europejskiego teatru krytycznego, który poddaje odważnej dyskusji skomplikowane kwestie społeczno-polityczne. Polskiej publiczności znany jest z pokazów spektakli podczas Festiwali Dialog oraz Kontakt. Teatr Powszechny w 2015 roku w ramach bloku tematycznego „Krzyczcie!” prezentował jego spektakl „Przeklęty niech będzie zdrajca swej ojczyzny”.

Spektakl przeznaczony tylko dla widzów dorosłych.

Zawiera sceny odnoszące się do zachowań seksualnych i przemocy, a także tematyki religijnej, które pomimo ich satyrycznego charakteru mogą być uznane za kontrowersyjne. Wszelkie sceny przedstawione w spektaklu są odzwierciedleniem wyłącznie wizji artystycznej.

W spektaklu wykorzystywana są również głośna muzyka i efekt stroboskopowy (światło pulsujące z dużą częstotliwością). Osoby wrażliwe na ten rodzaj oświetlenia prosimy o zachowanie szczególnej ostrożności.

Szczegóły spektaklu

Sprawiedliwość

Dramat

W latach 1968, 1969 i 1970 około dwunastu tysięcy osób pochodzenia żydowskiego zostało zmuszonych do opuszczenia Polski. Polska, uboższa o tych obywateli, ucierpiała jako społeczeństwo, jako kraj, jako naród. Ani ówczesne, ani dzisiejsze prawo nie pozwala na dyskryminację obywateli ze względu na pochodzenie. Mimo tego, do dziś nikt nie odpowiedział przed sądem za współudział w spowodowaniu tego wydarzenia.

Reżyser Michał Zadara wraz z zespołem prawników i historyków bada możliwość przypisania odpowiedzialności karnej lub cywilnej osobom współodpowiedzialnym za doprowadzenie do wypędzenia Żydów z Polski. Celem jest skierowanie do prokuratury zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez konkretną osobę lub grupę osób. Twórcy badają, w jakim stopniu możliwe jest ustalenie winnych wypędzenia. Czy po 50. latach od tych wydarzeń można jeszcze komuś postawić zarzuty za zachowania niezgodne z prawem?

„Sprawiedliwość” to spektakl o kraju, w którym została popełniona zbrodnia, za którą nikt nie został ukarany. Zupełnie jak „Król Edyp” Sofoklesa.

Szczegóły spektaklu

Fantazy

Tragikomedia

Mówi się, że główną polską wadą jest życie przeszłością, idealizowanie minionego świata, który tylko w wyobrażeniach był niedoścignionym wzorem postaw. Juliusz Słowacki w komedii satyrycznej Fantazy dokonuje rozliczenia ze światem zastanym. Akcję osadził na Podolu w początku lat czterdziestych XIX wieku.

Losy bohaterów rzucone zostały na panoramę wielkiej historii - czas zaborów i okresu po powstaniu listopadowym. Kontekst burzliwej epoki nie jest tylko sielankowym rysem, ale demitologizuje wyobrażenie o rodzącej się elicie, ukazuje degradację arystokracji jako grupy społecznej. Nie wartości ducha i uczucia, ale pieniądz i wyrachowanie zajmują wówczas pierwszoplanowe pozycje w grze codzienności.

„Drugi wieszcz” ironicznie traktuje XIX-wieczne pozy, styl bycia i pogoń za romantycznością. Panorama charakterów w utworze odrysowuje zubożałą szlachtę, oderwanych od rzeczywistego świata bohaterów oraz ostatnich idealistów, którzy poświęcają życie dla godnej sprawy. Utwór, w komediowej tonacji, pełen nieoczekiwanych zwrotów akcji, nie pozostawia złudzeń – jest brutalnym, rozprawieniem się z naszą tożsamością i mitami założycielskimi. Michał Zadara, wczytując się w tekst Słowackiego, podążając za jego słowem, obnaża świat hipokrytów i ludzi małych. Tym samym ujawnia źródła dzisiejszych kompleksów, stereotypów i fobii. To lustro, w którym warto się przejrzeć.

Szczegóły spektaklu

Matka Courage i jej dzieci

Dramat

Warszawa płonie.

We wrześniu 1939 roku Bertolt Brecht pisze sztukę o wojnie trzydziestoletniej w XVII wieku.
W roku 2016 Michał Zadara wystawia tę sztukę, myśląc o wojnie w roku 2025.

Szczegóły spektaklu

Chłopi

Dramat

Z monumentalnej powieści Władysława Reymonta Krzysztof Garbaczewski wyławia treści ekologiczne i emancypacyjne; śledzi związki człowieka ze światem przyrody, definiuje na swój własny sposób potrzebę i sens pracy. W wielopoziomowej inscenizacji konfrontuje idee pisarza z tymi współczesnymi, tworząc świat istot będących po części ludźmi, zwierzętami i robotami, które poszukują celu własnej egzystencji. Świat „Chłopów” Garbaczewskiego to także arena działania performerskiego, na której rozgrywają się dramaty społeczności funkcjonującej często w oparciu o przemoc wobec kobiet i relacje wykluczenia.

Uhonorowana w 1924 roku Nagrodą Nobla powieść przedstawia życie fikcyjnej wsi Lipce z końca XIX wieku. Czytana zwykle jako etnograficzny zapis przeszłości, dzisiaj na powrót odsłania swoją mitotwórczą potęgę i kreacyjną moc języka. Korzenie polskiej mentalności, jak opisuje to historyk Andrzej Leder, wywodzą się z folwarcznej relacji „tego, kto po bat sięga i tego, czyj grzbiet pod bat się pochyla”, a nawet sięgają jeszcze dalej – w głąb ludzkiego ducha, którego sens odnaleźć można w podporządkowaniu się odwiecznemu cyklowi natury.

Spektakl dla widzów od 16. roku życia.

Szczegóły spektaklu

Juliusz Cezar

Tragedia

Zwycięski Juliusz Cezar powraca do Rzymu, gdzie witają go wiwatujące tłumy i nowe zaszczyty. Tymczasem, część senatorów obawia się skupienia całej władzy w rękach jednego człowieka i zawiązuje spisek, by zabić Cezara. Shakespeare skupia się na ukazaniu mechanizmów, które doprowadziły do Id marcowych, ale przede wszystkim pokazuje ich konsekwencje dla Rzymu i samych spiskowców.

Używając klasycznego tekstu, Barbara Wysocka dokonuje rekonstrukcji dramatu, zadając pytania, czy spiskowcy istotnie byli szlachetnymi patriotami, zatroskanymi o losy kraju, czy małymi, pozbawionymi szerokich perspektyw ludźmi, którzy nie mogli znieść wielkości Cezara? Czy walka o władzę to jeszcze Wielki Mechanizm, który opisał Jan Kott, czy może już tylko brudna rozgrywka, w której wszystkie chwyty są dozwolone?

Szczegóły spektaklu

Elementarz

Dla dzieci

Na podstawie „Elementarza” Mariana Falskiego.

Od 1910 roku „Elementarz" Mariana Falskiego jest pierwszą lekturą milionów dzieci uczących się pisać po polsku. Należy więc do ścisłego kanonu polskiej literatury, będąc jednym z niewielu dzieł, które znają prawie wszyscy ludzie mówiący po polsku, żyjący w rozproszeniu na całym świecie. Równocześnie, książka ta, pozostaje - jako podręcznik - niewidocznym a kluczowym składnikiem kultury.
Spektakl wprowadza najmłodszych widzów w fascynujący świat mowy i pisma, oswaja z literami i słowami, które służą jako drogowskazy. Towarzyszą bohaterom w podróży prowadzącej z pokoju Ali i jej psa Asa przez las, ciemną noc do olbrzymiego miasta, a w końcu nawet w kosmos. Bo każde dziecko, jeśli tylko mu pozwolimy marzyć, może stać się kosmonautą i latać aż do gwiazd.
Artyści poszukają nowych sposobów, by porozumieć się z najmłodszymi. Tak jak dzieci, które uczą się pierwszych elementów pisma, wybieramy się w podróż w nieznane, gdzie każde słowo może stać się początkiem nowego kosmosu.

Szczegóły spektaklu

Orestes

Muzyczny

Spektakl muzyczny o tym, jak mordercy czekają na wyrok: “Orestes” CENTRALI.

Przedstawienie Michała Zadary z muzyką Budynia było największym wydarzeniem teatralnym lata 2016. Bilety na pokazy w Zachęcie zostały wyprzedane, a na ostatni spektakl przyszło o 40 osób więcej niż sala mogła pomieścić.

Elektra i Orestes zamordowali swoją matkę, królową. Ich motywacją była chęć odwetu, ale ich czyn wtrąca kraj w kryzys polityczny. Zostają skazani na karę śmierci. Walcząc o sprawiedliwość, zaczynają zabijać niewinnych ludzi. CENTRALA wystawia tę opowieść w Zachęcie, miejscu politycznego morderstwa popełnionego na prezydencie Narutowiczu.


Jak uleczyć kraj z cyklu nienawiści i frustracji? CENTRALA zadaje pytania, na które demokracje szukają odpowiedzi od 2500 lat.

Szczegóły spektaklu

10 politycznych piosenek

Dramat

Dokument teatralny, który na nowo stawia pytanie o tożsamość narodową Polaków i ich relacje z Innymi, Obcymi. Jego bohaterami są pracownicy warszawskich kebabów – pochodzący z Syrii, Bangladeszu, Indii, Jemenu, a głównym tematem – ich doświadczenie jako imigrantów, pracowników i właścicieli barów w Polsce.

Oderwani od miejsca urodzenia, napędzają polską gospodarkę, karmią większość społeczeństwa, a tysiące barów w całym kraju są nieodłącznym elementem polskiego pejzażu. Pracownicy kebabu są niewidzialni – jako imigranci nie mają reprezentacji politycznej, nie istnieją media mówiące w ich imieniu, żaden poseł nie zabiega o ich głosy. Dlaczego Polska wciąż pozostaje homogeniczną wyspą w wielokulturowej Europie? Spektakl Centrali świetnie to pokazuje.

Szczegóły spektaklu

Lilla Weneda

Tragedia

Akcja Lilli Wenedy rozgrywa się w brutalnej, bajkowej prehistorii Polski przedchrześcijańskiej, podczas wojny dwóch mitycznych polskich plemion: Wenedów i Lechitów.
Michał Zadara osadza ten dramat w realiach XX-wiecznej historii, używając dramatu Słowackiego jako klucza do naszego obecnego, XXI-wiecznego stanu umysłu, ciągle obciążonego wydarzeniami z przeszłości.

Szczegóły spektaklu